Beat the Devil (1953)

Gedateerde, maar wel leuke komedie. Vooral het verhaal is bijzonder goed uitgewerkt. Ik wilde de film ooit graag zien aangezien Lollobrigida een van mijn favoriete actrice's is. Daarom bekeek ik de film eigenlijk maar voor hij was niet teleurstellend. Van Bogart ben ik absoluut geen fan, persoonlijk heb ik niks met deze acteur. Maar alsnog was de film gewoon goed. Het einde is trouwens geweldig. 3,5.

Een handvol sterren plus een ervaren regisseur plus een op zich aardig verhaal. Niet te bevatten dat het eindresultaat zó ondermaats is. Ergens onderweg moet het mis gegaan zijn, waardoor het erop lijkt dat John Huston niet goed meer wist of hij nou een misdaadfilm wilde maken of een komedie. Hoe dan ook: het is vlees noch vis. Zonde van de tijd.

Ken je die mop van die twee Belgen die naar Afrika gingen....? Nou, die gingen niet of in het geval van deze film kwamen niet ver. Trouwens die Belgen waren Duitsers, Engelse en Amerikanen. Snap u het nog? Nee... nou ik ook niet en ik vraag me af of de acteurs en actrices in deze film er wel iets van hadden begrepen. Regisseur John Huston had op weg naar Ravello het script verscheurd, zodoende was er dus geen film. De cast was dit niet verteld, en of die het erg vonden was ook maar een vraag! Want deed de film mij overkomen alsof ik naar een ​​betaalde Italiaanse vakantie voor sterren zat te kijken, na wat leeswerk blijk ik er nog niet eens zo heel ver naast te zitten. Ze moeten het heel gezellig hebben gehad. Oh en tussendoor moest er natuurlijk nog wel geschreven en gefilmd worden aan deze... komedie (wat de grootste grap moet zijn geweest)

Een onnozele low-budget farce waarin Bogie en zijn cronies elkaar de oren van de kop kletsen. Peter Lorre begint steeds meer op Churchill te lijken en vormt samen met Bogart het enige lichtpuntje in deze mislukte poging tot humor en sensatie. Zowat elke andere acteur levert een slechte tot rampzalige prestatie af; vooral de vrouwen zijn doorlopend schuldig aan overacting. Het magere verhaal slabakt non-stop en ik was op verschillende momenten nagenoeg in slaap gedonderd. Ergens zie ik potentieel in dit soort kluchtige avonturenfilms, maar hier getuigt de uitvoering van een zodanige onkunde dat elk sprankeltje hoop direct wordt vermorzeld. Veel blabla, weinig actie. Huston is er op de één of andere manier in geslaagd om de Italiaanse streek op de meest mottige manier in beeld te brengen. Sfeer/ambiance is minimaal en het geheel voelt leeg en ongeïnspireerd aan. Mijden als de pest.

Een beetje avonturenfilm, een beetje misdaad, maar Beat the Devil is vooral een hele aparte komedie. Geregeld lijkt het alsof iedereen maar wat doet, de scenarioschrijver niet in het minst dus als ik daarna lees dat veel geïmproviseerd werd verbaast dat niets. Ze zullen wel lol hebben gehad bij het filmen. Neem die hele sequentie bij de Arabieren, waarbij ze uiteindelijk ontsnappen dankzij een crush van hun leider op Rita Hayworth? En zo zijn er wel meer dingen die tussen flauw en bizar in zitten.

Toch vond ik het ook wel wat hebben, misschien wel dankzij de landerigheid en de vreemde dialogen en onlogische verwikkelingen. De acteurs lijken het allemaal niet zo serieus te nemen maar er wel plezier in te hebben. Jennifer Jones vond ik nog het leukst in haar rol van overspelerige fantast. Het dik aangezette personage van Lollobrigida vond ik ook wel te pruimen en ze doet natuurlijk ook geen pijn aan de ogen. Ze stoot nog flink haar hoofd trouwens als ze flauwvalt op het eind.

Van de mannen is Bogart zijn relaxte zelf, hij hoeft niet erg diep te gaan. Zelfs zijn sprintje voor de vrijheid doet hij op z'n elfendertigst. Hij doet op zich weinig verkeerd maar interessanter zijn de bad guys die zoals iemand al opmerkte prima gecast zijn, al zien ze niet erg vervaarlijk uit. Dat kleine majoortje met z'n verwilderde blik en nazi-sympathieën was wel de meest vreemde van het clubje. En Lorre hoeft alleen maar aanwezig te zijn om toch z'n stempel te drukken zo lijkt het.

Nogal rare film dus, niet echt goed maar toch ook weer niet helemaal zonder kwaliteit, en als je er voor in de stemming bent best vermakelijk. Als je zin hebt in een pakkende noir-thriller met intelligent plot of sprankelende avonturenfilm kun je deze beter overslaan.

Onderhoudende ensemble cast avonturenkomedie.

Mooi excuus voor deze gevestigde acteurs om op mooie locaties te vertoeven. Met Bogart in een tamelijk ongewone rol.

Het script is tijdens het draaien door Truman Capote geschreven, en dat merk je dan toch wel een beetje. Het komt over als een onaf en vrij stuurloos script.

De personages komen niet allemaal goed uit de verf. Excentrieke acteurs, maar het is niet zo leuk als bijv. Topkapi. Hier mist dus een acteur als Peter Ustinov. Peter Lorre en Robert Morley spelen hier een beetje zoals de boeven uit de Bassie en Adriaan serie.

Er had op alle vlakken meer in gezeten, maar het kijkt allemaal heel makkelijk weg.

Leuk dat Netflix een Huston-film met Bogart erop heeft staan (ook The African Queen, maar die had ik al gezien) alleen jammer dat dit een vrij matige film is. Een mix tussen misdaad en komedie waarbij de luchtigheid lijkt te overwinnen maar helemaal overtuigen doet de film niet. De film is nooit echt leuk (ondanks het zichtbare plezier van de acteurs) en nooit echt spannend. Er gebeurt heel veel in 90 minuten waardoor de losse momenten niet werken en ondanks dat er veel gebeurt de film me niet meenam en daardoor ook niet wist te boeien de volle speelduur. Vooral het laatste halfuur is weinig interessant meer. Bogart zie ik liever in een wat zwaardere rol, hier vond ik hem wat miscast. 2,0*.

Oef. Ik kon hier bar weinig mee. Huston was in deze tijd naar Europa gevlucht en dit was zijn tweede film daar en op basis van die twee functioneerde hij beter met meer controle van de en grote studio. Die hadden hem nooit dit script laten verfilmen. Geen parodie op een noir zoals ik het weleens omschreven heb zien worden maar een soort parodie op de avonturenfilm op exotische locatie zoals Casablanca of The African Queen die er probeert mee te spelen dat de wereld verandert en dekoloniseert, maar de film is veelal gewoon echt niet leuk en biedt ook geen plot dat me aan het handje meenam. Geen van de sterren komt goed uit de verf in deze puinhoop.

Een paar maanden terug begon ik aan deze film maar zette hem toen uit na een 10 tal minuten , het kon me niet boeien , ik kijk dit later wel af dacht ik , maar dat later duurde dus 2 maanden .

Uiteindelijk toch maar weer opgezet , zonder ondertitels was de film ook lastig te volgen , saaiheid voerde de boventoon met enkele sporadische komische momenten .

In de basis een klucht, maar leuk gedaan. Post-kolonialismekritiek en a-romantische uitspattingen, het varieert nogal, maar Huston en Capote maken er wel wat van. De cast is daarbij onmisbaar. Jennifer Jones heb ik volgens mij nog nooit in een film gezien (in ieder geval niet onthouden), maar ze steelt de show. Ook de prachtige locatie in het eerste stuk helpt flink mee.

Maar het blijft een simpele klucht en eenmaal op de boot, zonder de mooie plaatjes van het havenstadje, boeit het meteen minder. Het laatste stuk is weer beter te doen. Een bijzonder tussendoortje, en dat is het.

Dikke 6.