A Street Cat Named Bob (2016)

Vrij onderhoudend feel good verhaaltje, dat uiteindelijk nog beter had kunnen zijn. Ik miste dat speciale gevoel dat me echt een warm gevoel had gegeven bij een verhaal als deze. De band tussen mens en dier wordt aardig geportretteerd, maar niet voldoende. Ook had zijn familieverhaal wel wat beter uitgediept mogen worden, zeker omdat het middengedeelte een tikje langdradig is en er dus echt wel tijd was om de subplotjes uit te diepen. Maar buiten dit is er niet zo heel veel op de film aan te merken. Goede hoofdrol, happy end erbij. Het waren 90 prima minuten.

3*

Een prachtige verfilming naar het gelijknamige boek van James Bowen.

De hoofdrol is weggelegd voor Luke Treadaway en Bob de kat. Hoewel er meerdere katten auditie deden, speelde Bob grotendeels zichzelf. Luke Treadaway had zijn rol grotendeels te danken aan zijn gitaarspel en zangkwaliteit. Bovendien weet hij sterk te overtuigen als de verslaafde James Bowen. Buiten de set had de acteur al meerdere ontmoetingen gehad met tegenspeelster Ruta Gedmintas.

Dit was de derde film van regisseur Roger Spottiswoode, waarin een dier de hoofdrol vertolkt. Eerder deed hij dit met Turner & Hooch (1989) en Midnight Sun (2014). De tweede film is bij menig kijker onbekend. De filmposter hiervan is kort in beeld te zien. Producent Adam Rolston maakte met deze film zijn debuut. De echte James Bowen komt richting het einde van de film voorbij. Dit is de scène waarin hij zijn eigen boek signeert.

Een meeslepende dramafilm die nergens saai wordt. Zeker weggelegd voor de dierenliefhebbers, maar tevens een film die het thema "drugsverslaving " op een realistische manier in beeld weet te brengen. Je hoeft het boek niet gelezen te hebben om deze film te waarderen.

3,5 *

Redelijke film over een verslaafde straatmuzikant die met behulp van een straatkat zijn leven weer op de rit probeert te krijgen. Het ligt er hier en daar wel erg dik bovenop en weet nergens te verrassen. Het gedoe met de kat is leuk maar echt interessant nou ook weer niet, zijn worsteling met zijn verslaving vond ik wel iets boeiender. Er wordt redelijk gespeeld.

Heerlijke feelgood film. Bob steelt de show.

Prachtig gegeven, twee zielen halen het allerbeste uitelkaar.

Een leuke film voor op een druilerige zaterdag- of zondagmiddag. Niet dat de film saai is, integendeel, maar als je niks met katten hebt dan zul je de humor van de kleine dingen ook niet zo begrijpen, denk ik.

Leuke, sympathieke verfilming van het gelijknamige succesvolle boek van James Bowen, die even opduikt in de allerlaatste scene. Luke Treadaway is goed gecast als de klagerige, vol zelfmedelijden zittende hoofdpersoon, wiens leven overhoop wordt gehaald door de komst van de schattige Bob. Gelukkig wordt het nergens al te cute en gezellig en blijft alles nog net geloofwaardig. Het helpt wel als je een katten-liefhebber bent, denk ik zo.

Leuke feelgoodfilm, ondanks de toch wel zware thema's af en toe zoals verslaving en asociale stadsbewoners. Erg leuke kat en ook degelijk gefilmd allemaal.

Goed stukje was ook dat als een vrouw Bob wil kopen, Bowen haar vraagt of hij haar zoontje zou kunnen kopen. Vreselijke mensen die doen alsof dieren objecten zijn die je kunt bezitten.

Ik ben een echt hondenmens en heb niets met katten maar voor Bob maak ik graag een uitzondering. Bijzonder charismatische kat die deze hele film in zijn eentje na een hoger niveau tilt. Verder vond ik het wel leuk om Giles uit Buffy The Vampire Slayer hier weer eens voorbij te zien komen als de vader van de hoofdrolspeler.

Bijzonder sympathiek en boven gemiddeld.

Een goede biografie/komedie/drama/familie film...

Leuk en prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Maar verslavend / drugs is niets maar wel goed...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Begint vast interessant met het leven van een dakloze straatmuzikant en junkie, de sociale interventies en wat grappige scenes met de kat maar nadien blijft de film toch veelal op het vlakke en blijkt uiteindelijk amper meer te zijn dan een gewone feel-good-movie.

Erg plezierig filmpje, niet verwacht eigenlijk. Klein verhaal, maar de charme spat ervan af. In een lekker strak tempo en met de goede toon levert routinier Spottiswoode een film af met een hart en ziel. 28 jaar geleden waagde hij zich met Turner & Hooch al aan een eerste feelgood movie met een dier in de hoofdrol, maar dat lompe verhaal over een lompe hond en zijn baasje Tom Hanks wordt thans als een mislukking beschouwd, dus mogen we deze herkansing als een geslaagde revanche betitelen. Treadaway is bijna ongemerkt erg goed als de sympathieke Bowen, maar de show wordt nog meer gestolen door Bob the Cat. Heerlijk wezentje, had en heb niets met katten, maar door hem zou ik bijna met liefde van mijn geloof vallen. De magie van film, zullen we maar zeggen.

Goeie film over een dakloze junk die aan de grond zit en hulp krijgt uit een onverwachte hoek. Een mooi, persoonlijk waargebeurd verhaal. Het sentiment wordt redelijk tot een minimum beperkt en gelukkig wordt het straatleven en de moeizame weg naar afkicken niet te rooskleurig neergezet. Luke Treadaway is goed gecast en de pov-shots vanuit de kat zijn wel leuk.

Een erg mooie film. Ik was er al lang benieuwd naar en ik ben blij dat ik 'm in de bieb heb gevonden en 'm nu eindelijk heb gezien. Ik vind het een interessant verhaal. Ik houd van films waarin dieren een rol spelen. Goed acteerwerk. Alleen de twee meisjes vond ik niet heel geloofwaardig acteren toen Bowen bij zijn vader op bezoek kwam met Bob. Ook leuk door de muziek tussendoor. Een lieve kat die uitstekend is gecast, en geen opgeblazen liefdesverhaal tussen Bowen en Betty, maar gewoon prettig. De film heeft mij echt geraakt. Uiteraard geef ik een hoge score. 4,5*

Een fijne feelgood film die eer doet aan het boek en dus aan het verhaal van James Bowen en Bob. Toch prachtig hoe hun toevallige ontmoeting uiteindelijk heeft geleid tot zoveel positiviteit. Het acteerwerk vond ik niet altijd even overtuigend en ik vond de POV shots vanuit Bob wat chaotisch over komen maar ach... hoe dan ook een leuke film.

3,5*

7/10 (IMDB)

Leuk en simpel verhaaltje.

Van de hoofdrolspeler - nouja, die mens bedoel ik - was ik dan wat minder onder de indruk, en ik zag ook tot mijn verbazing dat Roger Spottiswoode de regisseur is. Had ik toch een wat hogere pet van op, want er zitten hier en daar toch wel wat slordigheidjes in vond ik. Nouja, wellicht was het budget niet eindeloos.

De kat is de held van de dag, natuurlijk, maar de muis vond ik ook bijzonder grappig.

Vrij leuke feel good movie met een zwaar thema. Niet zomaar een familiefilm voor het hele gezin. Me hier toch wel aan mispakt met mijn 7-jarige dochter naast mij. Vooral toen Bob nog niet in the picture was een vrij zwaar verhaal van verval. Een Trainspotting bvb wordt het gelukkig nooit, maar ik kreeg te veel vragen waarop ik niet makkelijk een luchtig antwoord kon op verzinnen.

Gelukkig wordt het nadien wat beter als Bob effectief zijn steentje bijdraagt. De film bevat aandoenlijke en grappige momenten al blijft Bowen dagdagelijks de gevolgen dragen van zijn verslaving. Blijkbaar gebaseerd op ware feiten al zal het wellicht niet zo geromantiseerd zijn geweest in real life. Een aantal leuke scènes zoals de muis bvb.

Leuke film die binnen het genre aanbevelingwaardig is. Vrij sentimenteel, maar met de boodschap op de juiste plaats!

“I'm ready. I've got Bob. He'll look after me.”

Als kattenliefhebber heb ik optimaal genoten van deze film. A Street Cat Named Bob is voorspelbaar en niet erg origineel, maar dat was ook niet echt de bedoeling. De makers wilde het verhaal van James Bowen en Bob de kat verfilmen, en dat is op zichzelf al bijzonder genoeg. De kat die ze hebben gebruikt tijdens het filmen verdient een speciale dieren Oscar, want hij is de echte ster van de film. Hoe goed Luke Treadaway het ook doet.

Nog steeds een prachtige en kleine film.

Naar het waargebeurde verhaal van de muzikant James Bowen die zijn leven niet over rozen is gegaan.

Met zijn drugs verleden en zwerven tot een kat genaamd Bob die op zijn pad komt, zijn leven ten positieve verandert.

Met ook mooie en leuke liedjes.

Een film met een lach en een traan.

Een mooi voorbeeld hoe een film met een klein budget.

Toch echt prachtig kan wezen.

James Bowen [Luke Treadaway] is een getalenteerde zanger, liedjesschrijver en gitarist die het geld dat hij illegaal als straatmuzikant verdient verkwanselt aan drugs. Hulpverlener Val [Joanne Froggatt] helpt James aan onderdak op voorwaarde dat hij clean blijft. En dan vindt hij een straatkat die niet van zijn zijde wijkt. De kat biedt James gezelschap en troost en trekt veel aandacht op straat waardoor James iets van een bekendheid wordt. Bovendien raakt hij bevriend met kattenliefhebber Betty [Ruta Gedmintas] die hem de kracht geeft om de zwaarste strijd van zijn leven aan te gaan. Het klinkt misschien te mooi om te waar te zijn, maar het is gebaseerd op de autobiografie van James Bowen en de rol van de kat wordt gespeeld door de echte Bob. Spottiswoode weerhoudt zich van cinematografische hoogstandjes en laat wijselijk de twee hoofdrolspelers hun magie verspreiden.

Het verhaal van een junkie straatartiest die per toeval een kat in huis neemt en zo beslist zijn leven te beteren. Als hartverwarmend drama met een (klein) feel-good kantje is op papier een formule voor succes, zeker als een knuffelbare rosse kater centraal staat. De titulaire kater in de film is trouwens de échte Bob. Hoe warm is dat?

Deze film werkt dan ook wel voor een groot deel op dat vlak. Het is realistisch en heeft wel wat harde momenten. De balans zit goed en het tempo gaat ook lekker vlot. Misschien iets te vlot want op een gegeven moment gaat alles van de hak op de tak.

Een deel van de waargebeurde feiten werden ongetwijfeld verbloemd of herschreven om een sympathieke protagonist te hebben. Zeker als je weet dat het echte verhaal misschien niet zo rooskleurig is. Zeker niet als je leest dat na de dood van de kater Bob in 2020 door een ongeval de echte James Bowen terug dakloos is.

Hoe dan ook, ik wil Bob's standbeeld in Londen bezoeken. Die kater heeft mijn hart veroverd.

3,5*

Best een aandoenlijke film over een drugsverslaafde die bevriend raakt met een kat waarmee hij zijn leven weer op de rails probeert te krijgen. Het is vooral een genot om naar de kat te kijken. Ik ben nou eenmaal gek op katten. En de film loopt verder ook best lekker. Is soms wat langdradig. Soms wat geforceerd. En soms wat te veel op emotie lostrekken gericht. Maar verder wel een aangename film. Zeker geen superfilm. Dan had hij toch wat meer de diepte in moeten gaan. En dat had op zich best gekund met dit verhaal.