Valhalla Rising (2009)

Refn is lekker bezig.

Dit is zeker een film die ik niet meteen goed kon beoordelen. Stoeltjes in de zaal waren zwaar kut, was ernstig ziek aan het worden in de zaal. Niet de ideale omstandigheden om een film te bekijken die vrij traag is. Toch zelfs onder deze omstandigheden werkte de film hypnotiserend en zag het er uiterst verzorgt uit. Soundtrack was bij momenten bad ass. Vooral als iedereen gaat flippen kijken we naar een erg lekker stukje cinema.

Na afloop vertelde Refn over de film op een duidelijke manier, dat doet mij altijd wel goed hou nooit zo van die vage regisseurs zonder een duidelijk visie. Maar Refn vertelde op een fijne aanstekelijke manier over de film. En gaat binnenkort iets in Hollywood maken, zou mij erg benieuwen. Lijkt me niet dat daar heen gaat om iets standaards af te leveren.

3.5 dikke sterren, met kans op meer ooit als ik niet ziek zwak en misselijk ben.

Vanochtend het IFFR geopend met deze vechtende vikingen. Leuk begin, zeker met het ontbijt net achter de kiezen.

Knap dat Mikkelsen de hele film door komt door alleen maar te kijken en dat met één oog. Jammer alleen wel dat er op sommige momenten net wat te weinig en net wat te veel gelopen en gevaren wordt, zonder dat er echt iets gebeurd.

Had graag nog het één en ander van Refn gehoord, maar die lag waarschijnlijk in zijn hotel bij te komen van zijn kater van gisteren...

3,5*

Ik dacht dan weer terug aan Von Triers Antichrist, maar dat zal wel door de muziek komen. Verder kon ik de film eigenlijk nergens in plaatsen. Aronofsky? Zie ik echt niet.

Maargoed, ik vond het 'awesome'. Jammer dat een deel van de zaal zo droevig was, dat ongemakkelijke gelach elke keer, vanaf de eerste scenes dat Mikkelsen uithaalt kwam dat voorbij. Sommige mensen zijn al geshockeerd als iemand uitglijdt over een banaan geloof ik. Niet dat het niet heftig was, maar zo grafisch was het echt niet. En dan heb je natuurlijk ook nog mensen die heel potsierlijk de zaal verlaten, met het geklik van de hoge hakjes nog wat extra aangezet..

Geweldige film gewoon. Een heldenepos over Christelijke kruisvaarders, maar dan totaal gestript van alle romantiek, verering en spanningsboog. Zelfs het heldendom is totaal verdwenen in dit semi-historisch drama, en zorg voor een gevoelsmatig superrealistische film. Het eerste kwartier is keihard, maar laat je niet verleiden tot het onderuitzakken voor een plotgedreven actiefilmpje. Valhalla Rising is een absolute sfeerfilm, de muziek onderstreept dat. Echt een geweldige sfeerverhogende soundtrack. Verder zijn de beelden vanaf de eerste minuut zwaar imponerend. De locaties zijn echt heel bijzonder, de research hiernaar is wat mij betreft perfect gebleken. De kilte van de Schotse Hooglanden voel je elke seconde, met die continue wind en smerige bende overal. De andere wereld is al net zo mooi en passend.

De beelden en soundtrack zijn zeer sfeerverhogend. Mikkelsen vond ik geweldig, zelfs zonder dat hij ook maar zijn mond opentrok. Het verhaal is erg fragmentarisch, en overlap met de geschiedenis is overal aanwezig. Kostuums zijn subliem, de goorheid en kille feel van de film doet je rillen.

Het enige wat echt een kritiekpunt is, was het taalgebruik. Het te moderne Engels vond ik wel een misser, een Viking die 'Shut the fuck up' roept, ik dacht toch wel even 'jammer'..

Maar verder echt een hele mooie film, knalt erin, vervolgt traag en fragmentarisch, maar voelt over de hele linie zeer realistisch. De setting en camerawerk is subliem, de soundtrack is geweldig, en Mikkelsen is zelfs zonder een woord te spreken een icoon.

Dikke 4*

ps. de synopsis noemt One-Eye doofstom, maar ik heb die doofheid denk ik gemist. Reageerde toch elke keer op dialogen, merkte je aan zijn hele lichaamstaal toch? Verder waren de Vikingen toch gewoon zelf de Christenen, die op weg waren naar Jerusalem om dat gebied te heroveren? Of ik heb het verhaal gewoon niet begrepen, of de schrijver van de synopsis niet.

Gisteren bij het IFFR gezien, en het heeft een verpletterende indruk op mij achter gelaten.

De introductie zet gelijk de sfeer van de film; het voelt koud, hard, eenzaam, mysterieus, maar bovenal realistisch aan. De film zijn sfeer en realisme (die naar mijn mening nauw samengaan) zijn voor mij de speerpunten waarom ik dit zo'n geweldige film vind.

De sfeer ontstaat voornamelijk door de sublieme beeldvoering en het perfecte geluid. De arena van oneindige kille natuur had bovendien niet beter gekozen kunnen worden. Door de film heen zit sporadisch functioneel excessief geweld. Functioneel omdat het de harde kille omgeving representeert. Het actie-element van dit geweld is echter niet tekenend voor de film; het is absoluut geen actie film. De film is getekend door leegte en wanhoop. Mensen die blind vasthouden aan hun geloof terwijl dit hun helemaal niets kan geven. Deze film is hard, en dit voel je.

De beeldvoering is fotografisch mooi. Zelden zulke prachtige beelden gezien in een film. Het deed mij qua beelden soms wel denken aan The Return van Andrei Zvyagintsev. Maar Valhalla Rising heeft uiteindelijk visueel nog meer indruk gemaakt dan The Return. Een prachtig shot dat ik maar niet uit mijn hoofd kan krijgen is wanneer de laatste Christenen op de berg wordt achtergelaten, en je zijn laatste momenten ziet terwijl hij uitkijkt over het niemandsland. Prachtig!
De timing van deze film is geniaal. Geen shot is langdradig, en elk shot is uitermate functioneel.

Wat al eerder is gezegd stoorde ik mij in het begin wel aan het Engels. Ik had inderdaad liever een Scandinavische taal gehoord, want dit leek mij typerender voor de film. Maar naar mate de film vorderde nam ik dat maar voor lief. Mierenneuken noemen we dat. (Ook al kon de 'Shut the fuck up' naar mijn mening ook niet)

Alle acteurs zijn goed gecast, en doen alles wat zij moeten doen. Mads Mikkelsen kan ik eigenlijk in elke film wel waarderen; het is een geweldige acteur en een belangrijke toevoeging aan de film.

Valhalla Rising is uniek, en ik kan het dan ook niet echt met veel andere films vergelijken. Want hoe deze film sfeer creëert heb ik nooit eerder ervaren. Ik had geen voorkennis van deze film, en toch hoge verwachtingen. Mijn verwachtingen zijn vernietigd en op dat ene kritiekpuntje na is dit voor mij een perfecte film die ik gauw weer ga zien. Zodra ik weer een top-10 aanmaak zal dit hoog scoren.

5*

Deze heb ik gezien op het BIFFF-Filmfestival. ( http://www.bifff.org )

Hij voldeed grotendeels aan mijn verwachtingen van een donkere, sfeervolle Thriller.

De eerste 20 minuten vond ik buitengewoon heftig en sfeervol met enkele brute man-tegen-man gevechten waarin men niet heeft beknibbeld op de 'gore'-factor, je ziet bloederige open wonden 'à volonté' !

Veel dialoog komt er niet in voor, het gaat tenslotte over norse Vikings die leven in het barre noorden van Europa. De beelden zien er buitengewoon mooi uit, je zou hem zelfs kunnen bekijken als documentaire over de bergen omdat het zo goed in beeld werd gebracht.

De soundtrack is van het beste dat ik ooit gehoord heb. Je wordt ondergedompeld in een duistere soundscape met af een toe een opstoot van loeiharde, repetitieve gitaar-electro die tijdens sommige scènes wel 10 minuten aanhoudt, erg indrukwekkend !!

Spijtig dat hij naar het einde toe wat saai begint te worden. Goed om weten is ook dat dit géén flitsende Actiefilm is maar eerder een héél traag voortkabbelend mysterieus Drama met enkele vechtscènes erin verwerkt, het actievolle begin buiten beschouwing gelaten.

Ik vond het een knappe filmtrip, maar afgaande op het luidruchtige geroep om actie vanuit de zaal is het duidelijk dat een groot deel van het aanwezige Festival publiek hem na een tijdje oersaai begon te vinden. Het is aan jou om uit te maken of deze film je aanspreekt of niet. Ik was aangenaam verrast door zo'n mooie sfeerfilm die spijtig genoeg eindigt met een anti-climax.

7/10.

Een wondermooi in beeld gebrachte Mystery-Thriller die enkel de geduldige filmfans onder jullie zal aanspreken. Ik wil hem zeker herbekijken, al is het maar om terug te kunnen genieten van de fantastische soundtrack

Filmsite: http://www.valhallarising.dk/ & http://www.ipsofactofilms.c...

Arthouse met actie.

Al doen de distributeurs ons graag dat eerste woord vergeten, er moet immers brood op de plank. Het zal een hoop zure kijkervaringen opleveren, want dit werk hoort eerder in het filmhuis dan in de Hollywoodzaal thuis.

Refn schotelt de kijker een bijzondere film voor, die bol staat van symboliek en vatbaar is voor verschillende interpretaties. Tevens kent de film een aantal geweldsuitbarstingen met liters CGI-bloed, je moet het maar kunnen handelen.

Voor de cinefiel die wel eens wat anders wil dan de hapklare brokken is dit een uitgelezen moment om de ziel weer eens te verwennen. Mensen die een film a la '300' verwachten kunnen misschien maar beter wegblijven van deze audio-visuele trip.

Zeer goed.

Jammer dit had veel beter kunnen zijn als er niet zoveel stiltes invielen.

Je valt er gewoon bij in slaap en dat gebeurt me niet vaak.

Mads en de blonde jongen waren nog leuk om naar te kijken.

2,5 ster

Deels fascinerend, deels saai, dus typisch een film van de altijd eigenzinnige regisseur Nicolas Winding Refn. Niet zijn beste werk, daar is het plot te abstract en te summier voor, maar qua sfeer en camerawerk valt er veel te genieten. De subtiele, dreigende score is ook goed gedaan. Bizarre hoofrol van Mikkelsen. Wat is die hier toegetakeld. Het extreme geweld zal wellicht wat aktiekijkers lokken, maar die zullen uiteraard bedrogen uitkomen. Dit is een bijna hypnotiserende, surrealistische trip waar je zelf betekenis aan moet geven.

Een aparte kijkervaring over de Noorse krijger One-Eye (Mads Mikkelsen) die met een groep Vikingen op weg gaat naar Jeruzalem. Valhalla Rising is geen brute actiefilm zoals je uit het promotiemateriaal zou vermoeden. Toegegeven zitten er wat brute scènes in - zoals we van Nicolas Winding Refn wel gewend zijn - maar de film is vrij traag en draait voornamelijk om sfeer. Die wordt geschept door het fraaie camerawerk en de pakkende soundtrack. Niet helemaal mijn ding, maar wel goed om eens gezien te hebben.

Een verbluffend mooie film!

Na het best wel leuke en vermakelijke Bronson had ik toch nooit kunnen bevroedden dat Refn met zóóóóóóó `n uitgekiend kleurenpallet en zóóóóóóó `n geweldig hoorspel voor de dag zou komen?!

Mijn hunkering naar deze film ontstond door de vele reacties hier, dat deze film traag zou zijn, in combinatie met visuele pracht. Ik heb de film waarschijnlijk totaal anders beleefd maar ik vond de film juist geen moment vervelend traag, maar juist héérlijk traag, waardoor optimaal werd stilgestaan bij de prachtige atmosfeer die er in deze film geschapen wordt.

De alom gebezigde zwijgzaamheid van de personages èn het verwaarlozen ( òf het presenteren van een op het oog simpel verhaal ) van het verhaal dragen ook sterk bij aan het optimaal kunnen genieten van een groots, mythisch en onheilspellend avontuur dat nooit en te nimmer wordt lastig gevallen door rare zijlijnen. Het verhaal is gemakkelijk te volgen, maar nogal moeilijk te duiden omdat hapklare antwoorden niet voor het oprapen liggen.

Tevens straalt de film een soort van nihilisme uit, dankzij de vernietigingsdrang, waaraan veel personages onderhevig zijn. Refn levert pure roescinema af waar ik uren in kan vertoeven. De poster hierboven is uiteraard een gróte misvatting van deze film.

Het sounddesign hangt de hele tijd als een donkere onweerswolk boven de gehele film. Valhalla Rising slaagt erin om zijn dreigende en mysterieuze intensiteit, gedurende de hele film vast te houden en de intensiteit soms zèlfs met arceerstiften nog dikker te onderstrepen! De langgerekte scene in de boot waar men geteisterd wordt door mist is geniaal en wordt zo mogelijk nog onmogelijk genialer als de muziek, alvorens een scene overgang, nog even de kans krijgt om zijn ruwe kruid te verschieten.

De opeenstapeling van rustieke, op hun mooist gefotografeerde natuurbeelden, worden daarnaast op een vlotte manier verbonden met korte, onheilspellende visioenen die One - Eye af en toe ondergaat. Deze visioenen zijn haarscherp geëdit en voorzien van contrastrijke kleuren.

Een van de mooiste scenes is voor mij een korte flashback van het oranje, getinte water op zijn kop.....Een van de vele keren, dat deze film zijn stemmige, symbolische karakter prijsgeeft. Ik kan de scene koppelen aan de Griekse mythologie ( de onderwereld ), maar wellicht heeft Refn er vast iets anders mee voor ogen gehad.

Visuele poëzie, aan de hand van enkele gewelddadige uitspattingen! Ik ben absoluut overdonderd door deze magische belevenis waarbij het wow! - gevoel mij constant in zijn macht wist te houden. Tot dusver, de beste film die ik heb mogen zien uit 2009.

Slechts op het gebied van de cameravoering is nog een klein punt van verbetering zichtbaar, de camera had zich soms nog wat vitaler op mogen stellen, alhoewel de vele statische shots er ook gaaf uitzagen. Een dikke 5* en het is zeker niet ondenkbaar dat deze film mijn top 10 binnenkort komt binnengevaren.

Mooi gezegd, maxcom! Ook hier wist te film mij volledig te overdonderen. Door de perfecte combo tussen de nihilistische/religieuze thematiek en de verbluffende beelden en ditto soundtrack verkeerde ik volledig in staat van trance.

Antwoorden geeft de film je niet en voor actie kijk je best elders maar het perfecte trage tempo zorgde alleen maar voor een facilitatie van de "roes"staat waarin ik verkeerde. Mij deed de film zowel qua thematiek, als uitwerking (structuur/stilistisch) meermaals denken aan Von Trier's Antichrist. Met dat verschil dat deze film bij mij beter werkte.

Totaal onverwacht meesterwerk na het leuke tussendoortje dat Bronson was. Valhalla Rising is een sfeerfilm bij uitstek en eentje waar door het functioneel aanwenden van audiovisuele middelen de thematiek letterlijk op de kijker wordt overgedragen. En hierdoor dagen nadien nog verder weet na te zinderen... 4,5*

Refn werd mij een tijdje terug door Verhoeven aangeraden. Na van hem zijn Pusher trilogie te hebben gezien was ik wel benieuwd naar het verdere kunnen van deze man, Bronson was een interessante opvolger en Valhassa Rising zou, volgens Verhoeven dan, diens Magnus Opus zijn.

Voor mij is het toch vooral een tegenvaller geworden. Als eerste raakte ik maar niet in de film; een audiovisueel meesterwerk volgens sommigen, een hoop geklooi volgens mij. Refn experimenteert er danig op los; mist, opvallende camerahoeken, slo-mo's, tableauxs, vreemde kleurtjes, verwrongen soundscaping, enzovoort, die allemaal eerder willekeurig gehanteerd worden. Soms krijg je dan knappe scènes, maar hier waren het toch eerder lege kunstgrepen die niets aan het geheel bijdroegen, waardoor ik me als kijker toch eerder begon te ergeren, dan dat ik mij helemaal kon overgeven aan de filmervaring.

De toon van de film is daarbij wel heel rustig. Beschouwend of contemplatief wordt zoiets dan genoemd, of ook wel tergend traag en strontvervelend. Ik kon er in ieder geval maar weinig mee, reden te meer omdat er ook niet echt een hapklaar narratief voor handen is. Al lijkt Refn wel duidelijk een doel voor ogen te hebben; Afgebakend in hoofdstukken (die trouwens wel heel lelijk worden aangkondigd. Ik kan in ppt mooiere tussentitels maken) verhaalt Valhalla Rising over een kruistocht? Een Goddelijke Missie? De ontdekking van het Heilige Land? Of alle drie tezamen? Of vergeet ik nog iets?

Maar bon, setting is prachtig (ik moet toch eens dringend op vakantie naar Schotland),sommige beelden eveneens en Mikkelsen zet een heel sterke rol neer, maar het geheel is slechts een nipte voldoende. Eerste deel is veelbelovend, laatste deel is knap. Al de rest er tussen bevat vooral veel slechts. Toch hier en daar iets leuks ontdekt, al was dit echt zoeken en worstelen om er doorheen te raken. Teleurstellende film van Refn.

nipte 2.5*

Uiterst langzame film, maar daar was ik bij voorhand al op voorbereid. Toch heeft het mij grote moeite gekost om tot de aftiteling te komen, letterlijk en figuurlijk een helse rit.

Audiovisueel erg goed, maar typisch een geval van een mooi jasje om een film met vrij weinig inhoud. Het ging tenslotte nergens over, enorm zweverige film. Dat deed landgenoot Von Trier velen male beter met z'n Antichrist. Visueel beter, makkelijker te begrijpen symboliek en daarnaast betere acteerprestatie's, plus het feit dat daar wat meer vaart in zat.

Ik zal nu vast kritiek krijgen op het feit dat het vrijwel inhoudsloos is, ik sta open voor de uitleg ervan, ik ervaarde het als iets zweverigs, waar ik gewoon niet weet wat ik er mee aanmoet. Ik kon er simpelweg niet inkomen, voelde me niet gebonden aan de personages, alles wat overbleef waren de mooie beelden en de drukkende soundtrack. Maarja ik wil wel iets meer hebben als ik een film bekijk.

1.5 *

Vreemd dat er maar zo weinig mensen voor de 3* gaan. Blijkbaar zou je weer kunnen spreken van een "Love it or hate it"-film, maar ik ervaar dit juist als een prima film die echter nergens echt bovengemiddeld wil worden.

Wat ik van de film waardeer is dat de nadruk volledig is gelegd op de sfeer. Ik hecht hier bij alle films die ik zie toch wel de meeste waarde aan, veel meer dan aan het verhaal. En toch weet het me nergens echt te pakken. Het is allemaal zeer ok uitgevoerd, met mooie locaties en lekker veel mysterie. Maar mijn beleving blijft de gehele speelduur hetzelfde, aan het einde ben ik net zo min onder de indruk dan toen de film begon. Stiekem moet ook ik bekennen dat het naar verloop van tijd een beetje saaiig werd.

Een redelijk knap gemaakte film die ik zeker kon waarderen, maar een echt meesterwerk kan ik er niet in ontdekken. Maar toch leuk geprobeerd.

Om maar met het positieve te beginnen, geniale soundtrack. Het geeft de film een zeer onaardse sfeer. Ook Kapitein Een Oog zorgt voor een vreemd sfeertje door de hele film. Was de soundtrack iets minder geweest ren het spel van Mads iets minder mysterieus, dan was mijn cijfer vast nog lager uitgevallen.

Kijken we even verder naar het dialoog en vooral ook het dialect. Volgens mij gaat het hier om Noorse Vikingen, dus laat ze of Noors praten of gewoon Engels. Mocht ik me vergissen en het waren toch Shotten/Ieren ofzo, dit klonk als een mengeling tussen Schots en Australisch. Lachwekkend. Als ik dan nog een keer iemand: Shut the fuck up! hoor roepen, lig ik helemaal dubbel. Ook heb ik het idee dat veel uitspraken beladen worden met (verborgen) symboliek en naar mijn mening lullen die gasten maar een beetje onzin. Voor een film die probeert mysterieus over te komen, word er sowieso teveel en te slap gepraat.

Het hypnotiserende/mysterieuze gehalte. van de film werkt al goed mee door de muziek en Kapitein Een Oog, zei ik al eerder. Voeg nog wat leuke filters toe en een ECHTE tripscene op 3/4 van de film en je komt een heel eind. Jammer dan dat anderen erbij lopen alsof ze denken dat ze meedoen aan een LARPING toernooi. Begrijp me niet verkeerd, het ziet er mooi uit, maar de bijrollen en het al eerder genoemde dialoog zijn echt storend. Verder heb ik de film ook nooit ervaren als echt hypnotiserend, mede door deze factoren waarschijnlijk. Behalve bij de al eerder genoemde scenes en factoren.

Een audiovisueel spektakel dat me zojuist compleet heeft weggeblazen. Wat een ervaring zeg.

Verder geen idee wat ik moet zeggen (dat is door anderen mooi genoeg gedaan), behalve dat ik weer een Deens regisseur aan mijn favorietenlijstje kan toevoegen. Wat is dat filmland de laatste tijd een openbaring zeg.

4,5*

Is de rest van Refn hier een beetje mee te vergelijken? Heb het idee dat die films het niet bij deze gaan halen omdat ze de setting niet delen.

Visueel indrukwekkend.

Het beeld wat Refn hier weet te schetsen is erg knap. Het landschap gecombineerd met grauwe kleuren zijn een perfecte combinatie. Mads Mikkelsen en de andere stralen iets uit wat je niet kan omschrijven maar wel spektakel oplevert. De rauwe gevechten zijn ook een aardige toevoeging.

De mythologische reis voelde lang aan, maar vooral niet traag. En ik verveelde me geen moment. Das een sterk punt, want als deze film je niet beetpakt dan kun je hem beter uitzetten. Begrijp daarom deze rating perfect. Je voelt het, of je voelt niks.

Aangename kennismaking met Refn, en zie uit naar een ander project van hem.

Klein audiovisueel kunststukje, wat helaas geen vormbehoud weet te tonen. De geluidsband is fantastisch, maar zodra die wegvalt is het allemaal een stuk minder boeiend, ondanks dat Mads wel in vorm is. De gelijkenissen met een Aguirre doen voor mij weinig afbreuk aan de film. Enkel wat jammer dat de film in zes 'parts' is opgedeeld, beetje onnodig.

Hij heeft gesmaakt, maar het kon lekkerder.

3.5*

Geweldige film.

Machtige look, zeer grauw, vuil en duister. De "rode" stukjes doorheen zijn indrukwekkend, zeker de door maxcom aangehaalde omgekeerde golven. Eenvoudig maar toch verontrustend. Zo "makkelijk" kan geniale cinema zijn.

Geen echt grote fan van Mikkelsen verder maar hij zet hier een echt geweldig personage neer. Gruwelijke uitstraling en dat zonder een woord te spreken. Zo zie ik hem graag bezig. Muziek ook érg sterk, al is het wel een erg veilige keuze voor dit soort film.

Heerlijke trip. Een actiefilm is het absoluut niet, ook droevig om hem zo te proberen promoten. En zoals eerder gezegd dus perfect gezelschap voor Toyoda's Blood of Rebirth. De gelijkenissen zijn treffend. De score bij die film spreekt ook boekdelen trouwens.

4.5* en een uitgebreide review

Valhalla Rising. Ik ben niet compleet overdonderd, maar och, dit was wel erg lekker.

Valhalla Rising is niet een film die mij bij voorbaat al erg aansprak. Een slaaf, Vikingen, Christelijke Vikingen onderweg naar Het Beloofde Land, avontuur, actie. De eerste goede historische avonturenfilm moet ik nog zien. Niet een genre dat mij erg goed ligt. Maar Valhalla Rising zou dit ook niet zijn, ontdekte ik onlangs. Prachtige screenshots maakte mij zeer nieuwsgierig en ik kan inderdaad zeggen: een avonturenfilm is dit in de verste verte niet.

Valhalla Rising is ontzettend rauw. Ik denk dat dat de beste omschrijving is in alle betekenissen van het woord. Rauw, primitief, woest, bruut, barbaars, ongecultiveerd, verlaten, verwilderd en wreed. Rauw. Dat uit zich in een stel actie scènes, maar toch vooral in kille stilte, desolate landschappen en hopeloos verloren karakters.

De film is opgedeeld in hoofdstukken. Ik houd daar wel van. Het voorspelt een opbouw, het geeft houvast en je hebt iets om naar uit te kijken. Je krijgt een verhaal voorgeschoteld. En ik houd van verhalen. Zeker in beeld. One-Eye, een slaaf en een pion in wreed spel van weddenschappen. Meesters laten hun slaven vechten en zetten geld in op de winnaar. Gevechten met een fatale afloop. Het toneel voor dit schouwspel is ongerepte natuur. De enige behuizing die we treffen in Valhalla Rising zijn de getimmerde kooien, waarin de slaven hun dagen slijten. Beschaving is in geen velden of wegen te bekennen. Wanneer One-Eye verkocht wordt aan een nieuwe eigenaar ziet hij tijdens zijn verhuizing kans te ontsnappen aan zijn onderdrukker. Hij en een jongetje dat hem voorheen van eten voorzag trekken er samen op uit. Zij treffen een groep Christenen. Christen van naam, maar al even barbaars. Zij besluiten de overtocht over zee te maken, op zoek naar Het Beloofde Land. En waar het tot op dat moment al genieten was op audiovisueel gebied, barst Valhalla Rising nu pas echt los.

De film weet een gevoel van verlatenheid en hopeloosheid los te maken, dat ik alleen kende van de film Gerry (2002, Gus Van Sant). Een zelfde vorm van 'traagheid' waar ik erg van houd, dat geweldig wordt vormgegeven. Mads Mikkelsen, de vertolker van One-Eye en het main-karakarter in de film, spreekt geen enkel woord, maar weet op fenomenale wijze toch alle aandacht naar zich toe te trekken en met lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen een zeer sterke persoonlijkheid neer te zetten. De soundtrack is lekker. Hoofdzakelijk langgerekte, rauwe tonen (elektrische gitaar) en onheilspellend gedreun, die de verwildering versterken. Zeker in HD een heerlijke audiovisuele trip.

Tja, slechts summiere kennis van mythologie (iets meer van geschiedenis). Maar of het nu ligt aan die omissie, of aan het verkeerd vermarkten van de film, of gewoonweg aan de film zelf; ik vond het maar wat saai. Soms mooie beelden, maar ook veel quasi-interessante blikken. Had er een hoog Aguirre gevoel bij, en die film stond me ook al niet aan.

1,5*.

Had geen hoge verwachtingen, maar wat ik zag had me toch alsnog teleurgesteld dan van het weinige wat ik verwachte.

Verhaal leek me interessant, maar de manier waarop het hier uitgewerkt is, komt maar uit dat het totaal niet mijn ding is. Personages slaapverwekkend tot wel volkomen krankzinnig. En dat persoonlijke kruistocht was helemaal waardeloos om te doen.

Mikkelsen had het hier maar al te makkelijk, geen dialoog en uitdrukkingen. Maar zeer sterk en niet te raken. Zijn kills waren overigens erg hard en bruut, het inslaan van iemands hoofd en het uitrukken van darmen, bijv. Zijn manier van vechten vond ik ook erg apart en effectief (het wegduiken om je been te raken). En natuurlijk waren er vele 'wtf'-momenten (kruistocht en het zien dat de bemanning zwaar ziek in hun hoofd zijn).

Aan de hand van sommige berichten hier vinden een aantal kijkers dit een prettig film (ongeacht het inhoudloosheid), maar voor een aantal is het toch niets uitgekomen (juist vanwege het inhoud).

''If we are not on holy ground, then where the hell are?''

Uitstekende film in mijn eigenlijk minst favoriete stijl (apocalyptisch). Sterk ruw drama dat vooral visueel gezien erg mooi is. Op momenten erg malse gore dat fenomenaal in beeld wordt gebracht. Verder een lekker duivels sfeertje, brute gevechten, en erg mooie lange scenes die hier goed tot zijn recht komen. Op dit mooie stof is ook een overwacht mooi einde geborduurd. Verrassend.

Wat de film betreft: ik vond er niks aan! Geen inhoud, geen verhaallijn.Niks. Ik heb veel moeite moeten doen om de film uit te kijken, en kom niet af dat er een "verborgen" boodschap inzat of dat het om " bewegende fotografie" ging. Amai, ook commentaar van mensen die geleerd willen overkomen.... (onderhond). Ik treed de stelling van maphesta bij. Punt andere lijn. Komaan, als jullie dat de moeite waard vonden....... En ik weet toevallig wel iets van films.

Geweldige rol voor Mads Mikkelsen in deze, voor de rest niet altijd even bijzondere film, mijns inziens. Valhalla Rising kent een aantal sterke punten, zoals de duistere sfeer, de scénes op de boot, de (brute) gevechten van Mikkelsen en ook op audiovisueel vlak zit de film meer dan prima in elkaar, maar het deed me bijzonder weinig - vooral naar het einde toe kon het me niet zoveel meer boeien allemaal. De 1e helft (t/m de scénes op de boot) vond ik het beste. De hoofdstukindeling had niet gehoeven.

"The boy said he's from hell. Maybe that's where we're going."

Herzien, en veel meer gezien. Het minimale verhaal dat eigen interpretatie vereist van de kijker roept veel stof tot nadenken op. Ik ben van mening dat de kleine hoeveelheid verschafte informatie enkel als basis dient, zodat de kijker zich kan verplaatsen naar de situatie en die situatie het enige concrete is dat de film te bieden heeft. De aanwezigheid van het Christendom is vooral vanwege de voor ons bekende bloederige geschiedenis een uiterst logische keuze, vandaar de 'middeleeuwse' setting. Thema's als gevangenschap/slavernij, vrijheid/verlossing, macht/manipulatie komen aan bod. Geloof is in mijn ogen de grondgedachte, niet religie, maar een ontwerp over een onwaarneembaar gegeven. Verder ben ik wel geïnteresseerd in religie en hoe deze uitgeoefend worden, maar met overgave aan een grotere macht heb ik weinig.

Zo ook het hoofdpersonage, voortreffelijk, néé, zelfs uitmuntend, gespeeld door Mads Mikkelsen. Na zijn bevrijding, of ontstaan, lijkt het de enige persoon binnen de gehele groep die in vrede is met zijn omgeving, niet meer zoekende naar een hoger doel of betere wereld. Alsof hij door het heden te accepteren weet wat komen gaat, vandaar zijn visioenen. Anderen zullen hier misschien meedogenloosheid of gevoelloosheid in zien. Dit lijkt me ook de reden dat hij zo goed kan vechten, hij kent de natuur en geeft zich uitsluitend over aan zijn overlevingsdrang. Simpel, eenvoudig, eenzijdig inzicht, Een Oog. Een bepaalde alertheid die de anderen missen omdat ze onbewust op de verkeerde plaats zoeken naar een oplossing. Wellicht een verklaring waarom ons hoofdpersonage zo introvert blijft de gehele film. Waar zijn we naar op reis/zoek?

Dat de film qua verhaal, voor mij dan, wel ruim voldoende te bieden heeft is vooral te danken aan de uitstekende atmosfeer. Met een daverende soundtrack, afkomstig van de aardkern, die in een perfect 'natuurlijk' tempo de onthutsende en rustgevende beelden ondersteuning biedt de tocht optimaal te beleven. En daarmee is het totaalplaatje compleet, ondanks die paar misplaatste hedendaagse scheldwoorden heb ik ook constant genoten. Een toestand, of beter gezegd krachtige gewaarwording, van intuïtie, vernietiging en kalmte.

Beschamend lage waardering krijgt deze film hier. Dit is audio-visuele pracht. Ijzersterk sound design en beeldschone fotografie. Het verhaal kruipt hier en daar, maar er is genoeg schoon te zien in deze film. Arthouse liefhebbers, gaat dit zien.

Tja, hoe moet je zo'n film beoordelen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet ten volle heb genoten van deze film. Wat verkeerde verwachtingen misschien of denkelijk gewoon mijn ding niet. Wat ik wel moet erkennen is de kwaliteit van beeld en klank. Mooi shots, prachtig kleurenpallet en een geweldige soundtrack. Het lift de film helemaal omhoog. Het verhaal zelf is te flinterdun, en de sfeer die er hangt is zeer donker (mede dankzij beeld en klank). En dat ligt me gewoon niet. Dit zal hoofdzakelijk een 'love it or hate it' film zijn, en hoor ik tot de minderheid uit die dit in het midden laat.

Jezus was a Viking!

Bloedserieus arthouse avonturen spektakel met Mads Mikkelsen als brute zwijgzame krijger op het martelaarspad.
Vind de film eerlijk gezegd, op enkele scènes na, vrij zwak. Vooral inhoudelijk lijkt het me allemaal niet al te veel voor te stellen. Wat moeilijk kijkende kruisridders, wat loze woorden over hel, verdoemenis en de stichting van een nieuwe wereld orde.Uiteindelijk een redelijk straight forward Jezus verhaaltje compleet met en visionaire hoofdpersoon die zichzelf opoffert op het eind van het liedje... Vooral als een stel ridders in zo'n bloedserieus concept dan ineens ook nog eens met kreten als; 'Let's get the fuck out of here' aan komen zetten dan bekruipt mij het gevoel dat de film toch niet helemaal zo goed doordacht is als de makers ons willen doen geloven. Het komt mij allemaal nogal hol over en alles is zwaar ondergeschikt aan het audiovisuele concept. Niet mijn soort films die zich in zo'n keurslijf wringen, geeft te weinig ruimte voor emotie, spanning, humor etc.

Deed me uiteindelijk niet zo veel. Enkele saaie stukken (de boot, laatste 20 minuten) afgewisseld met best mooie scènes (de trip) en enkele brute en grove kills.

Ik hou het op een bescheidde 2.5*

Sluit me eigenlijk volledig aan bij bovenstaande recensie.

Visueel meer dan geslaagd maar tergend traag en inhoudelijk een sof. Wat stuurs kijkende vikingen die vage woorden mompelen en maar in de verte staren naar God weet wat... Vooral de hele sequentie op de boot was moeilijk om door te komen. Niet alleen uitermate saai maar ook nog eens lelijk gefilmd. Staat visueel gezien eigenlijk in schril contrast met de rest van de film. Eerste half uur was het sterkst. Niet alleen visueel maar ook qua sfeer heel erg sterk. En ongelofelijk brute moorden en gevechten.

Jammer dus dat het nadien als een pudding in elkaar zakt en een erg lange zit wordt (ondanks de korte speelduur)