Braindead (1992)

Ik ‘moest’ deze film kijken en ik vond het helemaal niks. Ik geloof best wel dat als je deze film in de jaren ’90 als 12-jarig jochie ziet je er later warme gevoelens bij hebt, en het zal z’n (cult)status heus wel ergens aan hebben verdiend, maar mij niet bellen.

De stijl is irritant en off-putting (vooral in het begin die close-ups van lelijke koppen heel de tijd, haat dat echt), het hele slapstickgehalte is sowieso niks voor mij en in bepaalde films kan ik best wat gore hebben of erom lachen, maar in deze film vond ik het alleen maar weerzinwekkend en nauwelijks entertaining. Je moet het maar bij elkaar verzonnen krijgen, dat moet ik Jackson nageven.

1,5* voor de moeite en de creativiteit.

Halfje eraf na herziening, maar Braindead blijft desondanks een fijn weerzien. Regisseur Peter Jackson maakte daarmee al indruk voordat hij zijn spullen pakte en naar Hollywood vertrok. Deze komische horrorfilm profiteert van enthousiast, betrokken camerawerk en overtuigende effecten. Alles wordt lekker praktisch gehouden en dat levert een waar bloedfestijn op die zeker tijdens de finale waanzinnig gaaf uitpakt. Het acteerwerk is bovendien best degelijk en de personages gaan goed op in hun karikaturale verschijningen. Binnen een absurdistische wereld als deze is dat doeltreffend gekozen, alhoewel dit niet voor iedereen weggelegd zal zijn. Links en rechts maakt de film een krakkemikkige indruk en niet elk typetje is geslaagd, maar eenmaal de finale aanbreekt is dat snel vergeten. Absoluut één van mijn favoriete films en wat mij betreft een pionier binnen het genre.

Gisteravond nog even en de horror en daarbij viel de keuze uiteindelijk op deze Braindead van Peter Jackson. En het is toch al een verschil te noemen hoor wat de man gepresteerd heeft met The Lord of The Ring reeks ten opzichte van de films die hij daarvoor gemaakt heeft met Braindead en The Frightners, en vooral een Braindead zou je toch vooral verwachten bij een Sam Raimi. Desalniettemin was ik wel geïnteresseerd naar deze film die ik uit de filmmagazines destijds kende qua titel en filmposter. Dus kom maar op...

En poeh....het begin is toch wel even doorbijten, is op het bedenkelijke af en roept regelmatig op tot doorspoelen of ophouden. Want het ziet er allemaal even slecht uit, zijn de karakters raar en is de rare rat-monkey in al zijn low-budget wellicht nog een beetje een cult hoogtepunt. Het vervolg met de inmiddels zieke moeder, de behaagzieke Lionel, en het ronduit ranzige diner met het bezoek, wordt het geheel er nog niet echt beter op maar juist alleen gekker en ranziger. Het is te midden van de nodige flauwe en zwakke humor wachten op de zombies en warempel zit er met de wording van ma zeker verbetering in het geheel.

Toch is dat niet meteen de gehoopt verbetering, want een echte Zombie uitbraak met moord, doodslag en overleven grijpt nog steeds niet omzich heen, daarentegen heeft de verzameling die Lionel langzaam aanlegt en drogeert wel de nodige humor vooral met het liefdesmomentje tussen de zuster en de dominee met alle gevolgen van dien. En de tendens van vooral smerigheid met een ongemakkelijk soort humor zet zich voort met de baby en het ronduit aparte parkuitje. Het is niet zo dat ik het tot dan getoonde slecht vind, het is meer dat ik iets anders verwacht had, iets serieuzers wellicht, maar goed, het hart krijgt wat het wil met het feestje waar vervolgens alle remmen los gaan, zich een ongekende slachting voltrekt, gebruikt men in Shaun of the Dead ook een grasmaaier geloof ik, en vliegt de ranzigheid en troep je praktisch om de oren. Uiteraard is het nog altijd met een komische noot maar is dit toch meer wat ik verwacht had en op hoopte, en wauw! Wat gaat dit ongekend los in de eindfase en is dit knap gemaakt in bepaalde gevallen.

Waar het even inkomen en aftasten is blijkt Brain Dead toch meer dan vermakelijk en interessant en heb ik deze zeker niet voor het laatst gezien en gaat nu de jacht op een hardcopy beginnen. En wellicht dat er dan ook nog cijferverbetering in zit, voor nu een 3,5.

Ooit in een ver verleden moet ik deze al eens gezien hebben, want een aantal fragmenten kwamen me bekend voor. In ieder geval is het één van de meest foute en gore films die ik gezien heb. Al snel zijn de heerlijke gore scènes niet meer op 1 hand te tellen waarvan de kerkhofscène er bovenuit steekt voordat de finale begint. Die finale in het huis duurt misschien wel iets te lang, maar we krijgen er wel de heerlijke grasmaaierscène voor in de plaats. Het camera- en acteerwerk is typisch van een low budget film, maar het past wel prima in het geheel.

3.5*

Rewatch !

In zijn genre komedie/horror is deze film een pareltje gezien de vele gore en smerige scènes gecombineerd met een vleugje humor. In het laatste half uur is het dolle pret voor de kijker die van gore festijn houdt. Wat dan allemaal op je afkomt is een fantastisch bloederig spektakel met humoristische tintjes. Heerlijk, absurd B-horrorwerkje van jawel Peter Jackson. 8/10