Taking Woodstock (2009)

mooie en op een grappige manier weer gegeven verhaal over de dagen voor en tijdens woodstock. leuke verhaallijntjes en grappige karakters. alleen dat altijd vrolijke en ontspanne jeugdvriendje irriteerde mij een beetje. maar dat was ook het enige.

4

Was een aardige film. Had er meer van verwacht, maar was al met al wel makkelijk weg te kijken. Vind het jammer dat ze niet meer met de muziek hebben gedaan. Wel een briljante rol van Liev Schreiber

Grote tegenvaller. Slecht geacteerd en opsommerig (en toen, en toen) in beeld gebracht. Jammer. Ik had ook liever Michael Lang gevolgd dan Elliot.

Had hier meer van verwacht!

We krijgen eigenlijk vrijwel niets te zien van het festival zelf!

Wat een verschrikkelijk saaie film. Ik had er veel meer van verwacht nadat ik de trailer had gezien. Het begin was nog wel te doen, maar naarmate de film vorderde, begon ik me steeds meer te ergeren aan bepaalde scenes. Bijvoorbeeld de 'mafia'-gasten die binnenkwamen en vervolgens door 2 bejaarden weg werden gejaagd. Onrealistisch en ook niet grappig. Verder vond ik ook erg jammer dat we niks van de muziek op Woodstock te zien kregen. Het is natuurlijk moeilijk om de Woodstock-artiesten zo realistisch mogelijk neer te zetten, maar de originele beelden hadden gebruikt kunnen worden bijvoorbeeld. Dit gebeurt in veel meer films en is mijns inziens zeker een toegevoegde waarde. De rol van Emile Hirsch voorkomt dat ik de film een nog lager cijfer geef.

Mooie en naar mijn mening vlot wegkijkende film. Vooral de hippie sfeer van peace and love en alles op z'n gemak wordt goed weergegeven, ondersteund met passende muziek.

Ook de keuze van, Henry Goodman, een voor mij onbekende acteur in de hoofdrol kon ik wel apprecieren.

Kan me wel vinden in de commentaar dat je weinig van het festival zelf te zien krijgt, enkele originele beelden van bijv. Jimmy Hendrix zouden de film wel ten goede komen.

Al bij al is Ang Lee, wat mij betreft, in zijn opzet geslaagd. Zeker een aanrader!

Sinds ik Woodstock: The Director's Cut een paar weken geleden voor het eerst heb gezien heb ik een obsessie met het festival. Ik hoorde van verschillende mensen dat het een hele zit was en naast de muziek niet boeiend. Daar was ik het niet mee eens. Voor mij vloog de tijd voorbij en ik genoot van de hele sfeer en het tijdsbeeld, en de muziek staat natuurlijk nu op mijn MP3-speler. Als ik een tijdmachine had en ik kon hem maar één keer gebruiken om heen en weer te reizen, dan zou ik zonder er ook maar één seconde over na te denken naar Woodstock gaan. Vanavond besloot ik om Taking Woodstock te gaan kijken om te zien hoe deze film het legendarische festival weer zou geven.

Met die inleiding begrijp je misschien waarom ik deze film far-out vind, en waarom ik het clichématige verhaaltje prima kon verteren alleen al om de fantastische sfeer. Ang Lee heeft goed gekeken naar de docufilm en laat de personages in de film het meemaken samen met de kijker. Ook de montage is duidelijk geïnspireerd door de documentaire, en het resultaat mag er wezen. Zeker gezien het feit dat we tegenwoordig niet meer zoiets mee kunnen maken op die schaal mee kunnen maken, is (vooral voor mijn generatie) de documentaire en nu deze film de enige manier om Woodstock met beelden erbij mee te kunnen maken.

Af en toe hoor je de muziek op de achtergrond en als liefhebber weet je meteen wat er gespeeld wordt op het podium. Klachten over het ontbreken van de optredens in deze film zijn begrijpelijk, maar ik zie hierin een film die prima naast de documentaire kan bestaan als materiaal om een tijdperk, en dan wil je niet alleen maar dezelfde dingen zien. Ang Lee laat hierin zien, aan de hand van het verhaal van Eliot Tiber, waar Woodstock voor stond en, nog belangrijker, waar de hippies voor stonden. Vrede en liefde, dat is wat deze film uitstraalt met behulp van het Woodstock festival. Het is gewoon zo mooi en overtuigend neergezet, zeker met die maffe personages die ik zo zou verwachten tegen te komen daar. Elliot's verhaal levert een mooie film op met de "Woodstock-feel" constant aanwezig.

Ik geef deze film 4 sterren, vooral door de good vibes die ik persoonlijk krijg bij deze film. Ik zal het zeker nog heel vaak gaan kijken, wat een prachtige trip!

Toch wel heel aardig. leuker dan ik gedacht had.

Voornaamste pluspunten zijn wat hier vooral als negatief wordt ervaren, namelijk dat het geen 1 op 1 kopie is van een Woodstock documentaire. het gaat voornamelijk om de hoofdrolspeler en zijn familie en Woodstock is eigenlijk maar een achtergrondgebeuren. Gelukkig dat ze zich dus niet heel gemakkelijk op de muziek en zo focussen want dat kan iedereen.

Best knap hoe Lee de sfeer weet te pakken. En dan zonder gewoon te kopieren, maar min of meer zijn eigen sfeertje te creëren. Komt heel geloofwaardig over.

Nadeel is dat er wel erg veel personages langskomen waar helemaal niks mee gedaan wordt en het allemaal wel erg luchtig en (ietwat) oppervlakkig is, al helemaal voor een Ang Lee film.

vette film, beste (meest realistische) tripscene die ik in lange tijd in een film gezien heb!

leuke fim. Vooral het masale, de éénheid, samen, muziek. Verder zaten er wel een hoop saaie stukken in. Film komt niet tot iets.. Die Elliot? had veel meer ingezeten..

gisteren gezien.

wel aardig, niks bijzonders.

heb tussendoor nog klein tukje gedaan en duidelijk niets gemist.

stond op de hoes iets over dat die misselijke volkskrant hem weer zo bijzonder vond en tralalalala.

ik zag slechts een aardige tussendoortje.

"Nieuw hoogtepunt in het oeuvre van Lee", stond er in De Volkskrant. Helemaal mee eens. Ang Lee is niet voor niets mijn favoriete regisseur. En voor de rest sluit ik me aan bij de uitmuntende recensie van HarmJan Stegenga.

Zaterdag de woodstock docu gezien en gisteren deze film. Prettige film en omdat ik de docu net had gezien, zie je ook een aantal personages langskomen die ook in de docu zaten, zoals een gast in een pak met amerikaanse vlag met een bol op een stok, de geinterviewde wc schoonmaker en het theatergezelschap die bij Elliot in de schuur verbleven. Het lijkt dan net of je in de docu zit, maar dan vanuit een ander camerastandpunt. Leuk gevonden.

Mooie, sfeervolle film! Een mooi (maar wat onaf) verhaal en erg grappige (maar ook tragische) personages.

Aardige film met een zeer relaxte sfeer.

Op een paar slappe stukjes na een boeiende film.

Als sfeerschets prima geslaagd, maar qua verhaal nogal aan de magere kant. Het suddert allemaal een beetje voort, er zijn wat voorvalletjes en gezellige momentjes, maar ik vond het typisch zo'n film die je rustig met een schuin oog kunt kijken terwijl je een berg was staat weg te strijken; je kunt onmogelijk iets missen waardoor het niet meer te volgen zou zijn.

Nou mis ik ook wel een stukje affiniteit met het hele gebeuren; ik zou persoonlijk niet echt in mijn element zijn als ik dagenlang tussen tigduizend anderen ergens op een stukje weiland zou moeten bivakkeren, hoe lekker de muziek ook is. Ik heb dan ook meer met een blik van amusante verwondering dan met een soort nostalgisch verlangen zitten kijken. Maar Ang Lee weet het sfeertje leuk in beeld te brengen, je voelt de uitzichtloze verveling, de opwinding dat er iets gaat gebeuren en de extatische betovering als het eenmaal zover is. In die zin is Taking Woodstock dus zeker geslaagd, maar voor het verhaal hoef ik hem zeker niet nogmaals te bekijken.

Vond het een veel leukere film dan ik verwacht had. Karakters waren grappig, en de hele film is ontzettend relaxed om naar te kijken. Denk dat het goed de sfeer van die tijd representeert. Taking Woodstock kent wel een paar flauwe scène's, denk aan de maffia die ineens binnen valt en als een stel kleuters wordt weggejaagd. Maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. Wat voor mij de pret wel een beetje bedrukt heeft, is dat er niks met de muziek gedaan is. Had naar mijn mening makkelijk gekund, en eigenlijk ook gemoeten. Verder erg leuk!

4*

Deze speelfilm draait niet om de muziek maar om de organisatie van het enorme festival. De sfeer (1967) is goed getroffen. Van boerenerf tot festivalterrein is nog een hele stap. Zeer vermakelijk is de amateuristische manier waarop het festival tot stand is gekomen. Ik heb me prima vermaakt !

Geen topper, absoluut niet. Maar wel heel vermakelijk. Leuke grappen, geweldige muziek en een prima verhaal. Mijns inziens had er veel meer Woodstock in mogen zitten. Hetzelfde verhaal kun je bij Pinkpop doen. Natuurlijk voegt het idee dat je het op Woodstock doet veel toe, maar laat dat dan meer zien.

Geen onaardige, doch een ietwat trage vertelling over de party der party's, waarin grassverkooptentjes doodnormaal waren.

De bedoeling is duidelijk -de hoofdpersoon zijn eigen beleving van het festival mee te laten maken- maar werken doet het niet helemaal. Ik had wel iets meer van het festival willen meemaken, in plaats van vele bijzaken die er eigenlijk niet zo toe doen...

3*

Dat het geen slechte film is heeft vooral te maken met het onderwerp en de prettige vibe in het verhaal. Je gaat zeer degelijk mee met de personages en ook de schets van de tijdsperiode is niet onaardig, echter is het moeilijk om dit een echte rockfilm te noemen. Eigenlijk gaat het gewoon over een organisator die goed z'n best doet en een leuk concert neer zet. En dat is ontzettend jammer. Want bij een titel als Taking Woodstock mag je toch eigenlijk wel een roekeloze duik in het meest legendarisch muziekfestijn ooit verwachten. De camera blijft keurig achter de schermen en Ang Lee weet dit niet tot een lekkere intense film te maken. Klein drama bij een groot festival, niet helemaal geslaagd maar best entertainend.

heerlijke zondagochtend pyamadag film.... Had wat rauwer gemogen.

Prima film is dit. Eigenlijk verwachtte ik niet veel van deze prent en heb dus ook lang gewacht om hem eens te bekijken, maar de film valt me enorm goed mee.

De sfeer van eind jaren '60, de hippiecultuur en alles wat daarom heen draait, zoals ook de tegenstand van de oudere burgers, wordt prachtig weer gegeven.

Wat ik wel miste in deze film is de muziek uit die tijd, je hoort wel flarden van het eigenlijk concert, maar de muziek had toch een meer voorname plaats mogen innemen vind ik.

Maar toch kan ik deze film iedereen aanraden, al was het maar om eens de sfeer van de jaren '60 op te snuiven en om de grandioze rol van Liev Schreiber te bewonderen.... nooit gedacht hem ooit in een rol van travestiet te zien.

Goede film over het ontstaan van het legendarische Woodstock festival. Het verhaal is heel tof gevonden en veel grappige stukjes.

Met veel plezier bekeken!

Inderdaad een leuke film over het ontstaan van het Woodstock festival en het gebeuren (de hippies) eromheen. Van de artiesten die daar optreden zie niets maar daar gaat het verhaal ook niet over. Het eerste uur van ik overigens het sterkste gedeelte van de film.

Het eerste uur waarin vooral de voorbereiding en het opzetten van het Woodstock festival een belangrijke rol spelen, is alleraardigst. De kleurrijke personages blijven nog net binnen de perken van het acceptabele en de film kabbelt op een aangenaam tempo prima voort.

Vanaf het moment dat het festival dan daadwerkelijk begint wordt het minder interessant. De film wordt een herhaling van vooral oninteressante zetten en de cliché's worden met bakken tegelijk op de kijker afgevuurd. Het maakt van Taking Woodstock een tussendoortje dat gemakkelijk wegkijkt maar dat je de dag erna alweer totaal vergeten bent.

3*

het verhaal is redelijk saai omdat het nogal een saaie hoofdpersoon is. de bijrollen hier zijn het leukst. en wat je verwacht (beelden van het festival) komt niet. toch weten ze een prima sfeer over te brengen.

Begint leuk, en het eerste uur is gewoon prima, met droge humor, mooie plaatjes, best aardige muziek, maar na de lsd trip kakt de film helemaal in. Het tempo gaat eruit, scenes gaan onnodig lang door, en de hele film wordt naar beneden gehaald.

Martin doet het goed, en die moeder en vader spelen geweldig. De bijrollen van Hirsch en Schreiber zijn niet echt om over naar huis te schrijven.

2.5* Jammer van dat laatste deel.

vijf punten, niet omdat het zo'n zeldzaam goede film is, maar omdat ik me er dagen daarna nog zo goed door voelde, echt een snoepje van een film!