Enter the Void (2009)

Hoe minder verhaal hoe beter, can't wait

Een verhaal is toch een natuurlijk onderdeel van een film? Het tegengestelde van uitdieping is oppervlakkigheid. Jij houdt dus enkel van oppervlakkige films? Kan ik niet geloven van jou.

Nu ja, ik voel aan dat het inderdaad niks voor mij wordt. Nieuwsgierigheid kan een mens echter op de proef stellen.. en misschien valt hij dan nog mee ook... weet het niet goed.

Was dat maar zo. Het verhaal en de personages hebben inderdaad weinig tot niets om het lijf, vandaar dat het zo'n domper is dat Noé er toch zo sterk de nadruk op legt. Dit had juist een veel grotere trip kunnen zijn dan het nu is wanneer de lijn van het eerst uur verder doorgetrokken was. Veel te veel oninteressante, audiovisueel weinig boeiende shots van voornamelijk een zwak acterende De la Huerta en verwoede pogingen het slecht gestructureerde narratieve aspect uit te bouwen.

Tuurlijk was dat wat overdreven gesteld. Karakteruitdieping en verhaal lijken me in een film als deze niet zo belangrijk, vooral niet als het visueel overdonderend is, ga je dan ook nog verhaal en character development erin gooien, dan staat het het effect van de audiovisuele beeldenstroom alleen maar in de weg.

Gewoon eens proberen, het is wel een flinke rit maar ik denk dat dit sowieso een ervaring voor je is, of het nou je ding is of niet. Gewoon eens gaan proberen joh, en dan kijk je daarna een film met veel verhaal .

@Silvergun

Klopt helemaal. NW je praat een beetje onzin om eerlijk te zijn. Noe probeert inderdaad juist WEL van alles toe te voegen. Zowel verhaal als emotie. Dat het niet werkt (voor mij en voor anderen zo te lezen), is een gebrek van deze film.

Daarbij heeft Noe in zijn eerdere werk echt wel meer te bieden gehad dan alleen een audiovisuele trip. Daarom vond ik bijvoorbeeld Irreversible zo goed. Om het totaalplaatje!

Dat mag, ik vind dat jij onzin praat . Tuurlijk stopt hij andere zaken in deze film maar krijgen lang niet zoveel aandacht als het technische vlak. Het lijkt me ook dat Noé dit deels in zijn film heeft gestopt om de naysayers die altijd maar vragen om een verhaal of uitdieping om die proberen iets te geven, zonder 'zijn' doel uit het oog te verliezen: een psychedelische audiovisuele trip op beeld toveren. Dat jij te slim bent om in zijn 'concessie voor stomme mensen' te trappen kan je Noé niet kwalijk nemen.

Bovendien vind ik Oscar en Linda best interessant, dat het niet de emotie tweegbrengt van een woensdagavond film van RTL 4 juich ik alleen maar toe. Totaal niet aan de orde voor mij bij een film als deze.

That's the way Watts! Echte filmliefhebbers bekijken alles en doen niet selectief . Ik word al duizelig als ik de speelduur zie staan. Als ik hem niet uitkijk, stem ik sowieso niet.

@NW

Mooi

Natuurlijk ligt de nadruk bij Noe meer op het audiovisuele dan op het verhaal. Dat zal ik niet ontkennen. Alleen om dan meteen weer met teksten aan te komen in de trend van 'ik snap mensen niet die dit of dat verwachten' vind ik onzinnig en overdreven. Als Noe alleen zijn audiovisuele kunsten wil tonen kan hij beter een soort Umfeld maken. Nu doet hij dat niet en beoordelen mensen dus ook de rest. Logisch lijkt me.

Dat vind ik wat overdreven. Als we jouw theorie moeten geloven dan zit er wel heel veel overbodigs in Enter the Void. Jammer dat dit dan ten koste moet gaan van de audiovisuele trip die Noé ons wil voorschotelen. Los hiervan vind ik de trip scènes gewoon verre van overtuigend en gekunsteld overkomen. De eerste trip in Oscars appartement komt bijvoorbeeld veel te vroeg en mist hierdoor impact.

Je RTL 4 vergelijking is verder totaal irrelevant. Denk dat niemand hier op RTL 4 emotie zat te wachten.

Eh? Dit is een volledig uit de lucht gegrepen, nergens op stoelende theorie natuurlijk. Die zogenaamde concessie haalt de film flink naar beneden in elk geval.

Dat bedoelde ik ook niet serieus hoor .

Dat kan natuurlijk, als filmkijker zorg ik altijd dat ik veel eruit filter. Ik heb Domino bvb. in mijn top 10 staan, het hele actieverhaal interesseert me voor geen meter maar kan daarnaast gewoon genieten van de visuele flair van Scott. Dat hele plot kan me ook gestolen worden, maar staat de ervaring ook helemaal niet in de weg. Het kan zijn dat jij dat wel hebt, dan kan ik alleen zeggen dat ik blij heb dat ik dat niet heb en dat ik gezegend ben met de capaciteit van 'filteren' als ik een film kijk.

Maar Domino kent ook gewoon interessante personages. Het verhaal is niet belangrijk hier, maar dat Noé erg weinig body meegeeft aan zijn twee hoofdpersonages is voor mij funest geweest voor de ervaring. Beste vergelijkingsmateriaal is simpelweg Irréversible. Weinig verhaal, maar wel een hoofdpersoon waar je op een of andere manier mee voelt, waardoor de klap nog veel harder aankomt. Denk dat die film half niet zo krachtig was geweest als je een type als Oscar daar had neergezet. Brown en Huerta overtuigen gewoon voor geen meter.

Nogmaals, maar het grote verschil met Irrév blijft dat je daar niet meevoelt met de personages an sich, maar met het vreselijke wat ze meemaken. Cassel is daar ook een aardige lul trouwens, maar dat kom je pas veel later te weten.

Bij Enter The Void gaat het wel echt om personages, en niet de meest sympathieke of makkelijk mee te identificeren. Het zijn redelijke stoners/losers die er eigenlijk niks van bakken.

Dat begrijp ik ook hoor, mijn opmerking van dat ik dat niet snap was dan ook wat kortzichtig. Tuurlijk heb je een punt als je zegt dat de personages hier wat vlak zijn, en ik begrijp ook dat je het gevoel had dat je van een koude kermis thuis kwam. Mij stoort dat alleen totaal niet. Domino Harvey is daarentegen best een interessant personage ja.

Vergeet mijn kort door de bocht reactie van net, was iets te overdreven .

@Onderhond

Klopt, maar dat was niet de enige reden waarom het niet werkte. Althans voor mij.

Maar Noé poogt overduidelijk sympathie voor de twee te wekken en dat bereik je dan niet met twee lege hulzen als deze stoners/losers. Om de film dan ook nog eens eindeloos te rekken helpt ook niet mee. Ik concludeer dat Noé een hoop foute keuzes heeft gemaakt met zijn nieuwe film. Verkeerde timing, verkeerde casting, verkeerd scenario. Dat verhelp je niet met audiovisuele schoonheid.

Thanks, dus zoveel onzin praatte ik ook weer niet. Nu zie je in dat de behoeften voor iedere filmkijker verschillend zijn. Jij stoort je er niet aan een ander wel.

Ik begrijp jouw visie heus wel. Ik weeg het audiovisuele aspect ook zwaar, maar hier was het niet genoeg, helaas.

Je bent vergeven

En bedankt, kan ik nu weer gerust verder met Desperate Housewives . (zei ik iets over woensdagavond en RTL 4 ).

Toch je gelijk willen halen .

Dat is ook zo, maar dat gegeven wil ik nog wel eens uit het oog verliezen. Neem ik mee in mijn goede voornemens, beloofd .

In een interview met de regisseur las ik dat hij bij het maken van deze film op zoek was naar een hallucinatoire ervaring, ongeveer zoals je die met paddo's bereikt. Zo'n trip kan voor je gevoel eindeloos duren; ik wil dat de kijker iets soortgelijks ervaart, vertelde Gaspar Noé. Ik heb nooit paddo's gebruikt en misschien daardoor vind ik de film een eindeloos verhaal, waarin in feite niet veel verteld wordt, een beproeving, waar geen einde aan lijkt te komen (voor een dergelijke film is161 minuten echt veel te lang). De film is mij te abstract, te expressionistisch, te experimenteel, het verhaal van de hoofdpersonen niet interessant genoeg. Irréversible heeft meer indruk op mij gemaakt.

De paddo vergelijking ontgaat me volledig.

Begin dan ook maar niet aan paddo's als je dit al te lang vond, duurt inderdaad een stuk langer dan 161 minuten en al helemaal als je je dan gaat vervelen..

Mij niet, de film probeert je in een andere 'state of mind' te brengen en dat is in mijn geval helemaal gelukt. Het zwevende camerawerk en kleurgebruik werken hier onder andere goed aan mee. Ook al is dit natuurlijk een totaal andere ervaring als een paddotrip, het is een unieke filmervaring met een psychedelisch tintje.

Dan mag hij zich de volgende keer ook de moeite van een script besparen. Doe het dan meteen goed.

Noe had ook gewoon een oproep kunnen doen dat iedereen maar eens een postzegeltje LSD moest nemen, scheelt weer een film maken..

De blu-ray is vandaag op de mat gevallen. Mooie uitgave; menu's en lettertype perfect in de stijl van de film en een leuk setje extra's. Jammer dat de Franse subs bij de originele, Engelse Dub onmogelijk uit te schakelen zijn, maar niet enorm storend. Wanneer de ondertiteling uit één regel bestaat blijft ie zelfs onder het beeld in het zwart.

Kwaliteit van beeld en geluid erg goed. Beeld heeft een gepaste zachtheid en is niet helemaal schoongepoetst, bij vlagen een gezonde hoeveelheid grain aanwezig. Verder een goede, vol klinkende DTS soundtrack.

Waar besteld? Hier in de UK helaas nog niet te verkrijgen en FRS heeft alleen de DvD

Hier besteld. Inclusief verzendkosten iets meer dan 27 euro.

Bedankt. Gelijk maar besteld, wordt hier pas op 4 april gereleased.