City Island (2009)

Erg leuk filmpje dat op het einde echter uit de bocht gaat: de opeenvolging van misverstanden zorgde bij mij niet voor een lach maar leidde tot ergernis. En da's jammer want het eerste uur van City Island is heerlijk vertier.

De manier waarop de verschillende gezinsleden met elkaar omgaan zorgt voor de nodige gein en als dan nog eens een verloren zoon aan de mix wordt toegevoegd, gaan de poppen pas echt aan het dansen.

Spijtig dus dat de vele misvattingen deze prent naar een melige (anti-)climax stuwen, waardoor City Island blijft steken op 3*. Niettemin fijn!

Ik denk dat hier veel meer had ingezeten.

Het plot klinkt erg interessant waar je best wat grappen mee kan uitvoeren. Helaas zijn die er iets te weinig in deze film. De ruzies tussen de leden van het gezin zijn wel geinig. Zo schuift de verloren zoon aan tafel, terwijl de rest van het gezin ruziet om kleine dingen. Iedereen is een nietsnut in andermans ogen, behalve de dochter ( échte dochter van Garcia) - die nota bene een stripper is. Vermakelijke scène, evenals de climax waarin alle leugens uit de doeken wordt gedaan. De blije soundtrack past er goed onder.

Dat zijn de leukste dingen uit de film. Tussendoor is het wel leuk om de vage hobby's van het zoontje te aanschouwen, maar er zitten ook saaie scènes tussen, met Garcia en Mortimer. Continu hoopte ik dat de film het gezin weer in één shot zou nemen en er weer geruzied zou worden. Helaas was dat niet het geval.

Zwarte komedie met een aantal leuke momenten, maar die her en der wat te serieus is waardoor m'n aandacht soms verslapte.

Geinige film, een eigentijdse Teorema-variant met een hoop fijne, scherpe dialogen en bitcherige personages.

Het is soms wel een beetje toneelmatig (soms bijna een klucht), maar toch zeker de moeite waard.

Een redelijk geslaagde film met prima acteerwerk en een goede balans tussen drama en humor.

Jammer dat het op eind nogal ongeloofwaardig wordt en het verhaal ontspoort, maar desondanks is deze film toch zeker aan te raden.

3.5*

Leuke film met veel verschillende verhaallijntjes. Het is alleen jammer dat deze op het einde op een iets te snelle manier afgerond worden. Al met al toch 3 en een halve ster voor de goeie film. De film laat je toch met een goed gevoel achter.

Wel een oke film, met hier en daar een glimlach. Maar het kabbelt zo'n beetje voort en eigenlijk wordt het nergens echt interessant, maar ook nergens saai.

Middenmotertje.

Prettige balans.

Het is vooral het spel van Garcia en zijn filmfamilie, dat het ietwat flauwe verhaaltje juist zo leuk maakt. En enigszins herkenbaar en realistisch. Een hoop gefeelgood zou de film bijna de das omdoen, maar ook hier blijkt de goede cast de redding te zijn. De balans tussen drama en humor blijft op prettige wijze in evenwicht.

Goed.

Met commentaar over deze film kan je alle kanten uit : van flauw en ongeloofwaardig, over chaotisch komisch tot scherpstelling van de oppervlakkigheden bij de mens en zijn gave (of niet gave) om met leugen om te gaan.

Dramatisch vond ik er weinig aan, zelfs de bitsige familiale tafeldiscussies waren grappig en zoals alle komedies waren er dode en erg levendige momenten en kon de film toch rekenen op een goede Andy Garcia en het sympathiek gedoe van Emily Mortimer.

De muziek was puik aangepast.

Lekker in de middenmoot.

Uitstekende film waarin een gevangenbewaarder een gevangene in huis neemt om de rest van zijn straf uit te zitten. Een leuk verhaal waarbij het verloop wat voorspelbaar is. Echter is dit totaal niet storend, aangezien de situaties en de personages goed en vermakelijk zijn uitgewerkt. De finale is zeker de moeite waard en alles blijft geloofwaardig. De cast doet het uitstekend.

Aangenaam filmpje met dat ik dat nog eens zou zeggen een leuke rol van Andy Garcia die de laatste tijd vooral grossiert in B-films. Geinige personages en verwikkelingen maken het geheel boven verwachting.

Andy Garcia is voor mij persoonlijk één van de meest onderschatte acteurs in Hollywood en deze 'City Island' bewijst nog eens waarom. Garcia is de vader van een totaal ontspoord en ruzieend gezin, waarin elk wel zijn leugen en zijn geheim heeft wat leidt tot heel wat misverstanden. Soms waan je je in een aflevering van een komische serie genre 'FC De Kampioenen', alleen wordt er hier heel wat beter en echter geacteerd en blijf je op het einde achter met een veel warmer gevoel. De climax waarin alle misverstanden worden uitgeklaard is ietwat simpel en voorspelbaar uitgewerkt maar Andy Garcia maakt dat allemaal goed. 3,5*

We zitten in het New Yorkse acteursmilieu, waar method acting religie is en eindeloze rijen aan staan te schuiven voor een auditie. De personages zijn goed onderbouwd, de verschillende verhaallijnen mooi verweven. Andy Garcia speelt een van z'n betere rollen, maar er zijn ook heel wat goede nevenrollen. Ik noem slechts de theateractrice Sarah Saltzberg, hier als assistent-castingdirector.

Het centrale idee is dat mensen geheimen hebben voor hun naasten, wat tot opgekropte frustraties leidt, totdat het er allemaal uit komt in een emotionele climax. De acteurs zijn niet enkel bezig met hoe ze hun tekst moeten brengen, maar ook met hoe ze op elkaar reageren. Het script is ongetwijfeld vermengd met improvisatie. Er zitten heel wat grappige momenten in en de locatie is leuk: een voormalig vissersdorp op een eilandje in The Bronx.

Geslaagde komedie over een gezin, dat als los zand aan elkaar hangt omdat iedereen zo zijn of haar eigen agenda, c.q. geheimpjes heeft. Een vlotte film met een uitstekende cast, die je trakteert op ruim anderhalf uur aangenaam vermaak. Jammer dat de ontknopingen (meervoud) een beetje worden afgeraffeld maar verder prima gedaan.

Andy Garcia zorgt bij mij altijd voor fijne herinneringen. Vorig jaar mocht ik niet alleen LeBron James zien, maar zat ik tijdens een wedstrijd van de Los Angeles Lakers ook nog 's naast Garcia zelf. Apart dat ik één van zijn beste rollen, in deze 'City Island', nu pas zag. Maar erg leuk! Want wat een fijn filmpje. Een familie, waarin ieder zijn / haar eigen geheimpjes heeft. De setting in het ''goede'' deel van de Bronx zorgt voor een charmante sfeer, waar alle ontwikkelingen precies juist getimed zijn. Van de rake humor, tot de aandoenlijke ontknoping. De auditie van Garcia, zoonlief met z'n interesse voor dikke etende vrouwen, de strippende dochter, moekes met haar eigen agenda, een heel gezin dat stiekem rookt, etc. Feelgood van een hoge plank. Alles werkt in deze bijzonder fijne film. Heb constant met een grote glimlach zitten kijken.

Bij de eerste scenes dacht ik; oh nee he, krijgen we weer een gevangenisfilm. Maar dat is niet het geval. Het is een film over een gezin waar alle gezinsleden zo hun geheimen voor elkaar hebben. Ook al is het ene geheim serieuzer dan het andere. Maar de film bouwt erg mooi op. Eigenlijk heel on-Amerikaans. Hij is ook niet al te voorspelbaar en te clichématig zoals je zou verwachten van de meeste Amerikaanse films. En in mijn waardering ging de film van 3.5 naar 4. Totdat de laatste scenes kwamen en de ontknoping. Daar bleek de film helaas toch wel degelijk erg Amerikaans te zijn. Ineens kwamen er toch clichés tevoorschijn voor een groter publiek en werden ook de tranen uit de kast getrokken. Jammer, want de film had best zonder gekund.

Een rustige en leuke film.

Die rustig voorbij kabbelt.

Met een nog jongere Ezra Miller aka bekend van zijn rol als de Superheld The Flash.

Is verassend en grappig in deze rol als puber.

En Andie Garcia is gewoon weer prettig en uitstekend in zijn rol.

De spelers zijn allemaal meer dan prima.

Grappige en vrolijke en fijne film.

Zeker de moeite waard.