(500) Days of Summer (2009)

Hele fijne glimlachbetoverende film is dit. Een rijkgevulde soundtrack, levensechte boeiende karakters en een tof stijltje van regisseur Marc Webb. (500) Days of Summers pingpongt in de tijd met allerlei scenes die de al dan niet problematische relatie behandelt tussen JG Levitt en een van mijn favoriete actrices: Zooey Deschanel .

Op een raar musical-achtig intermezzo na is er hier niks aan te merken. Liefhebbers van een Garden State kan ik deze film wel aanraden.

Heerlijke film is dit zeg, super romantische komedie. Denk wel een van de beter van de laatste jaren.

Zooey Deschanel en Joseph Gordon-Levitt doen het geweldig. En dit resulteert in een goede film. Het regiewerk was ook sterk, vooral De Expextations/Reality scene en de scene na de eerste seks was geweldig. En door de sterke ondersteunende nummers heb ik me prima vermaakt. Leuk filmpje voor de zondagmiddag en zeker een aanrader voor liefhebbers van dit genre.

* * * *

Mooie film!

Ik wilde de eerste zin gaan quoten omdat ik al meteen moest glimlachen, maar (500) Days of Summer heeft me erg verrast, waardoor ik die eerste zin niet meer ga quoten.

Ik wist niet zoveel van deze film en dacht door de titel ook aan een ander soort film (ik wist niet dat Summer de naam van een personage zou zijn). Een film met een paar (erg) grappige (soms subtiele) momenten, die mij uiteindelijk nog wist te raken ook. Toch een zeldzaamheidje.

Dat zusje is ook nog een ontzettend droge toevoeging aan deze film. Normaal vind ik dit soort 'vertellingen' (telling van dagen etc) vaak storend, hier viel het mee, al was het erg jammer van die klote voice-over die er af en toe wel doorheen zat. Autumn

4* dik

Een sympathieke, frisse film. De splitscreen scene waarin Levitt verkeerde verwachtingen heeft van een feest, is gaaf en grappig in beeld gebracht. Het constant heen en weer pendelen tussen dag 1 en 500 zorgt bovendien voor een dynamische vertelstructuur. De muziek is best aangenaam in de film verweven, een film die bol staat van de nodige uitspattingen, in de vorm van o.a. spontane dansjes op straat.

Hetgeen wat de film wat opbreekt is dat Zooey Deschanel helemaal niet zo sprankelend en wonderlijk is, als zij in deze film voor Joseph Gordon-Levitt hoort te zijn. Er ontbreekt een yes - gevoel als zij langs komt gelopen, ze is bij vlagen zelfs een onuitstaanbaar wicht.

Een leuke komedie over romantische misvattingen. Een dikke 3,5*

Gewoon een leuke 'romantische' film, heb zeker genoten. Over Zoey Deschanel gesproken, ik heb ook een soort haat liefde relatie met haar. Ze is zo erg zelfverzekerd, zeker een geschikte hoofdrolspeelster, ook gewoon erg natuurlijk knap. Ik zie liever zoiets dat een Megan Fox of een Cameron Diaz.
De soundtrack vond ik trouwens heeeel erg sterk. Daarnaast was de verliefdheid scene op straat grappig, en de expectations/reality scene confrontereend als herkenbaar (toch?).
Het einde vond ik trouwens zeeeer matig en had echt weggelaten mogen worden, wat een tegenvaller. Toch een halve punt aftrek. 3,5* blijft over, want ik heb toch met plezier gekeken.

Mooie en lieve romantische komedie.

Het heen en weer hoppen in tijd is een leuk concept en werkt hier heel goed. Het zorgt verder ook niet voor onduidelijkheid. Zooey Deschanel en Joseph Gordon-Levitt zijn een leuk duo, alhoewel ik tegen het einde een beetje een hekel begon te krijgen aan Summer. Ik was dan ook heel blij dat ze niet terug bij elkaar kwamen, als dat al het geval was. Natuurlijk zag ze er wel heel leuk uit. Visueel gezien is het ook heel erg leuk, met name de "expectations" en "reality" scene. Ook een uitbarsting in dansen ontbreekt niet en de muziek in de film is erg goed.

4,0*

Erg vermakelijke film, leuk dat er ook eens een romantische film vanuit het perspectief van een man is gemaakt.

Ook de manier waarop het verhaal verteld wordt is opmerkelijk te noemen. Het wordt in de 500 dagen verteld waarin Tom en Summer iets met elkaar hadden en er wordt heen en weer gesprongen tussen de goede- en slechte tijden.
Levitt en Deschanel zetten een goede prestatie neer en vormen een leuk koppel.

Verder zitten er ook een paar scènes bij die me wel nog even bijblijven, zoals de scène waarop hij onderweg naar het werk spontaan gaat dansen met andere voetgangers en natuurlijk het onvergetelijke 'Expectations/Reality' scène. Erg mooi en hoe alles op het eind van de scène met een gum wordt uitgewist.

En natuurlijk de prachtige soundtrack.

Een dikke 3, 5 sterren.

Ja, erg fijn filmpje.


Gordon Levitt draagt de film toch wel, enorm veelbelovend acteur ook. De benadering van het thema is ook wel fijn. Geen echte lovestory, geen valse sentimenten, geen perfecte personages en dit is eerder een 'road to the one'.

Erg fijn verhaaltje ook, enige minpunt is eigenlijk Deschanel. Acteren kan ze niet, plausibel als love interest vind ik haar ook niet door haar fletse uitstraling en bovendien maakt ze haar personage ook behoorlijk onsympathiek. Genoeg opties voor actrices die dit wel naar behoren kunnen invullen, en Deschanel is eigenlijk de factor die illustreert dat een 5* in de toekomst totaal out of the question is.


Gelukkig draagt Levitt de film naar hogere hoogtes. Zeer sympathiek ook waardoor je als kijker toch wel met hem meevoelt. Als hij dan merkt dat zij getrouwd is, is het toch ook wel even slikken. Al wordt de relatie van Levitt en Deschanel best mooi weergegeven (ondanks dat ie behoorlijk one sided is) en ik blijf struikelen over dat er weinig tot niks met de seksscenes gedaan wordt. Toch wel een sleutelpunt om een relatie meer diepgang te geven (hier zullen wel weer droge oneliners uit voortkomen ).


Maar voor derest gewoon een erg mooi, lief en klein filmpje. Ook fijn dat het eens belicht wordt vanuit het perspectief van een relatie die niet 'werkt'. Ook een leuke transitie om van Summer naar Autumn te gaan (en die zag er iig al veel beter uit ).

Terwijl je weet dat het niet goed afloopt met hun 'relatie', is het toch een leuke film. Gelukkig loopt de film uiteindelijk toch verassend goed af. Dat grapje met die namen (Summer, Autumn) vind ik erg leuk. Erg goede muziek ook trouwens. Deze film heeft me echt met een feelgood-gevoel achtergelaten.

Heerlijke film. Feel good, terwijl het eigenlijk helemaal niet zo heel feel good is. Als je begrijpt wat ik bedoel.. Deed me qua kijkervaring erg denken aan Garden State, alhoewel die wel een klasse beter is. Vond het verder een erg originele romcom. Verre van een standaard verhaaltje. Bijvoorbeeld zo'n scène waar het scherm is opgesplitst in Expectations vs Reality vind ik heel erg sterk!

Echt een leuke film,

dikke 4*

Hele leuke en verfrissende romantische komedie. De trailer verteld je al dat het allemaal niet echt standaard is, en dat is ook precies zoals het voelt. Alles voelt vernieuwend en fris, van de kleuren (alles leek een beetje bruin, in plaats van de kleurenwaterval die je soms te zien krijgt), het acteerwerk (Joseph Gordon-Levitt en Zooey Deschanel hebben echt een geweldige chemie) tot de regie (zoals boven aangegeven, de Expectation/Reality is erg leuk gedaan.

Ook was het fijn om het non -liniair te zien. Dit zorgde dat het niet door de sleur zou gaan die anders zou komen drijgen, maar door toch steeds momenten van "happiness" er doorheen te mengen was het allemaal niet te deprimerend. Het einde was daaraantegen verschrikkelijk vond ik, de naam van het meisje voelde als een soort aanval op mijn intelligentie. Dat ze er was vind ik niet erg, een goede afloop is alleen maar mooi. Maar de naam Autumn voelde als een hele flauwe grap. Een te flauwe grap om echt in lijn te staan met de rest van de film.

Toch was het een leuke coming of age film, en ik vond Gordon -Levitt een hele fijne acteur om naar te kijken. Ik kan me nog wel ergeren aan de standaard Grant die je vaak in dit soort films tegen komt, maar hem vond ik wel erg leuk. En zoals gezegd, mevrouw Dechanel heeft inderdaad echt geweldige ogen .

4.0*

Aardig relatiefilmpje met interessante hoofdrolspelers. Speelse vertelstijl die aan Amélie e.d. doet denken. Dat niveau haalt de film nog niet bijna, trouwens. Qua niveau en sfeer meer een aflevering van Friends dan een filmhuistopper. Maar hé, sitcoms zijn ook best leuk.

In de commentaren vooraf las ik mensen die zich zorgen maakten over IKEA-sluikreclame en de muziek die te algemeen bekend was of zoiets, achteraf vraag ik me vooral af waarom die mensen zich druk hebben gemaakt.

Feel-good van de bovenste plank en hoewel ik her en der lees dat de betiteling comedy onterecht is vind ik dat juist meer dan terecht. Natuurlijk moet je er rekening mee houden dat het een romcom is en de humor is dan minder recht voor de raap, hij is eerder soepel maar daarom niet minder goed.

Vooral het in de post hierboven genoemde voorbeeld vam 'Roses are red, Violets are blue...Fuck you, whore...' en dan ook de manier waarop 'Vance' dit zegt is geweldig.

Zooey Deschanel is niet alleen een markante verschijning, ze is in deze ook de perfecte tegenspeelster van Levitt. Een gebrek aan chemie las ik ook eerder, ik denk dat dit gebrek aan chemie uiteindelijk juist mooier is op het einde. Waar het juist heel erg sterk in beeld wordt gebracht hoe Tom zich voelt, die scène in het park op het laatst vond ik echt ongekend sterk, en onbeschrijflijk mooi.

Ook van de muziek heb ik anderhalf uur lang genoten, alsmede van de tijd die steeds heen en terug versprong, hierdoor kreeg je een erg grappig contrast naar mate de tijd dichter richting de 500 dagen vooruit sprong.

Mooi, fijn, aangenaam, feel-good en absoluut de beste die ik tot dusver zag in het genre, daarbij nummers twee en drie 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' ver achter zich latend.

Maximale beoordeling dus.

Heb de film gister gezien, ik moet zeggen dat ik het toevoeg aan mijn lijst van favoriete films!

In het begin was het door de verschillende sprongen in de tijd, een beetje lastig om te volgen. Dat was ook het enige minpuntje.

Alleen sommige vonden het einde ook een minpunt, maar zelf vond ik het wel beter omdat het anders zo standaard einde is; en ze leven nog lang en gelukkig!

To die by your side, such a heavenly way to die

(500) Days of Summer stond al een serieuze tijd op mijn verlanglijstje maar wanneer ik hem tegen kwam in de winkels, was hij meestal nog een tikkeltje te duur. Gisteren was het hier braderij en de plaatselijke videotheek had nog een ex-rental liggen. Direct meegepakt, voor 5 euro wou ik de gok wel maken, en 's avonds gezien.

En wat een heerlijke feel good film is dit geworden. Het verhaal is bij vlagen herkenbaar maar blijft ook gedurende heel de speelduur boeien. Het idee om te switchen tussen de verschillende dagen, eigenlijk is het niet meer dan een alternatieve adaptie van flashbacks, is niet erg origineel maar werkt wel erg aanstekelijk. Leuke continuïteitscènes waar de ene moment de liefde tussen de twee van het scherm spat om daarna naar een latere datum te springen waar ongeveer een zelfde scène zich afspeelt maar dat het er allemaal veel slechter aan toe gaat. Visueel speelt Webb dan ook lekker op deze sprongen in de tijd door de kleuren altijd maar fletser te maken naarmate we verder in de 500 dagen gaan. Ook het einde was een aangename verrassing. Ik verwachte dat de film een standaard einde ging hebben waar Summer en Tom toch nog bij elkaar komen maar gelukkig komt Tom later Autumn, de naam gaat er toch een tikkeltje over, tegen. Op zich het beste einde dat Webb had kunnen maken want nu past het perfect in de lijn van de film. Oké, Tom is Summer kwijt geraakt maar het wordt hem al snel duidelijk dat er meer dan één soul mate in je leven kan zijn. Hij viel eerst voor Summer omdat die iets onbereikbaar had maar tegelijkertijd ook dezelfde interesses had als hem (o.a. The Smiths) maar na een pijnlijke confrontatie met Summer komt hij toch weer iemand tegen die eenzelfde interesse deelt mee hem, een interesse waarvan hij dacht dat hij de enige was. Het is jammer voor Tom dat het met Summer niets wordt maar de toevoeging van Autumn bewijst dat het leven voort gaat. Persoonlijk één van de beste eindes dat ik ooit al heb gezien.

Joseph Gordon-Levitt, ik kende hem eigenlijk alleen maar van het kleinere rolletje in G.I. Joe en natuurlijk zijn hoofdrol in 3rd Rock from the Sun. Ik had dan ook ergens mijn twijfels of hij hier echt een goede acteur ging zijn maar ik had niet fouter kunnen zijn. Gordon-Levitt slaagt erin om de rol compleet naar zich toe trekken. De verliefdheid, de onzekerheid, de frustratie, ... Alles weet hij op een erg overtuigende manier neer te zetten. Toch had hem dit niet gelukt als er geen Zooey Deschanel was geweest. Net zoals in Yes Man is ze hier weer voor te smelten. Iedereen heeft wel zo'n type waarvoor hij/zij alles voor zou doen en Deschanel speelt dit met verve. De chemie tussen beide spat van het scherm af maar vooral de scènes die naar het einde van de 500 dagen liggen zijn uitstekend gespeeld door beide. De evolutie die ze in haar spel legt is dan ook erg verfrissend, eigenlijk is heel de film verfrissend leuk. In het begin heb je een zwak voor Summer, althans dat had ik toch, maar naargelang de film vordert voel je gewoon dat dit niets voor Tom is maar leef je met hem en zijn pogingen om Summer terug te winnen mee omdat je weet dat je zelf ook zo zou reageren. Hierdoor krijgt Summer elke keer minder sympathie en komt het er bij Tom juist extra bij. Daarom is het einde ook zo perfect voor de film. Soit, ik ben wat aan het afdwalen. De film concentreert zich dus vooral op deze twee maar toch zijn de bijrolacteurs vaak erg goed gecast. De muziek is trouwens ook wel een meerwaarde aan de film.

Uiteindelijk is (500) Days of Summer geworden wat ik er van had verwacht. Het plot is meeslepend, de muziek is vlot en visueel ziet het er allemaal netjes uit. Deschanel en Gordon-Levitt zijn perfect gecast voor de rollen van Summer en Tom. Blij dat ik hem dan toch eens aan mijn collectie kan toevoegen en misschien zit er met een herziening wel een hogere score in.

Dikke 4*

Best aardige romantische film ( waarom wordt elke romantische film toch standaard een comedy genoemd?) , mooi vormgegeven, volgt niet de gebruikelijke paden in het genre alhoewel er ook veel cliché-dingen in zitten, verder goede muziek, en goed acteerwerk.

Toch kon het me niet echt boeien. Dat komt denk ik doordat de personages op afstand blijven, en je niet echt mee kunt voelen. De vormgeving overheerst.

Het is een tragische geschiedenis, herkenbaar, maar ik werd er niet door geraakt, laat staan er door meegesleept, de film blijft dan ook niet hangen.

Verrassend goed. Eigenlijk na 20 seconden weet je al dat dit niet zo'n standaard film wordt als je misschien verwacht. Belangrijkste is dat de humor behoorlijk geslaagd is. Verder zitten er een aantal goede ideetjes in de film (en dat wordt mooi verweven in het verhaal) en is het nogmaals niet zo standaard zie ook het eind. Acteren was prima (hoewel niet heel bijzonder), de film was prettig in beeld gebracht (hoewel niet heel bijzonder) en de muziek was stemmig (al weer iets bijzonderder). En dus kan ik hier een kleine 4 sterren aan kwijt en dat terwijl ik vreesde voor een overgehypte film.

Toppertje.

Ondanks een verhaal wat je op het eerste zicht allesbehalve origineel zou noemen, is het dat net helemaal door zijn geweldige uitwerking. De non lineaire vertelling voegt ook echt iets toe aan het verhaal.

Acteerwerk zit er recht op, Gordon-Levitt toont zich als waardige hoofdacteur en Zooey Deschanel in haar beste rol die ik tot nu toe gezien heb. Chloe Moretz duikt dezer dagen in zowat elke film op, maar ze toont weeral eens dat ze een van de betere kindactrices van de laatste jaren is.

Hoogtepunten zijn Tom's dansje in het park en natuurlijk het expectations/reality feest, ondersteund door een geweldige soundtrack.

Apart, maar toch realistisch en herkenbaar.

Geef ze niet snel, zeker niet in dit genre, maar toch een welverdiende 5*.

Heerlijke feel-goodmovie, zeker na de laatste zin en blik.

Tja, zo'n dame - onbereikbaar voor een leven lang - komen veel mannen tegen, ben ik bang. Eentje die je los wilt laten, maar dat niet kan, omdat haar eigenschappen - irritant en mooi tegelijk - je zo aantrekken. Zo'n meisje dat dieper gaat zitten dan je wilt.

De 95 minuten vliegen voorbij, ook al lijkt de film langer te duren met al die dagen. Joseph Gordon-Levitt zet een sympathieke rol neer, je gunt hem het meisje. Zooey Deschanel doet iets te hard haar best om bijzonder te zijn. Bij vlagen is ze dat wel; een meisje dat diep in je hart zit te wroeten.

Een lekker dromerige sfeer, en een aantal knappe scènes, vooral de scène op het feestje met de split screen "expectations" en "reality" vond ik erg geslaagd.

En natuurlijk een lekkere soundtrack, beetje te makkelijk misschien, maar als mijn favoriete nummer van Doves voorbij komt, dan kan het bijna niet meer stuk. De Morgan Freeman-achtige voice-over was misschien iets te, maar paste wel prima in het plaatje.

Een film die ik zeker nog eens zal zien. 4*

Bij herziening viel des te meer op hoe bijzonder (500) days of summer is. Geen andere film kan de magie zó fris overbrengen. Een originele, grappige en herkenbare kijk op 't genre vanuit een iets afwijkende point of view.

Het is namelijk op z'n minst verfrissend te noemen dat het zo toegankelijk en herkenbaar is gemaakt voor mannen. Iets wat veel romantische komedies nogal eens af laten weten. Voeg daar de heerlijke visuele vondsten aan toe en je kleeft tegen de 5* aan.

Inhoudelijk is het dusdanig verfijnd dat het een aandachtige blik vergt en voldoende inlevingsvermogen opwekt bij de kijker. Dit wordt verder vooral teweeg gebracht door de betoverende verschijning van Zooey (nog altijd dé mooiste actrice out there) en de charismatische verschijning van Gorden Levit. Samen maken ze 500 days tot wat het is; een meesterwerk.

Zoals al eerder aangehaald, is het visueel ook dik(!) in orde. Leuke grafisch spelingen zoals het langzaam veranderende straatbeeld naar een schets, of de expectation/reality scene Heerlijke originele vondsten die opvallen in dit type film. Het zijn kleine puntjes die bij elkaar opgeteld zorgen voor een bijzonder sterk geheel. Daarbij zorgt het niet-standaard eind ervoor dat je voldaan achterblijft, ookal is het niet gelukkig.

Al met al zorgt een herziening ervoor dat ik dit magische werkje nóg meer waarder en daarom ook wel móet verhogen naar het maximale. Het hoogtepunt binnen z'n genre, zonder twijfel.

Wat een leuke originele verfrissende verfilming is dit. Op zich zie je natuurlijk wel vaker van dit soort verhalen over de liefde maar nog nooit is het zo apart in beeld gebracht. Visueel zit het allemaal ook heel erg goed in elkaar.

Er zitten hele mooie beelden tussen en sommige scène's worden op een hele bijzondere manier gebracht. Mijn favoriet is als Tom naar het feest van Summer gaat en er een tweeluik in beeld komt. Links zie je wat hij verwacht van de film en rechts zie je de realiteit. Zo knap gedaan. Vervolgens zie je hem wegrennen van het feest en ook dan zie je weer een heel bijzonder shot.

Eén puntje van kritiek is dat ik persoonlijk wat moeite heb om me in te leven in een verhaal als er met sprongen doorheen gegaan word. Maar toch, het is en blijft een bijzondere en schitterende film.

Zeer leuke romantische komedie (geen cliché verhaal met cliché einde, hoewel het einde misschien wel ) met sterke rollen van Joseph Gordon-Levitt en schoonheid Zooey Deschanel. Het verhaal en de verfilming vond ik zeer goed en was ook mooi gedaan. Normaal zijn romantische komedies vaak saai op een gegeven moment maar deze film vond ik eigenlijk nergens echt saai. Het is wel meer een romantische film want echt veel valt er eigenlijk niet te lachen.

Erg aangename romantiek voor mannen. Alles is heel herkenbaar en scherp neergezet. De acteurs doen het prima en het scenario zit mooi en creatief in elkaar. En niet te vergeten, Zooey

Heel goed.

Geweldige feelgood film. Op zich is dit natuurlijk een romcom (om de term nog maar eens aan te wakkeren) maar dan wel subtiel genoeg en met de nodige creatieve scènes. De film is niet helemaal een topper, maar is zeker boeiend genoeg. Prachtige muziek, leuke humor en de nodige filosofische teksten. Figuren als dat jonge meisje dat Tom steeds wijze raad geeft. Geweldig gewoon. Ook de choreografie in het park en verder veel humor die in dubbele bodems zitten. Een aanrader, al zal hij door het romcomgehalte veel mensen evengoed afschrikken.

Inderdaad zeker een mooie scene. Interessante film dit. Ook niet echt een komedie, wel een film met komische, maar toch zeker ook intense momenten.

3,5 sterren

De 2e film van gisteren die me een ietsjes tegenviel (na Adaptation.).

Deze film kijkt zich prettig weg, duurt wellicht iets te kort en heeft een heerlijke serene, creatieve laag over zich hangen. Ik word bij het kijken van een film ook enorm beïnvloed door de kleuren en de muziek die gebruikt worden. Bij deze film was dat zeker een genot. Een enorme aandacht is geschonken aan de interieurs, de kleding, de achtergronden bij scènes. Dat doet mij deugd.

Ook de muziekkeuze was goed (van the Smiths tot aan Temper Trap tot aan Carla Bruni !).

Je wordt meegesleept door de verwarrende 'additude' van Deschanel (mooie rol!), wat uiteindelijk resulteert in een einde dat je niet verwacht. Inderdaad origineler dan de rest van de romcoms.

Alleen daarom al een halve ster meer. Bovendien is het gewoon een leuke film om met de vriendin te bekijken, om echter te spreken van een 'romcom voor mannen' gaat me iets te ver.

Wellicht door de dialogen die Gordon-Levitt met zijn vrienden heeft, die waren wel gewoon goed.

Voor nu 4 sterren.

Prachtige film. Een van de weinige romantische films die ik prima kan verdragen. Het is dan ook geen reguliere romantische komedie. Geweldige soundtrack en beide hoofdrolspelers vertolken hun rollen uitstekend.

Absolute aanrader !

5*

"You think back on the times you had with someone, replay it in your head over and over again, and... you look for those first signs of trouble. There's two options really. Either... she's an evil, emotionless, miserable human being, or... she's a robot."

I think i've heard that one before.

Een hele tijd geleden had ik een stukje van (500) Days of Summer op Film1 gezien, en ik zapte net in toen Matthew Gray Gubbler, mijn favoriete Criminal Minds acteur, in beeld was. Dit wekte mijn nieuwsgierigheid en ik was benieuwd of hij een beetje een prominente rol had in deze film. Hoewel ik deze film lang bewust links heb laten liggen, was het dan toch tijd voor een kansje. Joseph Gordon-Levitt leek me ook wel een pluspunt, in Inception vond ik hem tenslotte erg leuk (en hot!).

De film hanteert absoluut geen chronologische volgorde, en dit is verfrissend. De sprookjesachtige verteller weet direct sfeer te creëren. Tom probeert er achter te komen waar het mis is gegaan en belangrijker: hoe hij haar terug kan krijgen. Het twaalfjarige en pientere zusje van Tom, Rachel, is een goede steun voor Tom in deze periode. Evenals zijn vrienden. Nouja, of het advies van zijn vrienden nou zo handig is.. Matthew Gray Gubler doet het in elk geval erg leuk, en ik blijf hem toch echt een cutie vinden. Tijd om eens wat meer films te zien waar hij in meespeelt.

Tom lijkt de ideale vent. Lief, een tikkeltje onzeker en romantisch. Hij zet zijn rol dan ook zeer overtuigend neer en hij heeft iets schattigs, bijna als een teddybeertje.

Summer daarentegen, heel anders dan Tom, had wel enkele herkenbare dingen. Vrijgevochten maar tegelijkertijd heel zelfbeschermend en ze heeft geen zin om gekwetst te worden. Geen gemakkelijke jeugd en natuurlijk heeft ze een grote muur om zichzelf gebouwd om te voorkomen dat mensen haar pijn doen. In tegenstelling tot Tom heeft zij geen behoefte aan iets serieus. Ze gelooft niet eens in de liefde, laat staan tot-over-je-oren-verliefd-zijn. Een wispelturige meid vs. een hopeloze romanticus waar de verliefdheid vanaf straalt. Hoe gaat dit uitpakken? Dat zie je direct aan het begin van de film al.

Geen standaard happy-ending. Geen overmatige clichés. Geen zoetsappige dialogen waar de klefheid vanaf druipt. Nee, dit is een film over het echte leven, en daardoor soms een tikkeltje deprimerend. We kennen het waarschijnlijk allemaal wel: onbeantwoorde liefde doet pijn. Hoe ga je er mee om? Laat je het je neerhalen, of probeer je er overheen te komen en naar de toekomst te kijken?

Dat is ook wat deze film probeert te doen: een realistische blik geven op de liefde, en hoe het voor iedereen anders is. Dit maakt het geheel oprecht, grappig, schattig en vertederend in een postmodern jasje. Om de film te zien vanuit het oogpunt van Tom is ook fijn, normaliter zijn het de vrouwen waarvan je dit ziet.

De scène waarbij hij voor het eerst met Summer geslapen heeft en naar zijn werk loopt, is echt snoezig. Volgens mij droomt elk meisje er stiekem wel van dat een man zo vrolijk en vreselijk verliefd er bij loopt, dat iedereen het aan hem kan zien, en dat niets gek genoeg is. De geweldige achtergrondmuziek is dan ook een lust voor het oor, wat een lekkere nummers komen er voorbij en het lijkt allemaal zo goed in en bij elkaar te passen.

Ik heb geen idee waarom ik in het begin zo'n drempel voelde voor deze film. Nee, geen drempel, ik vond er gewoon niks aan en was uiterst kritisch. Misschien was ik zelf net heart-broken, ongesteld of gewoon humeurig en kon ik deze film daarom niet waarderen, maar hij is alles behalve slecht.

(500) Days of Summer is een originele tragikomedie waar de ironie op sommige momenten vanaf spat. Overtuigend, lief, eerlijk.

Een goede speelfilm met de nodige romantiek, drama en uiteraard wat humor.

Om nu te zeggen dat je bij dit soort speelfilms de hele tijd in een deuk ligt vind ik wat overdreven.

Confronterend is hij echter wel.

Wat is liefde? Wordt die liefde beantwoord en op welke manier?

Ik ga ervan uit dat iedereen zulke dingen wel eens heeft meegemaakt in zijn/haar leven.

Daarnaast vond ik de filmmuziek goed.

Vooral het nummer Sweet Disposition van Temper Trap blijft geweldig!!

3,5 *

(500) Days of Summer is ook door de ogen van een man een meeslepende en spannende film. Het samenspel tussen de mysterieuze Summer en hopeloos verliefde Tom zorgen ervoor dat er 95 minuten lang geen enkel moment van inzakken ontstaat. De acteurs Joseph Gordon-Levitt en Zooey Deschanel zijn dan ook een perfect gecast koppel en acteren zeer geloofwaardig.

Elke man kent het vervelende en machteloze gevoel van een onbeantwoorde liefde, met daaraan gekoppeld het verlangen naar contact en eventueel herstel van de relatie. Joseph Gordon-Levitt weet dit gevoel in de film naadloos over te brengen. Zo ook de blijdschap na een eerste zoen en vrijpartij.

De flashbacks worden duidelijk aangegeven door middel van een dagnummer en zorgen zodoende niet voor een verwarrend geheel. De regisseur brengt leuke extra's in de film door bijvoorbeeld in een scène gebruik te maken van een splitcreen met de aan de ene kant de verwachtingen van Tom en aan de andere kant de bikkelharde realiteit.

Gezien de gedetailleerde beschrijving van de gebeurtenissen en het woord vooraf rijst de vraag of de film een uiteenzetting is van een onbeantwoorde liefde uit het leven van regisseur Marc Webb.

(500) Days of Summer is een kwalitatief goed filmdrama die niet het romantische feel-good gevoel van reguliere liefdesfilms brengt, maar je als kijker juist de andere kant van relaties laat zien. Een aanrader voor iedereen, maar gezien het psychologische aspect misschien eerder vanaf 16/17 jaar.