Gran Torino (2008)

Vond het zelf een erg mooie film. Goede rol van Eastwood. Dat zeker !

Weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Mischien had ik weer een 'Mystic River', 'Milion Dollar Baby' of een 'Letters From Iwo Jima' verwacht. Om even een aantal prachtige films van Clint te noemen van de laatste jaren.

Laten we duidelijk zijn, met zijn acteerprestaties zit het nog wel goed! Met de rest van de cast beduidend minder, hoewel Sue er positief bovenuit sprong. Het verhaal is orgineel, dat zeker, de afloop ook, dat zeker. Toch voldeed het allemaal niet aan mijn verwachtingen n.a.v. de recensies die ik las. Hoe dat komt is moeilijk uit te leggen. De film is zeker niet stereotype Hollywood. Toch was de film op het gebied van script eigenlijk geen- of een halve voldoende.

Zonde!

Toch slaagt Clint Eastwood er wederom in een sterke film te maken, met hemzelf er nog eens bij in de hoofdrol! Geweldig! Wat een personage zette hij neer.

Kortom, een redelijk sterke film die een dikke voldoende haalt, maar mijn (mischien te hoge) verwachtingen niet!

3,5*

Wat een deceptie. Deze rol is ome Clint op z'n lijf geschreven maar de verwikkelingen zijn met de ogen dicht nog wel te volgen, en de jonge acteurs zijn adembenemend slecht (met name het joch). Flauwtjes.

1,5*.

Na het toch wat tegenvallende Changeling herpakt Eastwood zichzelf bijna meteen weer met Gran Torino. Gran Torino zou misschien wel de meest clichématige film kunnen zijn die ik van Eastwoods hand heb gezien. En toch werkt het.

Dit komt vooral doordat Eastwood de clichés niet als clichés toont en telkens een oplossing weet te vinden om ze fris te houden. In de eerste helft gebruikt hij daarvoor nog een simpele strategie: hou het grappig. Eastwood gromt en kijkt boos en dreigt wat in de ronde en doet dit op een manier die, hoewel niet zozeer realistisch, nooit ongeloofwaardig wordt. En dat is grappig. De tweede helft bevat dan de verplichte, meer dramatische ontwikkelingen. Eastwood weet het echter niet plichtmatig aan te laten voelen. Neem nu die biechtscène, die onvermijdelijk moest komen. Dat hij hier met alleen wat onbenulligheden aan komt zetten is een sterke keuze, voor wat anders een sentimentele en plichtmatige scène was geweest. De echte biecht komt later wel, maar wordt meer hard gebracht.

Een ander geheim wapen is Clint Eastwoods acteerwerk. Het is misschien bekend terrein voor hem, maar het past hier gewoon bij. Eastwood zorgt ervoor dat Walt in geen enkele scène soft wordt. Ja, hij stelt zich meer open voor de Hmongs, maar geen seconde doet hij dit op een zoete manier. Hij blijft gewoon nors kijken en beledigen. Het einde werkt dan ook gewoon, omdat dit precies een heldhaftige daad is die een type als Walt zou uitvoeren, mocht hij echt bestaan. Simpel, effectief, stiekem intelligent, maar vooral onsentimenteel. Jammer dan dat Eastwood als Walt eenmaal dood is toch even een paar kleine foutjes maakt. Die Christushouding was nergens voor nodig, evenals proberen de indruk te wekken dat kleindochter misschien toch de Gran Torino zou erven.

Jammer ook dat Bee Vang, in de belangrijkste bijrol, erg slecht was. Verder mist de film de subtiliteit van een Unforgiven, maar gelukkig ook de sentimentaliteit van sommige andere van zijn films. Al met al is het vooral een effectieve film. Old school? Damn right!
4*

Uitmuntende film met een boeiend scenario en zeer goed acteerwerk. Zoals The One Ring zijn sommige gebeurtenissen vrij clichematig, maar het werkt inderdaad. Het verhaal blijft ondanks dat clichematige boeien. Ik vind Eastwood soms iets te overdreven en daardoor ongeloofwaardig nors en grof, maar het kan er mee door.

4,5*

Toch wel een vermakelijk film. Toen ik Eastwood's knorrige gezicht voor het eerst kon aanschouwen wist ik gewoon al dat het goed zat. Hij doet me een beetje aan een bejaarde Dirty Harry denken.

Ik merkte echt niet dat deze film twee uur duurde, want ik zat er echt zo van te genieten. Top gewoon.

Verder zit er een voor een drama film toch verrassend veel humor in.

Alleen ik werd best wel gek van die Thao, waar ze hem vandaan hebben geplukt. Geen idee.

Maar desondanks een erg goed en intrigerend verhaal dat me erg heeft geroerd en een mooie laatste wapenfeit van Clint Eastwood.

4, 0 Sterren van mij.

Ik vond het een geweldige film. Iedere rascist zou deze film eens verplicht moeten zien. Heeft een goede inhoud en ik heb heel de film platgelegen van de opmerkingen van eastwood! Ook een verrassend einde!

Clint zijn oorlogs tweeluik is het laatste wat ik van de man gezien heb en stelde me helaas niet bepaald tevreden. Met Gran Torino slaat de opa van gewapend beton keihard terug... Clint is terug van weggeweest en levert op 78 jarige leeftijd een juweeltje van een film af, bewonderenswaardig is dat.

Gran Torino heeft nog het meeste weg van een kruisbestuiving tussen een gepensioneerde Dirty Harry en een As Good as it Gets in een vervallen Amerikaanse Midwest achterbuurt. Elementen die al zeker vaker en eerder zijn opgedoken in films maar op een (h)eerlijke en overtuigende manier gebracht worden door Clint Eastwood. Het is dan ook echt de man zelf die de show steelt (nou ja en zijn kapper dan geweldige dialogen tussen die twee) als norse, eigenwijze bejaarde. Iemand die al zijn hele leven allerlei zaken opkropt en die nog steeds met een onverwerkt oorlogstrauma zit. Niet het type waar het prettig mee samen leven is lijkt me zo. Opvallend trouwens dat hij hier vaak van racisme beschuldigt wordt, hij voldoet daar toch echt niet aan. Ja hij moppert op buitenlanders maar dat is meer zijn stoere en onkwetsbare houding, de buitenkant eigenlijk.

De film verteldt het verhaal over hoe langzaam de dooi intreedt in de koude oorlog tussen Walt Kowalski en zijn Hmong buren (Ja, die kunnen inderdaad lekker koken). Vooral in het eerste gedeelte van de film is er genoeg te genieten van de wat cynische en zwarte humor van Eastwood. Geloof zelfs niet dat ik hem eerder op zulk komisch talent heb kunnen betrappen.
In de tweede helft neemt de film een wat meer dramatische wending en lijkt het geheel ook bijna een soort van persoonlijk afscheid te worden van Eastwood aan zijn acteercarrière. geheel volgens plan gaat Walt nog eens naar de kapper, neemt de biecht af (mooie scene overigens, vooral omdat het zo'n anti-climax is) en laat zichzelf een maatpak aanmeten. Uiteindelijk sterft Dirty Harry, ongewapend op een gazon in een buitenwijk, doorzeeft door tientallen kogels in de wetenschap dat dit het enige juiste is. "I finish things" is zijn lijfspreuk... Kowalski is niet het type wat gaat wegkwijnen aan een ernstige ziekte nog is hij de man om in een bejaardentehuis te worden weggestopt. Wanneer hij op het laatst in de kerk in zijn kist ligt lijkt Eastwood dan ook symbolisch te willen zeggen het is mooi geweest zo met mijn acteercarrière.

De film is dan misschien ook wel een min of meer terechte one-man show. Van de bijrollen waren de al eerder genoemde kapper en de priester zeker goed te pruimen. Jammer dat Eastwood niet met wat meer zorg zijn Hmong buren heeft uitgezocht, dat acteren was toch niet altijd van het gewenste niveau. Klein smetje op een verder prima film.

En hoewel Clint Eastwood wellicht hierna stopt met acteren weten we dat zijn ster altijd zal blijven stralen. Het kloppend hart van The Stranger, The Man with No Name, Blondie of Inspecter Callahan is als de spinnende motor van een goeie ouwe, blinkende Ford Torino '72. Built to last!

4*

Vlak voor het schrijven van mijn stukje las ik de bovenstaande berichtjes en zag dat Madecineman al had verwoord van wat ik had willen zeggen.

Er is veel aan te merken op deze film. Vooral het acteren van sommige bijrollenacteurs is werkelijk tenenkrommend.

Maar het maakt niet uit! Clint zit in deze film! Dus vind ik hem bij voorbaat al goed.

Had Clint bij wijze van spreken 5 seconden in 'Spiceworld' verschenen om daarin alleen een scheet te laten, dan had ik 'Spiceworld' 4* gegeven in plaats van de 0,5* nu!

Clint is gewoon de grootste nog levende Hollywood-icoon. Alleskunner op eenzame hoogte als Chaplin ooit was.

Dat hij nog lang moge leven en ons entertainen!

Vooral het eerste deel is sterk met af en toe hilarische momenten. Het verhaal is standaard met een berg cliché gebeurtenissen, vooral richting het einde. Wel één van de betere Eastwoods, al zegt dat dan weer niet zoveel. Eastwood zet hier wel een geweldig personage neer en de dialogen zijn bij vlagen sterk.

Soms vermakelijk, maar verre van briljant. Clint is een te grote moraaltjes liefhebber en die dominee figuur was niet alleen belachelijk slecht geacteerd, maar ook irritant en zwaar overbodig.

2.5*

Dat laatste is nogal onzin, want Clint heeft helemaal niet veel hooggewaardeerde films op mome. Dat eerste is persoonlijk en een mening die je mag hebben.

Ik vond het een schitterende film. Het was mooi om te zien hoe bij een harde verbitterde persoon langzaam duidelijk werd wat voor mooi hart eronder zat, mooi gespeeld door Clint. De rol deed me ook wel wat denken aan Jack N. in As Good As It Gets, een asshole met een goed hart. Ik denk dan ook dat J.N. die rol ook briljant had kunnen spelen, maar niks mis met Clint.

Nogal slaapverwekkende reflectie over de zin van het leven en over het nemen van vrede met jezelf. Moeilijk te geloven dat een bitsige klootzak als Kowalski nog kan veranderen in iemand die om iedereen geeft. Hoe ouder je wordt hoe hardnekkiger vooroordelen in het onderbewustzijn blijven hangen. Dat Eastwood eerst de Aziaten als uitschot bekijkt en dan met zijn leven voor hen opkomt vind ik ongeloofwaardig. Mooi en goedbedoeld verhaal, maar moeilijk om in te geloven, en onhandig in elkaar gestoken met dialogen die ofwel nooit genoeg zeggen ofwel rond de pot draaien.

We all love Clint Eastwood.

De oude knor heeft het nog steeds voor mekaar gekregen en mij een film aflevert waarvan ik overdonderd ben.

Film begint traag op gang maar schiet doeltreffend, Clint Eastwood acteert nog steeds fenomenaal gelijk vroeger.

Verder geen slechte woorden ervoor, gewoon een aanrader voor iedereen, jong en oud

4,5/5

Voor het eerst in vier jaar neemt Eastwood in Grand Torino weer eens een hoofdrol op zich. Het is te begrijpen dat de man die Josey Wales, The man with no name, etc. gestalte gaf, zich aangetrokken voelde tot dit karakter, want deze film is in feite een moderne western. Weliswaar zijn er nergens paarden, colts of dronken Mexicanen te bekennen, maar wel speelt het verhaal zich af in een plaatsje waar het gespuis het voor het zeggen heeft, terwijl de onschuldige burgers lijden, totdat één man dapper genoeg is 'to make a stand'.

Het plaatsje is in dit geval een buitenwijk in het moderne Amerika, en de eenzame strijder van dienst heet Walt Kowalski (Eastwood), een verbitterde, mopperende oude Korea-veteraan die, als de film begint, net zijn vrouw heeft verloren. Met zijn twee zoons en vier kleinkinderen heeft hij een moeizaam contact, zijn labrador is zijn enige echte vriend. Met lede ogen kijkt Kowalski toe hoe zijn nette buurt steeds meer verandert in een multicultureel getto waar jeugdbendes de dienst uitmaken op straat en de buren rare aziatische feestjes houden ('damn barbarians', mompelt de niet bepaald verlichte Kowalski).

Als hij min of meer tegen wil en dank betrokken raakt in een conflict van zijn Hmong-buren met een verwante bende (Hmong = een Aziatisch volk uit de regio van Laos, weer wat geleerd), wordt hij, nog meer tegen wil en dank, door de Aziaten vereerd als een lokale held. De scenes waarin de grommende Kowalski de vrouwen probeert te verjagen die zijn veranda bedelven onder bloemen en lekker eten zijn erg grappig. Zijn Hmong-buren zoeken toenadering, en uiteindelijk moet Kowalski zuchtend toegeven dat de met zichzelf worstelende Hmong-gemeenschap beter de Amerikaanse droom belichaamt, en meer sympathie bij hem opwekt, dan zijn eigen verwende nageslacht dat doet. Het komt zelfs zover dat hij zijn verlegen buurjongen Thao (Bee Vang) onder zijn hoede neemt, en deze probeert op het rechte pad te houden. Maar de schurken laten dit natuurlijk niet zomaar over hun kant gaan.

Enzovoorts tot aan de dramatische ontknoping, die misschien niet helemaal geloofwaardig is, maar wel mooi verzonnen en emotioneel bevredigend. Ook aan het begin van de film lijken de scriptschrijvers zich even te verslikken in hun haast om zo snel mogelijk het karakter Kowalski neer te zetten en het verhaal snel op gang te brengen. Ook is het waar dat vooral het spel van Eastwood deze film draagt, en het acteren van de bijrolspelers daar vaak (ver) bij achter blijft.
Maar Eastwood is dan ook in staat een film als deze te dragen, en verder zijn er genoeg mooie en grappige momenten om van te genieten.Het verhaal is sympathiek is en wordt verteld met een lekker tempo. Eastwood als bejaarde cowboy in de multiculturele moderne wijken van Amerika is bovendien een geweldig idee. Op de beste momenten bezorgde de film me een zelfde soort opwinding die ik voelde toen hij slim twee families tegen elkaar uitspeelde in A Fistfull of Dollars, en soortgelijke klassieke Clint-momenten. Dat de film ook een aantal relevante onderwerpen ter sprake brengt (immigratie, generatieconflicten), zonder er een pamflet van te maken is een bonus.

Een zeer ruime voldoende.

Ja, ik ben er helemaal mee eens!. de film had van mij iets meer snelheid mogen hebben, maar desondanks is het een prima film

J.N. haalt dit nivo helaas lang niet is as good as it Gets.ook al is dat zeer vermakelijke goede film.

Dit was toch echt meer rol voor een oude Clint. Doorleefde mis ik bij J.N. al gauw en slaat altijd om in gekke bek. net iets te lollig.

Erg genoten van de film, goed geacteerd geen Cliché dialogen

maar wat ik vooral knap vond is dat clint mij 2 uur lang kon boeien zonder ook maar een kogel af te vuren,

ben ik niet van hem gewend.

Grappig hoe sommige mensen hele films als deze gaan ontleden.

Je kijkt naar de man die al films maakte toen ik werd geboren, en nu op deze leeftijd nog op z'n minst een film maakt die kan boeien.

Die nog steeds het beeld pakt op zo'n leeftijd, nog steeds charisma, humor en zijn bekende eigen stijl heeft.

Of de racisme en gesprekken reeel zijn vind ik dan ook zo'n dooddoener (kwestie van mening natuurlijk, dus moet kunnen) maar ik heb genoten van deze film.

Het is echt net alsof je Dirty Harry oud hebt zien worden.

Er zijn ook mensen die die film niets aan vonden natuurlijk maar die film is een begrip, een klassieker, een meesterwerk, net als Walt Kowalski, net als Clint zelf.

Je kijkt naar een icoon, naar 60 jaar Hollywood en ik ken niemand anders die hier nog zo weg mee zou komen als meneer Clint Eastwood.

Want zo spreek je deze man aan, als meneer, want er is niemand anders die het al zo lang doet, en zo goed.

Mensen deze man heeft The outlaw Josey Wales gemaakt, High Plains Drifter, Unforgiven, Million dollar baby, Mystic river, Changeling, Pale rider, Space Cowboys, Letters from Iwo Jima, niet hooggewaardeerd??????

Hij was The man with no name, heeft als Dirty Harry dingen gezegd die we nu nog roepen, en maakte tussendoor ook een aantal bagger dingen zoals Every wich way but loose die we ook nog van ´m pikten.

Zegt dat iets over deze film zelf, nee, het is niet zijn beste, verre van, maar we hebben het hier ten eerste over Hollywood, waar dit soort thema's zelden goed uit de doeken worden gedaan en ten tweede is misschien de enige goede vraag of deze film gewoon een lekkerre filmavond is, en dat is ie, niets meer en niets minder.

Racisme is om te lachen, en ik zou natuurlijk in kunnen gaan op sommige scenes die enigzins tenenkrommend aandeden, maar dat doet er helemaal niet toe.

En ja hij is traag, maar dat zijn Unforgiven en the Good, the Bad and the Ugly ook.

(En vele andere hele goeie films)

Dus misschien zijn er net als bij die films ook nu eigenlijk maar 2 meningen, die genen die het nu al een klein juweeltje vinden, en zij die hem nu neersabelen en 30 jaar later pas roepen: "oooh, geweldige film is dat."

Ik hoor bij die eerste groep.

Ik heb gelachen, ik heb spanning gehad, en ik was ontroerd, wat wil je nog meer van een film over een 80 jarige racist.

Ga er maar aan staan.

Wat een geweldige film, deze MOET je gezien hebben!!!

Heb deze film gisterenavond gekeken en vond hem egt super. Mooi verhaal erin en je leert ook nog is wat. Geweld lost niet alles op

Alweer een sterke film van Eastwood. Changeling zag ik nog niet zo lang geleden, en dit vond ik net zo'n mooi, sober drama. Bij deze film kan overigens opvallend veel gelachen worden en er is iets meer nuance tussen goed en kwaad: niet in de (matige) bijrollen, maar zeker in het fantastische personage van Eastwood zelf.

3,5*

Beetje een tegenvaller van onze Clint. Toch wat softer geworden met de jaren? Gran Torino stapelt cliché op cliché en het is enkel en alleen Eastwoods spel dat de film redt van de ondergang. Prima personages, dat helaas wel ongeloofwaardig de zoete kant op keert, zeker na de erg leuke introductie. Scriptsgewijs verre van prikkelend, maar interessant genoeg te volgen om het personage van Clint.

3*

Werkelijk een prachtige film, een van de mooiste.

Het acteer werk was goed, vond alleen de buurjongen af en toe wat tegenvallen, maar de verhaallijn was ontzettend mooi.

Alles klopte van begin tot eind.

Clint voert een geweldige show op als norse oer-amerikaan. Hij steelt dan ook de hele show, ook omdat de bijrollen niet super zijn en het verhaal niet al te bijzonder.

Door de prestatie van Clint wordt dit gelukkig naar een hoger niveau getild en blijft alles boeiend van begin tot eind, maar helaas geen meesterwerk.

3.5*

Dit is mijn favourite film van het moment! En ik kijk heel veel films!

Het script vind ik heel leuk en Clint Eastwood speelt het ook goed. Het was gewoon een grappige film met goed acteerwerk! Een leuk script en een goed einde (wat ik serieus niet aan zag komen (maar dat kan aan mij liggen))

Topfilm 5*

Hij speelt leuker dan in Million Dollar Baby vind ik!

Erg goede film.

Zeer sterk acteerwerk van Clint Eastwood, en de rest van de cast was ook niets op aan te merken.

Ook mooi camerawerk.

Het verhaal is zover ik weet origineel, en in ieder geval erg mooi met een juiste dosis (goede) humor.

Mooie film, wat een uitstraling heeft Eastwood toch.. Lekker cynisch, nors en verbitterd personage. Z'n opmerkingen zijn soms echt geweldig! Vind ook dat hij de film helemaal draagt.

Het verhaal is ook boeiend om te volgen. zEn het medeleven dat hij gaat tonen is echt fascinerend, mooi gespeeld. Het einde vind ik wel nét iets teveel van het goede: biechten en een einde laten maken aan je eenzame leven, maar dan en passant ook het leven voor je buren verbeteren.
Wel mooi gevonden en erg emotioneel. Af en toe ligt het er allemaal wel erg dik bovenop, maar het is een fijne film die ik gerust nog eens zal kijken.
Het testament is natuurlijk een perfecte afsluiter

Zeer sterke acteerprestaties, uiteraard in de eerste plaats van Clint Eastwood, en een mooi scenario maar naar mijn mening valt het verhaal wat stil in het midden van de film, en dat haalt de score wat naar beneden.

Ik ben het helemaal met je eens heb zojuist de film gezien, en dacht eerlijk gezegd dat het zown boring oude lullo film zou zijn maar heb me flink vergist .

petje af voor deze man.

Acteerwerk van Thao vond ik iets minder , maar ja niet iedereen kan als Clint acteren .

Song van Jamie Collum ook relaxed

mijn oordeel * * * *

ps waarom staat hij niet in de top250 met zown hoge waardering

Jammer van het moralistische verhaaltje, de stereotype karakters en de vrachtladingen aan clichés, die werkelijk aan elkaar geregen worden.

Want verder is dit gewoon een vakkundig gemaakte film. Eastwood speelt zijn rol zeer overtuigend (inclusief gegrom, gekreun en gespuug) en de film is prachtig geschoten, het ziet er werkelijk uit als een plaatje.

Daarnaast kan van uitspraken als - Ever notice how you come across somebody once in a while you shouldn't have fucked with? That's me. - alleen maar genieten, hij is volgens mij de enige die cool genoeg is om ermee weg te komen (zelfs op deze leeftijd).

3.5* voor Clint.