In a Lonely Place (1950)

Ik vind dit ook zijn allerbeste rol. En het is ook dramatechnisch een hele moeilijke rol, en dat zo neerzetten, dat is ongelooflijk knap

De beste prestatie van Bogart in deze rol is misschien nog wel dat je echt bang van hem wordt als hij woedend wordt. Weinig acteurs weten die dreiging zo goed te spelen. Ik twijfel nog altijd of ik dit de beste rol vind van Bogart of zijn rol in Casablanca, maar het blijft geweldig.

Nee, doe mij maar "The Big Sleep" of "To Have and Have Not"

Ik misschien ook wel. Of toch wellicht TREASURE OF THE SIERRA MADRE, maar die zou ik moeten herzien.

Tja, Bogart heeft zoveel geweldige rollen gespeeld dat kiezen niet makkelijk is. In The Big Sleep speelt hij zijn coolste rol. To Have and Have Not heb ik nog niet gezien. Schandalig eigenlijk

herzien en snap niet waar ik de eerste keer die 4* vandaan haalde. Wat een geweldige film.

In a Lonely Place. De eenzame plek van een man in strijd met zichzelf, de eenzame plek van een kunstenaar, de eenzame plek van een wereld zonder liefde. De titel kan op vele wijzen geinterpreteerd worden.

Bogart speelt als Dix Steele in mijn ogen de beste rol van hem ooit. De film sleept je van de ene hoek naar een andere. De film begint met de moord op Mildred Atkinson en vervolgens wordt die moord eigenlijk naar de achtergrond geschoven en wordt vooral gefocust op de impact die de moord heeft op de hoofdpersonages. Dix die wordt gezien als hoofdverdachte door zijn verleden van geweld en temperament. Mooi ook die woede als ze met de Nicolais op het strand zitten en hij erachter komt dat zijn maat nog steeds onderzoek naar hem doet.

Ironie is dat de eigenschappen van Dix Laurel zowel aantrekken als afstoten. Aan de ene kant intrigeerd het haar en houdt ze daarom van hem en aan de andere kant wordt ze er bang van. Als kijker leef je eerst mee met dix in zijn zoektocht naar ware liefde en later in de film leef je mee met laurel in haar angst en verdriet. Gloria Grahame speelt haar rol als Laurel schitterend.

Vertrouwen in een belangrijk goed in deze film, het bouwt de relatie tussen dix en laurel op en zal uiteindelijk ook het einde betekenen van de relatie. De angst van Laurel komt als kijker verschrikkelijk echt op je over. Dit is hoofdzakelijk te danken aan de dijk van een rol die Bogart hier neerzet. Hij boezemt je echt angst in. Vooral de scene van de hercontruering van de moord en het licht op de ogen van dix. 'squeeze harder, squeeze harder". Angstaanjagend en werkelijk.

Tel daar bovenop de aanklacht van ray tegen het klassieke hollywood waarin schrijvers weinig artistieke vrijheid kregen en gewoon boeken 1 op 1 moesten verwerken tot script en de tijdloze muziek en dit maakt de film een ware klassieker. ray heeft sowieso wel een handje van het neerzetten van personages die anders zijn dan het systeem, de maatschappij. rebel without a cause, on dangerous grounds.

De laatste scene is werkelijk 1 van de mooiste triestigste eindes aller tijden. We zien een man die gebroken is en waarschijnlijk nooit meer gelukkig zal worden. En dan het telefoontje, laurel: "yesterday, that would have meant a great deal for us". En dan het shot van dix die onder de boog doorloopt. Een man zonder hoop. back 'In a lonely place'. Ik hield het net aan droog.

"I was born when you kissed me, I died when you left me, I lived the few weeks that you loved me"

Schitterend. 5* dik en dik verdiend.

Wow... die prachtige trailer van deze masterpiece is weer terug: Dick Steel.

"I was borned when you kissed me and I died when you left me. I lived a few weeks, when you loved me..." .

5***

Hoe meer oudbakken films ik bekijk, hoe meer ik het bestaansrecht van TCM begrijp!

Ik begrijp ook steeds meer de staus van Bogart: wat een dijk van een acteerprestie zet hij neer!

Leve de BBC voor het regelmatig uitzenden van dit soort films (want ik heb geen TCM meer op de kabel!).

Steengoed deze film!

Gloria Grahame: tribute.

Hele goede acteerprestaties en een sterk verhaal. Ook leuke bijrollen, zoals de dronken acteur en de schoonmaakster. De nadruk vond ik in deze film niet zozeer liggen op het zoeken naar de dader, maar meer op het karakter van Bogart en hoe deze beinvloed wordt door de ontwikkelingen in het verhaal. Erg sterk gedaan vind ik.

4,5*

Na het genietbare Gone With The Wind en het aangrijpende Capturing The Friedmans, is dit alweer een zeer straffe filmervaring.

Heel anders dan wat ik verwachtte, een heerlijke noir.

Het succes van de film ligt grotendeels bij het feit dat het een atypische film is, heel anders dan z'n tijdgenoten. Humphrey Bogart zet z'n karakter heel overtuigend neer, en wat een personage ook!

In vergelijking met de andere noirs is Bogart slechts een one-liner-kanon dat het ene laconieke antwoord na het andere afvuurt, hier doet hij dat ook, maar het verschil is dat ze hem een ziel hebben meegegeven, iets levensecht. En dat maakt het heerlijk om te gaan bekijken.

Vanaf het moment dat je Bogart die steen hebt zien heffen, krijg je schrik van hem en kan je niet meer met z'n grapjes lachen, dat gevoel heb ik nog nooit gehad denk ik.

Toch vond ik het jammer dan Ray een beetje te veel gaat inzoomen op de psyche van Dixon Steele, zeker naar het einde toe.

Deze staat terecht in de tiplijst, wat White Heat is voor de Cagney-fans, is deze voor de Bogart liefhebber. 4.0*

Wat een tekst inderdaad en wat een geweldige film, met Bogart in een van zijn beste rollen. Mooi stuk Wouters.

Tip: Kijk vooral ook naar de DVD special over deze film, gepresenteerd door Curtis Hanson [L.A.Confidential]

Het geeft deze klassieke film nog een extra zetje richting onsterfelijkheid.

...en vergeet Gloria Grahame niet! Geweldige performance; hier nog een link naar Gloria's doorbraak in 'Song of the Thin Man, geweldig in Human Desire of onweerstaanbaar in de rol als de prostituee Ginnie in de verder saaie 'Crossfire'.

Sterk spel!

In a Lonely Place laat de prachtige en heftige relatie zien tussen Dixon Steele en Laurel Gray zien. Humphrey Bogart zet hier wederom een geweldig personage neer. Ik heb hem al mogen aanschouwen in ‘Casablanca’, ‘Desperate Hours’ en ‘The Treasure of the Sierra Madre’ en opnieuw maar Bogart veel indruk. Het is lastig om te beoordelen in welke film hij nu het beste personage neerzet, in iedere vertolking zet hij een complex personage neer die om verschillende redenen te waarderen valt. Misschien is Bogart wel de perfecte anti-held.

Gloria Grahame geeft genoeg tegengewicht als de prachtige Laurel Gray. Grahame heb ik al mogen aanschouwen in The Big Heat, en wat ze er prachtig uit! De ultieme vrouw die ieder mannen hart sneller doet kloppen. Ze zet een mooi personage neer dat in tweestrijd leeft en niet met de complexe Dixon om kan gaan. De meeste cynische man die de meeste en mooiste one-liners van het scherm doet spatten. Ze zal één van de weinige vrouwen zijn die deze man kan temperen, en zij slaagt er met haar twijfels al amper in.

De centrale vraag in het geheel blijft natuurlijk: is Bogart schuldig?. De grote paradox komt dan ook op het einde. Ik las later uit secundaire literatuur dat de schrijfster Dorothy B. Hughes, van het gelijkname boek, Steele schuldig laat zijn, maar Ray geeft een mooiere draai aan het geheel. In de film is Steele natuurlijk onschuldig, maar voor het zelfde geld had hij zijn prachtige geliefde om zeep geholpen. Dixon Steele verliest zijn ware geliefde en daarmee misschien ook zijn onschuldigheid.

I lived a few weeks while you loved me. Goodbye, Dix.

Ik vond de film niet slecht, maar zeker geen meesterwerk. Een cynische, misantropische schrijver wordt verdacht van een moord. Afgezien van het feit dat Humphrey Bogart al dan niet de moordenaar is kon ik eigenlijk weinig met hem meeleven, want hij was een eeder antipathieke, agressieve figuur.
Gloria Grahame zet wel een knappe vertolking neer.
We staan echter toch mijlen verwijderd van bvb "Casablanca", een liefdesverhaal dat bij mij wél door merg en been gaat.

Aangenaam verrast door deze film, werkelijk prachtig melo-drama. Alles wordt subtiel opgebouwd, Bogart neemt de film met een ijzersterke rol op sleeptouw. MXO vat het slot goed samen; ik denk dan ook dat Ray een goede keuze heeft gemaakt. Als Bogart de moordenaar was, had ik het geheel waarschijnlijk normaler en meer voorspelbaar gevonden. De keuze voor dit einde maakte het zowel realistischer als unieke. Een voortreffelijke keuze dus..
Makkelijke vier sterren

Prima film-noir met in de hoofdrol Humphrey Bogart. Van alle films die ik tot nu toe heb gezien met Bogey is dit naar mijn mening zijn beste rol. Naast hem zien we Gloria Grahame schitteren, prachtige verschijning en ook nog eens een goed actrice. Verder behalve goed acteerwerk ook een prima script. Kortom, heerlijke film!

Een betoverend mooie film-noir, met een erg sterk verhaal, geweldige dialogen en prima acteerwerk, waarbij Bogart echt de uitblinker is. Wat een rol zeg! Als iemand na deze film nog niet overtuigd is dat Bogart een top acteur is, dan weet ik het ook niet meer. Aardig, achterdochtigheid, angst, woede, zijn allemaal eigenschappen, die Bogart op een sublieme manier tentoonspreid in zijn personage Dixon Steele. Ook Gloria Grahame is goed in haar rol van de charmante Laurel Gray, maar sneeuwt toch een klein beetje onder t.o.v. Bogart.
Het goede aan deze film is het feit dat het eigenlijk niet uitmaakt of Bogart de moord wel of niet gepleegd heeft zo blijkt achteraf. Ik moet zeggen dat ik het einde best verrassend vond. Ik had verwacht dat het allemaal wel goed zou aflopen tussen Steele en Gray. Uiteindelijk loopt het door het complexe karakter van Steele helemaal mis, ondanks dat hij de moord niet gepleegd heeft. Ondanks zijn onschuld blijkt hij echter wel in staat tot een moord en dat soms agressieve gedrag van hem drijft de twee uiteindelijk uit elkaar.
Voor mij was dit het perfecte einde van een geweldige film. De bijrolletjes kwamen i.m.o. niet echt uit de verf en het begin vond ik iets minder, maar verder valt er weinig op aan te merken. Echt een heerlijke film!

4,5*

Wat lijkt Carice van Houten toch op Grahame bedacht ik me tijdens de film. Maar dat terzijde.

Wat vooral blijft hangen is de perfecte chemie tussen de beide hoofdrolspelers waarbij Bogart zich met de film die ik met hem kijk steeds meer een favoriet van me mag noemen. Dixon Steele is een lastige, veelzijdige en veeleisende rol maar Bogart slaagt erin om alle karaktereigenschappen van de man geloofwaardig in beeld te brengen.

Voeg de rake one-liners en een paar aardige komische bijrollen toe en de film weet, ondanks dat het achterliggende moordverhaal wel erg (te) ver naar achteren wordt geschoven te boeien en te ontroeren. Niet de beste noir, maar door de perfecte leads een aangename kijkervaring.

Ruime 3,5*.

Uitstekende film-noir die het toch helemaal moet hebben van het geweldige acteerwerk van Humphrey Bogart en Gloria Grahame. De chemie tussen de hoofdrolspelers was subliem. Film had een ijzersterk script en ondanks dat Bogart de moord niet gepleegd had kende de film toch geen happy end en dat is uniek voor de Hollywood films van die tijd en hierin zit ook tevens de kracht van deze film.
Deze film is voor mij ook verreweg de beste film van Nicholas Ray en Bogart speelde in deze film ook een van zijn beste rollen en dat geldt zeker ook voor Gloria Grahame, die ook al een uitstekende rol vertolkte in o.a. "The Bad and the Beautiful".

Waardering; 4,5*

geweldig! al vind ik de rollen van humphrey altijd wel sympathiek, ook in z'n rol als misdadiger in desperate hours, in deze film had ik echt medelijden met 'm! geweldig acteerwerk!

Erg mooie film-noir met Bogart op zijn best. Wat speelt ie hier geweldig zeg. Ook de schitterende Gloria Grahame doet het goed.

Het verhaal is redelijk simpel, maar de sfeer is subliem. De schitterende one-liners maken het af.

4.0*

Schitterende film met een briljant script en scherpe dialogen. Acteerwerk is van een hoog niveau. De 93 minuten zijn om in een zucht.

De eindscene is kippenvel, wat een dramatisch en ontroerend slot.

4,5*

Het is allemaal boeiend genoeg om te zien en de film kent zeker een aantal fijne scenes. De reconstructie van de moord, door de ogen gezien van een haast bezetene Dixon Steele. Humphrey Bogart is perfect op zijn plaats hier als een man met een wat bruut voorkomen die wonderwel onschuldig bleek te zijn, maar voor hetzelfde geldt ook iemand om had kunnen brengen. Positief is ook dat de film lekker duister overkomt met enkele mooie zwart wit buitenscenes, al kon het geheel en het sluitstuk mij onvoldoende beroeren om echt met hoge cijfers te gaan smijten. 3,5*

The surprise Finish die de poster suggereerd heb ik niet gezien tenzij ze daarmee zijn onschuld bewijzen, maar ja... Ben normaal best een fan van oude films. De meeste Hitchcock's bevallen mij bijvoorbeeld prima. In a Lonely Place echter, deed me vrijwel niks. Bogart acteerd zeker goed, maar het verhaal gaat vrijwel nergens over, en het onbreekt totaal aan spanning.

De zwaarste en donkerste film-noir die ik tot nu toe heb gezien.

erg goede film