Entre les Murs (2008)

Oprechte film over het ellendige leven in een Franse achterbuurt. François Bégaudeau acteert de pannen van het dak, en dat terwijl hij dit zelf ook daadwerkelijk heeft meegemaakt en er zelf een boek heeft geschreven. Boeiend en visueel overtuigend. Inhoudelijk sterk. Goede film.

Ik vond het een vrij boeiende film. Het middelbare schoolgedeelte is heel erg herkenbaar, en dat vond ik interessant en daarom bleef ik kijken.

Af en toe kon ik me ergeren aan de leerlingen, vooral Soulemayne.

Dat dat ene meisje (soulemayne?) plato had gelezen vond ik nogal kort door de bocht, geloofwaardig misschien wel, maar toch tè illustratief. De schrijver/regisseur wou blijkbaar tòch een punt maken, maar op deze manier zat het me niet lekker.

Inderdaad waar, maar ik kon me er niet aan storen.

Martin Visser zet hier een uitstekende recensie neer. Niets aan toe te voegen.

Waw, wat heeft deze film mij aangegrepen.

Het is nu bijna 5 jaar geleden dat ik "ontslagen" ben aan het middelbaar onderwijs. Deze film schetst bijna exact dezelfde wereldbeeld van de jonge pubers ( waar ik mijzelf en mijn vrienden bijreken).

Soms zelf een kortzichtige ingesteldheid, en bij momenten respectloos voor de leerkrachten. En net nu, 5 jaar later en met behulp van deze film zie ik hoe moeilijk het wel soms is om pubers te vormen vooraleer ze (hopelijk) een gunstige toekomst tegemoet gaan.

Natuurlijk kan ik mij vinden in de studenten die achter de schoolbanken zitten. Leergierig, enthousiast maar bij momenten geïrriteerd, schoolmoe en rebels. Helaas zijn er door onze klas (in symbiose met andere klassen) leerkrachten gesneuveld onder de druk, met al mijn spijt tot gevolg . Maar net als het hoofdpersonage in de film, subliem vertolkt door Francois Begaudeau, kent elke leerkracht een moeilijk moment, soms tot het breekpunt toe. Het is dan aan hen om zich niet te verlagen tot de soms wel vurige taal van de agressieve studenten ( leerkracht verwijt impulsief 2 studentes). Wat natuurlijk niet altijd eenvoudig is, het blijft 1 tegen allen.

Een surplus volgens mij is ook dat de film direct de schoolsfeer tot in de huiskamer binnenbrengt. Vanaf minuut kon ik quasi de "geur" herinneren van de klassen waarin ik 6 jaar vertoefde op de middelbare school.

Ook sommige passages in de film lijken direct uit het leven gegrepen, wat natuurlijk ook de opzet is van de regisseur. Hierbij bedoel ik algemene dingen, maar ook de typische leerkracht-studenten wedstrijd op het eind van het jaar, de ik-portfolio waar je je eigen personage met reflecteren, ruzietjes met beste vrienden...

Niets dan mooie woorden voor deze, uiteindelijk sobere en eenvoudige film met niet direct een boodschap, maar gewoon puur 100% het leven zoals het was op de schoolbanken.

Moest ik directeur zijn, ik zou dit een verplichte film kiezen

5*

Heel sterk!

Schitterend beeld van een leraar die een klas vol pubers tracht te onderwijzen.

De leraar was gewoon perfect gecast: hij wist bij mij althans een hoop sympathie op te wekken. Ook de leerlingen deden het uitstekend! Ik ben hun namen vergeten, maar stuk voor stuk zetten ze prachtige personages neer.

Het hele gebeuren boeide mij van begin tot eind. Ik had het misschien nog liever een beetje minder braaf gezien, maar dan had de film wellicht wat aan geloofwaardigheid ingeboet.

Wat wel ontbreekt is een soundtrack. Ik weet zelf ook niet goed welke muziek ik onder deze film zou zetten. Maar het is in ieder geval beter zo dan was hij voorzien van een melige soundtrack om het geheel nog wat dramatischer te maken. Want dat had de film helemaal niet nodig.

Verder was het visueel dik in orde. Het dicht op de huid filmen was een goeie keuze: het gaf de indruk zelf aanwezig te zijn in de klas.

Als de film al iets wil duidelijk maken, dan is het dat 'perfect' lesgeven niet bestaat.

Verdient zijn gouden palm!

4.5/5.0*

Knappe film. Met name de opnames in de klas. Ik had op die momenten niet het idee naar een film te kijken.

Toch werkelijk een zeer bijzondere film en een absolute kaakslag tegen het Franse schoolsysteem in de banlieues.

Realisme tot en met hier en dat is niet alleen te danken aan de puike acteerprestaties van Bégaudeau en de kinderen, maar ook het vermijden van het aloude cliché dat een nieuwe leerkracht met bijzondere leermethodes iets fantastisch uit de jongeren naar boven zal brengen en daarmee het schoolbestuur tegen zichzelf in het harnas jaagt. Geen Oh Captain! My Captain! hier. Toch zijn de leraren in dit soort scholen ware helden. Het mooiste moment in de film kwam vlak voor het einde wanneer een klein meisje met puppyogen vreest dat ze naar de vakschool moet. De kijken en zijzelf beseffen dat er voor leerlingen uit die probleemwijken helaas amper andere mogelijkheden zijn. 4*

Indrukwekkende film die naar mijn mening heel sterk de graad van moeilijkheid aangeeft voor het lesgeven op het middelbaar onderwijs. Ik herkende heel veel van mijn eigen schooltijd en ik heb er eigenlijk nooit zo bij nagedacht maar wat waren we af en toe onuitstaanbaar.

Het verhaal wordt ook heel sterk neergezet nl in een documentaire vorm. Daardoor is het net alsof je zelf in de klas zit en getuige bent van het reilen en zeilen in de klas.

Na het bekijken van deze film heb ik alleen maar meer respect gekregen voor leraren op een middelbare school. Want het lesgeven aan tieners is al niet makkelijk maar als je daar ook nog eens culturele verschillen bijgooit lijkt het af en toe haast een onmogelijke opgave. Dat vond ik heel sterk naar voren komen in deze film.

Eigenlijk vond ik het feit dat het misging in die scene met die twee meisjes en Soulemaine de schuld van het systeem van de school. Het slaat nergens op om die meiden bij de leerkrachtenbespreking te laten zitten. Het brein van een tiener is nog niet in staat om te nuanceren dus je kan er donder op zeggen dat ze alles zullen doorvertellen en het ook nog eens lekker zullen aandikken.

Wat de film voor mij ook heel indrukwekkend maakte is het fantastische acteerwerk van zowel de leraar als de leerlingen. Ja, ik ben echt onder de indruk van deze film.

Best wel een goede film dit. Wat ik mij vooraf afvroeg, was hoe de regisseur een film van meer dan twee uur over een klas boeiend zou kunnen houden. Dat is wonderwel gelukt.

Wat vooral ook opvalt is dat het acteerwerk van bijna iedereen erg goed is. Alles, inclusief de dialogen, oogt erg natuurlijk en geloofwaardig. Ook slaagt de film er in om op de juiste koers te blijven. Nergens wordt het te overdreven, te dramatisch of te zoet.

Je mag als kijker helemaal je eigen standpunt innemen om zelf te oordelen wie nu goed is en wie niet en dat werkt hier erg goed. Jammer alleen is wel dat de film nauwelijks muziek bevat en verder niet echt memorabele scenes kent. Toch heb ik me hier prima mee vermaakt en is het een betere film dan ik van tevoren zou verwachten.

3,5*

Ik heb verschillende vrienden die bezig zijn met opleiding onderwijzer(es) of actief staan in een school. Heel herkenbaar dus. Je merkt ook hier een sfeer, die in werkelijkheid ook zeer actueel is. Net als die François zijn er veel leerkrachten die de afstand tussen leraar en student kleiner willen maken. Ik laat in het midden of dat een juiste opvatting is, maar zoals in de film ook blijkt is het niet gemakkelijk doordat de pubers grenzen aftasten.

De film geeft een realistisch beeld van het huidige onderwijs, zonder in cliché te vallen met ghetto's, zangwedstrijden, zwarte studenten die een uitzonderlijke kans krijgen of andere leuke maar toch vrij onrealistische verhaallijnen. Zeer aangenaam verrast.

Knappe film die het vooral moet hebben van een goed script en een érg sterke François Bégaudeau.

Wel een beetje flauw van dat meisje wat dan Plato had gelezen. Zorgt voor een tikkeltje geforceerde boodschap. Wel is het camerawerk prima in orde en de laatste paar shots zijn goed gekozen.

3.5* - wel zo'n film waarvan ik dan achteraf denk is ie een 3,5 wel waard? Maar ik weet wel vrij zeker dat ik tijdens een herkijk toch weer op een 3,5 zou uitkomen. Genoeg vermakelijke momenten.

Dacht eerst dat ik deze film redelijk saar zou vinden. Maar hij blijft boeien. Zo herkenbaar en ik begon na een tijdje ook op te winden door sommige leerlingen. Maar wat een acteerprestatie van Francois. Echt fantastisch

Ik kan me er best in vinden dat het overgrote deel het een intrigerende film vond over het dagelijkse leven op school in een Franse banlieu.

Toch heb ik mij dermate geërgerd aan Esmeralda, Souleymane en nog een aantal leerlingen. Ook vond ik de directie van de school niet goed bezig wat betreft de oplossingen voor problemen. Leerlingen werden steeds meer in het nauw gedreven.

Realistisch kan de film wel zijn, omdat er een deel van de klas wel wil leren (en kan leren) en een deel van de klas kan en wil niet leren. (vooral dat laatste) Maar de ellenlange discussies over niets (tussen de leraar en de "probleem-"kinderen maakten deze film niet tot een van mijn favorieten.

Ik kan me best indenken dat filmliefhebbers, vooral liefhebbers van documentaires (zoals de Fransen die zo goed kunnen maken) kunnen vallen voor deze film, alleen deze film is niet aan mij besteed.

Erg mooie film over een onderwerp dat al enkele keren behandeld werd (Blackboard Jungle, Dangerous Minds,...), maar toch nog nooit zo menselijk en "to the point".

Het mooiste aan "Entre les Murs" vond ik dat de film zich afspeelt op een probleemschool waarbij het lerarenkorps nog steeds blijft geloven in haar missie en haar leerlingen zoveel mogelijk tracht te begrijpen en te ondersteunen. Natuurlijk zie je af en toe opmerkingen en frustraties naar boven drijven, maar dat is niet meer dan logisch in dergelijke omgeving. Voor zover ik het kon zien zat er in de film geen stereotype personage in van de leerkracht die de hoop al lang had opgegeven (al wordt het natuurlijk duidelijk dat dergelijke leerkrachten het niet lang volhouden op deze school, aangezien de meeste leerkrachten er maximum 4 jaar aan de slag zijn). Misschien dat dit voor een verrijking had kunnen zorgen, maar tegelijkertijd is het fijn om het positieve eens onderstreept te zien en uiteindelijk biedt op zijn minst één leerkracht voldoende weerwerk aan François.

Tegelijkertijd komen de jongeren ook erg realistisch over: ze zijn niet overdreven kwaadaardig, maar wel kwetsbaar, gefrustreerd en - toegegeven - soms bijzonder lomp in al hun "tienerachtigheid". Het feit dat zowel leerkrachten als leerlingen zo goed geschetst werden vond ik zeer sterk.

Bovendien zorgt de gehanteerde filmstijl ervoor dat je als kijker bijzonder dicht op de huid van de personages zit, wat voor een grote betrokkenheid zorgt. Zoals hier al eerder gezegd werd, lijkt het of je zelf op één van de schoolbanken zit en het hele gebeuren gadeslaat met de rest van de klas.

De acteerstijl beviel me ook wel en ik vond dat de jongeren erg overtuigend uit de hoek kwamen (inclusief de ongelooflijk irritante Esmeralda ). Leerkracht François was weergaloos en ik vond het bijzonder intrigerend dat hij uiteindelijk degene was die het oorspronkelijke boek geschreven heeft (en dus voor zover ik begrijp geen acteeropleiding genoten heeft?).

Het verhaal eindigt behoorlijk open en laat nog enkele vragen in het hoofd van de kijker nazinderen. Welke balans moet je nastreven? Hoe bereik je betere resultaten? Hoe lang houden mensen het uit in een omgeving die het hen zo moeilijk maakt om normaal te functioneren? ...

"Entre les Murs" is een film die je vastgrijpt en dat gedurende de hele speeltijd, en is wat mij betreft allicht de meest indringende schoolfilm die ik al gezien heb.

4*

Deze film kwam langs bij onze Frans kijk- en luistertoets (het kijkgedeelte), denken jullie dat dit wat voor mij is? Het onderwerp spreekt me wel aan, maar de uitwerking leek zo duf.

Goede film. Releastische, haast documentaire-achtige benadering van een middelbare school.
Dat is fijn, want veel films die om een middelbare school draaien maken het toch allemaal net iets te fantastisch, of te dramatisch.
De film blijft wat dat betreft ook heel objectief. Nergens word de kijker sentiment opgedrongen of het handje beet genomen om dingen uit te leggen. Het hele verhaal speelt zich af binnen de school in een jaartijd. Zonder soundtrack of andere poespas.

Het acteerwerk was bijzonder goed. Vooral als je bedenkt dat dit de eerste film is voor hoofdrolspeler François Bégaudeau.

Qua cinematografie valt er weinig te zeggen eigenlijk. Die is vrij neutraal, met bewegende camera voor het extra vleugje realisme. Wel een prachtig eindshot de rommelige stoelen in het klaslokaal, terwijl je de kinderen buiten hoort.

Voor nu twijfel ik nog tussen een drie-en-een-half en een vier. Een aanrader is het in ieder geval absoluut.

En weeral een prachtig Frans drama. Maatschappijkritisch en realistisch gebracht wat ervoor zorgde dat de film bijna aanvoelde als een documentaire. De film maakt verder ook komaf met andere 'schoolfilms' in de lijn van Dead Poets Society en Coach Carter waarin een charismatische leraar (of coach) zijn studenten naar zijn hand weet te krijgen door een verfrissende aanpak van lesgeven. In tegenstelling tot die films geeft deze film het schoolleven weer zoals het in werkelijkheid is. De film speelt zich voor het overgrote deel af in lawaaierige klaslokalen met dialogen die nogal vrij snel op de kijker afgevuurd worden. Opvallend daarbij is dat de acteurs hun lijnen niet lijken af te dreunen zoals het in het script staat, maar op een heel natuurlijke manier discussiëren met elkaar wat de geloofwaardigheid van de film alleen maar ten goede komt. Cinematografie is verder weinig speciaal, naar de gewoontes van de hedendaagse Europese cinema. Echte hoogtepunten kent de film niet waardoor het allemaal nogal weinig memorabel blijft. Interessante film om te zien hoe het er aan toegaat op een middelbare school in een buitenwijk.

3.5 sterren

Absoluut niet te missen film op Canvas vanavond!

Nou....

Prettig, authentiek acteerwerk liet me voor de buis zitten, maar enige diepgang mist de film.

Ook de 'harde kant' van de achterbuurtschool werd niet echt belicht; m.a.w. het was niet realistisch wat de regisseur ons liet zien. Maar een prettige vulling van de zondagavond.

Net wel realistisch en sober weergegeven ! Een dikke pluim voor de regisseur dat hij zowel de positieve als de negatieve kanten belicht van de onderlinge relaties tussen leerkrachten, leerlingen , directie, ouders en anderen. Gelukkig niet het gegeven ( zoals vaak in dit soort films ) dat de leerkracht dat wel even allemaal gaat oplossen. Ook zijn moeilijkheden, eigen meningen, foutjes worden hier aangekaart. Een leerkracht is ook maar een mens.

Veel dialogen en woordwisselingen, maar op een vlotte boeiende manier aan de kijker gebracht.

Mooie film met inhoud ! 8/10

Een hele verrassende en verfrissende film. Ik kon bijna niet geloven dat het in scene was gezet, het leek wel een documentaire. Petje af voor de regisseur die de jonge mensen zo natuurlijk liet acteren.

De filmmakers hadden natuurlijk ook een inktzwart drama van de banlieus kunnen schetsen, met geweld, straatbendes en drugs, maar ik vond het juist goed dat ze daar nu eens niet voor hadden gekozen en het perspectief van de docent hadden genomen, zoals die het beleeft, op een doodgewone schooldag. Je kunt alleen maar respect krijgen voor het vak van docent; daar moet je stevig voor in je schoenen staan.

De stukjes waarin de docenten overlegden leken soms wat saai, maar ze bleken toch noodzakelijk om het verschil tussen de wereld van de docenten en de leerlingen weer te geven en de conflicten die dat veroorzaakte.

Net zoals in een documentaire ook hier geen ingewikkeld plot of spectaculair einde, maar een naturalistisch en open einde, waar je zelf nog lang over mag nadenken.

Stiekem toch wel een geweldige film, maar absoluut niet voor iedereen. Wat gedurende de 'film' opvalt is dat het acteerwerk prima in orde is. De dialogen hadden net zo in elke willekeurige klas kunnen voorkomen en kwamen zeer authentiek over.

Helaas vond ik de leraar iets minder uitstraling hebben dan de meeste kinderen, maar een andere hoofdpersoon kiezen kan natuurlijk ook niet Zijn antwoorden in bepaalde discussies waren soms op het filosofische af, briljant doordacht. Het leek me soms sterk dat kinderen daar een passend antwoord op hadden (in het echt), maar in de film liep het aardig vloeiend.

Verder vond ik het gedoe op het laatst met Suleyman wat te lang duren en werd ook enigszins storend, maar de eindscene maakte weer veel goed. Ik heb er wel van genoten. Vind 3,5 nét wat weinig.

En leuk dat van bijna iedereen de echte namen zijn gebruikt

Mooie film, niet echt voor iedereen waarschijnlijk.

Maar ik leefde wel mee met het hoofdpersonage.

Het viel me op dat ik mezelf steeds afvroeg wat ik zou antwoorden, en hoe ik zou reageren.

Mijn ontzag voor leraren die met zulke visie hun taak vervullen.

Deze film staat vanavond op in de bar op de camping in Frankrijk. Zonder ondertiteling, dus goede oefening voor m'n Frans. Gelukkig heb ik hem al eerder gezien, vrij aardige film.

Ongelofelijk realistische film die van begin tot het eind boeit en je langzaam onderdeel van de klas maakt.

Na een korte introductie van de school en de leraren belandt je al snel in de klas van François en wordt op subtiel wijze de onderlinge verhouding duidelijk gemaakt. Wat begint als één groep veranderd geleidelijk naar individuen met stuk voor stuk een eigen achtergrond.

Het meeste wonderbaarlijke aan deze film zijn de acteerprestaties van de Francois en leerlingen als en groep en individueel. Na een uur bedacht ik me dat ik al die tijd naar een willekeurige klas heb gekeken en ik me geen seconde verveeld heb. Het oogt zo natuurlijk dat je haast vergeet dat het een film is en geen documentaire.

Op een aantal wat minder interessante scenes na is dit een voortreffelijke film die een eerlijk beeld geeft hoe leerlingen en leraren met elkaar een schooljaar beleven.

Aanrader.

4*

Zeer realistisch!!

Meer een documentaire dan een speelfilm. Met uitzondering misschien van het geval Soulemanne die bij de directeur moet komen enz. Maar verder is het vooral een erg boeiende registratie van de interactie tussen een leraar en zijn leerlingen in het klaslokaal. Alle persoonlijkheden worden knap naar voren gebracht en dat op een hele natuurlijke manier. Zo krijg je ook wel een ongelooflijk respect voor de leraren die deze moeilijke leeftijdsgroep van 14 á 15 jaar iets bij willen brengen. En zeker als het dan ook nog eens een extra moeilijke groep is uit een achterstandswijk in Parijs. Ondanks dat de film ruim twee uur duurde en zich voornamelijk in het klaslokaal afspeelde, bleef hij toch voor het grootste gedeelte boeien.