The Evil of Frankenstein (1964)

Het verhaal stelt misschien niet veel voor, maar ik vind het gegeven van de hypnotiseur die het monster in zijn macht krijgt nog best origineel gevonden. Daarnaast zet Peter Cushing weer zijn beste beentje voor als de baron. Zelfs zijn ietwat cartooneske ontsnapping uit het huis van de Burgomaster heeft wel zijn charme. De vrouwen komen er wel wat bekaaid van af in deze Hammer. Zo lijkt Caron Gardner enkel erin te zijn geplaatst vanwege haar voorgevel. Katy Wild heeft de grootste vrouwelijke rol, maar dat is er wel een waarin ze niet kan praten.
Zoals bijna in iedere Hammer film zijn de decors weer geweldig en ook de bombastische score doet het bij mij goed. Mede door deze zaken is dit toch weer een Hammer om van te genieten.

In de lijn van de verwachtingen, leuke film die de kijker wel entertaint. Een ruime 6+.

Baron Frankenstein en zijn enthousiaste assistent Hans blijven berooid achter en moeten vluchten wanneer ze eerst door een priester en dan door de politie betrapt worden van een lijk te hebben laten roven. Ze arriveren op het leegstaand kasteel waar de baron vroeger heeft gewoond in de buurt van de stad Karlstadt en vele jaren geleden ook is moeten vluchten. Ze zijn vastbesloten hun experimenten voort te zetten en nieuw leven te creëren. Toevallig vinden ze het schepsel waar Frankenstein eerder had aan gewerkt in een grot onder een gletsjer. Ze slagen er schijnbaar in hem terug tot leven te brengen maar hebben de hulp van de hypnotiseur Zoltan nodig om zijn brein te reanimeren. De hebzuchtige en op wraak beluste Zoltan stuurt in het geheim het monster naar de stad om goud te stelen en de burgemeester en de politiecommissaris te straffen. Wat later volgt is een gewelddadige confrontatie tussen de baron en de dorpelingen.

“Evil of Frankenstein” is misschien niet het hoogtepunt uit de Hammer reeks maar bezit toch zeker de unieke gotische atmosfeer, en dit ondanks het feit dat regisseur Freddie Francis de voorkeur gaf aan thrillers boven griezelfilms. Het laboratorium waar het monster wordt tot leven gewekt ziet er verzorgd uit. De muziek is ook effectief. Kiwi Kingston lijkt meer op het monster uit de film van James Whale uit 1931 dan deze uit de films van Terence Fisher. Met de jaren is "Evil of Frankenstein" in mijn ogen beter geworden, ik heb hem al talloze keren herbekeken. Een meer dan bevredigende kijkervaring. Final Cut zorgde voor een degelijke print op blu-ray in de UK met mooie kleuren maar wordt ruimschoots overtroffen door de Hammer Horror 8-Film Collection [Blu-ray] uit de US, waar alle 8 films Engelse ondertitels hebben en je die kunt kopen voor een zacht prijsje. Een must voor de fans van Hammer.

En Peter Cushing blijft voor mij de beste Victor Frankenstein.

Why can't they leave me alone?

Ik ben de laatste jaren bezig om me te verdiepen in het oeuvre van productiehuis Hammer en dan kun je niet omheen Frankenstein. Een reeks van 6 (of 7 indien je de parodie genaamd Horror of Frankenstein ook meerekent) films die tot nu toe een degelijk niveau haalde. Ik ben ze weliswaar wat in een vreemde volgorde aan het zien (eerst Frankenstein Created Woman gezien, dan The Curse of Frankenstein en nu deze The Evil of Frankenstein) en hoewel dat op zich geen slimme zet lijkt, kunnen de films perfect van elkaar worden gezien.

Het enige dat consistent is, is dat Peter Cushing de rol van Baron Frankenstein speelt. Je zou dan vermoeden dat ze kunnen putten uit beeldmateriaal van de voorgaande films, maar dan wordt er besloten om een compleet nieuwe flashback uit te werken. Eentje die niet al te interessant is en bovendien de vaart serieus uit de film haalt. Dat is dan ook het grootste probleem aan deze Frankenstein film: er zit amper tempo in. Het is lang wachten vooraleer we het monster in vol ornaat zien en eenmaal het dan zover is, dan blijkt het er een pak slechter uit te zien in vergelijking met hetgeen Christopher Lee er zo'n 7 jaar eerder van maakte. Geen idee wat Hammer hier bezielde maar het lijkt wel alsof het monster een soort van baksteen in zijn voorhoofd heeft zitten? Het ziet er in ieder geval niet uit. Verder zowat de gebruikelijke Hammer elementen met één interessante twist. Het is wat vergezocht hoe onze geliefde baron met zijn creatie herenigt wordt, maar het is wel een leuk idee om Zoltan de hypnotiseur hierbij te betrekken.

Dat is een rol die gespeeld wordt door Peter Woodthorpe en die doet dat best nog wel redelijk goed. Een personage dat pas weliswaar halverwege de film zijn intrede maakt, beetje vreemd dan ook dat hij zo prominent wordt gecrediteerd, maar de toon is meteen gezet. Het is en blijft echter vooral toch ook de grote Peter Cushing show. Weliswaar één van zijn minste films en hij lijkt hier wat op halve kracht te spelen, maar zelfs dan kan hij nog altijd een film naar een hoger niveau trekken. Voor een Hammer film ook weinig bekoorlijke dames (een grote vrouwelijke bijrol is weggelegd voor Katy Wild als rondzwervend meisje en verder mag enkel Caron Gardner als vrouw van de Burgomaster nog haar troeven uitspelen) maar sowieso mist de film die echte Hammer sfeer. Ik moet dan altijd aan van die grootschalige gotische kastelen en decors denken en dat ontbreekt hier.

Eerlijk is eerlijk, Frankenstein is sowieso niet mijn favoriete figuur uit die horrorseries van Hammer. Ben net iets meer een Dracula fan, maar The Evil of Frankenstein is wel de zwakste uit alle Frankenstein films (en dan reken ik bijvoorbeeld The Ghost of Frankenstein van Universal ook mee) die ik tot nu toe heb gezien. Gelukkig is er nog Cushing om de meubelen te redden, anders had dit een wel erg lage score geworden.

1.5*

Deze film is de derde uit de reeks van Frankenstein-films uit de stal van Hammer House of Horror studio's. En is duidelijk een wat vreemde eend. In het verhaal en ook het monster (overdadig geschminkt) zien we veel meer elementen van de jaren '30 en '40 van de Universal Studio’s-stijl van monsterfilms terug, en wordt het maar mondjesmaat gecombineerd met de kenmerkende Hammer-elementen van erotiek en geweld. Dit klinkt alsof het een goed idee zou zijn, maar dat is het in werkelijkheid niet.

Universal-fans zullen hier een tekortschietende herhalingsoefening in zien. Terwijl Hammer-fans juist het Hammer-laagje zullen missen. Dat wil niet zeggen dat alles slecht is, en dat de film niet zonder verdiensten is. De openingsscènes was vrij goed Het lijk dat wordt gestolen en door een klein meisje wordt gezien, is een tamelijk cool moment. Het leek op een Hieronymous Bosch-nachtmerrie die tot leven werd gebracht. Ook het acteerwerk was zeker niet zo slecht; Peter Cushing was weer als vanouds, Katy Wild was overbodig maar sympathiek en Peter Woodthorpe lekker irritant. Al met al heeft de film nog wel genoeg te bieden om het de moeite waard te maken.