Mary and Max (2009)

Mooie film, zeker de animatie valt prachtig te noemen. Verder is Mary and Max een mix van dramatische en humoristische momenten. De dramatische momenten zijn niet altijd even goed, met uitzondering het einde. De humor in deze film is pakken beter: leuk en subtiel met enkele uitzonderingen. "Mary and Max" heeft mij wel niet altijd hoge emoties bezorgd en zoals deftOnes zegt: je kijkt de film eerder i.p.v. hem beleven, hier is de uitzondering het einde. Verder besteed de film zeer veel tijd aan de karakters.

De beste klei-animatie-film die ik tot nu toe gezien heb.

Technisch heel knap gemaakt, maar ook andere artistieke keuzes, zoals het contrast tussen de bruine wereld van Mary en de zwarte van Max, zorgen voor een visueel prachtig werk. De film is erg volwassen en in eerste instantie heeft het drama de overhand. Toch zou ik Mary and Max eerder een komedie noemen omdat de film vol zit met kleine grappen, neem bijvoorbeeld de vele stripachtige visualiseringen van gedachten. Het zit hem vooral in de details.

Hoewel de film best heftige onderwerpen aankaart, zoals pesterijen, alcoholisme en vereenzaming, wordt het geheel op een tragikomische wijze gebracht. De vergelijking met Solondz ergens hierboven kan ik dan ook wel begrijpen. Tel bij de visuele pracht nog een mooie score en degelijke voice acting en je hebt een hele sterke animatiefilm, meer voor oud dan voor jong.

Hele zwaarmoedige film, en dat is toch knap voor een animatie film.

Desondanks was hij zeer de moeite waard.

Lieve film over ongelukkige, eenzame mensen, met af en toe heerlijke ironische humor en geweldige animaties.

Vreselijk mooie film waarbij ik op het einde toch een paar traantjes heb moeten laten.. Wat een thema's komen hierbij aan bod zeg.. denk dat er voor iedereen wel iets herkenbaars in zit, misschien niet met betrekking tot het eigen leven, maar dat van iemand anders..

Prachtig gemaakt, de hele sfeer is goed en weet je geboeid te houden.

Hoewel ik normaal totaal niet zoveel heb met animaties, krijgt deze een welverdiende 4,5*

Als je hier zelf niets herkenbaars in ziet ben je een iets te zelfingenomen gladjanus, waar ik niet intrap.

Wat zou je hier in vredesnaam voor herkenbaars in 'moeten' zien dan?

Eenzaamheid, alcoholisme, ruzies, onzekerheid, pesterijen?

Tja, ik zal wel een zelfingenomen gladjanus zijn dan. .

Eerste kwartier was ik overdonderd door de mooie animatie, het droevige verhaal en de uitzichtloze personages. Maar zodra je daaraan bent gewend is het niet echt bijzonder meer. In principe heb je na een half uur de hele film al gezien. Leuk gemaakt, oprecht verhaaltje, maar voor mij niet beklijvend.

Ten eerste: Perpetuum Mobile - zeg maar de theme song, is echt prachtig en past er precies bij. Luister die shit YouTube - Perpetuum Mobile

Ook het verhaal en de personages zijn best aangrijpend.

Aan de andere kant vond ik de humor niet tof, het haalde me uit het verhaal en nam de geloofwaardigheid van de personages weg.

Ook mary's persoon ontwikkeling vond ik niet tof. Ineens is ze volwassen en getrouwd.

Oprecht mooie film, maar ik vond m niet geweldig.

Voor jou misschien niet, maar voor een hoop andere mensen, inclusief mijzelf wel vrij herkenbaar. Wat dan? Ja een groot deel van de punten die Eline al opnoemde dus...

Vond het echt een heerlijke film! Had hem al een tijdje op de harde schijf staan, ondanks dat het verhaal me wel aanstond en er een shitload aan positieve recensies in het topic stonden heb ik er toch even een tijdje mee gewacht, houd doorgaans enorm van animatie maar er zijn ook periodes dat mijn hoofd er totaal niet naar staat. Achteraf gezien is dat maar een zwak argument want nadat ik zag wat ik gemist had kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Lang geleden dat ik zo enorm van een film genoten heb ook. Heb echt drie kwart van de speelduur met een brede grijns zitten kijken en ook meerdere malen hardop gelachen. Allereerst is de animatie prachtig! Erg gedetaileerd, inventief en verfrissend, mooi ook dat geswitch van kleur naar kleur om of een bepaalde gemoedstoestand aan te geven of twee werelden van elkaar te onderscheiden. Ben zoiezo dol op dit soort claymation maar dit is toch echt het mooiste wat ze tot nu toe op dat gebied ooit hebben voort gebracht, Het verhaaltje is tamelijk simpel maar er valt genoeg te beleven. Max en Mary zijn beide heerlijk uitgewerkt, beide zijn wat wereld vreemd maar ze vinden langzaamaan herkenning bij elkaar. De brieven die de twee naar elkaar sturen zijn dan ook geweldig! Hele droge humor en een tal van hilarische situaties, die mede voortkomen uit Max zijn misvattingen, ergenissen en inzinkingen. Leuke stemmetjes ook trouwens, vooral Seymour Hoffman steelt weer de show. Naarmate Mary wat ouder werd ging het kwalitatief wat achteruit, de balans tussen humor en emotie bleef echter sterk aanwezig. Het ontroerende einde maakte alles ook weer helemaal goed. Verder kan ik er eigenlijk niet zoveel meer over kwijt, behalve dat het een dikke aanrader is voor een ieder die van zowel animatie, drama, komedie ed houd. Je geniet je werkelijk suf!

4 sterren

Dat geloof ik best hoor, ik reageerde op de opmerking dat het niet anders kon dan jezelf er in te herkennen.

Simpelweg omdat iedereen - net als mary en max - kwetsbaar is. Of je moet heel zelfverzekerd zijn, maar dat is schrijnend. Ik geloof daar dan ook niet in. Een sprookje. Net als 'gelukkig zijn'. Niemand is namelijk gelukkig, enkel aan de oppervlakte. Maar dat is (misschien) een andere discussie.

Ik kan daarom ook niet geloven dat jij je niet herkent in de hoofdpersonen. Jij bent nooit onzeker geweest? Lijkt me stug.

Ja Kos vertel eens?

Ik denk dat we langs elkaar heen praten. Je hebt onzekerheid en kwetsbaarheid en je hebt onzekerheid en kwetsbaarheid zoals in deze film, waar je je dan mee kunt associëren. Dat zijn 2 verschillende dingen.

Als je je helemaal niet kunt identificeren met de figuren in deze film betekent dat niet dat je geen greintje onzekerheid en kwetsbaarheid gekend hebt of kent, dat slaat natuurlijk nergens op.

Het viel me toch een beetje tegen. Een heleboel blahblah.

Briljante eerste vijfenveertig minuten. Ik realiseerde mij op dat moment ik zowaar een meesterwerk aan 't bekijken was. De ene na de andere geniale, aandoenlijke, ontroerende, lieve, grappige scène volgde. Ik begaf me volledig tot Mary en Max en hun werelden. Helaas gaat 't nadien wel aardig bergafwaarts met de film. Alles is plots minder geniaal, aandoenlijk, ontroerend, lief en grappig en het niveau wordt geenszins geëvenaard. Toch ben ik uitermate positief en z'n m'n verwachting voor een groot deel ingelost.

Best leuk maar hele rare film.

Ook een (bijna) hele film in de vertelvorm en dat stoorde me wel.

Toch een verdiende 3,5

Deze film een kans gegeven omdat hij aangeraden werd, normaal kijk ik maar weinig naar animatie maar had het idee dat deze speciaal ging worden.

En inderdaad! ten eerste is de film erg mooi gemaakt, en met lekkere grauwe kleuren om de sfeer nog eens aan te dikken, en dan natuurlijk nog de voice overs en het plot, geweldig gedaan allemaal!

Philip Seymour Hoffman verraste mij voor de zoveelste keer! wist al dat hij een goed acteur was maar dat hij ook goed was in voice overs niet, hij geeft het karakter van Max echt wat hij nodig had!

Vond het plot ook best gedurfd, nog niet eerder een animatie gezien met zo serieuze ondertoon.

Natuurlijk heeft de film ook wel komische momenten in zich, maar over het algemeen is dit toch echt wel een drama animatie film te noemen.

En dan natuurlijk nog het einde, zag het niet aankomen en vond het echt zo mooi gedaan, het paste perfect bij de rest van het verhaal en maakte de film perfect af!

Deze animatie is uit het leven gegrepen, en ik denk dat iedereen wel dingen van zichzelf hier in terug kan zien, al zijn ze nog zo klein deze film is gewoon menselijk!

4,5 sterren! zeker een aanrader!

Eigenlijk weinig toe te voegen aan deze recensie van Onderhond. Een van de beste animatiefilmpjes die ik ooit gezien heb. Een filmpje met een buitengewoon schitterende humor en bovendien ook een ontzettend goed verhaal. Dit filmpje wist mij gewoon te raken.

Max aan Mary: "I forgive you because you're not perfect. And so am I".

Schitterend!

5,0*

Helemaal mee eens! een regisseur om in de gaten te houden?

Lief.

Maar vond e.e.a. ondanks de korte speelduur te lang duren.

Dat zit hem vooral in de moraal van de film. Alsmede in een groot aantal grappen die minder goed werken. Ook de evergreens in de score zijn niet altijd even leuk. Het laatste half uur vond ik het niveau i.i.g. een stuk minder vermakelijk en soms ook een beetje makkelijk, verhaaltechnisch gezien. Vreemd ook omdat de eerste helft van de film behoorlijk sterk en gevat is. Het einde an sich is dan wel weer okee.

Toch ziet het er oogverbluffend uit en is dit best een gedurfd filmpje met een aantal ontroerende momenten.

Zou toch zweren dat Max gedaan werd door de narrator van Boundin'. Hoffman is een ware stemkunstenaar.

Goed.

Jammer genoeg moet ik deze film 5* geven...

Opvallend hoe bijna heel MovieMeter deze film omarmt. Hij heeft een beetje de reputatie slechts geschikt te zijn voor een klein publiek, maar kennelijk is niets minder waar. Het verbaast mij ook niet. Mary and Max is een uitzonderlijke film.

De oog voor details is bijvoorbeeld absnormaal. Daarmee doel ik niet slechts op de ontelbare visuele grapjes en vondsten, maar ook op de teksten in de brieven, kleine observaties en handelingen. Claymation is in praktijk iets minder geschikt voor kleinere gebaren en bewegingen, maar Mary and Max, die het van een zekere subtiliteit moet hebben, laat daar weinig van merken. Er straalt gewoon vanaf dat er veel aandacht aan is besteed aan alles.

En het verhaal is ook gewoon aandoenlijk. Zelfs op de meest serieuze momenten, met uitzondering misschien van de laatste scène, zit er veel humor in, maar dit doorbreekt de dramatische lading nooit. Dat einde is prachtig en daarnaast raken bijna alle grappen hun doel.

Leven we in een gouden eeuw van animatiefilms? Dat er de afgelopen 10 jaar meer animatiefilms zijn dan ooit lijkt vooral een technische ontwikkeling te zijn, maar het is opvallend dat ondanks veel formulewerk er net zoveel goede films uit komen rollen. Mary and Max behoort tot de top en ook tot de meest unieke werken in deze stijl.

Dikke 4*.

Heel eenvoudig...........ik wou dat er meer films van deze kwaliteit waren.

Max wordt ingesproken door Philip Seymour Hoffman toch?

Ik herken die stem helemaal niet als de zijne.

Hoe kan ik hier anders dan 5 sterren voor geven?

Wat een prachtige stop-motionanimatie film. Ongelofelijk hoeveel werk hierin gezeten heeft, de details zijn echt prachtig. Het script is echter nog veel beter. Wat een onwaarschijnlijk hard, maar superdroog script. De manier waarop Max zijn dagen beschrijft is zo triest soms, maar ook zo hilarisch. Je leeft helemaal mee met deze twee vreemde personages, maar ook met enkele bijpersonages.

Ik weet niet of de film standhoudt na herziening, maar de eerste indruk is in ieder geval heel goed. Beter ook dan Up, zeker qua scenario. Up was wel veel kleurrijker, maar dat was hier niet nodig denk ik. Past ook niet bij de personages.

Ik ga ook Noblets sparen

5.0*

Fantastisch mooie film die helaas veel te kort duurt. Erg mooi en knap in elkaar gezet met prachtige animatie en muziek welke gesiert worden door het mooie verhaal. De volwassen toon die het mee draagt komt zeker ten goede.

Ik ben nooit een groot liefhebber van animatie geweest, maar na het fantastische Fantastic Mr. Fox en nu Mary and Max die die film nog zelfs overklast ben ik definitief om. Ik denk dat mijn probleem vooral met het in mijn ogen totaal sfeerloze en kille digitale pixar look te maken heeft waar ik echt helemaal niets mee heb. De pixar films worden nog enigszins gered doordat ze vaak wel een goed bedacht verhaal hebben, maar visueel vind ik er helemaal niets aan. Ook de japanse animatie vind ik helemaal niks, disney tekenfilms vind ik nog wel leuk, maar dat is vooral jeugdsentiment en de klassieke tekenfilm stijl lijkt tot nu toe niet geschikt voor een volwassen drama zoals Mary and Max zeker wel is. Ook Fantastic Mr. Fox, die wel geschikt is voor kinderen en lichter van toon, vind ik toch een volwassen film. Overigens zie ik verder nog wel enige Wes Anderson overeenkomsten (ook zijn andere films) in de vertelstructuur en de kleine uitstapjes en het uitlichten van details in deze film.

Dus blijkbaar is het stopmotion wat me wel heel erg aanspreekt, en zoals eerder gezegd, het is in deze film tot in perfectie uitgevoerd. Het stopmotion genre lijkt een unieke manier gevonden te hebben om karakters uit te werken wat je niet ziet in normale speelfilms en ook niet in andere genres van animatie (hoewel ik geen kenner ben). Het surrealistische karakter en de mogelijkheid om dingen zo simpel en puur mogelijk te houden geeft de regisseur een speelruimte om iets van de menselijke ziel te laten zien wat zelfs door de beste acteerprestaties in een speelfilm nooit getoond zou kunnen worden. Wat dat dan precies is kan ik m'n vinger niet op leggen, maar deze film weet een emotie op te wekken die onvergelijkbaar is met enige andere film die ik heb gezien.

Een waar meesterwerk en absoluut geen kinderfilm.