Mary and Max (2009)

Prachtige ingetogen, aandoenlijke film.

Verhaal is erg goed, en vooral erg leuk. Een lange afstand vriendschap wat iets magisch over zich heeft, en die magie blijft zo'n beetje constant aanwezig. Hoe de twee zich een voorstelling maakte van sommige situaties was grappig. Verder erg mooie animatie's, schitterende muziek en leuke personages. Bana's korte rol is niet noemenswaardig maar toch leuk gedaan. Helaas verliest de film op sommige punten iets aan magie, maar het einde is schitterend gedaan. Helaas nét niet goed genoeg voor de volle 5 sterren,

Van plaats 10 gestegen naar plaats 6 in mijn top 10.

Heerlijke film!

Zo'n film die je helemaal kijkt met een brok in je keel en een grote grijns op je gezicht.

Zelden een film gezien die zo goed gebruik maakte van banale details. Zoiets als een broodje met een chocoladereep werd verheven tot een symbool voor een hele wereld van gedachtes en gevoelens.

De duistere maar cartoonekse klei-animatie contrasteert nogal fel met het achterliggende (rauw-realistische verhaal), maar op een of andere manier stoort dit nooit.

Ten slotte nog hulde voor het taalgebruik, sommige zinnen van de verteller of uit de brieven zou je echt in willen lijsten, en voor de voice acting van een totaal onbekende, maar volledig overtuigende Hoffman. Wat een acteur is dat toch!

Meesterwerk.

Deze film heeft mij enigzins verrast en zelfs ontroert. Zat gelijk al in de film en die 90 minuten vliegen echt voorbij.

Ziet er heel mooi uit, vooral geinig om skyline van New York paar keer te zien. Maar ook de kleine details zijn goed uitgewerkt.

Je leeft echt mee met de personages en de onderwerpen die aan bod komen zijn eigenlijk nogal zwaar, maar nooit gebracht op een manier die de kijkervaring bemoeilijkt.

Richting het einde komt er zelfs een piepklein donker randje tevoorschijn, het einde zelf is heel mooi gedaan.

Stemmen van Collette, Bana en Hoffmann had ik niet eens herkend.

Integere film, goed gemaakt, zeker voor een debut-animatiefilm. Verdiend de aanmoedigingsprijs, maar de score 3,89 is wat aan de hoge kant, dat zou nr.100 zijn in de MM top 250, dat lijkt me wat teveel eer.

Ten eerste vond ik de vorm met een verteller vrij vervelend, het kost daardoor wat moeite on je in te leven in de personages. Helaas ook weer een film waarbij je de Nederlandse ondertiteling niet uit kan zetten. De muziek was vaak ronduit irritant.

Het verhaaltje zelf is heel aardig, een paar keer hard moeten lachen.

Gewoon een prima animatiefilm.

Hoe bedoel je die?

Gewoon probleemloos zonder ondertiteling gekeken hoor.

Ondertitels stonden niet in het menu, dus ik kon ze ook niet uitzetten.

Ah ok, ik dacht dat je het niet zou begrijpen zonder ondertitels! Vond dat al wat raar. Wanneer zal deze film haar entree in de top-250 maken trouwens?

1 januari 2012

op de hoes staat based on a true story,maar is dat ook werkelijk zo.

maar het is een geweldige animatie film prachtig!

M/C Reviews - Cinema: An Interview with Adam Elliot - reviews.media-culture.org.au

Je moet er wel van houden .. en dat doe ik Gloomy film waar je toch erg moet lachen ... leuk verhaal en zeer leuke characters. Ik twijfel altijd een beetje aan hoe zeer zo iets een waargebeurd verhaal is. Pff moet veel werk in hebben gezeten...

Prachtige film, zoals iedereen al zei. De karakters zijn zeer herkenbaar, maar worden karikatuur-achtig gepresenteerd. Het resultaat is geweldig. Het verhaal is door en door triest en zwartgallig, maar met verfijnde randjes menselijkheid. Om dan nog maar te zwijgen over de klei-animatie! Prachtig gewoon

wauw super film!! dat een klei animatie mij aan het huilen kan maken! (jaja ik ben emotioneel incontinent)

Vanavond alsnog bioscooppremière van Mary and Max in EYE (1/9, 20.30, Vondelpark 3, Amsterdam) met live Skype interview producente Melanie Coombs door Joost Broeren van de Filmkrant en korte eerdere films van regisseur Adam Elliot waaronder Oscar-winnaar Harvie Krumpet.

Gisteren stond er een recensie van mijn lievelingsfilm in de Volkskrant. Opmerkelijk, omdat ik altijd gedacht heb dat ze in de krant alleen nieuw uitgebrachte films recenseerden. In de tweede plaats opmerkelijk vanwege de lage waardering die de film krijgt.

Cinematografisch zal de recensent wel gelijk hebben, dat een film normaal gesproken niet uitgelegd dient te hoeven worden aan de hand van een voice over. Maar dit maakt deze film wat mij betreft juist zo apart: de beelden zijn er om het gesproken verhaal te verlevendigen in plaats van andersom. Je moet het dus denk ik ook niet als een ‘gewone’ film willen zien. Volgens de filmwetten hoort een voice-over blijkbaar niet al te dominant aanwezig te zijn. De regiseur van Mary en Max heeft volgens mij echter bewust geen normale film willen maken, althans niet een film die aan deze specifieke filmwet voldoet. Het gesproken verhaal staat m.i. welbewust centraal in de film, dat maakt hem nou juist zo apart.

Los van de technische kritiek die je met heel veel slechte wil op deze film zou willen uiten, blijft het onderliggende verhaal van twee buitenbeentjes die elkaar hebben weten te vinden een prachtig ontroerend gegeven. Voor mij is het m'n lievelingsfilm, ik raad hem iedereen aan.

Waarom zou een film minder zijn, omdat hij wellicht niet voldoet aan bepaalde regels? Kan nooit zo goed tegen dat soort cirkelredenaties. (Het was niet goed, want zo hoort het niet. Zo kom je nooit verder. Bluh)

Juist de films met zo'n geheel eigen verhaal en visie moeten daar niet aan mee gaan doen, en dat is juist waarom deze film zo ontzettend fijn is!

De mix van de kinderlijke kleifiguurtjes en de karikatuur-achtige manier van vertellen maken het zware verhaal beter te behappen, en zorgt ook dat je vrede hebt met het einde. Toch een soort van happy end.

Prachtig en origineel werkje dat duidelijk met veel liefde is gemaakt. Het emotionele einde was naar mijn mening het hoogtepunt van de film (vreugde en verdriet in 1), die overigens geen zwakke punten kent.

Zou deZe film trouwens al niet in de top 250 moeten staan??

2 jaar na de release datum, dan komt ie erin.

Mary And Max is geen gewone film. Het laat de donkere kant van het leven zien, op een luchtige manier.

De film zet al direct de sfeer in het stadje Melbourne. Lekker vrolijk en gelukkig. Toch is er een meisje dat zich niet thuisvoelt, Mary. Dus schrijft ze een brief aan Max, een oudere man die in New York leeft. New York's Skyline wordt vaak genoeg in beeld gebracht. Lekker sober en saai.

Wat ik zo mooi vind aan deze film, is dat het wel een stop-motiontekenfilm is, maar toch niet geschikt voor kinderen. Bv: I feel,... (Cheesy/hungry/horny) uit mary's moodsring. Ook sommige dingen zoals: pissen op Mary's hoofd, de geboortevlek die op poep lijkt en de zelfmoordpoging van Mary. Zo heeft ook Max zijn problemen. Obesitas, Syndroom van Asperger, een dakloze te wurgen... Dit vind ik opvallend.

Het verhaal word ook verteld door een verteller. Die stoort mij helemaal niet in het verhaal, odat de personages ook mogen praten. De stemmen zijn ook goed gekozen.

Sommige momenten gaven mij wel kippenvel en ontroerden mij ook. (Zelfmoordpoging van Mary terwijl het prachtige lied Que Cera wordt gespeeld en natuurlijk ook het einde, dat een schok was voor mij. Een zeer mooie en ontroerende film over vriendschap tussen twee vreemden. 4*

Fraaie vormgeving, het zijn vooral de mooie plaatjes die hier een bijzonder product van maken. Het verhaal zelf, de lange afstandsrelatie, vind ik niet heel erg boeiend en eigenlijk is het weer zo'n feelgood-achtige brei. Dat komt mede door de voice-over, omdat we de gebeurtenissen gewoon opgelegd krijgen zonder enige verassingen of onverwachte plotwendingen. Het schrijven van brieven is een handig excuus om op allerlei dwaalsporen uit te komen en dat gebeurt dan ook royaal. Hier en daar zitten wat leuke grappen tussen (nadat er een vis met een sigaret in het beeld is gekomen wordt er uitgelegd dat je onder water niet kan roken en dat een vis geen zakken heeft om zijn aansteker in te stoppen), maar tergelijkertijd zijn er ook de nutteloze herhalingen van de P.P.P.S. en een voorwerp dat per ongeluk in de broodrooster terecht komt. De makers hebben een eigenaardig wereldje weten te creeëren maar verder deed het me niet zoveel.

Oooooeeeh!

+ de vele opsommingen (bv. doodsoorzaken goudvis), goede vondsten (bv. chocolade hotdog), de geregelde humor (bv. het weergeven van de monden tijdens het eten), fijne soundtrack (bv. tiediediediediediedie, etc.), voice-over (bv. die van Philip Seymour Hoffman ), vele details (bv. skyline New York + Mount Waverley), en daarnaast een fijne, donkere, maar toch ook weer luchtige sfeer en een verhaal dat klein, maar boeiend genoeg is.

- Weinig, weinig, misschien dat de film op momenten net wat origineler had gemogen, en er soms toch iets teveel voor de veilige weg gekozen werd. Had de animatie ook een tikkeltje mooier verwacht, (komt met name door de enorme lovende woorden op deze 10 pagina's), maar verder toch wel errrug overtuigend, dus dit punt kan bij nader inzien wel naar het +-gedeelte.

De film kon mijn torenhoge verwachtingen niet volledig waarmaken, maar al met al meer dan een geslaagd filmpje, dat een aantal herzieningen van mijn kant kan verwachten.

4*

Geniaal en niet minder dan dat. Visueel schitterend en plotmatig zeer eenvoudig maar daardoor extra effectief.

En aan het eind wil je naar het scherm schreeuwen dat ie alsjeblieft nog mag leven, om er uiteindelijk samen met Mary achter te komen dat het zo niet meer dan perfect is.

5*

@gotti: volgens mij is er iets mis gegaan in je bericht.

Prachtige animatiefilm over een opmerkelijke, jarenlange correspondentie tussen een klein meisje uit Australie en een autistische oudere man uit New York. Zowel origineel qua vorm en inhoud. Treurig, grappig, scherp en een ontroerend einde. De klei-animatie ziet er mooi en ook gedetailleerd uit. Boeiende en levensechte personages compleet met tekortkomingen en de poppen hebben allemaal karakter.

Ik heb deze film kunnen bemachtigen op Blu Ray voor vijf Euro bij de MediaMarkt. En dames en heren, wat ben ik hier blij mee! Wat een prachtige, lieve, droevige, schattige animatiefilm is dit! Ik had er nog nooit van gehoord, maar de namen van Colette en Humphries (die ik alleen als Dame Edna ken) trokken mijn aandacht naar deze film. Vandaag gekeken, in feite zet ik hem net uit, en het heeft me volledig verrast. Die moeder!! Whahahahaha.... Prachtig gedaan! Wat een werk zal er voor deze film verricht zijn. Aanrader voor iedereen die van inkt-zwarte humor houdt! 4,5 *

Echt een buitenkansje bij de MediaMarkt voor deze prachtige film!

Een ontroerende film die mij vaak heeft doen lachen, maar ook een traan heeft laten verschijnen. Dat was voor mij erg lang geleden dat ik nog met een animatiefilm heb gehuild.

4,5*