Prime Cut (1972)

Leuke gangster film met een goed onderhouden verhaal.

Sterk geacteerd en mooi gefilmd.

Vooral het de scene in de zonnebloem en de naderende onweer.

3,5 ster

Ik heb er ook van genoten . De film deed me in de eerste plaats denken aan Charles Bronson films en zou dus fans van genoemde acteur moeten aanspreken. Voor een film uit 1972 was het best hard en ook wat bloot betreft gaat het ver : die naakte vrouwen die als sexslavinnen verhandeld worden in veeboxen.. je moest het maar durven . De film blijft lekker onderhoudend en houdt zich niet teveel bezig met verhaal of hoogdravende dialogen. Er zitten enkele goede en sfeervolle actiescènes tussen met vooral de laatste 15 minuten als uitschieter. Vooral Hackman doet het goed als bad guy. Deze vroege exploitation is een echte aanrader.

Krakkemikkig scenario leidt tot zeer matige film, die enkel interessant is vanwege het debuut van Sissy Spacek.

Lompe, rechttoe rechtaan actiethriller op het platteland waar van tegenstanders worst wordt gemaakt (de optiteling is best een beetje ranzig) en de handel niet beperkt blijft tot dierenvlees. Lee Marvin is de gesoigneerde, koele klusjesman die een uitwedstrijd speelt, maar uiteraard niet met zich laat sollen.

Hackman krijgt te weinig te doen om van een formidabele tegenstander te spreken, Sissy Spacek laat meer zien. Het boerenland brengt een toffe scène in een tarweveld met een agressieve dorsmachine en de boel gaat nog aan flarden. In z'n totaliteit een ietwat slordige film, maar het heeft z'n momenten.

Matige film waarin een gangster uit Chicago een schuld gaat innen bij een veehouder in Kansas. Een film met een dun verhaaltje. De film komt hier en daar nogal verrassend uit de hoek door een aantal groteske scenes. Mede hierdoor is het geheel wel wat onevenwichtig. Voor Sissy Spacek betekende deze film haar debuut.

In de jaren 70 tekende zich een kleine revolutie af in de Amerikaanse filmwereld. Nieuwe filmmakers rekten met hun films de grenzen op. De films waren realistisch en zaten vol seks, drugs en geweld. New Hollywood was geboren.

Prime Cut is geregisseerd door Michael Ritchie, een vertegenwoordiger uit de New Hollywood stal. Prime Cut heeft seks en geweld maar ook een weinig origineel verhaal. De manier waarop het verhaal wordt verteld alsmede de (humoristische) details in het verhaal zijn echter wel intrigerend. Neem alleen al de naam van het personage dat door Gene Hackman wordt gespeeld. Hij speelt een laag-bij-de-grondse crimineel terwijl zijn naam geheel contrasterend Mary Ann luidt. Een naam waarover niemand zich verbaast. Een naam waarover geen enkel uitleg wordt verstrekt, maar wel degelijk een naam die iedereen blijkbaar heel passend vindt voor een stuk tuig dat handelt in drugs en vrouwen.

Veel geweld en seks in de film. Veel wordt daarbij aan de fantasie van de kijker overgelaten. Vreemd genoeg is het effect van de geweld- en naaktscènes indrukwekkend. De suggestieve kracht van de beelden is formidabel. Hun impact is groot.

De personages zijn weinig meer dan wandelende clichés. Hard en meedogenloos. Lee Marvin en Gene Hackman acteren prima en zorgen er in ieder geval voor om geloofwaardige clichés te zijn. Prime Cut is de debuutfilm van Sissy Spacek, die heel onverwacht meerdere keren heel bloot verschijnt, maar die bovenal een prima acteerprestatie neerzet als pittig slachtoffer.

De film is rijk aan tempo en bevat veel droge humor. De actiescènes zijn talrijk en het hoogtepunt van de film is een actiescène waarin Spacek en Marvin belaagd worden door een maaidorsmachine. Indringend camerawerk en een snelle montage halen een maximum aan spanning uit de scène.

Ook indrukwekkend is de opening van de film. De film begint als een foute promofilm voor de vleesindustrie waarin wordt getoond hoe slachtvee wordt bewerkr tot een kant en klaar vleesproduct. De realistische beelden worden door romantische muziek ondersteund. De muziek verleent de nare beelden een opwekkend tintje en dat maakt van de openingsscène een bizarre, enigszins surrealistische happening. Een wonderbaarlijke maar mooie scène.

Prime Ciut is een ok-film.

Lee Marvin en Sissy Spacek.

De intro van de film is onsmakelijk genoeg om iemand per direct vegetarier te laten worden - en als het in 1972 al zo toeging, dan vraag ik me af hoe dat tegenwoordig gaat. Er schiet me bijvoorbeeld zo’n term als ‘separatievlees’ te binnen.

Verder gaat het vooral om die jurk, de combine en de cattle pens - maar ook de rode vrachtwagen verdient het wel genoemd te worden, de cameravoering is af en toe best interessant, en de locaties kloppen ook best erg goed. Bij elkaar verdient de film toch wel een lichte cultstatus.