Gomorra (2008)

Ben het hier volkomen mee eens, wat een film zeg.

Zal denk ik erg lastig gaan om over dit onderwerp een documentaire te maken

M'n broer hoorde dat ik op zondag 18 januari 2009 naar deze film zou gaan, in Amsterdam, en samen met mijn vader bekeek hij toen een trailer, om te kijken wat voor film het was. Dat is toch helemaal geen film voor jou, Soo, zeiden ze. Ik had wel meegedaan aan de filmketting van cinemalink, maar ik ben nooit naar Amsterdam vertrokken, wat misschien niet helemaal leuk was van me..? (had inplaats daarvan op die bewuste zondag met Remi afgesproken in Vlaardingen, was ook erg gezellig ).

Maar ja, nieuwsgierig als ik nu eenmaal ben (Pandora is er niets bij), wilde ik toch eens gaan kijken wat Gomorra precies voor film was. En omdat ik eindelijk wist waar de Cinerama in Rotterdam was, ging ik daarheen. Ik wist al wel dat het gewelddadig was, en nadat die 2 jongens bespraken om iemand te gaan vermoorden, en daar zo rustig over konden spreken, na ongeveer 2 en een half uur film, besloot ik het te laten voor wat het was. Ik weet dat maffia bestaat, ik weet dat het er grof, gewelddadig en hard aan toe gaat, maar eerlijk, ik had een vest aan, en ik deed m'n capuchon bij sommige momenten op en tuurde door het venster van die 'blinddoek' dan naar het beeld. Zo kon ik echter de dialoog niet volgen, dus ging m'n capuchon maar weer af. Ik zat wel aandachtig te kijken (wat is Cinerama een verademing met de Schouwburg, kreeg toch echt een schok te verwerken toen ik daar, volgens mij voor de eerste keer, naar binnenstapte). Ik zat een paar keer met hartkloppingen te kijken, en vond de werkelijke realiteit maar echt werkelijk en realistisch.
Nee, ik heb geen behoefte om op dit moment meer te zien van deze film. En ja, ik liep weg, omdat ik er eenvoudig niet meer tegen kon.
Ik verheerlijk geweld niet, ik ben tegen geweld, ik ben zo vredelievend als maar enigszins kan, en ik moet mijn broer en vader gelijk geven. Dit is zo niet mijn soort film.

Maar ondanks mijn afkeer van geweld, toch echt wel een ruime voldoende, want ja, het is een film die wel degelijk iets vertelt over maffia, en dat vind ik, ondanks alles, interessant. Maar nu eerst dit heel goed laten bezinken, en wellicht ooit, in de toekomst, dat ik het einde ga zien..

Gisteren gezien en moet zeggen dat Gomorra mij wel kon boeien. Vooral de manier waarop alles is vastgelegd. De documentaire-vorm houdt het lekker realistisch wat mij erg aanspreekt. Ben overigens wel blij dat ik eerst hier wat reacties heb gelezen. Anders was ik toch anders de zaal uitgelopen.

Wat een saaie film. Het had meer weg van een documentaire dan van iets spannends:S Dat zoiets zo een score kan krijgen...

Tja wat moet ik hier van zeggen , had er wel wat meer van verwacht na al die media hype. Er zaten een paar leuke stukjes in maar over het algemeen kon deze film mij niet boeien

Moeilijk om deze film te beoordelen....

Je moet de film meer zien als documantaire; je krijgt een beeld van de maffia. Er is niet echt een verhaal, al volg je wel een aantal personen; en hun belevenissen.

Als je dit niet verwacht kan de anticlimax groot zijn Je moet er tegen kunnen... ik kon er redelijk tegen maar was niet echt onder de indruk:

2,5*

Ik kreeg geen band met personages, hoopte stiekem toch nog een beetje op een geniale 'samenkomst' van de 'verhaallijnen' en vond hem te lang en een tikkeltje saai. Helaas.

Hoge verwachtingen, saaie film en na 1 1/4 uur kon ik het niet meer aanzien (was al een paar keer half ingedut) Ben weggegaan... Jammer

Gomorra is een beetje de The New World van dit jaar. Een film waar drommen mensen blijkbaar met hele andere verwachtingen naar toe gaan dan dat de film is en wil zijn. Zonde.

Yup, heb me er al een paar maanden bij neergelegd. . The Good Shepherd is er ook zo eentje, of Syriana.

Idd,

Ik lees in veel commentaren terug dat hier geen romantisch beeld wordt gegeven van de mafia en dat hij daarom erg realistisch is. Maar deze film gaat niet over mafia. Hij gaat over de georganiseerde misdaad in zuid italie bij napels, wat de gomorra wordt genoemd. Het idee misdaad loont niet is net zo onrealistisch als misdaad loont wel. Wij horen een eenzijdig kant van het verhaal

Deze organisatie (Gomorra) kent niet de zelfde codes en culturen als de Sicilliaanse Mafia. Zo is er geen strenge Hiërarchi als bij de mafia.

Films als the godfather 1 en 2 zetten een redelijk realistisch tijdsbeeld neer van de siciliaanse mafia bazen, die zich vestigden in amerika. "Gomorrah" speelt zich nu af in een transparante wereld waarin informatie met de snelheid van het licht zich verplaatst. Een wereld waarin "bescherming" niet meer nodig en waar snel geld verdienen belangrijker is, dan het krijgen en houden van respect en macht.

Dit weet deze film op 5 prachtige manieren uit te beelden. De kinderen die (al) spelend de organisatie binnen komen. Jongeren die graag hoger op willen en daar risico's voor durfen nemen (en afgerekend worden voor deze risico's). "Gomorrah" laat zien hoe een maatschappij gebukt gaat onder het bewind van deze organisatie.

Uitstekende en realistische film, mensen die denken een nieuwe Godfather te zien zitten hier dan ook niet goed bij. Het is ook niet van het niveau Godfather natuurlijk, maar het is ook een heel ander soort maffia. Ten eerste is het zonder de ver-Amerikanisering en ten tweede is het van de hedendaagse tijd. Daardoor is het voor mij juist erg interessant, want het is weer eens ander soort maffia film. Qua geweld valt het ook reuze mee allemaal, je ziet wel wat maar het is niet heel erg schokkend. De film bestaat uit meerdere verhaallijnen die elkaar overlappen, het is wel leuk gedaan maar af en toe werd het wat onduidelijk voor mij waar het over ging. Er zitten ook wel een paar zeer grappige en schokkende momenten in, zoals bijvoorbeeld als die kinderen een vrachtwagen gaan besturen.

De muziek was in orde en het camerawerk was echt geweldig, heel origineel gedaan de camera draaide mee en liet vaak in 1 scene alle hoeken en gaten zien. Soms was het wat lastig om daardoor de scene te volgen maar in principe waren er verder geen problemen mee.

Cast was goed, soms wat te veel overacting voornamelijk door die 2 jongens die op hen zelfde wilde gaan. Maar voor de rest was het wel goed, maar er zijn niet echt opvallend sterke rollen neergezet.

Ik vind het jammer dat het niet helemaal duidelijk werd hoe het met iedereen afliep, zoals dat jonge ventje en die oude man.

4*

Ik. Vond de film erg spannend bovendien. Niet alleen spannend in de zin van het plot, maar vooral spannend als in een voelbare druk die ik door de hele film voelde. Geen enkel probleem om me in te leven, sterker nog, dat kon ik hier veel meer dan met de meeste andere misdaadfilms.

Prima film. Ik weet niet of dit een goed beeld geeft van de "Gomorra" in Italie, maar mocht dat zo zijn, maakt het mij bezorgt. Hoop dat het niet zo is, maar het kwam behoorlijk realistisch over.

Bijzonder sterke film. Hoe zeer ik ook kan genieten, en hoe goed ik veel "geromantiseerde" misdaadfilms als The Godfather of Goodfella's ook vind. Gomorra is totaal andere koek, interessante en boeiende koek, dat wel.

Geen slim uitgedachte plotjes of episch vertelde verhalen, geen helden en ook geen goedgebekte en in hippe snit gekleede gangsters. Nee, gewoon een grauwe, uitzichtloze drekpoel met boersige, lompe en vadsige criminelen die hun vieze vingertjes in alle takken van de samenleving hebben gestoken en zo overal de boel ontwrichten. De regionale economie wordt gecorrumpeerd en de invloed reikt wellicht zelfs tot in de wereldeconomie, iedereen in Zuid Italië moet rekening houden met de macht van de Camorra. Gomorra toont misdaad in zijn meest pure en ranzige vorm zonder franjes...

De sobere, documentaire-achtige stijl waarin de film geschoten is past daar dan ook perfect bij. Ook zelden zulke koele en realistische aanslagen gezien. Razendsnel en zonder enig spoortje van emotie, geen tijd voor "famous last words" oid met hetzelfde gemak en routine als waarmee erbij de bakker brood gehaald gaat worden.

Verwacht geen ingenieus plot waarin alle draadjes samenkomen of een diepgaande karakterstudie van deze film. Ook van filmtechnische fratsen blijven de makers ver weg. Echter als inkijk in een samenleving zo beheerst door een fatalistisch en corrupt systeem zonder ook maar een sprankje hoop is de film werkelijk fascinerend.

Misdaad in al zijn lelijkheid en zonder ook maar enige poging van de makers het beter voor te stellen dan het is. Unieke film.

4 dikke sterren.

zelfs na het lezen van alle meningen hier heb ik hem toch 3 kwartier proberen te kijken uit de speler gehaald en weggeflikkerd. Ook voor een documentaire is de film niet boeiend

"Gomorra" bevindt zich ver van de romantiek van "Godfather" of Scarface. Zoveel is duidelijk. Garrone vertelt vijf verhalen, die volledig los van elkaar staan. Op één of andere manier zijn de gebeurtenissen uit die verhalen gelinkt met de Camorra.

Het Italië dat Garrone toont is er één van sociale armoede. De mensen hokken als kippen bij elkaar, de gebouwen zijn in verval en de mafiosi zijn zweterige vetzakken die voortdurend geld zitten te tellen. Niks is mooi aan het decor, niks is mooi aan wat die mensen allemaal doen. Saviano, de auteur, wil vooral aantonen, dat de Camorra zich als hardnekkig gangreen vastankert in alle lagen van de maatschappij. Het is een goed geoliede machine, die voor "easy money" zorgt en tot ver buiten zijn directe omgeving reikt. Als je dat zo ziet, lijkt het erop alsof dat sociale kwaad bijna niet uit te roeien is.

De vijf verhalen illustreren het : het illegaal dumpen van chemisch afval, het Chinese kleermakersatelier die de mafia beconcurreert, de geldkoerier, de tiener die gerecruteerd wordt en twee jongeren, die geobsedeerd zijn om self-made mafiosi te worden.

Het is geen documentaire al zit er erg veel waarheid in. De Camorra heeft niet voor niks een prijs op het hoofd van Saviano gezet. Het is een grimmige illustratie van waar de Camorra voor staat. Je leert iets bij. Alleen de regie was op bepaalde momenten rommelig en erg gefragmenteerd : het was me niet altijd duidelijk waar de situaties heengingen. "Gomorra" vraagt ook heel veel aandacht wil je het allemaal goed vatten. Een slechte film is het niet want hij heeft veel te vertellen maar hij zit zo ongestructureerd in elkaar dat het soms moeilijk te volgen was. Ik denk dat die beter meevalt bij een tweede kijkbeurt. Van mij krijgt 'm 3,5*

moeilijk om hem te beoordelen

maar meer dan 2,5** krijgt ie niet van me , wel goed dat ze echte mafia leden hebben gecast voor deze film ( docu ) en dat er nu een aantal van in de bak zitten ( REALLIFE)

De film blijft inderdaad zoals meerderen schrijven dicht bij de werkelijkheid en de romantiek van de Godfather is ver te zoeken. Dit maakt hem echter niet direct een geweldige film. Soms erg lastig te volgen, soms heel boeiend. Ik sluit me daan ook aan bij de recentie van Filmkriebel maar waardeer hem lager.

Wat zo goed is aan deze film is dat ie lekker rauw in beeld is gebracht. Zonder poes pas van romantische films zoals Godfather en Scarface.

Wat minder is dat de regiseur niet alles heeft laten zien zoals het boek, maar waarschijnlijk zouden ze hem ook kapot willen knallen.

Ze vermoorden je zelfs als je uit een stadsdeel komt waar andere clans zitten en zeker in oorlogs tijd.

Indrukwekkende film over de Camorra, die ik nu al een paar ademloos heb bekeken. Zonder opsmuk wordt op een neo-realistische (of een nieuwe variant daarop) weergeven hoe enorm deze van invloed zijn op de gehele regio. Een indrukwekkende cast, met sommige heel naturel spelende acteurs.Of zal jezelf spelen voor sommige nu echt zo moeilijk zijn... Om de gehele stijl niet te ontkrachten besloten de makers geen score te laten componeren, behalve voor de aftiteling. Wat underscore had geen kwaad gekund, maar de impact van dat ene stuk score in de aftiteling is nu misschien nog wel groter. Massive Attack (leden Robert Del Naja en Neil Davidge) componeerde het stuk genaamd Herculaneum. Beluister het hier.

De bijzonder indrukwekkende score tijdens de aftiteling sluit zeer goed aan bij de lekker rauw in beeld gebrachte film.

Een soort pulp-fiction achtige film alleen mis ik humor en zijn er teveel saaie momenten. Wat ik ook mis is dat de verhalen elkaar niet kruisen!

Je wilde blijkbaar dat het veel op Pulp Fiction zou lijken, wat het overigens al nauwelijks doet....

De overeenkomst tussen deze briljante film en 2* Pulp Fiction (1994) ontgaat mij ook volledig.

Pulp Fiction is eigenlijk nog briljanter maar beidde films hebben een totaal andere invalshoek. Zijn gewoon absoluut niet te vergelijken met elkaar. Gomorra is een bijna documentaire-achtige registratie van de georganiseerde misdaad in Zuid Italië en Pulp Fiction is een misdaadfilm QT-stijl, absoluut briljant maar tegelijkertijd volkomen onzinnig.

Ik snap wat je bedoelt, en daar sluit ik me ook zeker bij aan.

Maar ik vergelijk deze film met pulp fiction omdat je bij pulp fiction ook meerdere plots hebt die later ook bij elkaar komen. Maar bij deze filmt miste ik dat juist. Als de verhalen in deze film bij elkaar zouden komen dan had het ook zo briljant als Pulp Fiction kunnen worden.

Je moet Gomorra dan ook niet zien zoals Pulp Fiction. Het doel wat de regisseur heeft gehad met deze film verschilt wezenlijk anders dan dat wat QT voor ogen had.

In Gomorra is geen plaats voor scherpe en grappige dialogen, filmische geweldsexplosies, coole muziek en dus ook mooi verweven verhaallijnen die uiteindelijk op het einde samen komen. Gomorra wil de kijker een 'slice of life' voorschotelen, alledaagse gebeurtenissen uit de sloppen van Napels. Er is dan ook geen rede om dit verhaal te vertellen op Pulp Fiction-achtige wijze want in het echte leven gebeurt dat namelijk ook niet zo.

Had de regisseur dat wel gedaan dan had de film veel ingeboet aan zeggingskracht en was de nadruk komen te liggen op het zoveelste scripttechnische truukje.

Gomorra is voor mij hét bewijs dat film weg moet blijven van het dagelijks leven, of in ieder geval het dagelijks leven in een narratieve structuur dient te gieten.

Interessant als experiment, maar het levert gewoon geen boeiende film op. En dat is eigenlijk vooral een gemiste kans, aangezien een paar "verhaallijntjes" (zoals die van de klerenmaker en die van de geldloper) het op zich wel in zich hadden kunnen hebben om echte betrokkenheid bij de kijker te genereren, waardoor de emotionele impact sterker was geweest. Nu blijft er ook weinig hangen van de film.

Geweldig rauw portret van de Napolitaanse onderwereld en zijn illegale praktijken. Mensen moeten de film niet ingaan met het idee een Scorsese-achtige maffiafilm te zien, want dit is puriteit in optima forma. De hele film door geen score, tot het einde waar het inslaat als een bom, levensecht, benauwend en ook cinematografisch zeer zeker de moeite waard. Een meesterwerk en voor herziening vatbaar.

4,5*