Why Him? (2016)

De ideale schoonzoon?

Komedie. Het blijft een lastig genre. Wat de een grappig vind, kan voor de ander namelijk geen bal aan zijn. Voor mij was Why him namelijk het grootste gedeelte van de tijd pijnlijk onleuk, en een aantal gasten die de zaal voortijdig verlieten dachten er klaarblijkelijk hetzelfde over. Echter schoot mijn vriendin wel degelijk geregeld in de lach, en werd de zaal ook veelvuldig opgevuld met het nodige hoongelach van de mensen die niet meer bijkwamen. Zoals ik al zei, het blijft een lastig genre..

Echter beoordeel ik Why Him nu op basis van mijn eigen smaak en bijvoorbeeld niet op basis van de kijkervaring van de persoon die een paar rijen achter ons om ieder klein grapje klonk als een proestende eland. Hij (of zij? ) vond het namelijk allemaal wél erg grappig. Ik vond dit niet omdat de grootste fout van de regisseur hier is dat hij echt veel te geforceerd probeert om grappig te zijn en heel veel terugkerende typetjes gewoon flauw, en vaak totaal niet grappig zijn. Voorbeelden zijn het flauwe computersysteem wat is ingesproken door Kaley Cuoco, en het personage van Keegan-Michael Key. De hoofdrolspelers doen het gelukkig wel allemaal naar behoren, maar worden ook weer genekt door het materiaal waar ze mee moeten werken en de vele flauwe grapjes die vaak gewoon net niet leuk zijn. Als dan zelfs de aanwezigheid van Kiss deze film niet meer kan redden blijkt wel dat er niet bepaald veel geld is gaan zitten in de schrijvers van het script, of veel energie gestoken is in het verzinnen of het uitvoeren van grappen zodat ze wél leuk worden.

Een van de grootste teleurstellingen is hier toch wel de aanwezigheid van Cranston die een van zijn meest vergeetbare rollen ooit neerzet en waarvan ik wel verwacht had dat hij deze titel naar een hoger niveau zou kunnen tillen. Ook hij had wellicht in de gaten dat het toch niet veel met deze film zou gaan worden waardoor het toch geen zin had om alles te geven. Voor een beter alternatief doe je er waarschijnlijk verstandiger aan om thuis nog maar een keer Meet the Parents op te zetten..

1,5*

Doorsnee.

Ben Stiller doet Meet the Parents nog een keertje losjes over. Ditmaal met een rijke tech guy (altijd leuk als je Elon Musk weer eens uit de kast kan trekken als cameo), een vuilgebekte Franco en Cranston als vervanger van de Niro. Dat papa en toekomstige schoonzoon elkaar niet echt liggen zal vast geen verrassing zijn.

Ditmaal met wat meer schunnigheid, wat drugsgrapjes en een hoop techy gedoe, want nerds zijn nu eenmaal hip. Sommige grappen zijn best aardig, de film is vlot en is slim genoeg om het drama gebeuren op een zeer laag pitje te houden. Geen ellenlange droevigheid naar het einde toe of onduidelijkheden die pas helemaal op het einde opgelost worden. Da's alvast een pluspunt.

Maar ook een hoop van de grappen zijn maar weinig leuk en het voelt gewoon een beetje been there, done that aan, alleen dat wat upgedate voor '17 peeps. Redelijk als tussendoortje dus, maar echt geweldig is het niet.

2.5*

I mean, what in God's name is a double dicker?

Het is geen nieuw genre, die films waar een vader niet akkoord is met het nieuwste vriendje van zijn dochter. Je had de vrij succesvolle Father of the Bride (en de sequel Father's Little Dividend) in de jaren '50 met een geweldige Spencer Tracy en in de loop der jaren volgden nog vele soortgelijke films zoals Meet the Parents (en de vele sequels) of een Guess Who. Why Him? is de nieuwste telg in het genre en eentje die vooral lijkt te steunen op de wisselwerking tussen James Franco en Bryan Cranston.

En een goede wisselwerking is het geworden. Franco's vertrouwde kameraad, Jonah Hill, leverde een significante bijdrage aan het script en dat resulteert in een erg vlot filmpje waar eigenlijk bitter weinig inzakkingen in zitten. Wat op zich een kunst is aangezien ik dit soort films liever niet over de 90 minuten zie gaan. Verwacht echter geen film die het genre opnieuw heeft uitgevonden. Why Him? gaat zonder schaamte langs de platgetreden paden en heeft als enige uitzondering dat de toekomstige schoonzoon een IT-er is waardoor er dus veel van dat soort referenties (de cameo van Elon Musk bijvoorbeeld) aan te pas komen. Een kwestie van je huidige publiek te kennen lijkt me, ik zou niet weten waarom je anders Kaley Cuoco (van The Big Bang Theory, de show die het nerd-zijn tot iets hip heeft laten evolueren) voor zo'n Siri-achtige rol laat opdraven. Verder weinig verrassingen, al was het optreden van een door mij niet nader genoemde rockband wel een leuk extraatje. Al is dat voor een groot stuk ook wel te wijten aan het feit dat beide heren absoluut geen idee leken te hebben waar ze in verzeild waren geraakt..

De film steunt dus vooral op Franco en Cranston. De ene een vuilbekkende dertiger die de meest excentrieke beslissingen neemt en de andere een rechtschapen vijftiger die niets liever wil dan zijn dochter te beschermen tegen al het mannelijk gespuis op de wereld. Dat kan vonken geven en de film is op zijn best wanneer de twee tegen elkaar worden uitgespeeld. Dat betekent echter niet dat de rest van de cast verwaarloosbaar is. Zo vormt Megan Mullally (het meest verbazende is nog dat die blijkbaar een normale stem lijkt te hebben in plaats van die hoge pieptoon uit Will & Grace) een leuk koppel met Cranston en is het helemaal niet moeilijk om te begrijpen wat Franco in de immer charmante Zoey Deutch ziet. Niemands personage geraakt ooit echt verder dan de gebruikelijke clichés, maar er vonkt iets tussen deze familie dat het kijken waard maakt.

Aangenaam verrast in ieder geval. Nu ben ik altijd wel te vinden voor dit soort hapklare films, maar regisseur John Hamburg (die eindelijk nog eens aan het regisseren is geslagen na Along Came Polly uit 2004 en I Love You Man uit 2009) maakt er nog iets erg fijns van. Grotendeels dankzij een goede cast, maar toch ook door een aantal erg geslaagde jokes. Niet alles werkt even goed weliswaar, maar dat is humor uiteraard.

3.5*

Amusant , en lekker fris,

Althans het hele high tech gebeuren in een film als deZe.

Verder is het een variatie op wat we al vaker zagen .

Maar wel goed gedaan dus.

Het enige minpuntje wat mij betreft is dat het onderhoudend is ,in wat het is ( het wat schuine ongemakkelijke iets wat cringe humor ) .pas wel op met automatische tampon verwijderaars had er prima ingepast

Maar ik vond het nergens hylarisch .

Dat kan aan mij liggen,,maar over het algemeen ben ik een " sucker" voor foute humor.

Dus daar kan het niet aan liggen.

De regiseur heeft ook een streepje voor met zijn twee vorige films,,met name de bromance i love you man,,,dat was een heel eigen film .

En hij drukt wel zijn stempel op deze film.

Franco , en cranston maken dit net iets beter dan het gemiddelde ,,plus het moderne gegeven ,

Maken dit tot een redelijke voldoende ,,,,7 .

Uit het genre Meet the Parents

Hoe voorspelbaar het ook is. Het blijft een geestig concept. Ouders en schoonkinderen. Misverstanden, ongemakkelijke momenten, pogingen om de relatie uit elkaar te drijven danwel weer bij elkaar te brengen etc. Het hele garnituur komt voorbij.

Dan gaat het er om of de uitvoering goed gelukt is. En dat was prima in orde. De symphatieke cast maakt het plezierig om de soms wel erg flauwe grappen door te komen.

Leuk formulewerk. Eens in de zoveel jaar komt dit type film weer eens voorbij. Enkele jaren geleden heette het inderdaad Meet the Parents, uit mijn tienertijd herinner ik me het hilarische What about Bob?, in de jaren zeventig van de vorige eeuw had je de heren Lemmon en Matthau die het patent hadden aangevraagd voor dit soort gein....Gewoon ondergaan en van genieten. Deze Why Him? vond ik dan weer een tikkeltje beter dan Meet the Parents omdat de chemie tussen de acteurs wat beter is en de humor niet te zoet maar af en toe lekker vinnig. Franco is geknipt voor dit soort rollen, niet mijn favoriet normaal gesproken maar hier heeft hij de lach aan zijn kont en zet hij simpelweg een sterke komische rol neer. Cranston doet niet zo veel bijzonders, fungeert meer als aangever maar komt er goed mee weg.

Weet waar je aan begint en je hebt gewoon een plezierige kleine twee uur. Wel de laatste tijd trouwens zelden een film gezien waarbij het einde zo snel en als een verplicht nummer word afgerafeld.

Het verhaal is niet al te bijzonder maar de humor is soms erg grappig, en daar gaat het om. Leuke rollen van Franco en Cranston, ik vond het een grappig duo. Lekkere zotte scènes en leuke grappen waar ik smakelijk om heb gelachen, en de sfeer is ook best aardig. Jammer van het voorspelbare en gezapige einde maar best een leuk tussendoortje.

Verrassende meevaller. Komt vooral omdat Cranston en Franco het absolute uiterste uit hun uitgemolken typetjes weten te persen. In dit soort films zijn de bijrollen vaak maar matig, maar hier zijn ze ook leuk. De zoon en de vrouw zijn erg geestig, net als de 'stem in het plafond', een soort vrouwelijke Jarvis uit Iron Man - ingesproken door Penny uit The Big Bang Theory.

De grappen zijn leuk, de grapdichtheid had wat hoger gekund en het verhaaltje is iets te simpel om het tot een echte topper te maken, maar geen seconde verveeld. Het personage van Keegan-Michael Key als zwarte Duitse flamboyante mafketel wordt op een gegeven moment wel een beetje irritant.

Grootste minpunt is nog wel de dochter zelf, gespeeld door Zoey Deutch. Niet alleen is haar rolletje ontzettend vlak, maar ze is gewoon een 13 in een dozijn mooipopje. Wat heet: ze is een 145 in een gros mooipopje. En haar wenkbrauwen, daar is ook iets mee, al weet ik niet wat.

Volgens de credits heeft James Franco de schilderijen zelf geschilderd. Dat is wel cool

3 sterren

Standaard film die niet uitwijkt van de boekjes. Ondanks dit gegeven waarbij het allemaal zeer voorspelbaar en op de automatische piloot werd uitgevoerd, was het toch regelmatig gillen geblazen. De humor was namelijk scherp en meneer Franco was duidelijk in zijn element. Vond de gehele cast sowieso erg goed in hun rol.

Helaas viel deze film mij gigantisch tegen, ondanks dat ik James Franco altijd wel goed vind en kan waarderen en ik Zoey Deutch een zeer goede actrice in opkomst vind.

De pogingen tot humor waren soms zelfs irritant, zeker die bijrol van de huisnicht, echt vreselijk, niet om aan te gluren.

Deze Meet the Parents-clone raad ik enkel mensen aan die van vreselijk slechte en flauwe humor houden, waar niet over nagedacht is.

Het is allemaal over the top en gewoon nét niet, ondanks de toch wel goede cast.

Deze film sloeg voor mij dan ook de plank volledig mis omdat het allemaal té geforceerd grappig moest zijn en dat is helaas gelukt.

Ik had van tevoren hoge verwachtingen, maar deze werden voor mij niet waargemaakt.

Bovendien kon ik het grove taalgebruik van Franco ook niet echt waarderen en vond dat ook ongepast in deze film in die hoeveelheid, terwijl ik hier normaal helemaal geen problemen mee heb, zoals bv. Dirty Grandpa die ook vrij grof is, maar daar paste het op één of andere manier wel bij de film.

Helaas een tegenvaller voor mij en op naar de volgende komedie.

Desondanks toch nog 2 sterren voor de moeite en omdat het niet de slechtste komedie is die ik gezien heb, maar vooral voor de mooie Zoey Deutch; een plaatje!

Aardige film over een vader die zijn studerende dochter bezoekt en tegelijk haar nieuwe vriend leert kennen. Zeker niet het meest originele verhaal over schoonzonen, maar wel onderhoudend van begin tot eind. De humor is wellicht wat gemakkelijk, maar mede door de cast werkt het wel en valt er dus genoeg te lachten.

Een komedie beoordeel ik op het aspect of ik moest lachen, of op zijn minst dan toch te zijn vermaakt. Beide is niet gebeurd. De plot is voorspelbaar, maar zelfs daarbinnen zijn alle grappig bedoelde situaties uit het boekje van dit genre komedie. En uiteraard krijgt iemand nog wat elandballen op z'n gezicht. Zit hier iemand nog op te wachten? De acteurs storen niet maar doen ook maar hun ding wetende dat ze goed betaald worden. Maar buiten dat ik niet heb kunnen lachen waren sommige momenten gewoon pijnlijk ongrappig en tenenkrommend slecht. De muziek was nog aardig en die scène in de club met die lichtjes zag er wel aardig uit. 1,0*.

Best een aardige film,niet hilarisch maar inderdaad best een film met leuke momenten.

Acteerwerk is wel goed...grappen hadden van mij nog platter gemogen.

Aardige wegkijker.

Niet zo'n hele slechte komedie, heb me hier best mee weten te vermaken.

Alhoewel het niveau van de grappen in deze film niet tot de allerbeste gerekend mag worden, is de cast wel grotendeels op dreef.

Vooral Bryan Cranston kan zich helemaal uitleven als norse vader van een dochter die een relatie heeft met een gigantische losbol. Deze losbol wordt vertolkt door James Franco die er alles aan doet om grappig over te komen. Af en toe lukt dat vrij aardig maar er zitten ook een paar hele grote miskleunen bij.

Toch sneeuwt degene waar het allemaal over gaat totaal onder. Zoey Deutch is veelal een speelbal van de eerder genoemde mannelijke hoofdpersonen. Uit haar rol had veel meer gehaald kunnen worden.

De speelduur is precies goed, het had ook niet langer hoeven duren allemaal.

Voldoende.

Het was gisteren eigenlijk best simpel, ik had nergens zin in behalve komedie. Nu is het zo dat ik deze film een tijdje geleden al wel eens opgezet had maar ik had er destijds geen interesse in dus ik hoopte eigenlijk dat dat gister avond wel goed ging. Ik moet zeggen dat er maar weinig films zijn die mij aan het lachen krijgt, zeker James Franco met al dat seksistische gedoe vind ik niet altijd even fijn. Toch heb ik me prima een avond weten te vermaken met ‘Why Him?’ en ik heb zelfs nog eens gelachen, nou wat wil je nog meer?

De cast is perfect, niks op aan te merken. Met natuurlijk de twee grootste gezichten van James Franco en Bryan Cranston knalden er eigenlijk best snel en goed uit, en ook geinig dat net hun ook eens rivalen zijn van elkaar. Ik vind beide acteurs erg leuk, Franco is gewoon een geinige acteur en Bryan heeft natuurlijk de hoofdrol in mijn lievelingsserie gespeeld: ‘Breaking Bad’. Zoey Deutch deed het ook wel aardig (knappe meid trouwens) en Megan Mullally deed het ook wel leuk maar niks bijzonders. Voor de rest viel de cast wel mee en deed iedereen netjes zijn ding.

Het verhaal was wel geinig. We volgen een nette familie die voor de kerst uitgenodigd zijn bij hun asociale schoon zoon die er nogal een potje van kan maken. Echter is deze schoonzoon stinkend rijk aangezien hij zijn eigen bedrijf beheert die gespecialiseerd is in het maken van apps en dan vooral games. Toch is zijn nieuwe familie niet echt onder de indruk, en hij maakt het constant slechter door te blijven schelden, rare dingen te doen en noem zo maar op. Tot dat Liard met Ned in een ruzie komen en ze uiteindelijk weer afgezonderd van elkaar kerst moeten gaan vieren. Toch wil Liard hun dochter Stephanie ten huwelijk vragen waar hij uiteindelijk goedkeuren voor krijgt van Ned maar Stephanie wijst het helaas af en daarna leven de families eind goed al goed.

Toch wel geinig dat we zien hoe Ned Fleming fan is van de rockgroep ‘Kiss’, als zo’n nette man. En ik heb dan ook in een deuk gelegen om de scéne waar Ned en Liard terugkeren van het kerstbomen winkelen en dan als een stel malloten kiss na doen . Toch ook wel leuk om te horen dat I Was Made For Lovin' You zo machtig vaak terug kwam, heerlijk nummers.

Hoewel ik spijt er van heb dat ik de film nu heb gezien (aangezien er een kerstsfeer aan hing en dat kijk ik normaal niet om de december maand heen) heb ik me toch in het algemeen gewoon weten te vermaken en was ‘Why Him?’ een geslaagde komedie maar hij zal nergens echt spectaculair worden.

3.0*

Dit was nog een leuke film. De film begon erg grappig, maar kon toch niet de hele film z'n niveau houden.

De cast was wel leuk en ze deden het eigenlijk allemaal wel prima.

Toch wel eens leuk om gezien te hebben.

“So glad to meet you. Family, baby, fuck yeah!”

Leuk. Dit soort film staat of valt bij de casting, en Bryan Cranston en James Franco zijn perfect gecast als bezorgde vader en losbandige schoonzoon. Vooral Franco mag zich helemaal uitleven, en ook actrices Deutch, Mullally, Ambrose en Jee Young Han doen goed mee. Er valt veel te lachen, en vooral de scènes in Californië springen er in positieve zin uit. Het conventionele einde is Why Him? dan vergeven. En met de band KISS als afsluiter kun je het nooit fout doen.

Aardige (Kerst)komedie, af en toe wat cliché maar ik vond er genoeg leuke en grappige momenten tussen zitten. Vooral de laatste scéne met Kiss vond ik erg grappig, met name om‎ Gene Simmons‎ met een triangel een Kerstlied te zien spelen Leuke film met simpel vermaak, niets mis mee!

Zeer flauwe humor en komedie, maar zeker niet slecht. Er zitten toch echt wel wat leuke grappen in. We hebben ons kostelijk vermaakt. Niet dat ik nou echt helemaal in een deuk heb gelegen, maar dat heb ik zelden in een film. James Franco speelt gewoon best leuk. En Megan speelt ook erg leuk. Voor haar heel ingetogen. Normaal in Will & Grace is ze veel uitbundiger en grof.

Meh.

Vervelende film. Weinig geslaagde moppen, James Franco op zijn vervelendst en een Bryan Cranston waarvan je hoopt dat die toch wel wat betere rollen zou kunnen scoren: een dodelijke combo.

Ik werd er nerveus van, niet geholpen door de weinige variatie in de film.

1,5

Ik hou van zulke films. Kijkt lekker weg. Geslaagde grappen. Genante situaties waar moeilijk uit ontsnappen valt zoals het ontbreken van wc papier. Het afgrijzen op het gezicht van Ned is meesterlijk. 5 points.

Vond de chemie en de fratsen tussen vader en de toekomstige schoonzoon wel geslaagd, soms wel erg erover...maar toch wel leuk. Beide acteurs zorgen voor leuk luchtig sfeertje. Op het eind komt de groep Kiss ook nog even langs. 6/10

De scenarist van Meet The Parents draaide de rollen om voor deze romantische komedie. Ned [Bryan Cranston] en Barb Fleming [Megan Mullally] maken via een rampzalig Skype-gesprek met hun dochter Stephanie [Zoey Deutch] kennis met haar vriend Laird Mayhew [James Franco], een uiterst eigenzinnige en sociaal onbeholpen multimiljonair. De Kerstdagen vormen het decor voor de eerste samenkomst waarbij met name Ned al snel concludeert dat Laird totaal ongeschikt is voor zijn dochter. Een hoop komische perikelen en misverstanden later komt het uiteindelijk toch nog goed. Dit mag weliswaar voorspelbaar zijn, maar de vier hoofdrolspelers leveren uitstekend werk af en er zijn voldoende geslaagde momenten, waaronder een doorlopende grap rondom Kaley Cuoco (The Big Bang Theory).

Een tijd terug Dirty Grandpa gezien, die ik persoonlijk erg grappig vond, maar die kennelijk door velen als een verspilling van DeNiro's talent beschouwd wordt. Ik heb dat bij deze film met Cranston en ook Franco. Prima acteurs, en ook goed voor komedie, met name Cranston gezien Malcolm in the Middle, maar god wat is dit slecht. Het is gewoon te flauw voor woorden. Ik heb geen probleem met vulgaire grappen, maar wel als ze voorspelbaar zijn. Als je een groot aquarium vol urine ziet, weet je natuurlijk al dat er iets mee gaat gebeuren. Jammer. 0,5*.