Entre les Murs (2008)

Een boeiende en zeer realistische film over een schoolklas en leraar. Ik zat af en toe met kromme tenen wanneer hij weer eens de discussie aanging met de leerlingen. Deze hebben altijd de langste adem. Wel begrijpelijk dat hij ze toch probeert te overtuigen.

Helemaal met je eens alleen vond ik dat de leraar ook niet helemaal vrijuit ging van fouten, ik vond hem erg negatief bij bijna alles wat de leerlingen deden of zeiden.

En wat Woolf hierboven schrijft ben ik het ook wel eens, steeds maar weer de discussie aangaan, dat werkt natuurlijk niet.

Erg goed geacteerd en erg realistisch, maar o zo saai. Er gebeurt eigenlijk niets in deze film. Vond de leerlingen erg mild voor een achterstandswijk in Frankrijk. Op de mavo in H.I. Ambacht gebeuren nog spannendere dingen.

Vond het een niet erg boeiende film, maar je ziet wel het leven van een leraar die een beetje respect probeert te winnen, en dat is wel weer t mooie aan het verhaal, zo zie je maar dat leraar zijn niet zo makkelijk is als je denkt dat het is.

2,5

Heel herkenbaar voor iemand die op een middelbare school heeft gewerkt.

Jammer dat er behalve herkenning niet veel gebeurd in de film. Weinig ontwikkeling. Vriendin in slaap. Ik toch wel geboeid tot het einde...

Het zijn uitstekende dagen. Maak het namelijk niet vaak mee dat ik drie vier sterren of hoger achter elkaar zie. Toch was het vandaag weer raak. Entre les Murs is een werkelijk meesterlijk docudrama over het onderwijs in de grote Franse Steden. Het is indrukwekkend om te zien hoe leraren dag in dag uit het gevecht met de leerlingen aangaan en hoe de leuke en minder leuke momenten zich binnen een jaar afwisselen. Extra interessant wordt het omdat regisseur Cantet nooit partij kiest en de kijker zelf de keuze laat maken tussen leraar en leerling. Kortom prachtig filmpje.

Dikke 4 sterren

Het lijkt wel alsof dit niet geacteerd is en het gewoon in een dagdagelijkse klas opgenomen is.

Zo puur allemaal.

Het is niet dat er veel gebeurt gedurende gans de film (speelt zich ook allemaal af binnen de schoolmuren), maar toch bleef het me boeien.

Knappe acteerprestaties van, ik vermoed, geen echte acteurs.

3,5 sterren.

Als leerkracht vind ook ik dit 'n boeiende, realistische en herkenbare film. Uitstekend geacteerd ook, MAAR leerlingen ( zij het dan klas-

vertegenwoordigers) die deelnemen aan een ...... klassenraad????

Waar cijfers, attitudes, familiale en interpersoonlijke problemen besproken worden???? Uiteraard NIET!!!

Klasvertegenwoordigers maken heel kort de wensen van hun klas kenbaar tijdens een korte ontmoeting met de directie, zoals moge-

lijkheid om soep te krijgen (kopen) tijdens de lunch, mogelijkheid om -onder toezicht- gebruik te maken van de gymzaal tijdens de middagpauze, enz... Ik heb dus wel 1 ster afgetrokken, omdat ik vind dat de makers van de film hun "huiswerk" wel een beetje beter hadden mogen maken. Het is immers geen komische film...

Want overal gaat het precies zoals bij jou op school?

Dan kun je evengoed een ster meer geven, want het Frans onderwijssysteem is natuurlijk in bepaalde opzichten verschillend van het onze.

Het gezond verstand laten primeren lijkt me een universeel gegeven. Maar dat is het natuurlijk niet alleen. Er bestaat ook nog zoiets als beroepsgeheim. En daar zit dan weer een juridisch aspect aan vast (volgens mij ook een universeel gegeven). Immers, niet alleen dokters en verpleegkundigen hebben zich aan het beroepsgeheim te houden. Er zijn nog tal van medewerkers in andere beroepen die zich daar ook aan te houden hebben (advocaten, bankbedienden, politie, maatschappelijk werkers, leraren, zelfs postboden krijgen er mee te maken). Dat is ook nodig om het vertrouwen en een correcte dienstverlening (in gelijk welk systeem dan ook) te garanderen.

. Was het maar waar.

Dat ben ik met je eens. Maar laten we er toch maar vanuit gaan dat de

(over)grote meerderheid in zijn/haar beroep voldoende ernst aan de dag legt

(gelukkig maar ...).

Huh? Dat is inderdaad erg raar ja. Het lijkt me niet dat leerlingen daar bij horen te zijn.

Bij bepaalde beroepen (zoals leerkracht) horen integriteit en discretie, ethiek en bovendien een professionele beroepshouding.

Dus zo'n klassenraad lijkt mij op zijn zachtst gezegd niet echt verantwoord. Maargoed, ik heb de film nog niet gezien, dus eigenlijk kan ik er pas over oordelen als ik de film heb gezien.

Ben inmiddels wel érg benieuwd naar deze film, zeker nadat ik laatst "Être et avoir" heb gezien!

Sobere en mooi in beeld gebrachte film die inhoudelijk helaas weinig te bieden heeft. De dialogen bestaan vooral uit lamlendig gemekker en geen enkel personage kon bij mij ook maar een greintje sympathie opwekken.

Boeiend, en dat terwijl er zo weinig lijkt te gebeuren.

Eén pauzetje genoemen slechts. Moet dus wel goed gemaakt zijn.

Denk dat er veel te danken is aan de editor , maar de rest van de crew zal er niet minder om geweest zijn( kidscoach b.v.).

Over het realistische gehalte: naar ik begrepen heb is François ook de schrijver en zelf leeraar geweest dus ik verwacht dat het aardig in de buurt zal zitten.

Interessante documentaire-achtige speelfilm (al loopt dat wat door elkaar in deze film-de schoolklas is echt en de leraar stond er daadwerkelijk een jaar voor de klas).

Gaat hier voornamelijk om hoe je een klas wat leert en meegeeft over het leven. Een klas in een "zwarte school" waar leerlingen ook nog problemen hebben als ouders die geen Frans spreken, uitgezet dreigen te worden en meer neigen naar hun oorspronkelijke identiteit dan naar die van het land waarin ze leven.

En net als in iedere klas zoeken ze grenzen op van hoe ver je kan gaan bij een leraar.

Enige dat mij af en toe wat vreemd voorkwam was de toch behoorlijke interesse van de leerlingen in de lesstof.

Echt ik heb hier een MBO-opleiding gedaan waar je beter het lesboek kon gaan lezen dan ook maar een poging te doen iets van de les te kunnen volgen.

Anderzijds ging dat wel een stuk beter op de MAVO waar ik ooit begonnen ben. Kleine school met goede onderwijzers die mij echt interesse gaven in Nederlandse literatuur, Geschiedenis en Aardrijkskunde.

Zal voornamelijk interessant zijn de reacties hierop te lezen van mensen die anno nu dagelijks voor de klas staan of in de klas zitten.

Mijn schoolcarriere is alweer een jaartje of 20 geleden afgelopen.

Anyway goede film, maar er zijn ook een aantal erg sterke Nederlandse docu's over dit onderwerp.

Een goede, ietwat trage film, die zich voor 99% afspeelt in een school. Omdat ik zelf ook nog op school zit was deze film een goede ervaring.De leraar die wordt behandelt als een soort pispaal en dit allemaal pikt, wat in mijn ogen vreemd is, speelt een erg goede rol.

Ook de leerlingen spelen goed in de film. Jammer dat de film een beetje saai en traag was, maar voor de rest is hij zeker het kijken waard.

Vond het vooral bij aanvang een vrij heftige film. Dit komt vooral voort uit het feit dat ik altijd wel moeite heb gehad met niet luisterende leerlingen, vooral wanneer ze totaal onredelijk worden (vooral in mijn middelbare schooltijd, maar ook zelfs op de universiteit). Natuurlijk laat Entre les Murs zien dat het een wisselwerking tussen leerkracht en leerling is, dat je een leerling zijn ontucht niet zonder meer zomaar kunt aanrekenen en dat regels niet altijd even strikt genomen (kunnen/moeten) worden. Geschoten in een vrij naturelle filmstijl, waardoor de film sociaal geengageerd is, maar niet perse een film alleen interessant voor diegene die zich bekommeren om het school-systeem. Want voor een kijker (dan spreek ik over mezelf) die wel affiniteit voelt me het onderwerp, maar toch vooral is gaan kijken voor de gekozen stijl, valt er genoeg te beleven.

Documentaire en film lijken hier wel erg in elkaar over te vloeien. Wellicht ook juist hierdoor (doordat je niet altijd door hebt hoe veel nu precies gespeeld wordt), vond ik het een erg inspannende kijkervaring.

Prachtige film over school en lesgeven, beter dan alle dummy films die daar tot dusver over zijn gemaakt.. geeft een weinig opgesmukt beeld en de einddialoog is perfect de leraren zijn meer bezig geweest met de probleemleerlingen dan met de grauwe muurbloempjes Aanrader voor ieder die het leraarwezen in wil..

"Entre les Murs" is een erg sobere film die niet op zoek is naar sensatie maar de kijker toch blijft boeien. Door de sobere uitwerking voelt het hele gebeuren echt oprecht en totaal niet vals aan. Goed !

Voor mij is geen boeiend verhaal, zo saai..

Sobere en intieme film die je echt meevoert in het moderne onderwijs-systeem. Het voelt nergens geforceerd aan en de jonge acteurtjes spelen de pannen van het dak. Als kijker voel je zowel de frustraties van de jongeren als van de leerkracht.

Ook verweeft men op een zeer subtiele manier talloze ethische kwesties in de film. Souleymane is daar een treffend voorbeeld van. Als adolescerende puber heeft hij een hekel aan authoriteit en handelt daar ook naar. Men geeft hem nota's, sturen hem naar de directeur. Maar ze krijgen nooit echt vat op deze jongen.Waarna de tuchtraad het voor Souleymane bevestigt. Hij is nummer 13 die mag vertrekken. Behoorlijk tegenstellend dat het onderwijs net het individu promoot, maar je moet wel netjes in de pas lopen.en als het fout loopt, tsja dan ben je ons probleem niet meer. Natuurlijk gaat hijzelf ook niet vrijuit, maar een oog om een oog is dat niet iets wat de hele wereld blind maakt?

4*

Ik wilde de verkorte lerarenopleiding gaan doen maar naar het zien van deze film kreeg ik het spaans benauwd. Neemt niet weg dat het wel overtuigend is neergezet maar gelukkig word ik er niet van.

Vandaag gezien samen met mijn school en de film viel mij eigenlijk niet zo goed mee. Als ik zo de andere meningen bekijk van andere gebruikers ben ik zowat de enigste die deze film niet wist te pruimen. Maar goed, ik vond de film eigenlijk al zwak starten en dat is sowieso al een beetje jammer. Zo waren enkele scènes ook veel te lang. Je weet ook wel dat er op een gegeven moment er een conflict gaat ontstaan tussen de Franse leraar en zijn leerlingen. Zo wil men de kijker ook laten aanvoelen hoe zwaar het eigenlijk wel niet kan zijn om als leerkracht te functioneren en dat is zeker bewonderenswaardig te noemen. Entre les Murs is een filmpje dat zoveel probeert, maar ook zoveel kansen onbenut laat. Daar komt ook nog eens bij dat de speelduur te hoog gegrepen is voor een film als deze.

Als leerkracht in het basisonderwijs, stond ik nou niet gelijk te popelen om deze film te bekijken omdat het thema zich nou niet gelijk zou laten lenen voor een boeiende film. Omwille van de educatieve functie heb ik mij er toch aan gewaagd en ben ik nu van mening dat Cantet een prima film heeft afgeleverd die je van begin af aan in de houdgreep houdt.

Een beknopte, droge registratie van een schooljaar, zònder een blik te werpen op de thuissituatie van de leerkracht. De gehele film speelt zich op school af, waardoor zijlijnen vakkundig buitenspel worden gezet. Cantet observeert, stelt de soms kansloze jongeren geen massa `s progressie en karakterontwikkeling in het vooruitzicht èn laat buiten beschouwing wat goed of fout is.

Als in een soort cyclus volgen we een heel schooljaar, waarbij het leuk en herkenbaar was om te zien hoe iedereen elkaar in het begin van het schooljaar aan het aftasten was. De lessen, vergaderingen, oplopende emoties af en toe en oudergesprekken idem dito. Ik verbaasde mij alleen nogal dat de groepsvertegenwoordigers zomaar deel konden nemen aan een vergadering van het team????? Hoogst ongebruikelijk!

Als registratie, van het volgen van een leerkracht in het onderwijs meer dan geslaagd en absoluut reëel, met bv. subtiele, sluimerende vraagstukken als: waar ligt voor een school de grens tussen vormings- en opvoedingsinstituut?

Een fijne film om een keer te kijken, maar door een gebrek aan muziek en visueel vernuft ontdoet de film zich niet geheel, van zijn bij voorbaat gedoemde benaming van: een mogelijk saaie film. Een 3,5*

Ik wou dat ik de film een 5 had kunnen geven en dat had in principe makkelijk gekund, maar het script wordt vanaf 2/3 volledig verknald. De film was uitermate overtuigend, goed geacteerd en goede realistische dialogen. Totdat de scène komt waarin er over de leerlingen vergaderd wordt, waar twee leerlingen gewoon bij zitten! Dat slaat echt helemaal nergens op, totaal onrealistisch. Dat daarna de jongen geschorst wordt, omdat hij per ongeluk een tas met iets scherps erin tegen een meisje's oog aangooit, maakte de film helemaal kapot. Gewoon bizar dit scenario, zoveel kwaliteit, zoveel realisme en dan zo kapotgemaakt door zulke enorme onrealistische blunders.. Ik snap het niet. ZONDE! Had een meesterwerk kunnen worden.

Want verder: zeer goed geacteerd, prettige rustige vorm met lange scènes, film dringt geen oordeel op: blijft bijzonder neutraal, spoort de kijker ook aan om neutraal te blijven. Dat is mooi gedaan.

Maar echt, hoe kan 't...

Interessante film die inspeelt op de culturele frustraties tussen jongeren.

Alleen heeft het soms wat moeite om ook echt een film te worden.

Wat is nou weer echt een film?

Die droge registratie werkte wel in deze film en schepte daardoor ook veel geloofwaardigheid. Maar op den duur begon het aan te voelen als een documentaire vond ik.