Anonyma - Eine Frau in Berlin (2008)

Lekker onderhoudend verhaaltje, natuurlijk gaat een Duitse film over het onrecht hun aangedaan. Daar gaan 99% van de Duitse oorlogsfilms over. Ze hadden natuurlijk een willekeurige Russische stad kunnen nemen, waar de gruwelijkheden niet in de schaduw konden staan met wat hier gebeurd. Maar de Duitse filmindustrie blinkt niet uit op het gebied van lef. Ze kunnen er in ieder geval wel een aardige film over maken als je het vergelijkt met Nederlandse films.

En als ze het wel doen krijgen ze natuurlijk tonnen kritiek omdat ze te schokerend zijn...

deze film bijvoorbeeld

Auschwitz (2011)

En die film was juist weer niet schokkend.

Dat was wel een moedige film, maar als film niet echt bijzonder. Franse cinema heeft het wel gedaan met La Rafle en Elle S'appelait Sarah, het kan dus wel.

Redelijke film waarin de capitulatie van Berlijn door de Russen onder de loep wordt genomen. Een stukje stilgezwegen geschiedenis maakt deze film zeker wel interessant. Helaas is de uitwerking wat minder en weet de film simpelweg de juiste snaar niet te raken. Zo was een betere inleiding welkom geweest. En aangezien het verhaal echt een duidelijke lijn mist, wordt het soms wat eentonig. Een kleine 3.0 sterren.

Zojuist gezien. Meeslepende en rauwe film en juist daardoor zo aangrijpend. Het verschil tussen acteren en acteren is juist in dit soort films zichtbaar. Hier staat dit wel op een zeer hoog peil en ook de russen zijn pure naturals.

Genoten . Beter kun je een film niet maken dus de volle 5 sterren.

Een goede oorlog/drama film...

Goed verhaal...

Wat een oorlog, zomaar mensen neerschieten, verkracht...

Wat een drama...

Uitstekend acteerwerk...

Toch een beetje te snel camerabeweging...

Prima mooi breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Redelijk achtergrond geluid (geen Dolby Digital aanwezig => Sudance)...

De fragmentarische vertelling zonder een duidelijke verhaallijn en plot onderstreept dat het om de verfilming van een dagboek gaat over de verschrikkingen, die de vrouwen van Berlijn ondergaan hebben bij de verovering van hun stad door het Rode Leger. De misdragingen van de soldaten zijn trouwens van alle tijden. Om een vergelijking te maken, ook de Nederlandse militaire zijn destijds flink te keer gegaan in voormalig Nederlands-Indië.

Het idee van de anonieme vrouw om na een aantal verkrachtingen bescherming te zoeken bij een officier in ruil voor seks geeft blijk van een gezonde overlevingsdrang: ”Ich entscheide, wer mich bekommt.” Dat de vrouwen te midden van hun verschrikkingen wat lacherig doen over het aantal keren dat ze verkracht zijn, is een al even menselijke reactie wanneer zoveel geweld en ellende het dagelijks leven bepalen.

Een confronterende film van Max Färberböck over beestachtig gedrag of zoals majoor Andrey het zegt: “Bestien. Oder Tiere, wie Sie sagen.” en een poging om je daar tegen te wapenen. Rauw en onthutsend, niet alleen door het verhaal, maar ook door het overtuigende acteerwerk en de afschuwwekkende decors van het kapotgeschoten Berlijn. Een moedige film over een moedige, kordate vrouw.

Sfeervol eind van de oorlogverhaal,ellende en verkrachtingen.beetje "der Untergang" achtig, en zo was de cast ook!tja die duitsers hebben het ook niet makkelijk gehad......

Een verschrikkelijk verhaal dat een klein beetje een beeld geeft wat er gebeurde tijdens den groote oorlog. Ik denk dat het nog erger was dan wat ze op beeld lieten zien. Maar we zien dat zo iets niet echt voorbij is. In Afrika is dat elke dag bezig en ook met kinderen en mannen.

Begrijp niet dat na al die verkrachtingen niemand zwanger was, maar ja in de film kan alles!

Wel een boeiend verhaal over een Duitse vrouw in het Berlijn tijdens de nadagen van de tweede wereldoorlog als de Russen de stad hebben belegerd. We zien hoe de Duitse vrouwen moeten overleven zonder hun mannen en allerlei vernederingen moeten ondergaan nu de Russen het voor het zeggen hebben. Het is ook stijlvol en mooi gefilmd. Echter wel dusdanig afstandig, dat de film me toch niet in die mate wist te raken die het eigenlijk wel zou moeten doen met een onderwerp als deze.

Opnieuw bekeken, en toch opnieuw vol bewondering, voor de vertolkingen en ook voor de beelden, decors.

Prima gemaakt dus, en een aanrader voor wie van dit soort films houdt, geen vrolijk onderwerp, maar waarheidsgetrouw, en dat is de belangrijkste motivatie om deze prent te bekijken!!

Harde en schokkende film. Het zoveelste aspect van WO II waar ge alleen maar afschuw van overhoudt.

Ondanks het wetenswaardige van het verhaal en de indruk dat het nalaat, een te lange duur. Sommige scènes lijken zich te herhalen, ook al was één al krachtig genoeg. Af en toe ook wat verward en een vloeiende overgang tussen de scènes bleef soms ook achterwege.

Verscheurende beelden van het kapotgeschoten Berlijn en het leed van de bewoners die overbleven en eigenlijk al aan de dood waren ontsnapt.

Merkwaardig is ook de sfeer bij de overwinnaars want ondanks hun respectloze drang naar vergelding en vertier, toch ook veel onderlinge onenigheid, verlies van hiërarchisch waarden en twijfels.

Net als de film zijn de acts goed, maar niet buitengewoon.

Alleen het onderwerp verdiend een voldoende. Er zijn ongelovelijk veel vrouwen verkracht door de russen. Uiteraard kwam dit door het barbaarse optreden van de Duitsers in het Oosten (politiek van de verschroeide aarde), maar het praat het verkrachten niet goed.

Maar de film op zich is rommelig en langdradig. Zonder dit thema was het niet verder gekomen dan een 2

Ik heb 200 dvd's voor 33 eurie gekocht en deze zit erbij. Ga hem zien , zeker na de recensies hier...niet echt mijn ding Voor zo'n film in dit genre ben je nooit in de stemming..(Over onrecht gesproken; In Zuid Afrika vinden er 1500-2000 verkrachtingen per dag plaats....dus tussen de 500.000 en 750.000 per jaar...officieus, in werkelijkheid veel meer...........)

Langdradige en aangrijpende verfilming over de bezetting door de Russen van Berlijn De soldaten verkrachtten de Duitse vrouwen Een vrouw papt aan met de majoor om zo de andere vrouwen te beschermen. Zij krijgt gevoelens voor hem, hij blijkt een mens te zijn en geen beest. In de tweede helft van de film gaat het fout met de film. Ze krijgt een relatie met hem en de film wordt langdradig en vervelend. Het wordt meer een love-story en de film vliegt de bocht uit. Hulde voor de setting, van een verwoest Berlijn Hulde ook aan de acteurs zeker. Toch mist de film iets en betrapte mij er op dat ik het tweede deel flink aan het doorzappen was.

De schrijfster van dit verhaal -dagboek- autobiografie - is altijd anoniem gebleven. In 1959 is haar dagboek gepubliceerd en er kwam veel kritiek op haar houding en keuze. Men vond dat zij te ver was gegaan Na alle kritiek, en verwerping ( en onbegrip....!!!!) heeft zij verboden het boek verder uit te brengen. Ze is altijd anoniem gebleven. Ook haar man.

Rauwe oorlogsfilm die is gebaseerd op het gelijknamige boek van Marta Hiller (1911-2001). Het verhaal beschrijft de maanden april tot en met juni 1945 door de ogen van 'Anonyma', een Berlijnse vrouw, die nadat Berlijn het "Die Rote Armee" is binnengetrokken, moet zien te overleven. Wat de Duitse vrouwen moesten doorstaan ​​vanaf het moment dat het Russische leger in de stad is, is ontmenselijk. De film is vooral knap omdat regisseur Färberböck er niet voor kiest om de Russen af te schilderen als grote boemannen en de vrouwen alleen als zielige slachtoffers. Niemand ontkent dat nazi-Duitsland de Sovjet-Unie en haar bevolking immens leed heeft toegebracht. Want iedereen die iets weet van de tweede wereldoorlog weet ook wat voor barbaarsheden de nazi's zijn begaan in Rusland. Maar is dat een excuus om je ook beestachtige te gedragen? Wie heeft er gelijk en wie heeft er ongelijk in deze film? Is de wraak van de Russen op Duitsland gerechtvaardigd? Voor wie heb je medelijden? Zijn de vrouwen kinderen en oude mannen even schuldig aan de oorlog en oorlogsmisdaden? Uiteindelijk een film die laat zien hoe ellendig oorlog is.