Anonyma - Eine Frau in Berlin (2008)

Niet onverdeeld goed ontvangen door de Duitse pers, las ik, maar ik vond het wel een aangrijpend verhaal en niet te sentimenteel. Indrukwekkend decor van Berlijn als één grote ruïne. Qua verhaal lijkt het wel wat op Zwartboek, maar veel rauwer. 4*

De film opent met een schitterend shot van een verwoest Berlijn. Vanaf het begin voelde ik met het hoofdpersonage en de rest van de vrouwen mee. Vond het mooi om te zien hoe ze de wil had om te overleven. Heb ook meerdere malen aan Zwartboek en zelfs Irreversible gedacht toen ik'm bekeek. Indrukwekkende film.

8 stemmen nog maar?...

ga er vanavond heen, als de film net zo goed is als het boek belooft het wat....

Official sites for

Anonyma - Eine Frau in Berlin (2008)

http://www.anonyma.film.de/

Sommige mensen (Schurk) snap ik gewoon niet hoe kun je hier nou 0.5 ster aan toe kennen.......?

Goede oorlogsfilm, nu eens verteld van de andere kant.

Alhoewel het verhaal redelijk aangrijpend is, is de film niet bijzonder spectaculair.

De moeite waard, maar het blijft de zoveelste oorlogsfilm.

Goed verhaal en goede acteurs.

Hoefde alleen niet zolang te duren. 90 minuten was top geweest

Ook in deze Duits-Poolse film zijn de vertolkingen weer zeer sterk.

Het verhaal is ook weer onthutsend en toont eens een andere zijde van de oorlog.

Maar ondanks het feit dat dit alweer een schikkend verhaal is had ik van deze film toch iets meer verwacht.

Het is me een beetje te langdradig en ik denk dat de film ook wat te lang is, het had best een half uurtje korter gemogen.

Toch alweer een goede film van Duitse origine, waarin de beelden van het verwoeste Berlijn weer indrukwekkend zijn.

De Duitse cinema heeft tegenwoordig zeer goede filmen over hun eigen verleden en dat maakt deze filmen zo bijzonder, mocht dit een Amerikaanse produktie zijn, het had zeker niet zoveel indruk nagelaten.

Kortom: goede verhaal, iets te lang, maar zeker de moeite om te bekijken.

Aardige film, inderdaad het tweede deel van de film duurt te lang (allemaal gefeest enz wat weinig toevoegende waarde heeft)

Wel goed dat de andere kant van het verhaal, in dit geval van de Duitse kant ook eens belicht word.

Verhaal is goed, wel saai. Sterker nog, ik heb me verveeld......

Ik snap dat wel stinissen. Iedereen kan hier lid worden dus ook kleine kinderen van ca. 14 jaar die onzinnige stemmen gaan uitbrengen. Gelukkig vallen deze stemmen op den duur in het niet omdat er veel meer mensen zijn die wel een serieuze stem uit brengen.

Er werd goed geacteerd en het onderwerp is boeiend. Ik vond het best vervelend om naar te kijken vooral omdat er zoveel verkrachtingen in voor komen en zoveel leed. Afschuwelijk.

Maar wel aardig uitgewerkt.

Ze laten zien dat de bevrijding van Berlijn, helemaal niet zo'n bevrijding was. Maar naast het laten zien hoe erg de tijd was, laat de film weinig zien. ik had geen enkel bepaald gevaal bij deze film, en ik weet dat het de bedoeling is, maar ik houd niet van films waar ik enkel een naar gevoel van krijg. pluspunt is het geweldige regisseerwerk.

2,5*

Ik vond de film zeer langdradig

Mooiste zin van de film: Als de Russen ook maar een fractie doen van wat wij (lees Duitsers) hun aan hebben aangedaan, zal er spoedig geen Duitser meer over zijn.

Geen Duitse prijzen voor deze film van Max Färberböck. Misschien is deze zin wel te confronterend, te schokkend, te controversieel, net als het moeilijke onderwerp. Waarschijnlijk door schaamte en schuldgevoel is de geschiedenis van de tweede wereldoorlog in Duitsland nog altijd een taboe, dus kun je het er beter maar niet over hebben. Door ontkenning zie je de laatste jaren bij de Duitsers, vooral op tv en in de kranten, meer en meer chauvinisme ontstaan. Prachtig verfilmd trouwens dit overlevingsverhaal.

Mooi gebracht en geacteerd. Een sterke vrouw !

Soms wat wreed, maar de werkelijkheid mag ook eens getoond worden ! een verdiende 4

Verkrachting als oorlogswapen

In oorlogen is verkrachting een "wapen" dat al sinds het begin der tijden gebruikt wordt. Het wordt gebruikt omdat het veel effectiever is dan wapens; je breekt er namelijk het sociale weefsel van een maatschappij mee (gezin, relaties, vriendschappen). Dat maakt "Anonyma" tot een interessante en complexe film die zich afspeelt met de val van Berlijn en de bezetting door het Rode Leger. Brutale bezetting wel, waarbij de soldaten massaal tot verkrachting overgaan.
Wel typisch een vrouwenoplossing om dan maar affectie en bescherming te gaan zoeken bij de vijand. Niet dat het hoofdpersonage het met haar volle plezier deed, het was pure noodzaak, want achteraf besefte ze wel dat haar man haar nooit meer zou accepteren moest hij nog van het front terugkeren. Sterker nog, ze was verliefd geworden op de Russische officier . Zoals men in de film zegt : "er zijn geen propere oorlogen". Die worden ook uitgevochten met dank aan de weerloze burger voor zijn onvrijwillige participatie.

Anonyma schetst een hoofdstuk van het einde van de oorlog dat jarenlang onbespreekbaar was en dat de Duitsers liever diep onder de grond hadden begraven. Grote rol van Nina Hoss en beklijvende muziek van Zbigniew Preisner, vrij traag, soms wat onsamenhangend en met vooral de nadruk op menselijk drama.

Misschien wat te lang maar wel een film die je met een naar gevoel achterlaat...

Prachtige film gemaakt van een ongelooflijk sterk verhaal.

Film toont op een sublieme manier de val van Berlijn en wat er dan in alle oorlogen gebeurt,moord verkrachting en plundering.

Kreeg koude rillingen bij het Gimn Sovjetskogo Sojoeza dat er klonk na de overgave van het Duitse leger.

Fantastische film.

Ze werden ook niet bevrijd hé,Berlijn was wel hun eigen stad die ingenomen werd door het Russische leger.

Langdurig oorlogsdrama over Duitse vrouwen in Berlijn tijdens de Russische bevrijding. Nergens echt aangrijpend, wel onderhoudend.

Wel aardig, maar ook wel erg lang.

Thema's rondom de 2e wereldoorlog vind ik meestal wel boeiend, maar wat een aantal users hier al eerder beschreven, het duurt iets te lang, waardoor bij mij de aandacht af en toe iets verslapte. Maar ik moet ook wel gelijk toegeven dat deze film degelijk gemaakt is.

Met ook Irm Hermann, bekend van vele Fassbinder films.

Ja, vaak schoot mij door het hoofd dat RWF het stukken beter had gedaan.

Nu was het allemaal erg mat, een ander woord heb ik er niet voor.

Toch de volle drie sterren.

Wat vond je daar dan zo mooi aan?

Mooie en stille film over een onbekend leed onder de Duitse vrouwen tijdens en na de oorlog. Ergens weet je dit soort dingen natuurlijk allang, ook van andere oorlogen.. en medelijden hoef je niet te hebben met ze germans. Maar het is wel goed in beeld gebracht, zonder teveel overdreven shockvalue onzin of botte scènes. Gewoon op de zinloosheid en ellendigheid gefocussed. Mooie rollen van Nina Hoss en Yevgeni Sidikhin.

Aardig drama over het leed welke de Duitse vrouwen werd aangedaan door het Russische leger op het einde van de oorlog. Wat er allemaal gebeurt is, is natuurlijk niet goed te praten maar aangezien de Duitsers gruwelijke misdaden hebben begaan in Rusland is het wel enigszins te begrijpen. Het verhaal is best boeiend en zit ook wel goed in elkaar (vooral te danken aan de goede cast) maar is ook regelmatig saai en het duurt misschien ook wel te lang. Van mij had het ook nog wat dramatischer mogen zijn want echt aangrijpend vond ik het niet. Zoals gezegd deed de cast het goed met uitschieters in de vorm van Nina Hoss (mooie vrouw trouwens) en Yevgeni Sidikhin. Ook leuk dat Eva Braun (Juliane Köhler) uit Der Untergang een kleine rol speelt in deze film, maar dan wel niet als Eva Braun.

Dit vond ik wel een mooie film waar ik nog wel een tijd over bleef nadenken. Op het einde bleek dat dit verhaal was gebaseerd op een echt dagboek. Heel heftig. Het is goed dat het onderwerp "verkrachting bij vrouwen in oorlogen" hiermee wordt aangesneden.

De grauwe sfeer van die tijd vond ik goed overgebracht en ook het acteerwerk was erg overtuigend. Behalve soms van Anonyma. Ik vond haar nogal vlak overkomen soms. Ik beleefde weinig emotie bij haar. En al zou ze verstomt zijn geweest van enige emotie dan nog mis ik het feit waarin dat overgebracht werd.

Tijdens de film miste ik wel enige diepte in de dialogen (vooral tussen Anonyma en de majoor) maar toen op het eind bleek dat het verhaal op een echt dagboek was gebaseerd begreep ik waarom. En dan kan ik het ook wel waarderen dat dat er niet bij geromantiseerd is. Ja, een mooie film die bij mij nog wel even in mijn hoofd bleef nasudderen.

Inderdaad die Anonyma was zeer emotieloos en deed of het de normaalste zaak van de wereld was. Daarom vond ik het verhaal vanuit haar oogpunt niet echt aangrijpend. Ze kwam op het einde ook Juliane Köhler (4 keer zei ze) tegen en toen moesten ze zelfs lachen om het aantal keren