The Believer (2001)

Verassend goeie film die ik gehuurd had op advies van mijn tekenleeraar (waar die al wel niet goed voor zijn ) Het bizarre verhaaltje (een Jood die zijn eigen volk zo haat dat hij een nazi wordt) wordt erg mooi weergegeven. De cast (niemand springt er echt uit) doet het naar behoren. Een groot pluspunt vond ik het totaal onverwachte einde. Dat had ik dus niet verwacht. 3*

Geinspireerde film van een persoon uit 1965 die precies hetzelfde als Balint deed in deze film. Mensen zagen hem in de film als intellectueel omdat hij alles zo goed kon brengen, of het nou ergens op sloeg of niet. Iemand die zo'n indruk op mensen maakt, straalt kracht en leiderschap uit.Op een interessante manier wordt door middel van flashbacks zijn verleden verteld. Steeds terugkerende stukjes, wat vooral op het einde enorm goed werkt met die trappen. Als vergelijking wordt ook vaak Eichmann erbij gehaald, die zelf Joods (of joods bloed in zich had) en de joden haatte. Na een tijdje verliest de film wel een beetje zijn kracht tot het einde, wat wel weer heel goed is. Ryan Gosling is een naam die je nog goed in de gaten moet gaan houden! 3.5 sterren

Matige film met een intrigerend uitgangspunt. Nogal verward script. Af en toe mooi, maar vaak ook totaal ongeloofwaardig. Daniel hopt me wat al te eenvoudig van de ene scene naar de andere. De film lijkt soms een sociaal statement te willen maken en dan weer een innerlijke identiteitscrisis te willen verbeelden, maar beiden lukken nauwelijks. Veel goede bedoelingen, veel gemiste kansen. Aan Gosling lag het niet trouwens.

2.0*

Aardig, maar duurt toch echt veel te lang. Het is in feite een weinig onderscheidende film waarin een adolescent moet kiezen tussen geloof, eigen principes en de drukkende omgeving.

Leuk om Ryan Gosling in een vroegere rol te zien en hij doet het meer dan uitstekend, maar tegelijkertijd heeft deze film nog altijd de uitstraling van een goedkope arthousefilm die je hooguit bij de Free Record Shop mee zou nemen, omdat hij in de aanbiedingenbak lag.

Moreel en confronterend drama over een jood die een rabiate neo-nazi en antesemiet is geworden. The Believer lijkt vooral uit te halen naar het volgzaam slikken van de godsdienstleer, zonder de betekenis van de religie kritisch te benaderen. Geloven omdat het zo geschreven staat. Daniel is aldus een hatelijk product waaraan zijn eigen religie aan de basis van ligt, al is hij geloviger dan hij zelf wil toegeven. Bewijs daarvan is zijn weerstand tegen zijn neonazi vriendjes wanneer ze een synagoge vandaliseren. Ook de omgekeerde beweging zie je bij zijn vriendin Carla, die op het eind van de film plots een houvast lijkt gevonden te hebben in het joodse geloof . Het is een film die niet zomaar zwart-wit is en mensen toont die worstelen met hun geloof, onwetendheid en identiteit, maar daarom niet fundamenteel goed of slecht zijn. Een goede denkfilm met enkele hard aanvoelende scènes en een sterke rol van Gosling.

Een film met een jonge Ryan Gosling die wel wat gelijkenissen heeft met één van de eerste films van Russell Crowe Romper Stomper (Film, 1992) en het meer bekende American History X (Film, 1998). Handelend binnen een extremistische racistisch milieu waarbij geweld niet geschuwd wordt.

Het niveau van American History X wordt niet gehaald, hoewel ook hier de dialogen, of zeg maar monologen, van het hoofdpersonage erg gevat en giftig zijn. Ik vond die jeugdscène overigens wel een boeiend gegeven waarbij de kleine Danny een heel andere invulling geeft over het verhaal van Abraham die zijn zoon moest offeren aan God. En ik vond die kritische redenering hoegenaamd niet slecht.

Toch vond ik geen echte verklaring voor zijn rabiate haat. Atheïstisch was hij niet, want de Joodse rituelen en gebruiken bleven heilig voor hem. Hij trok echter de conclusie dat Joden gehaat moésten worden, dat het een deel van hun bestaan was doorheen de geschiedenis.

Erg sterke Gosling hier die moeiteloos stand houdt in zijn rol. Het laatste half uur vond ik iets minder, maar zeker een film om gezien te moeten hebben.