Emmanuelle (1974)

Als kind zijnde keek (het Duitse RTL zond dit soort films eind jaren 80 veel uit) ik er alleen maar na vanwege het bloot wat ik destijds spannend vond om te zien. Het verhaal (welk verhaal eigenlijk ) kon me gestolen worden. Het was gewoon opnemen (men zond het immers heel laat op de avond uit) en dan steeds vooruit spoelen naar de volgende spannende scene. Vanwege het jeugdsentiment geef ik hem nog een redelijk punt maar echt veel stelde het niet voor (ook vroeger niet).

Hedendaags kijkt er natuurlijk geen hond meer naar deze troep, maar vroeger moest je het met dit soort films en Nederlandse films doen op de TV. Het enige andere alternatief was destijds om naar de videotheek te gaan en daar een pikant filmpje te huren. Tegenwoordig hoef je door het internet er niets meer voor te doen.

Ik zat nog even te denken: zal ik voor een van de vele pulp-vervolgen gaan, of me toch wagen aan één van de originele Emmanuelles? En ja, ik ben toch voor het origineel gegaan, en ik heb spijt als haren op m'n hoofd. Niet dat ik denk dat de vervolgen (en zeker de Italiaanse Emmanuelle Nera's) echt veel soeps zijn, maar ongetwijfeld is het vermakelijker dan dit. Wat een dodelijk saaie, oninteressante film is dit. Emmanuelle is de vrouw van een diplomaat in Bangkok, en ze swingen er allebei lustig op los. Dat is het. Sylvia Kristel heeft een storende uitstraling, en de rest van de cast kan ook niet acteren. Tussen de brave softpornoscenes in, die hier af en toe voorbij komen, is het helemaal een cinematische drol, met voornamelijk gesprekken tussen Emmanuelle en haar vriendinnen van het niveau waar Sex and the City zich nog voor zou schamen, of weer een of andere nieuwe Franse hotemetoot (M/V) die Emmanuelle (of een andere vrouw) probeert te verleiden.En nog een keer een Thaise die een sigaret met haar je-weet-wel rookt. Verder saai, oninteressant, zeurderig, plotloos.

Ik ga hier niet te veel woorden aan vuilmaken. Met Just Jaeckin aan het roer natuurlijk veel blootscènes, aan elkaar gebreid met filosofisch geneuzel van de kouwe grond. Waardeloos. Voor zover dat mogelijk is binnen zo'n stupide geheel steelt Christine Boisson de show. Eigenlijk is Sylvia Kristel in meerdere opzichten gewoon een zielig figuur.

The book was better.

Ik kwam bij toeval vandaag een bericht tegen dat er een remake van Emmanuelle aan zit te komen - of sterker nog, volgens IMDB zou die er al moeten zijn, en op 18 mei al in Cannes vertoond zijn. Nou is er verder niet zo gauw iets te vinden (ook niet op de site van Cannes), dus daar is wellicht iets tussen gekomen... en dan nog, met Lea Seydoux in de hoofdrol. Het klinkt wat als een aprilgrap. Wat mij betreft ook niet echt het soort film waarin Seydoux goed past, dan zou ik toch liever een Sidney Sweeney of zo zien.

Maar met al dat nieuws, dacht ik dat het wellicht eens tijd was om de originele serie Emmanuelle-films op te zoeken. Het blijft toch een bijzondere serie tenslotte - zoveel delen voor een film die niemand goed vindt. En buiten dat, een heel genre daaromheen - waarvan ik me eigenlijk niet zo goed bewust ben of dat in Nederland indertijd veel aandacht trok. Deze serie werd natuurlijk vooral bekend doordat Kristel er de hoofdrol in speelde en Veronika ermee op de buis kwam een jaartje of 8 of zo later - en overigens niet deze, voor zover ik me herinner, maar deel 2. Toch een monument van die tijd, en ongetwijfeld van belang geweest in de sexuele ontwikkeling van een hele generatie - hoe kneuterig het er ook aan toegaat.

En nee, een goede film is het natuurlijk niet. Sowieso mist het nogal de wat eigen toon waar het boek ongetwijfeld beroemd om geworden is - de eigen mening van de auteur, wellicht, het op zijn minst van plan zijn een rol te spelen. Dat mist Kristel volstrekt met haar nogal wezenloze houding waarmee ze alles maar zo'n beetje ondergaat - tot en met een verkrachting aan toe, en dat herinner ik me uit het boek ook niet. Sowieso is het script wel erg losjes gebaseerd op het bronmateriaal, kennelijk werd het verhaal van Emmanuelle Arsan niet als iets essentieels gezien.

Erg spannend wordt het qua beelden nergens, het is nu wat moeilijk om te begrijpen waar indertijd alle ophef over was. Veel verder dan wat blote borsten en wat geimpliceerde sex gaat het eigenlijk nauwelijks, en zelfs dat is niet zo heel spannend gedaan. De latere delen waren in dat opzicht wel wat minder braaf en verhullend van wat ik me herinner. En daar komt Kristel er dacht ik ook wat mooier uit - ook in dat opzicht is dit niet het beste deel van de hele reeks.

Zo.

Gezonde nieuwsgierigheid (of dit louter soft porno was, dan wel van enige filmische waarde) blijkt toch niet altijd een goed idee. De reputatie heeft de film nog mee, maar daar blijft het bij. De film schippert tussen extreem fout en degoutant. De filmische waarde is onbestaande. Ik ben blij dat ik het gezien heb, maar evenzeer dat het ook nooit meer moet.

0,5

Het verhaal heeft uiteraard weinig om het lijf, de meeste acteurs nog minder. Een film die vooral een beeld schetst van '70s tijdgeest en daarvoor z'n waarde heeft. Heeft me nooit echt gelegen, en dat is niet veranderd. Maar ben dan zelf zulke losbandigheid ook nooit gewoon geweest en leef daar ook niet naar, dat speelt zeker mee. De erotische scènes zelf zijn vaak wel oké, maar een speelfilm kan je dit amper noemen, toch?

Christine Boisson die 18 was in de film blijkt zowaar eind 2024 al te zijn overleden.

Sylvia Kristel uiteraard al een pak langer, amper 60 geworden.