Reykjavik Whale Watching Massacre (2009)

Leuk leuk leuk;

Een typische Amerikaanse slasher, maar met een aantal leuke Europese twists.

Geen groepje kutjongeren, wel een bont gezelschap. Geen good vs bad gedoe, maar een hoop klootzakken aan beide kanten. En wat niet-politiek correcte humor. Dit alles staat garant voor een leuk horroruitstapje.

Mooie setting, een paar leuke en grappige twists, weirde personages en een allegaartje aan accenten. Meer dan geslaagd!

4.0* en een uitgebreide review

Kon er een stuk minder mee.

Miste een beetje een goed ritme in de film. Paar mensen op een boot, krijgen een klein back ground story mee. Allemaal net iets te onduidelijk en eenmaal weg gevaren loopt het ook niet heel soepel. Misschien ook wel weer het charmante van dit waarschijnlijk niet te dure film. Anderzijds hadden bepaalde dingen best getackeld kunnen worden met een iets gedegener script en betere regie.

Op de boot aangekomen is het wel geestig, maar er kwam naar mijn smaak toch iets te weinig dreiging uit, van de gekke mensen op de boot. Vond het nogal knullig om zoveel man rond te laten rennen op je boot wanneer je zelf niet hele sterke wapens hebt. En je op de boot nog wel het 1 en ander laat liggen aan verdedigingsmiddelen.

Ga er iets te diep op in waarschijnlijk, en Harpoon scene, bijl gooi scene en sniper scenes + de speelduur maken het niet onaardig om te kijken. Maar misschien toch wat teleurstellend dat het teveel gericht is op de buitenlandse markt en het niet echt voelt als een IJslandse film. Hoewel ik ook weer niet echt weet wat dat is.

2.5 sterren.

Fijne slasher met een lekker grimmige sfeer en een goede soundtrack. Acteerwerk was aardig, maar door de verschillende nationaliteiten van de acteurs en de accenten af en toe wat moeilijk te begrijpen. Ook vond ik de film bij vlagen net iets te donker, maar dit zijn maar kleine minpuntjes. De locatie is perfect, aangezien er midden op zee geen mogelijkheid tot ontsnappen is en er zitten een aantal fijne moorden in de film met genoeg gore voor de liefhebber. De sarcastische humor in sommige scenes beviel me ook wel.

Weinig slasher aan, daarvoor ontbreken er teveel genregerelateerde elementen. Dit is eerder een film in de lijn van Texas Chainsaw Massacre, maar dan inderdaad met enkele Europese twists.

Spijtig dat er geen IJslands gesproken wordt, of toch heel weinig. Een prachtige taal is dat, maar het idee van buitenlandse toeristen op een walvisexcursie rechtvaardigt natuurlijk het gebroken Engels dat door de personages gesproken wordt. Die personages zijn een bont allegaartje van verschillende culturen, hetgeen geregeld grappige situaties en conversaties oplevert. Daar ligt ook een van de sterktes van deze film: de humor die het gebrek aan spanning mooi weet op te vangen.

Een ander pluspunt is de coole setting en de daarbij horende moordwapens. Dat resulteert in enkele brute moorden, waarvan die met de harpoen echt een juweeltje is. Voor gorehounds valt er buiten deze scène nog genoeg te beleven. Minpunt zijn dan weer de geschifte walvisjagers die net niet geschift genoeg zijn en ook nooit echt dreigend overkomen. Daardoor mist de film een impact die bijvoorbeeld Texas Chainsaw Massacre wel had.

Verder is dit een bescheiden Scandinavische horrorfilm die een hele hoop interessante ingrediënten bevat, maar in de uitwerking net dat tikkeltje professionaliteit mist om een echte topper te zijn. Zo zijn bepaalde scènes nogal slordig in beeld gebracht en zit er te weinig lijn in het geheel. Maar charmant is hij zeker, met een aantal scènes die je als horrorfan beslist gezien moet hebben.

Goede Ijslandse horrorfilm. Jammer dat er maar zo'n klein rolletje is voor Gunnar Hanssen (originele Leatherface). Verder is het eerste halfuur vrij saai. Als ze eenmaal op de walvisvaart boot aankomen breekt de hel los. Albinnen 1 minuut zit er al een hamer in iemands hoofd. Voor gorehounds zitten er toch een aantal leuke scenes tussen. Ook is er genoeg humor. De dood van (laat ik hem maar de donkere man noemen) erg maat. Hij denkt serieus dat hij die boeven aan het inrekenen was word hij doodgeschoten door de coastguards. Goede horrorfilm dus, 3,5*. Apparte poster trouwens.

Deze film kent soms erg bizarre momenten. Het is moeilijk uit te leggen, maar bepaalde stukken vallen zo uit de toon dat het gewoon weer grappig wordt. Neem de scène waarin een man en vrouw doodsangst uitstaan en de vrouw ineens haar liefde voor hem betuigt waarop de man antwoord dat hij homo is. De vrouw reageert dan nog verontwaardigd ook. Fantastisch! Het acteerwerk is best slecht en het zijn zulke inwisselbare figuren die geen enkele vorm van diepgang kennen. Het is zo overdreven gebracht, dat het wel wat heeft. De film bevat een flinke dosis gore. De effecten doen denken aan die uit Italiaanse pulpfilms uit de jaren 70 en 80, terwijl het hier toch gaat om een prent uit 2009. Gunnar Hansen speelt een leuke bijrol.

Reykjavik Whale Watching Massacre is een lachwekkende over-the-top slasher uit IJsland. Voor pulpliefhebbers zeker weggelegd.

Die titel.. lijkt op walvisslachtingen maar zo politiek fout is het niet, hoewel...

Lekker debiel allemaal en in your face, niks geen uitgebalanceerde opbouw tot een moord, gewoon d'r op los. Een boel lelijke buitenlanders bij elkaar en je hebt een leuke potpourri van lomp gedoe en afzeiken van nationaliteiten.

Niet in de laatste plaats de moorden zelf.. die Japanner die aan de harpoen bungelt sfeervol gevangen in een shot van de boot. Vaak ook zo'n serieus muziekje erbij in een natuursetting die in contrast staan met de gebeurtenissen, nice.

De eerste driekwartier zijn het leukst, daarna zakt het onvermijdelijk wat in wanneer ze buiten de boot komen en sommige karakters net iets té zijn zoals die gast in de vuurtoren. In het tweede deel vind ik het te rommelig, teveel personages waarop wordt gefocust. De gore is allemaal wel prima, niet super maar de lompheid doet 't hem.

Ik heb er flink van genoten, leuke verrijking voor het genre wat dat dan ook moge zijn: een soort weirdness van Ex Drummer en Crank2 gemixt met The Texas Chainsaw Massacre en dan splasherig. Leuke rol ook van Leatherface-Gunnar Hansen met dat accent.

Toch wat tegenvallend...

Ik vond RWWM (ik kort de titel maar even af ) bij vlagen best goed, maar de film kent me teveel irritaties om er echt van te genieten. Om ze maar meteen te noemen: de film begint goed, maar op de grote boot wordt alles wel heel onlogisch. Sowieso raar om zon groep vrij los te laten op je boot terwijl je zelf alle moeite dan hebt hen terug te vinden. Verder vond ik de cast ook irritant. Vooral de jages zelf. In plaats dat ze gestoord overkwamen, vond ik ze eerder enorm irritant. Overigens geldt dat ook voor de slachoffers, met voorop die irritante Franse kerel. Al was de rest ook niet erg boeiend op de 2 meisjes na dan.

Wat me wel beviel was de gore. De harpoon kill was echt geweldig . De kills met de hamer en het reddingswapen met de flare mochten er ook zijn. Dat maakte de film nog wel genietbaar.

Ik heb me ook best vermaakt tijdens het kijken. De film is zeker voldoende, maar het had veel beter kunnen en moeten zijn.

3*

Best leuk maar ook onevenwichtig, daardoor een nipte voldoende . 6/10*

Had er iets meer van verwacht, deze IJslandse horrorfilm van inmiddels pas 2 jaar oud. Zo mooi en tof als de titel zelf is wordt de film helaas nooit, maar het was op zich nog best een toffe slasher.

Ik vond het ten eerste best jammer dat de IJslandse taal maar weinig aan bod komt, alhoewel het ook wel weer logisch is met een film waar toeristen centraal staan. ZOals MacManus al zei, het voelt niet genoeg aan als een Scandinavische film op de een of andere manier.
Het sfeertje zit er de eerste helft wel erg lekker uit, af en toe best mooie beelden (had op zich meer uit gehaald kunnen worden) maar de matige acteerprestaties komen ook al gauw naar voren.
De tweede helft werd misschien wat teveel van hetzelfde, ondanks een aantal brute kills. De kill op de Chinees met de harpoen was erg tof gedaan! Ook de manier waarop de afslachting begon op de boot was erg tof, alhoewel dat laatste niet echt logisch was. Ook het einde viel me ietwat tegen, dat stuk met de zwarte man waarop geschoten werd was me iets te overdreven, en ook het moment dat het vuurwerk van de 2 dames in het water viel was wel heel flauw.

Achteraf ging de speelduur wel weer erg snel voorbij, ik heb me niet verveeld. Het was gewoon een leuke horrorfilm uit IJsland. Enkele brute kills, aardig wat gore en een aangename spanning maken het absoluut geen slechte film. De acteerprestaties storen niet heel erg en ook de onlogische dingetjes zal je al gauw weer vergeten zijn. De setting is perfect en origineel voor een filmpje als deze.

Zo vaak zie ik geen films uit IJsland, maar ook hier kunnen ze dus heerlijk horrorvermaak produceren. Qua sfeer heeft de film de verlaten zee en het grote, kille schip zeker mee. Erg grauw allemaal en bij vlagen best wel keihard. Hillbillies op zee.

Alleen hier zijn de slachtoffers geen rondborstige dames die gillend wegrennen, maar een alledaags groepje toeristen, wat zorgt voor veel language barriers, die zelf het heft in handen proberen te nemen om te overleven. Voor geen van allen is echt sympathie op te brengen, al is het leuk dat de neger de held van het stel speelt. Meestal zijn zij de grappenmakers die vervolgens op een ironische manier het loodje leggen.

Gelukkig is er ook op de smerigheid niet bespaard. Er zaten enkele erg toffe kills tussen, maar sommige ook wat minder. Special effects waren overtuigend. Wat me alleen een beetje tegenstond waren de wegen die de film insloeg. Dat gedoe in die vuurtoren met die mongool was erg afgeraffeld. En die coast guard scene was ook een beetje flauw. Wat ik dan wel weer leuk vond was dat de film ook nog even animal horror werd met de orca. Best spannend, al heb ik geen flauw idee wat die doos van plan was met haar harpoentje. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt.

Zat al met een gedachte: toch niet weer zo'n film waar iedereen Engels spreekt/gedubt is, maar dat viel gelukkig reuze mee. De Ijslanders ondermekaar spreken gewoon Ijslands, en de toeristen van verschillende komaf spreken ondermekaar inderdaad gebroken Engels ipv vloeiend Engels. Logisch...

Dit is inderdaad een heerlijke gestoorde slasher. Ijslanders hebben overduidelijk toch een apart gevoel voor humor. We volgen een groep toeristen van verschillende komaf: een Japans gezinnetje met een knorrige vader, een irritante Fransman, een Amerikaans stelletje, een Duitse vrouw en nog een paar andere... die op een dag met een vissersboot meegaan om walvissen te bekijken. De excursie pakt toch wel even heel anders uit nadat er helemaal geen walvissen zijn, de Fransman per ongeluk (!) de hart spiest van de kapitein Petur, en de zoon van Petur ervandoor gaat. Daar liggen ze dan, verloren op zee, of nee: Schip in de horizon!

Ze worden gered door een groepje Ijslandse vissers, maar al gouw merken de toeristen dat ze nogal wat vreemde en grimmige trekjes vertonen. Nadat de eerste lotgenoot van hun een bijl door haar kop krijgt, weten de toeristen nu 100% zeker dat ze door totaal de verkeerde personen zijn gered, waarbij een bloederig, maar ook een knotsgekke, over de toppe kat en muisspel begint op het schip.

De vissers komen ook prima overeen als die gestoorde familie uit The Texas Chainsaw Massecre, en daarom heeft de regisseur denk ik ook expres voor Gunnar Jenssen gekozen als gastrol, die hier net zo overtreffend overkomt. Hij is echter niet bekleed met gelooid huid, en in plaats van een kettingzaag haald ie een mooie actie uit met een Harpoon. Verder mogen we een paar lekkere gore kills verwachten, hoofden vliegen in het rond en elke toerist is gebonden aan zijn/haar eigen maatschappij, leuk om daarmee te zien dat die Japanse Endo, waarschijnlijk door de verharde Japanse maatschappij, geen spier vertrekt om irritante personen te vermoorden, of gewoon zomaar iemand vermoord, om zonder getuige haar hachje te redden.

De beelden zijn ook ijskoud en guur en zijn daarmee ook erg toepasselijk.

Wat mij betreft een uitstekende slasher die op alle fronten geslaagd is met een concept die je niet zo snel zou verzinnen. Eerst dacht ik (bij het zien van de titel) dat het hier om een film ging over losgeslagen walvissen (:P) maar het bleek toch een lekkere vanoudse slasher te zijn dat goed gekeken heeft naar slashers uit de jaren 70, maar hier een eigen twist krijgt.

KIJKEN!

4,5*

Niet alles wat je van ver haalt, is goed. Nu is dat met een titel als The Reykjavik Whale Watching Massacre ook niet zo heel verbazend. Het begint al lekker cliché. Een of andere moeilijke herrieband staat te spelen in een hippe club, met een ontzettend hippe clientèle -alsof dat soort bimbotoeristen naar zo'n halve grindcore-act gaan kijken, en alsof zo'n band überhaupt ooit in zo'n soort club komt te spelen. En ja hoor, na die eerste paar toeristen zien we een paar ontzettende cliché-Japanners, daarna volgen wat vrouwen van middelbare leeftijd die verlekkerd naar de jonge mannen kijken, en dan is er nog een hele vervelende Fransman met een vervelend accent. Kortom: de introductie van het slachtvee was al beroerd, laten we hopen dat de slachting zelf beter gaat.

En in tegenstelling tot wat veel andere MM'ers hier vinden, vond ik dat ook helaas geen feest. De toeristen komen bij een soort van gestoorde walvisvaardersfamilie terecht, zoals de titel al suggereert geïnspireerd door, The Texas Chainsaw Massacre, en dan beginnen de moorden. Empathie met de slachtoffers had ik sowieso al niet en de meeste kills zijn storend offscreen, zoals bij de onvermijdelijke harpoen. Ondertussen blijven al die waardeloze acteurs de meest irritante clichés uitbraken. Af en toe komt er nog wel een originele kill voorbij, en de setting van de noordelijke Atlantische Oceaan, de IJslandse kust en walvisschepen heeft ook wel wat, maar dat is het dan ook wel. Ik sluit me aan bij Actarus, een matige slasher die nog een heel slag minder bleek te zijn dan waar ik op hoopte.

Zet een stel belachelijk stereotiepe internationale toeristen op een boot om de walvispopulatie van IJsland te spotten en laat ze een familie van krankzinnige "Fishbillies" tegenkomen. Het lijkt in alle opzichten op TTCM Alleen het busje is nu dus een schip ...tja waarop niet heel toevallig de kapitein, Gunnar Hansen is, beter bekend als de eerste Leatherface. Direct vanaf het begin is het acteerwerk van een paar maar goed en de rest net niet verschrikkelijk (de Fransman was gewoon verschrikkelijk) maar gelukkig zijn de meeste gewoon slachtvoer. Wel positief dat het geen irritante jongere waren maar helaas verdwijnt hierdoor ook een beetje de reden (seks of drugs) van het moorden. Verder volgt het gewoon de lijn van elke andere killer-familie film...het kat- en muisspel waarbij er slachtoffers vallen. Ondanks dat het niet per se een slechte film was, had het ook veel dingen niet goed en overheerste bij mij het negatievere gevoel. Zo snapte ik niet goed waarom ze eerst de twee vriendinnen opvoerde, was het me onduidelijk waarom de stuurman er met een bootje vandoor ging en wie of wat was die een jonge Japanse toerist. Ook vond ik het nogal tenenkrommend om het Björk-liedje "It's Oh So Quiet" te laten zingen via het luidsprekersysteem. (jaja het is IJsland en schrijver Sjón heeft met Björk gewerkt...zucht) Tja Annette...niet geheel verwonderlijk krijg je dan de meeste trammelant! Het was ook wel leuk om te zien dat de slachtoffers niet allemaal hulpeloos waren! Enfin omdat ik slashers goed kan waarderen en hier de kills nog enigszins voldoende waren, een redelijk goede waardering.