Mary and Max (2009)

Ben toch heel benieuwd @chandor013 welke film dat je dan bedoeld, maar laat me raden, je kunt zo gauw niet op de titel komen zeker?

Film met een lach en traan die echt fenomeneel gemaakt is en er ontzettend mooi uitziet op blu ray. Heb echt genoten

Hele goede uitgewerkte film, die het syndroom van Asperger voor eenieder duidelijk uitbeeld. De gitzwarte humor en het lieve verhaal dragen daar goed aan bij. Al met al 1 van de betere films uit het vorige decennium.

Wat een afknapper! Had giga hoge verwachtingen van deze film, en aanvankelijk leken die ook wel uit te gaan komen.

Maar wat een hopeloos verhaal. ''Based on a true story'' ????

True story me reet; wat een bij mekaar gezocht geheel, en dat eind was al helemaal hemeltergend.

Based on a true story; twee mensen schrijven mekaar brieven; oké. De rest is dr natuurlijk allemaal bijverzonnen.

Hoe jammer, ik zag dit helemaal zitten, en zeker visueel (ook kwa kleurgebruik) was het geweldig, sommige subtiliteiten ook, maar zo een lulverhaal...... schot voor open doel gemist.

Ik heb deze lang laten liggen, maar onterecht. Geniaal in alle opzichten.

Scumfrog..... met zoon naam moeten we haast wel op mekaar lijken!

Ik heb je top 10 bekeken; en wat dacht je;

Alle films in je top 10 scoren bij mij 4, 41/2 dan wel 5!

Je kijkt natuurlijk niet alleen naar het verhaal of de interactie. Ook naar hoe menselijke beleving in klei kan worden gebracht.

Jouw naam is niet Askikker maar Asskisser

Al tijden niet zo'n leuke film gezien. Heerlijk zwartgallige humor (de mimespeler ), werkelijk een prachtig esthetische klei-animatie en een verhaal waarvan je van tevoren niet verwacht dat het zal boeien, maar dat dat tot het einde toe doet!

De film is het leukst tijdens de correspondentie van zowel Mary als Max, toch een combinatie van karakters die onwaarschijnlijk zijn, maar toch elkaar weten te vinden. Het plot riept alle soorten van emoties bij me op, van ontroering tot hardop lachen.

Prachtig ook het oog voor detail; je weet niet waar je kijken moet! Verder een zeer passende soundtrack met lang vergeten (stiekem toch erg leuke) tunes als 'the typewriter' en 'Swinging Safari'.

Inderdaad prachtige film. Mooi verhaal en zeer origineel om dat zo mooi in klei animatie vorm te geven. Met leuke muziek en zeer veel grappige details. Een meesterwerk.

Fantastische humorvolle film!!

schitterend hoe je zo'n complex onderwerp,zo eerlijk en ontroerend entergelijke tijd grappig benaderd.

van begin tot eind boeiend,leuke animatie/klei stijl.

maakte indruk.gewoon top.

"Mary and Max" is een van de origineelste films die ik in tijden gezien heb. Het contact tussen twee uitersten, die an sich toch zeer veel met elkaar gemeen hebben, biedt meteen al een boeiend gegeven. Sommige momenten doen de kijker bedenken of het lachen wel op z'n plaats is. Zo vindt de regisseur een goed evenwicht tussen droogkomische situaties en sentimentaliteit. Nergens, ook net niet op het eind, wordt het te zoet. Daar komt nog eens de mooie animatie bij, en "Mary and Max" is een uniek pareltje.

Leuke humor. Ik had niet gedacht dat een animatiefilm me zo aan kon spreken. Klein verhaaltje en best schattig. Mooie connectie tussen die 2 en dat komt in de film erg goed naar voren.

Geweldige film! Een prachtig verhaal over twee outsiders die bevriend met elkaar raken. De film toont een erg breed scala aan emoties, van humor tot verontwaardiging tot droevigheid. En alle emoties komen ook nog eens juist uit de verf. De animaties zelf zijn goed en creatief. Erg raak ook hoe de gelaatsuitdrukkingen eruit zagen. Ik heb hardop gelachen en met een brok in mijn keel gekeken. Ik was wat verrast door sommige plotwendingen die wat hard aankomen simpelweg door het feit dat alles geanimeerd is. Het menselijke drama wordt enigszins lichter door de visuele cartoony stijl, maar plottechnisch en emotioneel heeft de film een aantal zwaartepunten waardoor ik plots gegrepen was door de ernst van sommige zaken, zoals dood en eenzaamheid. Gelukkig kent de film ook veel geluksmomenten zoals de joy van chocolade en het vinden van vrienden. De balans hiertussen is perfect.

De film is het sterkst tijdens de brieven conversaties. Vooral Max' wereld vond ik erg leuk; hoe hij keer op keer zo van slag raakt dat hij op een stoel gaat staan hyperventileren was erg grappig en aandoenlijk tegelijk. Topanimatie!

Prachtig geanimeerde melo-drama, vol inktzwarte humor voor volwassen publiek!

Een film die je een week later nog niet los laat. Ook de muziek sluit naadloos aan bij de film en versterkt het warme gevoel dat de film teweeg brengt. Een meesterwerk!

de blu ray versie ligt sinds vandaag in de media markt voor slechts 4 euro

erg mooie film.

Alleen al de animaties!!!

Jammer dat deze film niet meer aandacht heeft gekregen.

Het viel me een beetje tegen. Via de toplijsten van MoMe leerde ik Mary & Max kennen, en m'n verwachtingen waren hooggespannen. Ik hoopte dat de film iets van de melancholie van Sylvain Chomet (Triplettes de Belle Ville, Illustioniste) zou hebben. Maar waar Chomet de animaties en gezichtsuitdrukkingen voor zich laat spreken, wordt Mary & Max tegengehouden door een veel te nadrukkelijke voice-over. Elke emotie wordt opgelezen, terwijl dit juist in een animatiefilm uitgebeeld moet worden.

Het verhaal van de Oscar-winnende kortfilm Paperman (http://www.youtube.com/watch?v=f3WVAR1McO4) heeft een soortgelijke opzet (wel veel zoeter, want het is Disney). Maar doordat Paperman alles in beeld verteld, deed het verhaal me in 6:21 meer dan Mary & Max in 93 minuten. De film zat ramvol met visuele grapjes en bizarre zijpaadjes, maar in zo'n hoge mate dat het wat afbreuk deed aan de zeggingskracht van de film.

De animaties waren prachtig en de film is duidelijk met veel lef gemaakt. En er waren zeker momenten waarop de film me raakte. Maar er zat meer in, al hebben veel MoMe-gebruikers er ook veel meer in gevonden dan ik.

Niet zo goed als gehoopt.

En dat ligt puur aan de inhoud. De jonge versie van Mary is absoluut geslaagd, maar haar oudere versie is al een stuk minder. Het grootste probleem had ik echter met Max, zo een beetje de kleiversie van Forrest Gump (inclusief de typische gebeurtenissen die hier jobs zijn).

Het drama is maar zo zo gezien het potentieel en ook op komisch vlak had ik op meer gehoopt.

De stem van jonge Mary is erg goed en ook de andere stemacteurs zijn degelijk, maar Barry Humphries maakt van een al matige voice-over een taaie klomp.

En daar gaan de makers ook de mist in: de vertelstructuur nekt het geheel. Visueel is Mary And Max fantastisch gemaakt: de animatie is uiterst gedetailleerd, het kleurenspel is magnifiek en stopmotion vind ik altijd wel leuk. Je zou denken dat Mary And Max het dan allemaal heeft, en dat is ook zo: het beeld vertelt alles, maar daar wordt dan nog een voice-over bijgeflikkerd die er niet bijgeflikkerd had mogen worden. De makers zijn iets te gulzig geweest, helaas. En als je dan toch gulzig wil zijn, doe het dan goed.

2,5

hele goeie film, echt het kijken waard.

prachtig...

Schitterende film. Mooie beelden, prima animatie en heel goede humor. Vaak moet je op de mooie grappige details letten. En een droevig eind... Zeer mooi.

Tering, wat een geweldige details. Dit is zonder twijfel de fijnste animatie die ik ooit gezien heb.

Kent iemand misschien meer films met dit soort animaties?

Briljant droog humoristisch aandoenlijk filmpje, dikke 4*

Gouden duo in sepia en zwart-wit. Prachtige, rijke klei animatie, je komt bijna ogen tekort, aangevoerd door twee innemende buitenbeentjes (het tongetje als Mary driftig begint te schrijven!), die elkaar in woorden vinden. Aandoenlijk en grappig met licht excentrieke streekjes en nukken in een oprecht en ontroerend verhaaltje over vriendschap en allerlei andere problemen.

Best een aantal pittige thema's die op fluwelen wijze worden behandeld met ondersteuning van een voice cast die zich getemperd roert en zo alleen maar juiste snaren raakt. Vooral de intonatie van de schier onherkenbare Philip Seymour Hoffman is genieten. Een lach en een traan die elkaar omarmen in een filmpje dat gemakkelijk meerdere kijkbeurten aankan. Briljant.

Mooie film, ontroert en zet je aan het denken. Echter was het verhaal ook weer niet zo aangrijpend voor mij persoonlijk, miste er op veel momenten gevoel bij. Wel schitterend gemaakt. 3,5 sterren van mij.

Wie aan plasticine in de filmindustrie denkt, legt direct de link naar Chicken Run en Wallace & Gromit. Alleen wordt er in deze film gespeeld met grauwe, vale kleuren zoals grijs, bruin, zwart en beige maar ook hier en daar felrood. Het thema van ‘Mary and Max’ is helemaal anders en mikt zijn pijlen dus niet op het jongerenpubliek.

De achtjarige Mary Dinkle, niet de mooiste van de klas, voelt zich een buitenbeentje. Ze correspondeert met Max Horowitz, een Joodse man van middelbare leeftijd die aan het syndroom van Asperger lijdt. Ondanks er een leeftijds- en cultuurverschil is, blijven de twee, de ene uit Melbourne en de andere uit New York, jarenlang elkaars momenten van geluk en triest delen. Meerdere narige thema’s komen aan bod waardoor de film een zwaarmoedige laag krijgt.

Toch reikt Adam Elliot een gevoel van beroering aan door de band tussen Mary en Max in beeld te brengen. De muziek en de humor waren essentieel om de kijker in deze droefgeestige film niet verweesd achter te laten zitten. De humor is echt heel droog en zwart, ik heb er goed mee gelachen. Evenals eindigt ‘Mary and Max’ met een sterk moraal : elkaar aanvaarden, hoe anders we ook van elkaar zijn.

Eigenlijk is het een autobiografische film daar de regisseur Adam Elliot zelf pennenvrienden was, en nog altijd is, met een Joodse, autistische New Yorker. Vandaar ‘based on a true story’. Het is dan ook niet vanzelfsprekend om de kijker te laten meevoelen met beide uit-plasticine-gemaakte personages. Desondanks was het een voltreffer.

4,0*

Niet geheel wat ik verwacht had. Prima dat een film een aandoening onder de aandacht brengt, maar pas tegen het eind begon ik enige feeling met de personages te krijgen. Tot die tijd was het maar over en weer switchen tussen Mary en Max onder begeleiding van een overdreven aanwezige voice-over.

Ik wist ook niet goed wat ik moest verwachten,

we hebben hier te maken met een donkere stop-motion klei-animatie over autisme. En toegegeven, origineel is het wel, maar wat ik van een animatie verwacht dat op de 4e plaats staat op de animatietoplijst kan ik in één woord samenvatten: meer. Op de lijst topfilms uit Australie staat deze zelfs op 1. Ik kan niet geloven dat dit de beste Australische film aller tijden is, het begrip overgewaardeerd vind ik hier toch wel op zijn plaats

Wellicht moet ik het een keer herkijken nu ik wel weet wat ik kan verwachten, maar dat zal nog even moeten wachten. Het laatste stuk vond ik wel 3,5 sterren waard, maar voor mij onvoldoende om de rest van de film goed te maken.

Aardig om een keer gezien te hebben, maar hoger dan 2,5 ster kom ik voorlopig niet.

Ook hier een lichte teleurstelling.

Wat betreft kleipoppetjes en stop motion animatie hoort Mary and Max ongetwijfeld bij het beste wat er ooit op dit gebied is verschenen. De hoeveelheid werk die in deze film is gestopt is onvoorstelbaar en terecht een compliment waard. Technisch niets op aan te merken. Maar qua vorm en inhoud blijft de film wel achter. Ten eerste is er het wat simpele verhaaltje over een verwaarloosd meisje en een zielige autist. Voor mij voelde het als te makkelijk willen scoren op emotioneel gebied. De irritant aanwezige voice-over probeert er een quasi luchtig sfeertje aan mee te geven, maar veel te lachen viel er verder ook niet. Daarvoor was het weer te grauw en somber weergegeven.

Wat me brengt op het tweede punt: de vorm. Het donkere en sepia vond ik niet geslaagd. Het maakt van alles één treurige bedoening. Ik zie liever wat meer contrasten tussen donkere en fleurige animatie. Daarnaast vind ik kleipoppetjes als medium gewoon niet geschikt om diepe emotie uit te beelden. De hele tijd heb ik het idee naar twee gedrochten te kijken en in plaats van twee karakters met menselijke gevoelens. Nee, wat mij betreft is deze vorm prima geschikt voor pure komedie, maar niet voor inhoudelijk drama. Dat zie ik liever op de traditionele manier.

Puur op technisch gebied verdient de film een voldoende, de rest krijgt van mij een halfje. 3,5*

Geweldige film waarbij je de gehele duur aan de buis gekluisterd zit. De prachtig gemaakte decors en personages zien er op blu-ray werkelijk prachtig uit. Ook de soundtrack mag er wezen en ondersteund de prachtige beelden op perfecte wijze. Je ziet meteen dat deze film met passie en liefde is gemaakt (het begin van de film deed me trouwens door die voice-over erg denken aan Amelie). De film richt zich toch wel vooral op de volwassen kijker en wisselt mooi af tussen drama en zwarte humor. Ik heb de hele film met een glimlach op me gezicht gezeten. Veel komische anekdotes en grappige verhalen en een mooi verhaal over eenzaamheid, hoop en leven met het Syndroom van Asperger. Een film die schreeuwt om nog is bekeken te worden. In zijn genre een meesterwerk. Een 9,5