Valhalla Rising (2009)

Uiteraard! Daar bestaat immers een forum als dit voor.

Ikzelf zag ook ergens de vergelijking met Dead man langs komen. Ook zo'n psychedelische reis van de 'kleine, nietige' mens door de weerbarstige natuur, die steeds meer hallucinatoire vormen aanneemt...

Bedankt voor jullie berichten. Stalker heb ik al wel eens gezien, vond ik toch een heel andere film die meer het intellect lijkt te willen aanspreken dan het gevoel zoals hier. Ik zal eens kijken naar de andere titels die voorbijkomen.

Van Diemen's Land schijnt hier ook grote overeenkomsten mee te hebben..

Ik moest bij Meek's Cutoff (2010) nogal denken aan Valhalla Rising. Beide stellen het vertrouwen op de proef, en doen dit door het maken van een reis met een vreemdeling. Meek's Cutoff kent ook zo'n constante spanning, en heeft tevens een abrupt einde. Neem daarbij een sterke geluidsband, veel landschap, en shots waar de tijd voor genomen wordt en dan heb je een tip Black Math

Bedankt voor jullie tips!

Hahaha. Wat moeten veel liefhebbers van Braveheart en Gladiator op hun neus hebben gekeken toen ze de bioscoop uit liepen. Waar zijn de heroïsche veldslagen, schreeuwen tot 'freedom', wie zijn de slechterikken en waar zijn de helden? Nee, in plaats daarvan krijgen we een meditatie over het leven, dood, geloof en een nieuwe wereld.

Dit is natuurlijk parels voor de zwijnen. Mensen die met volledig verkeerde verwachtingen naar de bioscoop gaan en geen idee hebben wat ze moeten met deze intelligente, overpeinzende kunstfilm.

Het is een moeilijke film. De prachtige cinematografie ziet iedereen wel, maar de thema's vol met bijbelverwijzingen over het bestaan, de continue worsteling van de mensheid met het geloof, de metaforen van de ontdekkingstocht zijn zaken die wat meer vergen dan een vluchtige blik. Deze film kroop langzaam in mijn ziel.

De film wordt mooier en mooier naarmate de speelduur vordert. Refn is een held, die man groeit in mijn aanzien met elke film die ik van hem zie. 4 sterren.

Bij vlagen visueel geweldig, maar de limitaties van de digitale camera zijn wel vaak zichtbaar. Dappere poging, maar helaas ook hier en daar saai en uiteindelijk onbevredigend.

Niet de heilige graal van Refn waar ik nog in geloofde (Drive, 4* na meerdere kijkbeurten), maar toch o zo lekker. Komt dan toch allemaal neer op z'n Pusher films denk ik, of wie weet zijn aankomende werk. Erg benieuwd naar. Hoe dan ook, hier weet hij zich wel degelijk positief te onderscheiden. Vaag zijn is een vak. Vager zijn daarentegen, is een risico. Die heeft hij voor mij niet genomen. Vooral de soundtrack is met vlagen iets te veilig en de setting werkte mij ook (zoals verwacht) wel wat tegen. Ben er niet gek op. Maar de harde, duistere en uitzichtloze stijl van de film doet wonderen. Rauwe beeld poëzie. Aangenaam!

Waar die lage score vandaan komt, kan ik wel begrijpen, maar toch, de film pakte me wel. De beelden zijn best mooi en de soundtrack maakt er een lekker vervreemdend geheel van. Een plot is eigenlijk afwezig, maar er is genoeg ruimte om zaken als religie en geweld (en de relatie tussen die twee) te overdenken, dus daar valt ook niet zo heel veel over te klagen. Wat wel onvergeeflijk is, is dat lelijke CGI-bloed; dat mag Refn de volgende keer gewoon vervangen voor écht nepbloed. Voor het overige: leuke arthouse. Met Vikingen.

Aparte film, maar werd vanaf het begin erin gezogen.

Traag, weinig dialoog en een lekkere naargeestige setting. Ik snap wel dat mensen deze film niet zien zitten.

Na Drive de beste film van Refn, al moet ik er nog wel drie zien.

Gezien op Blu-ray. Wat deed dit me denken aan Aguirre, The Wrath Of God, zeg! Best goeie film maar ik ben niet helemaal verkocht. Ik vraag me af waaraan het ligt. De flow wordt steeds onderbroken. Episodisch. De stoere warrior/killer die zich ontfermt over een kind (heb ik nooit van gehouden)? De compressievlekken tijdens de vele mistige scènes? Misschien visueel toch niet zo geniaal verteld? Een tweede kijkbeurt zal duidelijkheid brengen.

Wat bedoel je "te veilig"? Die indruk had ik helemaal niet.

zoals eerder gezegd: aparte film

intrigerend en sfeervol, mij boeide het wel maar vond hem niet zo goed als Drive

eerst maar de film eens laten zakken...

Sow... behoorlijk interessant. ff bezinken

Redelijk.

Het leukste aan Valhalla Rising is het ontbreken van romantiek. Het verhaal over een groep Vikings die het Beloofde Land willen bereiken is verrassend realistisch en zonder franjes verfilmd. Valse emoties en heldentaferelen blijven uit. De personages zijn van vlees en (CG-)bloed, met bijhorende gebreken en paranoïa tot gevolg - al vind ik de bootsequence aan de saaie kant.

Men zou kunnen zeggen dat de cast weinig om handen heeft, maar daar ben ik het niet mee eens. Toch ben ik van niemand onder de indruk, behalve van de verrassend atletische Mads Mikkelsen. Die heeft sowieso al een présence om U tegen te zeggen, maar hier is het allemaal nog nét wat meer. Zonder woorden legt hij iedereen het zwijgen op, niet in het minst de kijker.

Valhalla Rising is de derde film die ik gezien heb van Nicolas Winding Refn (na het tegenvallende Bronson en het ijzersterke Drive) en ook hier weer verschilt zijn film van zijn ander werk. Eén ding dat opvalt is zijn liefde voor de kleur rood, iets wat erg krachtige contrasten oplevert. Ook de cinematografie is hier fantastisch. Zeker tijdens het eerste half uur (veruit het sterkste deel) komt dit erg tot z'n recht.

Muzikaal wisselt het niveau nogal: van ijzig tot idioot. Mocht ik de regisseur zijn geweest, ik zou er gewoon geen muziek in gestoken hebben. Dát zou pas kil geweest zijn.

De keuze om de film in hoofdstukken op te delen is een misser: het haalt de sfeer eruit en geeft het einde weg.

Dikke 3

Audiovisueel huzarenstukje dat uitblinkt in akelige, grauwe omstandigheden. Zelden zo'n ellendige, barre ambiance gezien. Zeker het pakweg eerste half uur is om, zoals One-Eye dat is, sprakeloos van te worden. Wat Refn vanaf de boottocht allemaal te berde brengt, laat me dan toch te koud. De setting, ik heb niks met Vikings e.d., staat me al niet aan en zo'n queeste is, alhoewel doorspekt met aardige reflecties, ook niet echt aan mij besteed. De onverbiddelijke blikken van Mikkelsen ten spijt.

Prachtige natuur, aardige knokpartijen en er wordt leuk gespeeld met de paranormale gaven van de hoofdpersoon. Maar de dialogen waren nu niet bepaald indrukwekkend of interessant en de trip te boot was ook behoorlijk saai. De soundtrack wordt hier regelmatig flink geroemd, mij is ie nauwelijks opgevallen, helaas. Al met al kwam ik er nog wel door.

2,5*.

Niet mijn stijl van films. Mads Mikkelsen is zeker goed.

De sequel

Haha, mijn god, ik kan nu al niet wachten.

Lijkt me sterk dat die er al te gauw komt - zou het ook niet cool vinden als Refn wéér een film over de onderwereld zou maken en wéér in Azië -, maar een nieuwe samenwerking tussen Mikkelsen en de beste man kan ik alleen maar toejuichen. Het concept klinkt supercool, maar hij mag van mij eerst een andere film maken.

Dank voor je toelichting, pas na het lezen hiervan begreep ik iets meer van de vage aaneenschakeling van hypnotiserende beelden!

Om een of andere reden had ik overigens al snel het gevoel dat het gezelschap was aanbeland in Noord-Amerika, maar dat was dan ook weer gebaseerd op mijn beperkte kennis van de Vikingen.

Maar goed, eigenlijk maakt het geen hol uit waar ze fysiek zijn aanbeland. Nogmaals, het kwartje viel pas bij me na het lezen van het verhaal van bovenstaande quote. Of dit voor mij dit dan meteen een 4* film maakt? Ik kan me voorstellen dat dit voor sommigen geldt, maar niet voor mij.
De film leek me, hoewel fraai gemaakt, overbodig pretentieus maar inmiddels heb ik een beetje een idee wat er bedoeld werd en kan ik dit beter op waarde schatten.

Prachtige beelden, stille scenes, mooie kleuren, goede aktie, veel spanning en erg weinig tekst.

Eerste film die ik heb gezien waarin de hoofdrolspeler geen woord zegt.

4,0

P.S. = de hoofdpersonage moet de antichrist/dajjal/valse messias voorstellen.

De titel zegt het al, Valhalla Rising.

- Hij zal jarenlang vastgeketend zijn aan handen, voeten en nek. En dan ineens weet ie zichzelf te ontketenen. Dat gebeurt ook in de film.

- De antichrist zal volgens de oude geschriften (Koran, bijbel, Torah) de mensen misleiden en zich voordoen als een bovennatuurlijke profeet, gezonden door God zelf.

- Hij zal net doen of ie de Hemel in zijn handen heeft. Veel mensen gaan hem volgen met gevaar voor eigen leven. In de film volgt ook ieder personage hem, omdat ie een behoorlijke indruk achterlaat. Alleen die grijze fanatiekeling vertikt het.

- Hij zal eenogig zijn (One-Eye) en een boodschapper hebben die het woord voert, zoals bij iedere God. Daarom spreekt Mads Mikkelsen zelf niet in de film, maar voert dat kleine blonde jongetje het woord.

- Zijn troon zal in Jeruzalem zijn. Vanuit daar zal hij over de wereld regeren. In de film gaan ze dan ook richting Jeruzalem.

- En die oude knar met zijn monologen rept steeds ''hij komt van God'' en ''hij hoort te komen''

Die Refn is geen simpele ABC-regisseur. Hij heeft toch echt zijn inspiratie uit religieuze bronnen gehaald, net als de auteur van LOTR.

Best mooi geschoten soms, in een veelal haast kleurloos palet, met af en toe iets roods of geels dat er echt uitspringt. Verder ook een prima score, sterk spel van Mikkelsen die letterlijk geen woord zegt en enkele heerlijke bloederige stukken. Maar het geheel gaat me net te langzaam, is soms net te saai en inhoudelijk niet interessant genoeg: althans, ik miste een narratieve drive waaraan de thema's werden opgehangen. Zo los is het niets voor mij om mij erbij te houden. En dan maakt de inhoud me eingelijk weinig meer uit. 3,0* derhalve.

Altijd leuk om een andere aanpak te zien. De plaatjes zijn prachtig, de onderbrekende flitsen zijn expressionistisch maar zetten je niet buiten de film, acteerwerk is sober maar houdt het vast.

De hele film is minimalistisch en dat is een manier om intensiteit te vergroten en om de tastbaarheid te versterken. En natuurlijk om de acteurs meer ruimte te geven. Lukt dat? Ik vind van niet. Eerlijk gezegd kijk ik meer naar de film als film. Er zit een artistieke aanpak in die te zichtbaar blijft. Het acteerwerk wordt wel een stuk prominenter. Als je daar van houdt, kon je het wel eens naar je zin hebben. Vooral met een hoofdrolspeler die de hele film niets zegt.

Het verhaal is niet zo groot, we zien meer wat de personages er mee te maken krijgen. Er wordt ingezoomed op een klein stukje geschiedenis van een klein groepje mensen. Een vage associatie met Quest for Fire is niet helemaal aan te ontkomen, alleen is Valhalla Rising permanent onplezierig en somber. De kleuren zijn grauw en alleen fel rood als er bloed tevoorschijn komt. De geweldacties komen door de aanpak ook minder terloops over, maar na de film blijf je er wel een beetje mee zitten. Heeft dat wel zin voor deze film? Zo'n beetje het omgekeerde waar actiefliefhebbers vermoedelijk mee zitten. Die vragen zich waarschijnlijk af waarom het allemaal zo traag is en er weinig verhaal is.

Het is wel een film-film die je als filmliefhebber wil zien. Als je alleen spectaculaire actie wil, dan is dit niet wat je zoekt. Verder is het handig als iets van besef hebt van de ligging van continenten en de tijdgeest en van Brandaanlegenden en dergelijke. Filmhuisfilm? Nee. Aciefilm? Ook niet. Zien? Ja.

Mooie film, met erg mooie beelden en dan nog de symboliek van de Vikingen, en het verhaal an sich stond mij zelfs zéér sterk aan.

Deze film krijgt zeker bij één herziening, nog wel een hogere score van mij.

Na de deceptie die Only God Forgives was, ben ik snel achter Valhalla Rising aangegaan die volgens velen parallellen vertoont met eerstgenoemde. De overeenkomsten zijn er zeker, maar Refn heeft met Valhalla Rising een veel betere film afgeleverd.

Het grootste voordeel aan Valhalla Rising is de setting. De lange stiltes, de voor zich uit starende personages, de traagheid, dit alles voelt veel natuurlijker aan in deze film die plaatsvindt in een oude mystieke setting. Genieten is het vooral van bepaalde enorm sfeervolle scenes. De scene op het schip in de mist is misschien wel een van Refns meest geslaagde stukken film.

Ik begon met 3,5* maar de film bleef wel heel erg bij, echt het tegenovergestelde van wat ik bij Only God Forgives voelde.

4*

Listen: The Soundtrack To Nicolas Winding Refn's 'Valhalla Rising'; Plus Win Copies Of The Vinyl LP | The Playlist - blogs.indiewire.com Het zou eens tijd worden...

Mooie filmlokaties, mooie shots, maar het verhaal vond ik mager.