The Cove (2009)

Ikzelf ben een vlees en viseter pur sang. Je tahoe en Tempeh heb ik wel eens geproefd, maar dat is echt niet weg te spoelen. Niets gaat er boven een goede bloederige pepersteak!

Eerst proeven, dan oordelen.

Ik heb het over het eten bij De Oude Plek, lieve mede MM-gebruikers.

Koske, naar mijn weten spuiten we alleen water in bij kip! Dit om ze voller te laten lijken en bij het bakken een wittere kleur geeft.

enne in Lombardije eten bij een sjinees is vragen om moeilijkheden! Volgens mij zit daar niet 1 nederlandse stamppot tent! Hoe dan ook, ik ga nu munne computer afsluiten want ik moet mijn hertenbiefke nog gaan schieten!!!

@ de grafhond: je hebt het inderdaad zwaar. Het leven van een plofkuiken of een bio-industrie is er niets bij.

Pfff, dat zoeits daar gewoon kan en er niemand wat tegen doet.

Schande.

Ik zou het niet weten is die Documentaire wel mooie of is ie een beetje tegen??????????? ik zit hem aan het downloaden dus het is voor mij even kijken!!!

Gelukkig geef je argumenten. Getuigd van zwakheid om hem op de persoon aan te vallen terwijl hij best een punt heeft.

De documentaire was opzich wel interessant om te zien, maar ik snap nog steeds niet waarom dolfijnenleed erger is dan het leed van bijv. koeien of schapen.

De docu had op 2 punten gelijk: 1. De dolfijnen werden op een achterlijke manier afgeslacht en 2. Dat walvisvlees als dolfijnenvlees verkocht met veel toxines erin is gewoon belachelijk.

Ik ben gewoon een vleeseter en twijfel soms aan die keuze, maar ik zie niet het essentiele punt, waarom dolfijnen gespaard zouden moeten worden voor vleesconsumptie (of shows), terwijl dat bij varkens en koeien heel logisch is. Is het enige argument dat dolfijnen veel intelligentere wezens zijn?

In mijn ogen zijn de vissers net zoals de boeren in nl mensen die hard moeten werken voor hun geld, alleen dat via een ander dier doen. (Enige punt is dan dat er een humane manier van slachten mag zijn ipv dit verschrikkelijke werk).

Mss mis ik een belangrijk punt, want ik wordt graag overgehaald(docu heeft niet voor niets een oscar? binnengehaald), dus ben zeer benieuwd naar jullie reacties.

Excuus, ik zie dat pitakaas al een soortgelijk verhaal heeft getypt.

Spannende docu. En de enige die hier wat te verwijten is dat is de mens. Wij slopen met z'n allen deze planeet stukje bij beetje. Zolang er geld bestaat zal dit niet te stoppen zijn. Triest maar waar...

En ik snap die lui in Taji ook niet, want als de mensen daar elk jaar kunnen zwemmen met zoveel dolfijnen in de open zee omdat ze daar elk jaar langs zwemmen dan loopt je dorpje over van het toerisme. Dat levert meer op dan 600 dollar voor een dode dolfijn

En btw het verschil tussen het doden van koeien en varkens tov dolfijnen is dat het vlees van dolfijnen dus niet geschikt is voor consumptie. Dus die dieren worden zinloos gedood. Misschien hadden jullie even beter moeten opletten.

En dat eerste punt is eigenlijk helemaal niet zo sterk. Koeien en kippen worden ook op een barbaarse manier afgeslacht. De Westerse wereld zou eerst eens naar zijn eigen bio-industrie moeten kijken, ipv Japanners lastig vallen. Maarja, een dolfijn is nou eenmaal veel schattiger dan een koe of kip.

had er wel een enorme haat aan overgehouden, en een kleine fobie tegen japanners ontwikkeld na het kijken van deze film haha. maar het was een prachtige en leerzame documentaire. vond deze net zo prachtig als die documentaire over het uitsterven van de haaien (naam even vergeten). een 8!

Beetje rommelige documentaire, maar het laatste kwartier wel schokkende beelden! Als ik het goed begrijp vinden deze slachtingen dus nog steeds plaats? Onbegrijpelijk dat hier niks aan gedaan kan worden na het uitbrengen van deze documentaire. Die gekke japanners vinden dit blijkbaar normaal

Goede documentaire waarbij je automatisch veel respect krijgt voor Ric O'Barry omdat hij het vrijwel in z'n eentje opneemt tegen grote organisaties als IWC, die wel het doel maar niet de middelen heeft om de walvis- en dolfijnenvangst op een adequate manier te bestrijden. Ironisch dat zijn levenswerk is geworden het tegengaan van zijn andere levenswerk, nl. het houden en trainen van dolfijnen in gevangenschap.

Wat je bij een dergelijk thema moet doen is het voortdurend onder de aandacht van mensen te brengen. Dat geldt niet alleen voor de dolfijnen maar ook bij onderwerpen als bijvoorbeeld het doden van kuikentjes door KFC (vgl. discussie hierboven). Je zag ook dat 'de gewone Japanner' er eigenlijk niets van wist. Spread the word is dan ook het devies. Die boodschap komt sterk over.

Sterke docu, met een duidelijke boodschap. De film blijft 90 minuten lang interessant genoeg en heeft een goede opbouw naar de climax. Die is behoorlijk shockerend, werkelijk afschuwelijke beelden.

Erg gaaf vond ik de vlot gemonteerde nightvision beelden die bijzonder spannend zijn. De beelden waarin de Japanners de activisten proberen dwars te zitten op alle mogelijke manieren was haast hilarisch. Respect voor de filmmakers, die hebben het uiteindelijk wel voor elkaar gekregen.

4*

Hmm, een film met een vervelende nasmaak. Laat ik voorop stellen dat ik de beelden afschuwelijk vind en net als velen liever heb dat ze er per direct mee stoppen. Echter klink ik nu ietwat hypocriet aangezien ik zelf dagelijks stukken koe, kip en varken eet. Daar heb ik toch een stuk minder moeite mee, vreemd eigenlijk.

Zou het dan komen omdat dolfijnen zo zelfbewust, intelligent en knuffelbaar zijn? Dat die beesten zo slim zijn en alles bewust meekrijgen is gewoon erg hard. Een koe die wat graast en vervolgens een pen in zijn kop krijgt (oid) 'lijkt' toch minder erg omdat hij dit allemaal niet bewust meemaakt. Als we met zijn allen (6+ miljrd) weer met pijl en boog achter de beesten aanrennen, wordt het ook niet beter op.

Een muizenval zetten hebben veel mensen geen moeite mee, waaronder ik. Maar het doden van dolfijnen valt zwaar. Echt zwart wit kan je het mogelijk ook niet zien en misschien moeten we dat ook niet willen.

Het is meer een making of The Cove dan een goede docu. Dus op cimetografisch vlak is het niet al te best. Maar als guerilla-journalistiek is het top.

Het gaat vooral om de inhoud. Veel kritiek hierboven vind ik nogal dom.

1.Omdat er hier en overal misstanden bestaan mbt dieren, mag je niet specifiek een docu over dolfijnen-leed maken. Dan kun je nergens meer een docu over maken.

2.Het is de Japanse cultuur, wij eten varkens zij eten walvis/dolfijn. Dit is japanse propaganda. Als ze kannibaal zijn, vinden we dat toch ook niet best. Het blijkt ook niet te kloppen want dolfijnvlees wordt daar niet als dolfijn verkocht.

3.Mensen zijn nu eenmaal carnivoren........, mensen zijn op zijn hoogst omnivoren, maar eerder herbivoren die ook vlees en vis kunnen eten als het moet, mits gebakken of gekookt. Vergelijk ons gebit eens met echte omnivoren zoals apen, die slechts af en toe vlees eten. Die hebben vlijmscherpe tanden.

4. Ric O Barry de Flipper-man wil zijn geweten sussen. Dat is wel heel cynisch. Hij is juist een zeldzaam voorbeeld van iemand die tot inzicht is gekomen over de vergaande negatieve gevolgen van zijn eerdere handelen voor de dolfijn. En alles doet om de dolfijnen-business wereldwijd aan de kaak te stellen. De man verdiend alle lof. Hij is er niet bij in Japan omdat hij daar een persona non grata is.

Het wordt juist duidelijk dat de dolfijnenslachting een hele schimmige business is. Het vind plaats in een Nationaal Park! De dolfijnen die geslacht worden zijn bijvangst van de dolfinarium- dolfijnen. Overal in Taiji zie je afbeeldingen/beelden van blije walvissen en dolfijnen, terwijl ze hier op grote schaal gedood worden. Wat er hier werkelijk gebeurd wordt geheim gehouden, zelfs voor de Japanners.

De Japanners hebben de Tweede Wereldoorlog verloren, maar qua vis-en walvisvangst beheersen ze de wereldzeeën. Een soort oceaan-imperialisme. Dit is iets waar de wereld zich nog nauwelijks bewust van is, en hopelijk nog wat docu's op zal leveren.

Zeker mee eens, ook al ontbreekt hetgeen jij vertelt in mijn eigen bericht.

Zoals gemeld een lastige film om te beoordelen. Ik laat een beoordeling achterwege, omdat deze documentaire technisch gezien inderdaad te wensen overlaat. Echter, het onderwerp dat onder de aandacht wordt gebracht is wel groot belang als het gaat om het moreel besef van de mensheid.

Dolfinaria vol met lieve dolfijntjes. Welk kind is er vroeger (al dan niet op schoolreisje) niet naartoe geweest?

Natuurlijk gaan ze in Harderwijk niet vertellen hoeveel maagzuurremmers ze in het dolfijnenvoer doen om de stress-symptomen te bestrijden. Natuurlijk vertellen ze niet hoe hun "familie-leden" in een baai in Japan zijn afgeslacht. Dan zou het bezoekersaantal wel eens terug kunnen lopen ...

Betreft het doden van dieren:

Er lijkt geen verschil tussen het doden van een koe, varken, kip of dolfijn. Echter, het punt dat o.a. in de documentaire gemaakt wordt is dat dolfijnen een veel groter bewust zijn hebben dan veel andere dieren. Zij zijn zich dus ook veel meer bewust van het leed dat hen of hun soortgenoten wordt aangedaan. De kans bestaat dat zij zelfs beseffen dat hun soortgenoten enkele tientallen meters verderop worden afgeslacht. De gebruikte methode in de baai van Taji is moreel onaanvaardbaar. Zouden op deze wijze ook koeien worden geslacht dan is mijn weerzin net zo groot.

Ook al ben je een vleeseter, dan nog heb je enige keuze in welk vlees je wel òf niet koopt. Ook het bezoek aan een Dolfinarium of "Walvisburgerkraam" is niet verplicht.

Wat mij betreft kunnen er niet genoeg documentaires gemaakt worden over dit soort thema's. En daar doet het feit dat wij in Nederland koeien en varkens eten niet zoveel van af. Het thema van de docu is toch dat dierenentertainment niet altijd zo fijn in elkaar zit, en dan is het aan een ieder om daarmee te doen wat ie wil........Het zou al heel wat zijn, als Seaworld gewoon een eigen fokprogramma aanhoudt ipv de dolfijnen in Taji te kopen.....

Beetje raar om Japan voor 23.000 dolfijnen per jaar te veroordelen, terwijl er in Nederland alleen al 1.000.000 dieren PER DAG worden afgeslacht voor consumptie.

Leuke docu, maar wel weer typisch amerikaans en anti Japan.

Dierenentertainment heeft hier weinig mee van doen overigens, want hier worden ze niet voor afgeslacht.

Dat heeft het wel degelijk... Dolfinaria in Azië en Turkije betalen grof geld voor dieren die op deze manier gevangen worden en is dus een van de drijvende krachten waarom deze idiote jacht in stand wordt gehouden. Met traditie heeft het allang geen bal meer te doen het is gewoonkeiharde business. Kwalijke zaak is dat iig in Turkije dolfinaria bekend zijn die dit ook nog doen onder het mom van dolfijnentherapie

Je moet wel een beetje opletten Mementos75. De dolfijnen worden bijeengedreven om de leuke exemplaren eruit te vissen, voor de dolfinaria, en voor grof geld verkocht. Daarna wordt de bijvangst afgeslacht.

Het is maar de vraag of ze ook afgeslacht zouden worden als ze geen dolfijnen aan dolfinaria verkochten. Dan zou het misschien te weinig opleveren.

Dat is juist het wrange, ze worden afgeslacht, omdat mensen zo "houden van " flipper dolfijnen.

Voor de rest zie eerder commentaar.

Nog een puntje wat betreft de Japanse cultuur; wij waren één van de grootste walvisnaties ter wereld; Jan Piet Joris en Corneel.......... Dus het was ook onze "cultuur". Een cultuur die wij gelukkig hebben afgezworen. Dus we hebben alle recht van spreken, net als de Amerikanen overigens.

Denk het niet Zeriel..... Wat jij mist (volgens mij) is dat er te weinig grote walvissen worden gevangen (vanwege het vangstverbod) om in de behoefte te voorzien. Mede daarom vangen ze dolfijnen, waarvan het vlees van veel mindere kwaliteit is, maar wel als walvisvlees wordt verkocht. Daarnaast bevat het, volgens de docu, ongelooflijk veel kwik. De gevolgen daarvan heb je kunnen zien. In ieder geval een goede docu om te bekijken vóórdat je Seaworld binnenstapt.........

Indrukwekkend in positieve en negatieve zin. In positieve zin omdat er mensen zijn die zich werkelijk het lot van dieren aantrekken en negatief omdat dit nog steeds kan plaatsvinden...

Ik heb meteen de petitie getekend.

Schokkende en indrukwekkende documentaire over de Dolfijnen-vangst in Japan. Een documentaire van 1,5 uur met beelden van de slachting werkt niet zo goed en dat snapten de makers ook, dus inderdaad, je zit naar een soort making of te kiijken, waarin je tegelijkertijd up to date wordt gebracht over alle problemen die bestaan rondom dolfijn vangst.

Om het af te doen als cultuur is ronduit achterlijk, dat zie je wel als ze naar Tokyo gaan om te vragen of ze daar ook Dolfijn eten, nee dus. Ook frappant dat we zo ons best doen om op verpakkingen van tonijn te vermelden dat deze 'dolfijn-vriendelijk' is gevangen en er tegelijkertijd 23,000 per jaar uitmoorden, omdat het IWC ze niet als walvis ziet. Cultuur of traditie zijn eigenlijk maar verkapte woorden voor 'dat doen wij hier altijd zo'. Een ding weet ik zeker, ik ga nooit meer naar het Dolfinarium.

Maar wel vanavond een stukje vlees bij de aardappels?

Zelfde laken een pak denk ik dan!

Dat is dus onzin, die dolfijnen leven in de vrijheid in de natuur, wij fokken varkens, kippen en koeien voor de consumptie. In den beginne worden die dolfijnen gevangen voor de verkoop aan parken als Sea World. De overigen dan afslachten is compleet onnodig en Japan verschuil zich achter allerlei smoesjes, zoals dat is traditie (niemand weet ervan), het vlees is voor de consumptie (niemand eet het en is bovendien giftig) en de allermooiste: de dolfijnen eten alle vis op, waardoor er voor de vissers niks meer te vangen is. Prima allemaal, maar van het fokken van koeien, schapen en kippen hebben we geen last (de door veel vegetariërs geopperde koppeling aan global warming gaat er bij mij niet in), terwijl de oceaan in dit tempo behoorlijk rap leegraakt. Daar heeft 70% van de wereld last van, want die zijn voornamelijk afhankelijk van vis voor hun voedsel. En dan heb ik het niet over de Jappen die het in hun sushi stoppen.