A Street Cat Named Bob (2016)

Ha leuk!

Vanaf 22 december in de bioscoop (eOne)

Indeed, het boek heb ik al in mijn bezit .

Nogal gezapig. De film probeerde grappig te zijn maar was het niet echt; maar goed, probeer maar grappig te zijn als je de hele film tegen een kat praat. Toch maar twee keer op mijn horloge gekeken: 2,5*

Best een leuke film. Geen hoogvlieger, maar goed geacteerd en met hier en daar wat lichte humor.

"De hele film probeerde grappig te zien΅ ; alus Bla.

Zo heb ik het niet beleefd. Ik vond zelf de humor juist goed gedoseerd.

Een grappige kat zorgt ervoor dat een verslaafde arme drommel die in the doldrums zit die extra kracht krijgt om zijn leven weer op de rails te krijgen. Hier had ik even zin in rond Kerst. Fijne onpretentieuze feelgood film voor vrijwel het hele gezin. Veel blije beestjes: zelfs de muis mag blijven leven. Huzzah! (Stiekem klein traantje weggepinkt of het was de kou).

3,5* (inclusief 0,5* eindejaarsbonus)

Feelgoodmovie over the long way home van een heroïneverslaafde. Een bizarre combinatie die goed uitpakt.

Wat ik ook nogal bizar vind, is dat in het begin van de film wordt gezegd dat het er in Londen sterft van de straatkatten, maar wanneer Bowen met Bob op straat staat te spelen, half Londen uitloopt om dit unieke schouwspel te zien.

Maar goed, 3,5 *

Boobbb!

De kat uit het boek heeft het het meeste kattenacteerwerk voor zijn rekening genomen. Zonder meer feelgood en innemend met de verslavingsproblemen als dramatisch gegeven.

De kat is awesome en verder is het wel redelijk. Veel dingen anders dan in het boek en dat is te drakerig hier en daar. Maar best leuk als je dol op katten bent.

A Street Cat Named Bob kan best wel cliché en sentimenteel zijn... Maar toch, maar tóch vind ik de film, ondanks haar minpunten, heel charmant! Een film waarbij je de zaal verlaat met een glimlach.

Prachtig waar gebeurt verhaal. Zeker voor dierenliefhebbers. In de film wordt ook de waarheid verteld, van dieren krijg je meer vriendschap dan sommige mensen. Ik ben zelf 56 jaar en heb altijd dieren gehad.

Redelijke film, hij is alleen langdradig en duurt veel te lang.

Vrij onderhoudend feel good verhaaltje, dat uiteindelijk nog beter had kunnen zijn. Ik miste dat speciale gevoel dat me echt een warm gevoel had gegeven bij een verhaal als deze. De band tussen mens en dier wordt aardig geportretteerd, maar niet voldoende. Ook had zijn familieverhaal wel wat beter uitgediept mogen worden, zeker omdat het middengedeelte een tikje langdradig is en er dus echt wel tijd was om de subplotjes uit te diepen. Maar buiten dit is er niet zo heel veel op de film aan te merken. Goede hoofdrol, happy end erbij. Het waren 90 prima minuten.

3*

Helemaal mee eens.

Volgens mij 100 minuten en geen 90 minuten.

Ik geef niet heel snel het maximale voor een film, maar in dit geval moet ik wel.

Een film over wat nodig is om de juiste keuzes te maken, wat is belangrijk. Soms heb je een pootje hulp nodig om in de juiste richting gezet te worden.

Ik ga er maandag heen, onder andere omdat Bob volgens mij door onze eigen kat Heinz gespeeld wordt. Eet ie doorlopend brokjes en duwt ie andere katten die ook wat brokjes willen weg? Dan is het Heinz, onze kat.

Ik wilde deze film nog gaan zien in de bioscoop, maar mijn lieve kat Aristo is al ruim 2 weken vermist. Ik denk niet dat ik dit trek.

De echte James Bowen heeft ook nog een klein rolletje op het laatst als hij de boeken zit te signeren dan zegt hij "alsof ik ieder moment beleefde"

Ik had er nog nooit van gehoord maar in Londen zal het wel een bekende geweest zijn met z'n kat.

Apart, weet jij niet wat jouw kat uitvoert en mis je hem nooit dagenlang?

Heinz is een beroemde kat die veel in films van Britse bodem figureert. En brokjes eten? ...........Dat lust die niet meer, jouw kat eet buitenshuis beter dan jij, ga jij maar aan de brok.

Enkele weken geleden zag ik hem op de ferry van Dover terugvaren naar Duinkerken, had een grote koffer bij zich die gedragen werd door een bediende en geëscorteerd door enkele stevige knapen. Die kat is miljonair of in elk geval behoorlijk rijk!

Toen deze film gemaakt werd was onze Heinz er nog niet eens, hij is van maart 2016. Dus ik ging er vanuit dat het in één van zijn vorige kattenlevens was. Ik weet verder precies wat ie uitvreet (en vooral opvreet), niet heel veel (en heel veel). Beetje achter stuiterballen aanhollen, zijn neef Mickey besluipen en bespringen, op de rand van de bank liggen te slapen en fanatiek doen als er wat te schransen valt. Maar dat terzijde.

Vanavond deze film gezien in een uitverkochte zaal 6 in Pathé (uitverkocht en muisstil!). Leuke film waarin lange tijd eigenlijk vrij weinig bijzonders gebeurde, maar dat mocht de pret niet drukken. Hoeft van mij niet altijd 100 minuten Hey Ho Let's Go te zijn. In het slotkwart wat drama, bad luck & trouble om de boel nog wat op te schudden. Werkzaam in de daklozenopvang en huisgenoot van een Bob (en wat andere bobberigen in mijn leven waarvan ik graag Ziggy wil noemen, van 1998 tot zijn dood 16 jaar op rij kat van het jaar!) was het een film die op meerdere vlakken samenviel met mijn persoonlijke leven.

Geen film die de bijzonderheidsprijs wint, maar wel een hele leuke film.

Wat mij betreft wordt dit kattenverhaal ook verfilmd, gaat over de coolste cat ooit, Ziggy (16 jaar op rij Kat van het Jaar geweest, overleden aan ouderdom in 2014 en tot op de dag van vandaag gemist). Al zeg ik het zelf, een mooi verhaal over een geweldige kat.

Ziggy, the Birdkillin’ cat | Abubakari de Vries' Blog - abubakaridevries.wordpress.com

Héél leuke, ontroerende film

Bob is een prachtige kat ; wat een mooie groene ogen !

A Street Cat Named Bob vertelt een sterk waargebeurd verhaal over de band tussen een kat en een afkickende junkie. De film neemt alle tijd om het leven van James te schetsen waardoor, tegen de tijd dat de kat het verhaal betreedt, ik een duidelijk beeld van James had en hoe de kat invloed had op het leven. Op gegeven moment merkte ik met alle aandacht naar het dagelijkse leven van James te kijken, hopend dat dingen goed voor hem gingen. Katten zijn niet de makkelijkste dieren om voor films te gebruiken. Vond het daarom indrukwekkend om te zien wat ze allemaal voor elkaar hebben gekregen.

Het enige wat me minder beviel is dat de editing op bepaalde momenten iets te chaotisch was waardoor het moeilijk werd te volgen wat er precies gebeurde, zeker in de eerste helft was dit bij de kat-scenes aanwezig. Het zijn echter maar weinig scenes waarin dit een hinder vormt, waardoor ik het niet streng in mijn eindoordeel wil meerekenen.

Een dramafilm die alles uit zijn concept leek te halen: het vertelde een sterk waargebeurd verhaal wat ik nog niet eerder in een film voorbij zag komen, goeie acteerprestaties, sterk onderbouwde personages en het verveelde geen moment. De editing is op sommige momenten iets te chaotisch, maar dat weegt niet veel. Een aanrader uit het dramagenre!

4,5*

Een prachtige verfilming naar het gelijknamige boek van James Bowen.

De hoofdrol is weggelegd voor Luke Treadaway en Bob de kat. Hoewel er meerdere katten auditie deden, speelde Bob grotendeels zichzelf. Luke Treadaway had zijn rol grotendeels te danken aan zijn gitaarspel en zangkwaliteit. Bovendien weet hij sterk te overtuigen als de verslaafde James Bowen. Buiten de set had de acteur al meerdere ontmoetingen gehad met tegenspeelster Ruta Gedmintas.

Dit was de derde film van regisseur Roger Spottiswoode, waarin een dier de hoofdrol vertolkt. Eerder deed hij dit met Turner & Hooch (1989) en Midnight Sun (2014). De tweede film is bij menig kijker onbekend. De filmposter hiervan is kort in beeld te zien. Producent Adam Rolston maakte met deze film zijn debuut. De echte James Bowen komt richting het einde van de film voorbij. Dit is de scène waarin hij zijn eigen boek signeert.

Een meeslepende dramafilm die nergens saai wordt. Zeker weggelegd voor de dierenliefhebbers, maar tevens een film die het thema "drugsverslaving " op een realistische manier in beeld weet te brengen. Je hoeft het boek niet gelezen te hebben om deze film te waarderen.

3,5 *

Redelijke film over een verslaafde straatmuzikant die met behulp van een straatkat zijn leven weer op de rit probeert te krijgen. Het ligt er hier en daar wel erg dik bovenop en weet nergens te verrassen. Het gedoe met de kat is leuk maar echt interessant nou ook weer niet, zijn worsteling met zijn verslaving vond ik wel iets boeiender. Er wordt redelijk gespeeld.

Heerlijke feelgood film. Bob steelt de show.

Prachtig gegeven, twee zielen halen het allerbeste uitelkaar.

Helemaal mee eens!

? wasn't me..

Een leuke film voor op een druilerige zaterdag- of zondagmiddag. Niet dat de film saai is, integendeel, maar als je niks met katten hebt dan zul je de humor van de kleine dingen ook niet zo begrijpen, denk ik.