Jungle Book (1942)

Groots opgezette film. Prachtig gefilmd en wat mooie scene's met oa wilde dieren. Toentertijd zal dit een groots spektakel zijn geweest maar daar houdt het voor mij helaas mee op. Maar de film heeft zeker nog wel een voldoende gevangen. 3,5.

De meeste mensen kennen Jungle Book van Disney, terwijl die het verhaal vrij sterk verdraaid hadden. Maar het geeft de sfeer wel weer en zij lieten de dieren meer aan bod. In deze film uit 1942 gaat het dichter bij het boek, maar zijn de dieren ook gewoon dieren. Op zich al een prestatie om die dieren te laten doen wat je wil. Het zijn geen hondjes die je leert recht op zitten.

De film focust zich op de mensen en vooral dan de strijd tussen Mowgli als bewoner van de jungle en de jager Buldeo die vooral aan geld en prestige denkt. Ik had liever iets meer van de dieren gezien. Geen idee wat het beste werkt, want nu zijn het echte dieren en Disney ging dan weer de hele andere kant uit. Ergens tussen in? De film kent enkele mooi scènes. Vooral in de jungle dan. Over het algemeen merk je wel dat dit voor zijn tijd een grootse epische film is. Maar de producers, de broers Korda waarvan één deze film geregisseerd heeft, hadden een stijl die nu soms wat kitcherig en gedateerd aandoet. Bij The thief of bagdad (1940) zie je dat helemaal, deze Jungle Book heeft er gelukkig wat minder onder te lijden. Ik dacht altijd dat de film later gemaakt was, maar toch voel je dat ouderwetse.

Jungle Book is een mooie avonturenfilm geworden maar mist de epische impact die het had in de jaren '40. En ik hoopte dat de dieren meer waren dan figuranten. Enkel de slangen kregen een stem en dat was op een eigen manier eigenlijk niet slecht.

Deze hebben ze vorige week op ARTE gespeeld. De Franstalige dub was niet zo denderend maar het is gelukkig geen film die overloopt van dialoog dus viel nog mee.

Best een indrukwekkende versie, waarbij er kleurrijke decors, echte dieren en heel wat authenticiteit bij zijn betrokken. De film werd namelijk ook in India gefilmd. Dit is een sequel op de klassieke Disney versie... een wat oudere Mowgli komt in een dorp terecht waar hij leert praten, maar zijn band met de jungle en de dierlijke inwoners blijft een rol spelen in de film. Er is ook sprake van een verborgen schat. Het geeft een knappe film hoe dan ook, met enkele grimmige stukken zelfs, maar vooral in een decor die werkelijk tot de verbeelding spreekt; zelfs de slang Kaa, zag er behoorlijk uit. Ik vind het gemiddelde zowel hier als op IMDB tegenvallen.

Laats gezien op een Belgische zender, en viel me niet tegen. Er een beetje rekening mee houdend dat deze nog dateert uit de tweede wereldoorlog(!) eigenlijk erg goed. Ziet er natuurlijk qua special effects en montage af en toe wat knullig uit, en moet het wat dat betreft afleggen tegen de versie uit 2016, maar dit oudje is verhalend goed gebracht en kent de hoogtepunten met name als Mowgli(gespeeld door de goed gecaste Sabu) in contact komt met de dieren. Een stuk beter dan de bedenkelijke versie die ik in de jaren negentig zag in ieder geval.

Vandaag twee keer bekeken, vanmiddag op TV en vanavond (weer eens) via de Blu-ray (wel een grote verbetering t.o.v. de TV filmkopie)

Ik zou echt niet meer weten hoe vaak ik deze klassieker inmiddels gezien heb, en telkens opnieuw met groot genoegen.

Ook nu nog verbaas ik mij over de bekwaamheid waarmee men de film gemaakt heeft.

De special effects overtuigen, en alles zonder de technische mogelijkheden van tegenwoordig.

Hoe men bijvoorbeeld de gezamelijke zwemscène van Mowgli met Kaa de slang zo overtuigend voor elkaar gekregen heeft vraag ik me nog steeds af.

De jungle-sets zijn de fraaiste die ik ooit gezien heb, en de volle technicolor kleuren maken het een feest voor het oog.

Wat een sfeer!

Sabu is de beste Mowgli ooit, en de opnames met echte dieren vind ik toch nog steeds indrukwekkender dan al het CGI geweld van de recentere versies.

Waardering nog iets verhoogd.

Het kleurgebruik in deze film is onovertroffen. Wonderschoon. Mowgli doet af en toe een beetje

aan Tarzan denken, ook slingerend aan de lianen. Een glansrijke rol van SABU.

Afstotelijke hebzucht van de mens in de wonderbare, onbevlekte jungle. Waarbij de vele

dieren bij talloze momenten fabuleus in beeld gebracht. Een regie op zich zoals de dieren

fungeren, met veel fraaie close ups ook.

De film heeft mede door de magnifieke sfeer vooral wat weg van een fantasy film of zelfs

iets sprookjesachtigs. Petje af voor de makers van deze film, in 1942! Met al die visuele

hoogstandjes...

Gaat nog net.

Toegegeven: de film is best spectaculair, althans gezien z'n leeftijd van bijna 80 jaar. Ik kan mij best inbeelden dat dit een flinke dosis nostalgie opwekt bij diegenen die hem in die periode (of nog ietsje later) als kind gezien hebben. De technicolor zorgt overigens voor warme, volle kleuren die een zekere charme met zich meebrengen. Datzelfde geldt ook voor de vindingrijkheid waarmee men de scènes met de (echte) dieren heeft proberen integreren.

Niettemin krijgen ergens halverwege de dorpelingen een prominentere rol en die vind ik verschrikkelijk irritant. Dan wordt het opeens moeilijk om door de kitsch heen te zien en heb ik het gevoel naar amateurtoneel te kijken. Dat het bruin gespoten Britten zijn die Indiërs spelen doet dat gevoel er niet minder op worden. De charme van de positieve zaken raakt dan snel op de achtergrond gedreven en dan moet ik op de tanden bijten om die scènes uit te zweten.

(Gesproken) films voor 1950/1960 zullen wellicht nooit voor de volle pond aan mij besteed zijn, dus ik had hier ook niet anders verwacht. Deze Jungle Book-versie is niettemin wel een verdienstelijke en ambitieuze poging geweest om een tof avonturenverhaal naar het scherm te vertalen.

2,5