Chloe (2009)

Max Thieriot was erg schattig, en ook erg lekker .

Onderhoudend alleen naar het einde toe minder boeiend.
Plot was verassend, mensen met wie ik gekeken heb hadden het niet door.

Ruim voldoende.

Ik vond een goede drama film...
Tjonge, prima verhaal en spannend...
Bekende actrice Julianne Moore speelt zeer goed...
Maar actrice Amanda Seyfried speelt wel leugen, volgens mij wilt
ze alleen lesbisch?
Prima acteerwerk...

Jeetje, wat een incoherent bericht zeg. Google translate gebruikt?

Waarschijnlijk eerder "Johnnie Walker"

Haha. Daar lijkt het idd wel op.

Chloe, niet alleen een lust voor het oog, maar tevens een film, die op een geraffineerde manier meer toont dan de beelden laten zien.

Het is jammer, dat volkstammen vooral door testosteron gedreven mannetjes hun neus tegen het venster van Egoyan's artistieke werk meenden te moeten drukken en het zicht lieten vertroebelen door eigen primitieve driften. Ook bijzonder teleurstellend dat velen, die niet gehinderd werden door puberale neigingen, de laag onder het oppervlakkige bijna cliché-verhaal niet herkenden, en Chloe zelfs durfden te vergelijken met 't Franse niemandalletje Nathalie.

Dat Atom Egoyan niet de meest eenvoudige films maakt, heeft hij al menigmaal uit de doeken gedaan: The Sweet Hereafter, Exotica, Felicia's Journey, Where The Truth Lies, etc. Dat hij bovendien een regelmatig terugkerend thema over schurende familie-verbanden in zijn verhalen verweefd, is evenmin een nieuwtje.

Liefde is na verloop van tijd aan erosie onderhavig en tast het onzichtbare cement in 't familie-bouwwerk aan. Dit heeft Egoyan op een magnifieke wijze vormgegeven in zijn Chloe. Met prachtige beelden en via een uitgekiend verhaal toont hij hoe zwaar het gezinsleven op de proef wordt gesteld als het meest fundamentele element ter discussie komt te staan: vertrouwen. Chloe vliegt zo overduidelijk als een vlinder van 't ene gezinslid naar 't andere zonder zich ooit gebonden te weten, waarmee Chloe in mijn ogen geen andere bedoeling kan hebben dan de verpersoonlijking van de huidige staat van liefde tussen man en vrouw, tussen vader en zoon, en tussen moeder en zoon. Een liefde, die ooit gedeeld werd en gevoeld werd, maar nu verdwenen lijkt en man, vrouw en zoon als een drietal vreemden onder een dak plaatst vol achterdocht en afstand. Vanuit het perspectief van Catherine verbeeldt Egoyan de strijd en het verlangen om de tijd van weleer te hervinden.

Als Chloe van de aardbodem verdwijnt (waar niemand om treurt), is uiteindelijk ook de twijfel over de staat van het cement verdwenen.


Chloe stond als een fantoom tussen de Stewarts in.

de hoeveelheid erotiek hadden ze wel aan kunnen geven.

Desondanks was het wel een prima film om naar te kijken.

Ik dacht dat het vrij voorspelbaar was door bepaalde gebeurtenissen, maar het pakte toch anders uit.

Wel vond ik dat de ramen slecht vastgekit zitten, dat ging er wel erg snel uit.

Film was zeker voorspelbaar, maar toch bleef hij boeien door de juiste keuze van acteurs.

Er gebeurde niet veel vond ik, ik vond het wel een boeiende film mede door de acteurs. Maar toen de film was afgelopen had ik wel een 'Dit was het?' momentje.

Aardig drama wel!

Heb de film herzien en de verrassing, mocht die al aanwezig zijn, is verdwenen. Je weet natuurlijk wat komen gaat en dat maakt de film zwakker.. Vooral omdat alles draait om de leugens van Chloe die de boel verliegt aan Catherine en dat David helemaal niet vreemd gaat.

Alle lof natuurlijk voor Liam Neeson die tijdens de opnames van deze film zijn echte vrouw verloor en toch weer terugkwam om de film af te maken.
Getuigt natuurlijk van pure klasse, zeker een film met dit onderwerp..

Het is zeker geen slechte film geworden, maar wel een waar meer ingezeten had. Dankzij de acteerprestaties, die meer dan goed zijn, haalt de film nog wel een voldoende.
3*

Goed acteerwerk van de ervaren Moore en Neeson.

En Seyfried ziet er heerlijk uit.

Een film met een potentieel interessant verhaal. Liam Neeson doet altijd mijn aandacht trekken als ik zijn naam bij een prent zie staan. Zo ook deze keer. De film kijkt leuk weg en de dame genaamd Chloe is een lust voor het oog en zorgt dat je je aandacht goed vast houd. Inhoudelijk gezien vind ik het storend dat Catherine alle verhalen van Chloe voor zoete koek aanneemt en geen enkel ondersteunend bewijs hoeft te hebben. Dit terwijl ze wel een slimme vrouw is die doordacht te werk gaat als het op andere gebieden aankomt. Verder vond ik de zoon in de film een vreemde aversie tegen z'n moeder hebben die niet goed te plaatsen is. De pubertijd wellicht, het afzetten tegen... Desondanks is deze prent het kijken waard. Echter geen hoogvlieger helaas ...

Verrassend goede film.

Ik heb de hele film lang geïntrigeerd en geboeid gekeken. Verveelde voor mij geen moment. Erg goed geacteerd, leuke acteurs en een "leuk" verhaal.

Catherine is wel erg goedgelovig inderdaad en ik vond het jammer dat niet duidelijk werd waarom de zoon zo'n afkeer had van zijn moeder.

Maar voor de rest heb ik me goed vermaakt!

Prima film!

Deze is dan weer ondergewaardeerd. Ach ja smaken verschillen.

Sensueel, spannend, goede acteurs, juiste score, goed camerawerk.

3,5

Aardige thriller dat nergens echt hoogstaand wordt dankzij het voorspelbare en soms vage script(wat heeft die zoon precies tegen zijn moeder en is de band met de vader wel beter?), maar dankzij de prima vertolkingen overeind blijft. Wel weer jammer van de climax, erg belachelijk dat het raam er zo makkelijk uitvloog met kozijn/frame en al. Kost de film ook een half sterretje.

2,5*

vreemd en vaag verhaal.

de weinige conversatie,s maken het dragelijk om te kijken.

slecht geregiseerd denk ik , het boeit me matig.

Ik had de film al een paar weken in mijn huis op de salontafel liggen, maar ik kwam er maar niet aan toe om de film te bekijken. Gisterenavond heb ik dan eindelijk de knoop doorgehakt waardoor ik de film dus eindelijk ging bekijken, en ik ben er heel eerlijk in als ik zeg dat ik daar totaal geen spijt van heb, want ik vond de film zeer spannend en onderhoudend.

Julianne Moore zet in deze film een uitstekende acteerprestatie neer als de achterdochtige Catherine, waarin ze laat zien wat ze als actrice allemaal in huis heeft. Ze wordt in deze film goed bijgestaan door Liam Neeson, die met zijn zeer overtuigende manier van acteren de rol van David een zeer hoge geloofwaardigheid mee geeft, maar naar mijn bescheiden mening is het tóch Amanda Seyfried die in deze film door haar natuurlijke manier van acteren, de beste acteerprestatie laat zien.

Hierdoor ga ik deze film zeker vaker bekijken.

wat een overdreven gedoe zeg,

hoe ver wil je gaan om te bewijzen of je partner vreemd gaat!

Gewoon je partner de deur uit-schoppen!!!!

Zeker doen. Dit is een film die dat verdiend.

Atom Egoyan is een meester in het maken van psychologische thrillers. Deze film vormt daar geen uitzondering op.

Knap scenario met prima acteerwerk van de drie hoofdrolspelers.

Amanda Seyfried laat zien dat ze zich van een dom blondje (Mean Girls) ontwikkeld heeft tot een heel goede actrice. Van Julianne Moore en Liam Neeson was dat al eerder bekend.

Leuke film, het blijft spannend.. je blijft je afvragen wat er gaat gebeuren en hoe het nou precies zit.. heel anders dan dat je had verwacht in het begin

Psychologisch een hele sterke film. De eenzame vrouw (ondanks man en zoon) dwaalt door haar huis, verlangend naar aandacht en tederheid. Haar man is vaak van huis en negeert bv haar poging om een feest te maken van zijn terugkomst en verjaardag, haar puberzoon zit midden in zijn opstandige en afstotende fase. De enorme eenzaamheid is voelbaar. De situatie heeft ze ook gedeeltelijk aan zichzelf te danken, het ontbrak haar aan moed en lust om zelf ook meer toenadering te zoeken. Een situatie die uitstekend en realistisch geschetst is.

Julianne Moore vind ik fantastisch gecast, ze speelt een fragiele, kwetsbare, onzeker geworden en prachtige vrouw van circa 50. Daartegenover zijn man en zoon meer figurant voor mij, ze zijn niet heel vaak in beeld en hun acteren blijft vrij vlak. Amanda Seyfried is de schoonheid van begin 20 die ingehuurd wordt om verhoudingen te testen. Een risicovolle zet van Catherine, aangevend dat ze echt op een breekpunt stond, 'het' kon haar niets meer schelen, ze kon zo niet meer verder.
Kan tevens een verklaring zijn voor haar goedgelovigheid naar Chloe toe.

Ikzelf vond de erotiek van minder belang dan het hele psychologische proces binnenin Catherine (en Chloe) en gelukkig werd het in deze film ook zo behandeld en uitgewerkt. Ik vond het juist heel oprecht en eerlijk dat de lichamen gewoon zichzelf waren. Ik begrijp het verlangen van toeschouwers naar twee afgetrainde lichamen van circa 23 hierin niet. Dat zou juist afbreuk doen aan het verhaal. De verschillende leeftijd, lichaamsbouw en zelfs huidkleur (jong/oud) geeft goed aan dat verlangen naar vervulling volkomen voorbij kan gaan aan deze uiterlijkheden. Het gaat hier om de vrouw die persoonlijke aandacht en tederheid nodig heeft en het meisje wat ook iets zoekt en vindt in Catherine. Voor mij gaat het niet om de seks. Catherine 'vindt' ook uiteindelijk niet hierin, dat doet ze later bij haar man. Ze vindt wel de eerste aanzet tot terugvinden van zichzelf hierin.

Waar ikzelf mee beef zitten, is wie Chloe eigenlijk is. Zij heeft een soort moeder-fascinatie. Zij zegt dat Catherine haar veel aan haar moeder doet denken. Zelfs bij de zoon dacht ze nog alleen aan de moeder. Dit wordt verder niet uitgewerkt.
In Exotica was ook iets dergelijks. De precieze achtergrond van het meisje kwam niet naar boven, liet zich echter (voor mij) wat beter raden.
Daarnaast liegt Chloe voortdurend, ik vraag mij af hoe dat komt. Ik had wel snel in de gaten dat haar verhalen waarschijnlijk niet zouden kloppen, dat is dan goed overgebracht.
Ondanks dat dit onpersoonlijke of wellicht archetypische waarschijnlijk de bedoeling was, had ik het zelf fijn gevonden als het gedrag een (menselijke) achtergrond had gekregen, ook al was het summier gebleven.

Het eind komt op mij wat versneld over. Chloe is snel en afdoende uit het gezin verwijderd, dat wel. Het eind met de haarspeld geeft aan dat iedereen vrede met de situatie heeft en weer verder kan, dat is weer mooi gedaan.

Het uiterlijk van de film is mooi en verzorgd. Mooie kleuren en visuele contrasten in het huis bv, maar ook elders zijn technieken vakkundig toegepast. Ook het geluid draagt uitstekend bij aan de sfeer, daar let Egoyan blijkbaar ook steeds goed op.

Redelijk.

Beetje een 'vrouwenfilm'. Heeft een wat vergezocht, oppervlakkig en voorspelbaar scenario, maar kijkt best lekker weg. Julianne Moore speelt geweldig en de rest van de cast mag er ook wezen. 6/10*

Goede film. Drama/thriller is lekker gecombineerd met wat erotiek. Altijd leuk om naar te kijken:)

Julianne Moore speelt super.

3,5 *

verbaasd me dat die film zo hoge scores haalt, vond dit een geweldige saaie film.

Di's nu echt een verhaal waar veel meer uit viel te halen als je't mij vraagt.

Het begon verrassend waarin de verwachting werd getriggerd. Echter naargelang het verhaal vorderde werd het wat voorspelbaar. Dus ik deed wat voorspelligen en alle kwamen uit.

Geen probleem ook, als er dan maar aandacht werd geschonken aan de opbouw van spanning. En dát viel me ff tegen. Want voor ik het wist zat ik al in de climax en nét toen ik de climax beseffen deed was het alweer afgelopen.

Ja, naar mijn mening was het gewoon te snel afgewerkt. Daardoor zeker niet de rotste film om te zien, maar het is echt een dertien in een dozijn.

2,5*

Een van de weinige erotische thrillers die deze naam waardig is.

fijn, flirtirig en sensueel

Geen goede film om met je vader te bekijken.

Een simpel, geslepen, geraffineerd en intelligent in elkaar gezet verhaal over een vrouw die behoefte heeft aan waarheid en vertrouwen. Je kan het ook een spannende, erotisch geladen vrouwen (karakter) film noemen met geloofwaardige personages. Onmiskenbaar is het een persoonlijk getinte film van de regisseur. Het vrouwenlichaam wordt met trage camerabeelden geregistreerd en moet zorgen voor de fantasie van de kijker. Lesbische hartstocht mondt uit in een tragedie en eerlijk gezegd maakt de regisseur ook dankbaar gebruik van cliché's.