Gran Torino (2008)

Gran Torino is een film die overal erg geknutseld voelt. Een film vol stereotypes en karikaturen, een voorspelbaar script met veelal geforceerde dialogen en het spel van een aantal hoofdrolspelers is nu niet bepaald hoogstaand. Het personage van Eastwood is even leuk, maar op een gegeven moment begint dat gegrom en gemopper tegen zichzelf ook wel te vervelen. Het eindproduct is uiteindelijk best oké gemaakt en het verhaal blijft gelukkig interessant, maar het voel op veel vlakken veel te dik aangezet. Meer subtiliteit had de film een stuk verder kunnen brengen.

3 sterren.

De knul die zich probeert te redden, terwijl die in gezelschap is van Kowalski's buurmeisje, door de blacks die 'm bedreigen "bro" te noemen en die Eastwood (Kowalski) een sukkel noemt... is Eastwoods eigen zoon. Aardige film, vooral vanwege de setting en de 'ontknoping' die het verhaal biedt. Niet de klassieker waar film critici 'm bijna voor houden. Clint's mimiek en acteren blijven 2D. Zoveelste film over het oud worden an sich van Eastwood. Tis wat om de revolverheld uit Sergio Leone films foldertjes van retirement parks aangeboden zien worden en een telefoon met overmaatse toetsen (wel humor).

Gran Torino

Aangenaam verrast door deze film. Clint Eastwood speelt echt geweldig vind ik.
Gewoon zalig hoe hij een oude knorpot speelt, zo'n humor kan ik wel smaken
Wel 1 vraagje, werd er nu ergens aangegeven welke ziekte hij nu juist had na het bezoek aan de dokter?

Komt zeker in mijn top 10, verveelt geen moment terwijl het niet bepaald een actiefilm is.

5* oververdiend

Kan moeilijk begrijpen waarom deze film in de top 250 staat. Voor mij was dit vooral hard lachen om de ontzettend overdreven manier waarop Eastwood de oude brompot speelt. Het 'drama' - gedeelte kon me eerlijk gezegd vrij weinig boeien en greep me helemaal niet. Het idee van de transformatie van een asociaal naar een vriendelijk, tot inkeer gekomen persoon is al vaak genoeg gedaan, maar dan ook veel beter. Ik denk hierbij aan films als Rain Man en The Game, en er zijn er nog veel meer maar die komen even niet zo snel in mijn hoofd op. Het verschil met die films en deze film is voor mij dat het acteerwerk van de hoofdpersonen gewoonweg veel beter is. Bij Rain Man verloopt de transformatie geleidelijk, door veel tijd te spenderen met personages waarvan de hoofdpersoon eerst niks moet hebben maar later toch een goede persoonlijkheid in iemand ziet en hier waardering voor heeft. Net als bij deze film. Maar in deze film krijg je een niet al te sterke acteur, die bijna altijd stoere rollen heeft gehad, in (prachtige) westerns heeft gespeeld waar goeie one-liners en het pistool het werk deden. Voor mij is Eastwood gewoon niet de man voor deze rol. Hij moet het nou eenmaal hebben van zijn 'swag', die hij overigens nog wel behoudt in deze film. Maar niet van zijn acteerwerk.

Desondanks heb ik me prima vermaakt. De film kijkt lekker weg (waarvoor dank aan het gegrom van Eastwood, de ultieme overdreven stroefheid van zijn personage en de dertien in een dozijn bende straatcriminelen), en verder zit het -voorspelbare- plot op zich prima in elkaar. Lekker simpel, het werkt verder wel. Maar zoals gezegd greep het me niet aan zoals de film kennelijk bedoeld is (gezien de top 250 positie en de commentaren). Het einde kon me daarom ook vrij weinig boeien.

3 sterren voor de film, met een 0,5 ster erbij voor het lachen.

Gran Torino, heb er eigenlijk weinig over neer te pennen. De film was goed en onderhoudend met een einde dat gewoon subliem is. Eastwood speelt een uiterst geschikte brompot. Jup hij doet dat erg goed, ik weet niet hoe hij precies in het echte leven is, maar ja je ziet gewoon dat deze rol hem uitstekend ligt. De film kaart ook heel wat maatschappelijke thema's aan zoals straatcriminaliteit, kinderen die hun bejaarde ouders in een home willen steken, immigratie van andere culturen in je buurt, ... De film toont iig hoe Walt ermee omgaat, of dat hij er op de juiste manier mee omgaat is natuurlijk een andere vraag. Hier en daar is de film misschien een beetje trager, maar dat moeten we Clint vergeven hij is niet meer van de jongsten helaas. 4*

Echt genoten van Gran Torino. In de eerste plaats omwille van de immer norse brompot Kowalski. Heel mooi vertolkt door de steeds ouder wordende Clint Eastwood. Geweldige acteur, maar ook als regisseur leverde hij reeds een aantal steengoede degelijke films af, steeds to the point, vaak rauw en met wat drama. 87 intussen en er komt maar geen sleet op, hoewel het toch begint te kraken en te piepen, zeker te bedenken dat deze Gran Torino intussen ook al 10 jaar oud is.

De film wordt in zijn geheel gedragen door het personage van Walt Kowalski. Zijn sarcastische en racistische opmerkingen zijn geweldig om volgen. Uiteraard niet dat het goed te praten valt, maar het levert fijne fragmenten op. Ook zijn rake opmerkingen aan het adres van de "overgeëduceerde 27-jarige maagd" waren geweldig. Grofgebekte uitspraken worden afgewisseld met grappige naamgevingen. Het levert mooie dialogen op.

Walt leidt een eenzaam leven, heeft nauwelijks vrienden en is daar grotendeels zelf verantwoordelijk voor. Toch had ik enig medelijden met hem. Hij zal waarschijnlijk zijn familie zwaar gekwetst hebben bij momenten, maar zijn kinderen en kleinkinderen zijn ook bepaald niet heilig. Integendeel: hun gedrag op de begrafenis van zijn vrouw was beneden alle peil. Het kon hen zelfs niet schelen. Ze azen op zijn erfenis en huis en trachten hem zo snel mogelijk het rusthuis in te krijgen.

Stilaan krijgt hij vertrouwen in zijn buren, Hmong-volk die in de oorlog aan de zijde van de VS vocht, maar zijn inkeer is niet enkel daardoor bepaald. Dat heeft ook te maken met Sue en de hulpvaardige Thao toen hij de boodschappen van de overbuurvrouw opraapte.
Zijn oorlogsverleden is een smet en een zware last. Later blijkt waarom hij zo worstelt met dat verleden. Het is ook bepalend voor het einde van de film wat ik erg goed vond. Je verwacht een cowboyheld die de gangsters simpelweg neerknalt, maar niets is minder waar. Mede daarom is de 4,0*-quotering gerechtvaardigd.

Ja, goede film.

Heb deze film eigenlijk alleen voor de score gezien. Omdat hij op TV gekomen was dus maar aangezet. En ik ben ondanks het verhaal me niet echt aansprak toch goed genoten. Eastwood is goed als de 77-jarige knorrepot die opeens buitenlanders naast zich krijgt.

Aan de buitenlanders als zijn buren irriteerde ik me aan Sue de hele film door. Wat een vervelend karakter is het eigenlijk ook. Thao kon ik wel waarderen ondanks het niet volle acteerwerk. Eastwood draagt duidelijk de film, de kapper was trouwens ook leuk.

Een vlotte film, een voorspelbaar verhaal maar leuk en vermakelijk uitgewerkt. Goed om even door te kijken. 3,5*

Viel een tikkeltje tegen.

Gran Torino begint goed: knorrige oude man spuwt cynische opmerkingen terwijl hij de ware eindbaas is over de hood. Eastwood op z'n best. Maar wanneer zijn buurjongen de mislukte autodiefstal wil goedmaken, verandert Kowalski American History X-gewijs van mentaliteit. Goede- en slechteriken hebben elk een heel duidelijke rol daarin - de moraal ligt er dus vingerdik op. Bovendien is het gros van de film een opeenvolging van taakjes en beloningen - veel zendtijd voor Bee Vang, die echt zwak speelt - waardoor het einde iets te geforceerd aanvoelt. Gran Torino is een vrij luchtige film, wat hij zelf niet graag wou zijn.

Geweldige film! Clint Eastwood speelt het karakter van een echt oorlogsveteraan met een zacht menselijke verborgen kant. Het verhaal zit goed inelkaar. Een echte aanrader!

Beetje lastig dit. Door de uiteindelijke boodschap of moraal, van Walt die in het reine wil komen met zijn moord op jonge Koreaanse mannen door Thao een opstapje naar een beter leven te gunnen en zichzelf op te offeren door de bende te laten oppakken is het (op dat vlak) best een mooie film die je met een rond, tevreden gevoel achterlaat. Snap de top 250-notering op zich ook wel, iets als dit spreekt een hoop mensen aan. Maar een aantal aspecten is vrij slecht en stoorden me dermate dat ik het toch ook weer geen echte topfilm kan vinden.

Met name (de ontwikkeling van) de karakters. Ik vind dat Walt zich wel erg snel laat overhalen om mee te gaan naar de barbecue en later een band ontwikkelt met de familie naast hem. Zeker als je zijn ongebreidelde afschuw uit het begin ziet.
En dat geldt ook voor Thao, die eerst een suffe mute was en op andere momenten later in de film ineens vanuit het niets een supergrote mond heeft, en zijn zus Sue die wel érg afwijkt van de rest van de familie (en ook weer hondsbrutaal is soms tegen Walt). En dan acteren die twee ook nog eens tenenkrommend slecht. Alsof het Clint Eastwood in een prima film is, met wat Aziaten van de plaatselijke toneelvereniging die ook mogen meedoen.

Daarnaast zitten er scènes in die een beetje vlees noch vis waren in het grotere geheel. Zoals die scène in de kapperszaak met Thao, dat ik echt een beetje een soort houterige komedie vond. Alsof het een scène is die grotendeels geïmproviseerd is en je later nog eens terugziet bij de deleted scenes of zo.

Maar goed, los daarvan is het grotendeels wel vermakelijk om te kijken, uiteraard vooral door het personage van Eastwood, maar vond ook wel weer dat de film daar érg op moet leunen. Tuurlijk is het cool om hem badass en en bot en grof te zien doen, en is zijn uiteindelijke character-arc best prima, maar daaromheen zitten er toch echt wat teveel zwakkigheden die het een wat onevenwichtig geheel maken.

kleine 3,5*

Meer dan prima drama dat zich afspeelt in een verpauperende middenstandsbuurt. Je zou kunnen zeggen dat Eastwood/Walt een racist is, maar hij draagt natuurlijk wel een stukje geschiedenis met zich mee betreffende de oorlog en hoe hij daar 'Aziaten' tegen kwam om het zomaar te zeggen. Dat de man gewoon rust wil en op zijn veranda wil zitten met zijn hond en een sixpack Bud's is duidelijk. Dat die familie niet te pruimen is eveneens duidelijk net als die pastoor die zich eerder opdringt dan dat hij nu echt een helpende hand reikt. Vreselijke kleinkinderen trouwens ook...en dan dat betuttelen over dat hij opeens in een rusthuis moet en hoe ze dat aan hem proberen te verkopen, op zijn verjaardag nog wel, dat dit gemakkelijker voor hun zelf is straalt eraf. Trouwens, nu lijkt Walt niet iemand die zelf zijn zoon snel zal bellen en dan doet hij dat plotseling wel zonder duidelijke reden...dat is toch eng? Dan moet je als familie toch denken er is iets aan de hand? Zoals gezegd walgelijke familie...

Een interessant plot ontwikkeld zich over bendes in de buurt en hoe Walt daar old fashion stijl wat aan doet. Heerlijk! Kaffert zijn eigen zoon Scott ook nog even flink uit. Verder ontstaat er een aparte wisselwerking met de buren die aandoenlijk is. Botsing der culturen, degelijke nederigheid versus de nurks brombeer. Hoe hij zich toch over de jongen ontfermt en die een beetje 'aanpakt' is leuk, knap en hij ontdooit er zelf zowaar ook nog van. Ik vind persoonlijk het karakter Walt geweldig, die oneliners en opmerkingen. Kan er erg om lachen.

De verdere ontwikkelingen en het einde zijn 'licht' voorspelbaar maar niettemin goed. Hij luist ze er mooi in en waar Walt in eerste in instantie in de film niets met niemand te maken wilde hebben komt hij uiteindelijk toch op, en offert zich op voor een kwetsbaar iemand, altijd beter dan wanneer hij de bende zelf overhoop zou schieten.

Goed, degelijke, prima geacteerd, mooie einde wat het echt rond maakt. Niet mis mee, prima drama, het werkt op de lachspieren, ontroert ook wel een beetje.

Een heerlijke film die vooral in de beginfase de zwarte humor van deze oude knar ten toon spreidt en waarbij anderen soms de waarheid wordt gezegd, zonder aanzien van de persoon. Walt gaat voor niets en niemand aan de kant en laat jou gelijk weten hoe "fijn" hij het vindt als je hem niet aanstaat.

Nadat hij erachter komt dat mensen soms anders in hun vel zitten dan hij denkt en ook open voor hem staan, smelt zijn cynische hartje langzaam en komt er een andere persoon om de hoek kijken.

Een prachtig verhaal en een fantastische film waarin voor de actieliefhebbers ook het een en ander gebeurt.

Een geweldig vermaak dat ruim 2 uur duurt maar helaas veel korter lijkt.

Een 8!.

Opnieuw bekeken en opnieuw enorm genoten van deze film, maar vooral van Clint Eastwood, die hier de pannen van het dak speelt.

In mijn vorige mening heb ik geschreven dat ik hoopte dan Clint Eastwood nog veel tijd gegund zou worden om ons met nog veel moois te verrassen, welnu zoals we inmiddels allemaal wel weten heeft hij die tijd gekregen en is hij nog steeds onder ons, en maakt hij op een nu wel zeer respectabele leeftijd nog steeds pareltjes van films, al dan niet met hemzelf in de hoofdrol.

Moge het nog zo een tijdje verder gaan...

Dit is een van die pareltjes dat ik warm kan aanbevelen!!

Clint Eastwood speelt hier een schitterende rol en levert tevens een uitstekende regie. Zeer goed werk van de beste man. Zijn acteerwerk draagt de film. In het begin krijgen we te maken met een norse, racistische nurk van een vent, maar al snel merk je als kijker dat er meer schuilgaat achter dat onvriendelijke gelaat. Die subtiele tekenen van goedheid vond ik best fascinerend, en op een aangenaam tempo wordt Walt getransformeerd in een complex figuur die helemaal zo verkeerd nog niet is, in iemand die respect krijgt voor zijn ander-culturele buren en zelfs beschermend optreedt. Een emotioneel volledig geblokkeerde man die dit langzaamaan weet te doorbreken. Het is ook niet zo dat hij opeens heel onrealistisch zijn harde kantjes verliest en de perfecte mens wordt. Het blijft allemaal in balans, dat vond ik echt goed geschreven. Maar het is uiteraard Eastwood die het ook daadwerkelijk weet te verkopen.
Het einde vond ik ook zeker niet verkeerd. Eerder in de film wordt er al subtiel gehint dat het allemaal wel eens anti-climactisch kan gaan eindigen, en wie op een grote shoot-out had gehoopt, heeft de boodschap of thematiek toch niet helemaal meegekregen. Het ging in de eerste en de laatste plaats, om Walts persoonlijke 'redemption', om het zo te zeggen. Innerlijke rust, en dat is wat hij heeft gekregen door op het einde te doen wat hij deed. Daar hoefde geen spectaculair geschiet aan te pas te komen.

Het is dus een mooie karakterfilm met een geweldig sterke Eastwood. De andere rollen werden ook goed ingevuld, vooral het Aziatische buurmeisje vond ik sterk, maar het is wel duidelijk wie de ster is. Het heeft allemaal, zeker tegen het einde, een beetje een sentimenteel toontje, maar dat past wel, en het zou ook geen film van Eastwood zijn als dat niet zo was.

Racisme verkeerd begrepen…ik steiger ervan!

De vraag waar de film behendig omheen cirkelt is: hoe komt het dat jongeren bendes gaan vormen en in de criminaliteit vervallen? Zijn ze geboren crapuul, of wacht: zou het kunnen dat hun gedrag een antwoord is op een samenleving die hen systematisch uitsluit, die hen onderbetaalde jobs aanbiedt en vooral een gevoel geeft niet welkom te zijn, kortom uitschot…met andere woorden, misschien kruipen ze in de rol die wij, de zogenaamde autochtonen, al op voorhand voor hen bedacht hebben?

Wat mij betreft is ‘Gran Torino’ een sentimenteel fiasco dat zijn thematische kapstok compleet verkwanseld. Juist, als veteraan is Walt Kowalski het product van een context waarin racisme werd aangemoedigd om moorden te vergoelijken, maar dat hij gaandeweg als heilige wordt geportretteerd – weliswaar een heilige met fouten, maar dan nog – is voor mij een onoverkomelijk probleem. Walt is immers het Amerikaans racisme, niet het antwoord erop!

1,75*

Hoewel ik het net als de eerste keer deprimerend vond om de verschrikkingen van een criminele buurt te zien blijft het een film met een positieve boodschap over verlossing uiteindelijk.

Eastwood is geknipt als de verharde macho oorlogsveteraan, een gesloten en beledigingen strooiende Archie Bunker met een goed hart, maar helaas minder goede longen. De film blijft geloofwaardig en menselijk. Kowalski is geen racist in hart en nieren, zoals met name diegenen, die opvallend vaak zelf in de meest roomblanke en welvarende buurten wonen, hem maar al te graag zouden willen zien.

Van begin tot eind boeiend, er wordt geen tijd verdaan. Die scene met Thao bij die kapper vond ik wat zwakker als deze komisch bedoeld was. Hoe Thao's zelfvertrouwen groeit wordt ook overgeslagen, hoewel die klusjes daar zeker aan bij moeten hebben gedragen. Toch voornamelijk sterke scenes verder, met genoeg richting in het verhaal en een best mooi einde.

Een gouden keeltje heeft Eastwood nooit gehad dus dat stukje gebrom met muziek had bij niet bij de aftiteling gehoeven.

Gran Torino een film van en met een Hollywood legende. Hij is hier goed in zijn element en het verhaal van een norse oude man die toch wel over gevoel blijkt te beschikken is ontzettend mooi/leuk uitgebeeld. Heerlijke film.

Schitterende film die ik dankzij HBO Max recent nog eens heb gekeken, de eerste herziening sinds de release destijds. Wederom was het genieten van Clint Eastwood die eerst langdurig mag tieren en klagen en daarna langzaam ontdooit naar een behulpzame en sympathieke man die zijn racistische, ouderwetse denkbeelden opzij kan zetten om een Aziatische familie naast hem te helpen. De film mag niet enorm origineel zijn, maar is wel vreselijk sterk en zit vol met geweldige stukken. Het ongemakkelijke feestje bij de buren die hij bezoekt, zijn kapper, de klussen die Thao voor hem moet verrichten en uiteraard het sterke slot, dat net even anders verloopt dan je als kijker had gedacht. Het zou zonder Eastwood ook een prima film zijn geweest, maar dankzij Clint is het een schitterende film geworden die me al jaren bij was gebleven en dat zal blijven doen tot ik 'm ooit nog eens ga kijken.

4,5* blijven staan

Gran Torino heeft best wel een hoog punt moet ik zeggen. Ik had m lang geleden ooit eens gezien en toen kon ie mij geen indruk maken. Maar goed het is toch een soort van mini klassieker die in alle reviews hoog scoort. Of dat terecht is weet ik niet. Gran Torino is niettemin een goede film met heel veel lagen. Het ligt er (te) dik op waardoor je soms het gevoel hebt dat je kijkt vanuit hun gedachten. Ik denk maar zeg het niet. Niet alleen bij good old Eastwood maar bij iedereen. De racistische scheldwoorden zijn hier niet vreemd. Opvallend East speelt een Pool. Een goede rol is weggelegd voor Ahney Her die Clint wel kan hebben met gevatte opmerkingen die zelfs bij Clint doorkomen. Gelukkig is er ruimte voor een opening. Opvallend in deze film zijn alle groepjes die op zichzelfstaand en geen binding hebben met de ander. Maar uit iets slechts komt toch wat goeds. Het eind is anders dan je misschien zou verwachten. Misschien geen film voor een doorsnee kijker maar daarom zeker niet minder goed. Minder geslaagd vond ik wel die patre. Die had er voor mij niet in gehoeven.

Film 4,0

Beeld 4,5

Geluid 4,5

Extra's 4,5

Ik heb me niet verveeld; de film keek vrij soepel weg en vermaakte. En enkele personages zijn vrij sympathiek. Qua filmbeleving was dit ding wel oké. Vandaar een voldoende. Maar eigenlijk is de film best een gedrocht. Enorm vol clichés, vooral hoe Eastwood zich eerst gedraagt en dan langzaamaan bijdraait. Dat ziet natuurlijk niemand aankomen en ergens is de film een komedie behalve dat Eastwood dit allemaal bloedserieus lijkt te benaderen. Af en toe stoorde ik me echt aan keuzes maar ook hoe karikaturaal veel van die personages waren (ja, ook Eastwood zelf). Uiteindelijk te sentimenteel met een behoorlijk einde. 3,0*.

"What you lookin' at, old man?”

“Ever notice how you come across somebody once in a while you shouldn't have fucked with? That's me.”

Ooit heb ik deze film al wel eens gezien maar, op magische wijze heb ik mijn stem toch verwijderd. Ik denk dat het te maken heeft me de statistieken omdat het toch wel een mening miste van mij. Toch wist ik wel een paar dingen op te halen, en ik weet ook dat ik niet direct de grootste fan ben geweest van deze Eastwood film. Het hele stigmatiserende concept van de film vond ik nou niet echt héél boeiend. Het was moeilijk om door de clichés heen te komen, wat ervoor zorgde dat ik deze bijna twee uurtjes soms toch lastig vond om doorheen te komen. Ik kan mezelf dus ook niet héél erg vinden in de vele positieve reacties, en vooral de onwijs hoge score. Of, had ik misschien iets totaal anders verwacht van deze film?

Toch vond ik dat het verhaal met vele dialogen toch best indrukwekkend, op zijn eigen manier. Niet dat ik dermate werd omvergeblazen, toch is het duidelijk dat Eastwood een statement wil afgeven via deze film. Racisme is uiteraard een zwaar onderwerp, en duidelijk dat Eastwood daar geen stap voor terug zet. Het lag er overigens misschien iets té dik bovenop, het constant bejegenen van de Aziatische mensen om hem heen was me na een tijdje wel genoeg. Op één of andere manier verwachtte ik ook wat meer actie in deze film maar, dat lijkt me wat onrealistisch omdat de film uiteraard ook meer uitkomt als een drama.

Eastwood speelt overigens gewoon wel weer verrukkelijk, blijft toch een goede acteur die hier wederom een leuke rol neer zet. Maar het is helaas in mijn ogen wel de enige acteur die me wist te overtuigen. Daarnaast hoewel ik het doel ook goed vond, het concept interesseerde me niet altijd even goed. Wat er toch wel voor zorgde dat ik een redelijke filmavond had maar, er wel echt meer van had verwacht; en dan kom je toch wat bedrogen uit.