Up (2009)

Wat zijn de eerste pak hem beet 25 minuten ongelooflijk mooi zeg, pure klasse! Deze 'samenvatting' van Carl Fredricksen zijn leven vond ik misschien wel het beste stuk animatie dat ik ooit gezien heb. Het idee van een vliegend huis is ook erg grappig en goed! De jungle, zeg maar het tweede deel waar Carl kennismaakt met Kevin en de honden, wist mij iets minder te bekoren, hoewel het me alsnog wel deed gniffelen.

4*

de scene's met die pratende honden vond ik echt brilliante humor.

De humor viel wel mee, maar die honden zagen er wel heel goed uit. Puik werk van Pixar.

Leuke film. Maar had hoge verwachtingen na de vele positieve reacties. Ik vond de film leuk, maar niet subliem.

Natuurlijk leuk gemaakt, maar een film zoals Ratatouille vindt ik dan net wat leuker vanwege het verhaal. Het zag er wel geweldig mooi uit.

Ik geef de film de voordeel van de twijfel en geeft hem een 3,5

Misschien wel het vreemste soort humor die ik gezien heb, in dit soort films!

vond up een leuke film niet super ben benieuwd hoe de opvolger a christmas carol word heb er leuek dingen ven gehoord en aangezien jim carrey een favoriet van me is ga ik dr van uit dat het wel lachen word

Deze film is een echte aanrader. Het verhaal is niet voorspelbaar.

Maar het blijft leuk.

Deze film krijgt van mij een 4.0

Na een aantal geweldige films, bijna 'instant klassiekers' te noemen, stelt Disney-Pixar met Up teleur. Hij komt traag op gang en heeft een aantal scènes die ik zelf toch niet voor de kleintjes geschikt vind. De balans tussen humor en drama slaat dit keer veel te veel over naar drama. Een Disneyfilm staat naar mijn mening voor een leuke, grappige familiefilm, niet voor sentimenteel gedoe. De muziek was daarbij ergelijk dramatisch.

Hopelijk laat Pixar met Toy Story 3 zien dat ze weten hoe dubbelzinnige humor werkt, zoals dat in eerdere film zo geweldig gelukt was. Mijn score blijft halverwege steken.

gisteren eindelijk gezien en hij is leuk voor jong en oud.

Erg mooie animaties. Gewoon weer eens een beetje een rustige film en niet zo chaotisch als monsters vs aliens.

4*

Niet slecht maar geweldig vond ik het toch niet. De eerste 10 minuten waren wat saai. Een bewegend huis heb ik volgens mij al eens gezien bij Howl's Moving Castle, misschien wat afgekeken.

Ja. Pixar heeft veelal geslaagd een emotioneel verhaal verteld en er de nodige hilariteit in verwerkt. FN was zielig, maar als je in de stemming was kon je van je stoel vallen van het lachen. Ratatouille en Wall-E brachten beide een glimlach op je gezicht, en hoewel Up aardige grapjes heeft miste ik toch echt de subtiele komische insteek. Misschien is het gewoon alleen bij mij, maar pratende honden en een vogel zijn niet zo grappig als, een rups met hoogtevrees of een vis met een short-term-memory loss.

Of een vertederend kakkerlakje

Gewelldige film!

Het is een leuke film voor kinderen en volwassenen.

Met veel humor (leuke grappen en droge humor).

-flauw en erg simpel-

Door de muziek haal ik er nog twee punten af.

Ga maar, nog eens naar Coraline kijken.

Oja.. Ik snap je niet.. muziek was fantastisch, film was aardig zwaar voor een animatie enz.

Up is een wolf in schaapskleren die zijn eigen identiteit overboord gooit. Nochtans begint het allemaal mooi met een ontluikende liefde tussen een stel dat samen oud wordt, totdat het noodlot toeslaat. Carl Fredricksen beseft dat zijn leven aan zich voorbij trekt, waarop hij besluit om het heft in eigen handen te nemen en voor een bizarre wending binnen zijn vastgeroeste leefwereld te zorgen, die heel fantasierijk geïllustreerd was. Prachtig om alle touwen van de ballonnen tesamen zien komen in de openhaard. Carl Frederickson besluit om zijn dromen achterna te jagen!

Dat Carl Fredricksen een jonge verstekeling aan boord van zijn luchthuis had, liever niet maar ala, alleen waarom moet dat joch constant blijven jengelen en zeuren? Als de pratende honden ( mijn hemel, honden? Van alle diersoorten die er in Zuid - Amerika leven nu juist doodordinaire honden?! ) vervolgens op het podium verschijnen is het helemaal uit met de verwondering en de mystiek. De versteltenis op Carl Fredricksen `s gezicht is een verplicht nummer. Zijn nukkige reactie op de aanwezigheid van een vogel en een hond in hun midden zijn aanvankelijk leuk, maar als hij tot 3 telt opdat ze maar mogen verdwijnen, voel je al aankomen dat de humor oubollig gaat zijn, dankzij zijn voorspelbaarheid.

Legendes blijven ook al geen legendes in deze film, die plotsgewijs een hoop verplichte rompslomp door je strot duwt. Zo `n moment waarop Carl zijn avonturenboek bekijkt en ontdekt, dat zijn vrouw hem nog iets dierbaars heeft nagelaten voelt enorm warm en oprecht aan. Ik had er ook gelijk vrede mee gehad als dit zijn doping was om nog meer reizen te ondernemen. Carl `s centrale positie wordt echter compleet weggedrukt, door het gezanik van het joch dat het maar heeft over Carl, die zijn beloftes niet nakomt. Als een blok aan zijn been blijft hij naar hartelust opteren voor de meest onnavolgbare verhaallijn om te volgen, waardoor het accent van de film verplaatst wordt van Carl naar het beschermen van een of andere vogel. Uiteraard worden alle toeters en bellen uit de kast getrokken om maar zoveel mogelijk actie te genereren, waarbij het labiele en irritante joch plots het voortouw neemt en een flinke dosis karakterontwikkeling meemaakt.

Up slaagt er in om het verdriet van een dierbare naaste voelbaar te maken, maar faalt door het accent hierop, te verpatsen voor een 13 in een dozijn gehabbekratste film, waarin dieren benaderbaar zijn gemaakt i.p.v. mysterieus en iedereen goede vrienden met elkaar moet zijn of elkaar naar het leven moet staan.

Gelukkig bleef de film tussen de bedrijven door wel entertainen, zo vond ik het moment waarop Carl buiten wakker wordt en een brulkikker slaat, denkende dat het een wekker betreft geweldig. De achtergronden zagen er vaak ook mooi verzorgd uit, met name de waterval en de afdaling van de blauwe hemel, richting en door het wolkendek. De muziek vond ik zeker voor een meerwaarde voor deze film zorgen. Ik had aanvankelijk een half punt meer in mijn hoofd, maar na wat wikken en wegen blijkt een 3* afdoende.

2 punten eraf, slechts door de muziek??

ooit van leestekens en d/t gehoord?

Hmm, ja that's true.. het is idd wél een stuk minder orgineler dan de voorgaande grappige personage's.

Naar deze nieuwste Pixar is door veel mensen, waaronder ikzelf met verlangen uitgekeken. Voor mijzelf was dat niet eens zozeer alleen vanwege de zeer goede staat van dienst van Pixar, maar ook vanwege het zeer avontuurlijke en schattige uitgangspunt van een oude man die met een huis zwevend aan ballonnen er vandoor gaat. In de eerste beelden van de film liet Pixar dat er ook ook vrij magisch en fantasierijk uitzien, alleen al dat beeld van een zeer kleurig huis dat door de lucht zweefde aan een enorme tros minstens zo kleurige ballonnen.

WALL-E was al helemaal een film waarnaar massaal werd uitgekeken, en die ook nogal veel erg positieve recensies en reacties heeft ontvangen. In mijn ogen niet geheel terecht, want ik vond de film nogal tegenvallen in de tweede helft, die wel erg standaard was. Helaas heb ik dit gevoel ook wat overgehouden aan Up, zij het in een stuk mindere mate.

Ook hier is het beginstuk duidelijk het beste, maar hier gaat het niet om de helft van de film, maar slechts een periode van enkele minuten gedurende de intro. Hierin leren we Carl Fredricksen en zijn vrouw Ellie kennen, die elkaar al ontmoeten als kinderen en een passie voor avontuur delen. Heel knap weet de film te ontroeren door in zeer kort tijdbestek en eigenlijk zonder gebruik te maken van woorden het verloop van het leven van dit stelletje te tonen, dat eigenlijk zonder de grootse gedroomde avonturen blijkt te zijn. Zelfs het ouderschap blijkt ze niet gegund.

Als Carl inmiddels al lang een breed een oude man is van bejaarde leeftijd en opname in het bejaardenhuis dreigt besluit hij alsnog zijn grootse avontuur aan te gaan, en de honger naar avontuur die zijn (inmiddels al overleden) vrouw en hij altijd hebben gedeeld te stillen door er met het huis vandoor te gaan in zoektocht naar het geheimzinnige Paradise Falls, een ver en exotisch land waar het stelletje graag heen had willen gaan.

Op dit moment begint het grote avontuur, maar helaas komt het nooit echt los. Allereerst blijkt er een irritant padvindertje als verstekeling mee te zijn gereisd, voor wat extra sentiment (zouden ze naar elkaar toegroeien?) en de humor die de beide heel verschillende personen op zouden leveren. Alleen levert dit amper leuke situaties op en weet het jongetje voornamelijk wat te irriteren met zijn gezeur steeds, hoe normaal dat ook is voor een kind voor die leeftijd. Ook is hij nog eens niet echt schattig.

Deze tegenvaller kon ik nog wel hebben, maar wat ik pas echt zuur vond is hoe het avontuur een beetje de nek wordt omgedraaid doordat al het huis de volgende dag al aangekomen blijkt in Paradise Falls, zij het niet geheel op de gewenste plek. Je gevoel voor avontuur wordt ook niet helemaal geprikkeld doordat je uiteindelijk de reisgenoten amper ziet vliegen met het huis. Geen prachtige en wat dromerige beelden van het huis dat langzaam over fraaie en uiteenlopende landschappen zweeft (in de trant van dat fraais wat te zien was toen het huis opsteeg) maar een avontuur door een rotsachtig landschap en een beetje jungle etc., wat allemaal echt mooi getekend is maar er eigenlijk maar saai uitziet, puur landschapsgewijs. Ook zie je amper exotische dieren in de film. Die duiken op een gegeven moment wel op, onvermijdelijk in dit soort films, maar dit zijn slechts doodgewone honden.

Deze honden zorgen wel voor het meest komisch element in de film zo’n beetje. Door een ingenieuze halsband kunnen ze allemaal praten, en dat levert regelmatig erg geslaagde grappen op (“SQUIRREL!”). Ook is de bad guy-hond met zijn stemmetjes een leuke vondst..
Maar aan de andere kant wordt er teveel focus gelegd op de honden, en moeten ze weer net wat teveel van dat bekende ADHD-gedrag vertonen. En in een film als deze voor wat meer realisme pleiten is misschien bizar, maar ik vond de vliegende honden toch net een stap te ver.
De grote tropische vogel is wel heel kleurig en leuk. Erg droge humor levert dit op, en hij (of “zij” eigenlijk) is nog best schattig ook. Vooral die kinderen.


Visueel is Pixar altijd de top eigenlijk. De stoffen en achtergronden etc. zijn vaak verbluffend. Soms is de film ook heerlijk kleurig. Aan de andere kant mistte ik die kleur en variatie dus weer wat af en toe. Qua gezichten en animaties vind ik Pixars nog wel eens een stuk minder in vergelijking met de prachtige achtergronden en details, maar ditmaal zien die er toch erg goed uit moet ik zeggen. Ook is de voice-acting van hoog niveau en de vele details en lichteffecten zijn geweldig.

Uiteindelijk is Up een film die net als WALL-E voor wat teleurstelling zorgt. Het is allemaal gewoon formulewerk eigenlijk, en ik mistte nogal het innovatieve, het prikkelende en fantasierijke. Wat dat betreft kon er zo veel gedaan worden met deze film. Had de reis in godsnaam wat langer gemaakt en had wat meer mooie plaatjes van het zwevende huis boven allerlei uiteenlopende landschappen getoond. Up haalt nu nooit meer het niveau van het begin.
Qua sidekicks had het ook beter gekund, en de film is ook net wat te zoet en moralistisch op momenten. Dit komt bij mij nooit als een verrassing bij Amerikaanse animatiefilms voor alle leeftijden, zeker niet als Disney ook nog eens betrokken is, maar ik zit toch met wat teleurstelling achteraf. Eigenlijk begin ik me heel voorzichtig zelfs een beetje zorgen te maken over Pixar. Cars vond ik maar matig, Ratatouille stelde me absoluut niet teleur maar reken ik ook niet tot de beste animatiefilms die ik heb gezien, en WALL-E en nu ook Up hebben gewoon duidelijk niet aan mijn verwachtingen voldaan. Het wordt tijd dat Pixar weer eens met een film komt die echt vernieuwend en betoverend is. 3.5*.

Onverwacht goede film!

Een uitermate vermakelijke film met een tijdloos thema: avontuur en liefde. Hetgeen op scherm wordt getoverd is weer betoverend mooi en de soundtrack, met het immer terugkerende piano riedeltje, is net zo raak. Wederom een klassieker.

Vond hem tegen vallen.

Leuke en mooi gemaakte animatiefilm.

Geldt eveneens voor de fraaie en zorgvuldig uitgekozen soundtrack.

Vooral de levensloop van Fredicksen met zijn vrouw kort aan het begin van de film laat even indruk achter.

3*

Zeker een leuke film met mooie animaties, maar zeker niet de beste animatiefilm die ik heb gezien. Daarintegen weleen erg leuk en orgineel verhaal.

Dus met recht goed voor een 3,5*

Een 5 zal ik geven bij de perfecte animatiefilm. Dit is een juweeltje van een film, die dicht bij de perfectie komt. Een mooi verhaal, schitterende beelden en leuk voor jong en oud. Dikke 4 !

Wat een ontzettend heerlijke film! Heb zo genoten..!!

Echt de moeite waard, en zowel Carl als Kevin stelen mijn hart.

Hoge verwachting van deze film na veel erg positieve ecenceis te hebben gelezen maarr.. ik vond hem toch aardig tegenvallen. Heb dat bijna met al die zelfde soort films die uitkomen. Valt op dat ze enorm positieve recencies krijgen maar het dan toch altijd een beetje tegenvalt. Het begin heeft nog wel wat als je ziet hoe die samen komt en leeft met zn vrouw maar verder vind ik het verhaal niet heel boeiend. Humor is wel oke maar niet echt overtuigend. Leukste is nog de gevaarlijke hond met het piepstemmetje en als die oudjes gaan vechten. Verder is dat dikke kereltje irritant. De grap met die pratende hond al wel eens in Dexters lab gezien overgens. Die hond leek er zelf op kwa uiterlijk.. Net alsof een schrijver/tekenaar aan beide films/serie heeft gewerkt.

Mooie animaties, leuke humor (SQUIRREL!) en enkele geweldige personages. Alleen bij het verhaal had ik hier en daar mijn vraagtekens. Alsof men moeite had om van een leuk uitgangspunt een afgerond verhaal te maken.

3*

Na Wall-E wederom een Pixar film met een prachtig begin. Wat een ontroerende uiteenzetting van het leven van het hoofdkarakter! Weer had ik de hoop dat ze het nu eindelijk eens aandurfde om een echte volwassenfilm te maken. Maar helaas, want al snel werd het weer een 'dol' avontuur. Ook hoopte ik nog stiekem op Le Voyage en Ballon (kwaliteits) taferelen... Enkel de muziek deed er enigszins aan denken en was van hoog niveau.