Mary and Max (2009)

Fijn dat hij zo goed bevallen is gillie24!

Ze zeggen wel is, je bent wat je eet. Zou dat ook voor films gelden? Je bent wat je kijkt? Misschien als je het een beetje relativeert, klopt het wel een klein beetje. Al wil dat natuurlijk niet zeggen dat wanneer je van horrorfilms houd, dat je zelf ook het liefst iemand probleemloos zou kunnen fileren. Mary and Max lijkt mij in elk geval bedoeld voor de volwassen tere zieltjes onder ons. De film leeft en heeft ook echt een ziel. Wat toch wel heel wat is voor een kleifilm. Het is visueel ook indrukwekkend vind ik.

Voor haast alle personages (en dieren) had ik sympathie. Met Mary Dinkle en Max Horovitz in het bijzonder natuurlijk. In 1 woord zijn ze gewoon onvervalst. Al lijkt mijn leven eigenlijk tot in de verste verte niet op het leven van Mary en Max en weet ik niet of er echt mensen bestaan die tijdens een paniekaanval op een stoel gaan staan of 18 uur lang naar buiten staren. Maar het zal mij eerlijk gezegd helemaal niets verbazen. We leven inmiddels met zo'n 7 miljard mensen op aarde, wie ben ik op te zeggen dat het apekool is. Naast drama komt er ook een vleugje humor om de hoek kijken. Best vaak nog zelfs, maar ik kon mij er niet altijd in vinden. Soms is de humor zelfs best omstreden. Moest wel lachen om zijn 5 favoriete woorden: Ointment, bumblebee, Vladivostok, banana, and testicle. Toevallig vind ik testikel ook een geweldig woord. En dan te bedenken dat hij het tegen een meisje van 8 jaar oud zegt?

Maar wellicht heb ik iets gemist of doet het mij gewoon te weinig. Ik kan geen 4 sterren voor deze film geven. Het is wel een film die je niet mag missen, want hij is overtuigend genoeg. Kortom, een bijzonder animatie/drama. Dat kan vriend of vijand niet ontkennen. Een film die ''een'' gevoelige snaar raakt en die hebben we allemaal wel ergens. Soms moet ie alleen even aangeslagen worden. Het einde vind ik overigens sterk!

Geen magere, maar een volle 3,5*

Of juist niet .. film is de veiligste manier om te ervaren wat je in het echte leven niet bent.

Eens.

Mooi gezegd, idd.

Daar ben ik het uiteraard (tot op zekere hoogte) ook mee eens. Maar daar houd het niet bij op. Film is de veiligste manier om te ervaren wat je in het echte leven niet bent, is dus 1 van de (vele) varianten om film te ervaren. Vergeet daarbij ook niet dat het heel persoonlijk is en je gaat niet voor een ander bepalen hoe jij iets moet ervaren.

Ik denk dat veel hoogstemmers zich juist met de personages in deze film kunnen identificeren.

En humor is ook een onderdeel van jezelf en als je je met de humor in deze film kan identificeren, zegt dat ook wel iets over jezelf.

Het is nou eenmaal lastig je te verplaatsen in een ander als er geen raakvlakken zijn. Ik verdenk een aantal van mijn vrienden ervan dat ze grotendeels van hun tijd lekker in hun vel zitten en wanneer er wel iets vervelends is, dan vinden ze zichzelf (denk ik) te cool om het toe te geven. The Iceman, wie kent hem niet. (serial killer) kon ook iemand aan stukken zagen terwijl het slachtoffer eerst nog leefde en op emotioneel vlak deed het hem helemaal niets. Terwijl hij thuis wel kon janken dat het hem niet lukte om het bouwpakket van zijn zoontje in elkaar te zetten. Dat was voor hem heel emotioneel.

Deze vergelijking tussen ordinaire filmkijkers en een seriemoordenaar ontgaat me.

Wat ik ermee wil zeggen is, dat het met de menselijke emoties vaak erg vreemd gesteld is. Het gaat erom dat we het soms gewoon niet begrijpen.

Je hoeft niet zo zeer jezelf te kunnen identificeren, al is het maar je buurman of een klasgenoot of collega. Dat maakt deze film juist zo goed, dat het recente confrontaties van mensen laat zien. Een van de problemen waar ze vooral mee struikelen is eenzaamheid, en ik denk dat iedereen zich hier wel mee kan identificeren.

Eenzaamheid is relatief, want hoe groot is de impact. Maar mee eens, eenzaamheid is iets wat we allemaal kennen. Alleen het wachten is nu op iemand die zegt, nee hoor, ik niet.

Het is niet iets wat je bent, maar meer wat je voelt denk ik. Daarom zie ik het niet echt relatief, als je je eenzaam voelt dan ben je het gewoon. En ik denk dat iedereen, zelfs op mijn leeftijd en jonger, dit wel eens heeft gevoeld.

In mijn bericht staat: Mee eens, eenzaamheid is iets wat we allemaal kennen.

Ik voel me eenzaam, dus ik ben eenzaam. Ik ben eenzaam, want ik voel me eenzaam. Kunnen we daar ook nog over discussiëren?

Okee, je voelt je altijd verschrikkelijk eenzaam. Of je voelt je regelmatig eenzaam of sporadisch eenzaam. Met relatief bedoel ik. Voor de één kan het erger zijn dan voor de ander. Maar hoe ervaar je het. Dat lijkt mij sowieso relevant. Maar als ik mij op een avond eenzaam voel, dan denk ik aan mensen die dus altijd maar eenzaam en alleen zijn en zich dus altijd zo voelen. En kunnen daardoor heel ongelukkig zijn, terwijl ik niet per definitie ongelukkig ben omdat ik me is een keer 2 dagen eenzaam voel.

Voor mij is tijd bijvoorbeeld ook relatief. Misschien is alles in dit leven wel relatief en volgens mij is dat nog zo ook.

In deze film gaat het in ieder geval om intense langdurige eenzaamheid.

Dat is waar, ik zat eerst te denken dat eenzaamheid voor iedereen min of meer hetzelfde aan voelt (vaak krijgen mensen dan reacties als: ''stel je niet aan'' enzovoort), maar als ik wat breder kijk dan is het inderdaad relatief.

Het voelt sowieso niet prettig, maar als we inderdaad wat jij zegt over gevoel praten, dan denk ik dat een paar dagen eenzaamheid niet in verhouding staat tot 2 jaar eenzaamheid. Uiteindelijk zul je wel op een punt komen van maximale eenzaamheid en dat gevoel ken ik niet. Wel van tijdelijke eenzaamheid, maar dat voelt minder erg dan langdurige. Althans, daar ga ik maar vanuit.

Mooie aandoenlijke en leuke film vol met subtiele details. Zo vindt ik de iedere keer gewijzigde teksten bij het potje van de bedelaar erg grappig. De mooiste was nog "Keep your money, I want change!"

Ik ben wel erg benieuwd naar deze film!

Een drama waar ik 93 minuten lang met een glimlach naar heb zitten kijken.

Mooie animaties, heerlijke pikzwarte gort droge humor en een zeer fijn dramatisch verhaaltje maken deze tot een must see.

Geen 5 sterren omdat ik het laatste half uur qua verhaallijn niet zo magistraal vond. Iets te veel hak op de tak. Dit in tegenstelling tot het eerste deel van de film wat juist zeer mooi op 1 tempo door kabbelt.

De laatste scene is daarentegen gelukkig wel weer keihard raak en zorgde dat ik zeer voldaan m`n tv`tje uit kon zetten.

Schitterende, emotionele, goed gemaakte film.

Het vehaal blijft boeien van het begin tot het eind met een volle laag git zwarte humor.

Drama is wel degelijk aanwezig zonder ergens echt zwaar te worden.

De personages zijn goed uitgewerkt, en hoewel er nergens in de film echt wordt gepraat..alleen verteld is dit zeer zeker niet storend. Het heeft wel wat.

De animatie doormiddel van klei is schitterend gemaakt.

Van mij vol lof voor deze film.

Een 4.0*

Dit is echt een mooi gemaakte film.

De film geeft je gewoon goed gevoel. Alles zit goed: Humor, Sfeer, Speelduur,...

Een mooie 4*

Mooi (ja, pakkend) verhaal dat goed in beeld is gebracht door kleimatie. Echt een grappige, mooie, spannende ( alleen het einde eigenlijk) en triestige film.

4**

Met alle respect voor Up maar deze film verdiende eigenlijk de prijzen voor beste animatie van het jaar.

PS : juist Waackx

PPS : Allebei uitstekend

PPPS : Mooie film

De film zelf zit goed in elkaar, mooi gemaakte animatie. Het verhaal zelf vond ik stukken minder. De film begon wel goed met de briefwisselingen tussen Mary en Max, met enkele humoristische scenes. Maar na een tijdje had ik het ook wel gehad met de briefwisselingen tussen beiden en de bijbehorende voice-over. In de tweede helft werd ook wel erg van de hak op de tak gesprongen, terwijl in het eerste deel wat meer lijn zat. Hoewel de eenzaamheid van Mary en Max goed is neergezet, wordt het nergens echt ontroerend.

= Is het er niet mee eens.

Ik vond het einde thans het beste.

Smaken verschillen.

Absoluut briljant. Schitterende animatie, heerlijke humor en af en toe erg mooi. 4,5 sterren. Geweldig.

Ik vond hem eigenlijk stiekem een beetje saai. Vond de humor ook niet slecht en op zich een mooi verhaal

Een pareltje in zijn soort. Vol met drama en inktzwarte humor. Mooi en intelligent verteld en sterk gebruik gemaakt van de mogelijkheden van deze filmtechniek.

dikke 4,5*

ppppps: meteen een pak DAS besteld op het net

Toch een ietsje meer van verwacht maar de animatie en de interactie tussen Mary en Max maken het toch een degelijke animatiefilm.