Sullivan's Travels (1941)

#236 in de imdb top 250.

"I wasn't hit by no darned train!"

Sfeervolle stukken in de bayou, die de Coen's gelukkig volledig uitwerken in hun homage.

Volgens mij was de bloedmooie Veronica Lake tijdens het maken van deze film pas 19!

Geboren op 14 nov.1922 en aan hepatitis veel te vroeg overleden op 7 juli 1973.

Gezien haar levensloop blijft het triest, dat zij na WO-II gedumpt is.

Hier nog indrukwekkende link

Dogie

Prachtige poster!

Hier nog link naar de vrij zeldzame COSMOPOLITAN van nov. 1941 met Veronica Lake op cover:

link naar PEEK-A-BOO

Veronica Lake was zelfs nog "miss California 1937", maar werd gediskwalificeerd, omdat zij te jong bevonden werd: ze was in 1922 geboren en niet in 1919.

Link naar site "Sullivan's Travels".

Erg leuke en sympathieke film. Mijn eerste Veronica Lake ook, en ze is inderdaad een bijzonder schone dame. En die stem!

4*

Geweldige film. De beste film over filmmaken die ik ken. Een film die komisch is en die een boodschap heeft (maar dan zo'n een die niet opgedrongen wordt). McCrea (die ik eigenlijk nog niet kende) zet heel overtuigend de charismatische regisseur Sullivan neer. De bloedmooie Lake is naast zijn zijde uitstekend en die twee vormen een droomduo. Maar vooral het script is uitstekend. Een simpel uitgangspunt uitstekend uitgewerkt.

Een van die grote mijlpalen uit de jaren '40. Geweldig. Verplichte kost w.m.b. De film verdient meer aandacht dan de 14 stemmen die hij hier heeft. 4,5 sterren.

Wow... wat weinig stemmen. Ik heb nog een R0/NTSC van deze film als back-up. Ik zal ie binnenkort aan de Pakketservice toevoegen.

SULLIVAN'S TRAVELS forum.

Briljante film!

Vreemde score-situatie bij IMDB, in korte tijd hebben zeer velen een score "1" gegeven, waardoor de gemiddelde score van 8.3 gezakt is naar 7.9.

Link 2: http://www.imdb.com/title/tt0034240/ratings

De gangbare trapezeform van de scores is nu ineens verstoord. Vreemd nogmaals, kortom

Nog geen enkele film van Preston Sturges gezien. En wil deze en The Palm Beach Story heel erg zien. Schijnen meesterwerkjes te zijn.

- R2UK/PAL: LINK 1 (€ 9,99 inkl. porto), DVDreview: LINK 2

- R0/NTSC: $8,01/€ 6,52 inkl. porto: LINK 3 (met Engelse onder- titeling!)

En uiteraard de zeer uitgebreide Criterion dual-layer-DVD (geres- taureerde) transfer, met zeer vele extra's. Uiteraard wat duurder, maar een must voor Preston Sturges fans:

cd-wow.nl (€ 23,99 inkl. porto), DVDreview

Aardige anekdote tav SULLIVAN'S TRAVELS door Francisco van Jole (TROS).

Charmante, grappige en originele film

Ik vind de film echter niet altijd even boeiend, en sommige situaties zijn wat flauw en voor de hand liggend. De romance komt ook niet los (ze hebben elkaar niet eens een kus gegeven...), hoewel de hoofdrolspelers goed acteren.
De jarenlange opsluiting van Sullivan in dat kamp vind ik wat belachelijk, hoewel wel grappig.

3,5 ster

*Trailer SULLIVAN'S TRAVELS: http://tinyurl.com/jm5jm

*Deleted scene (met Joel McCrae): http://tinyurl.com/qct5f

De humor in de film is bij vlagen wat simplistisch en oubollig. Tegenwoordig is het constant in het water vallen en dat soort slapstick niet echt grappig meer. Ook zijn de vele machinegeweer-dialogen, typisch voor komedies uit die tijd, soms onnavolgbaar. Maar toch heb ik wel een zwak voor deze komedies. Ze hebben iets charmants in hun eenvoud. Maar hoger dan 3,5* scoren ze nooit. Tot nu toe dan, want Sullivan's Travels ontstijgt zijn genre.

De humor is buiten de voorspelbare slapstick om dan ook veel beter dan de gemiddelde oude komedie. Het script is bijzonder goed geschreven en gewoon erg gevat. Maar er is meer! Zonder ooit drammerig te worden slaagt de film erin meerdere boodschappen over te brengen. Uiteindelijk wordt het niet het zware, sociale document die het had kunnen worden, maar blijft het bij kleine boodschappen, waaronder het belang van de lach, maar ook wat sterkere moralen, zoals de rol die je status in je leven speelt. Erg knap gedaan. De film mixt sowieso meerdere genres. Sturges was vooral een goed scriptschrijver, maar ook zijn regie is bovengemiddeld. Zie ook de scène met de zwerver die 's nachts over de rails loopt, de kerk-scène, de rechtbank, de briljante opening en de jongen in de racecar. De film blijft keer op keer mooie scènes bieden. Daarbij is Joel McRea subliem als Sullivan. Lake doet het vrij aardig als zijn love-interest.

Kortom: buiten een aantal achterhaalde slapstickgrappen en af en toe een iets te snelle dialoog is er genoeg te genieten. Een lekkere oude komedie.

4 sterren, maar ik neig naar de 4,5.

Ik vind Lake hier minstens even goed als McRea. De chemie tussen de twee werkt ook uitstekend.

Ik vind McRea toch wel een echte klasse hoger. Lake doet het goed, maar echt bijzonder kan ik haar rol niet noemen. De chemie werkt, maar ik zal ze niet snel aanprijzen als een van de grootste liefdeskoppels van het witte doek. Gewoon goed gedaan, niks meer niks minder.

Deze rol en haar rol in This Gun For Hire hebben op mij in ieder geval een flinke indruk gemaakt. Mooi, schitterende stem en een hoop charisma.

Mag ik hierbij naast Sulliva's Travels en This Gun for Hire, ook Lake's andere toppers vermelden:

1. comedy: I Married a Witch (R-2)

2. Film-Noirs: THE GLASS KEY en THE BLUE DAHLIA (R-0)

PS

Sullivan's Travels forum.

Volgens mij een soort teaser.

Maurice Kallis, who also worked on the This Gun for Hire poster, was responsible for the minimalist Sullivan's Travels poster. It emphasizes the beautiful blonde bombshell Veronica Lake in this otherwise seriocomic Preston Sturges film. Kallis had previously worked on The Lady Eve one-sheet for Sturges and Paramount advertising head Robert M. Gillham, and though the classic Lake image is the one that's remembered, the studio also commissioned a less abstract take for their marketing campaign.

(Heeft vorig jaar op Ebay.com meer dan $ 1.500 opgebracht...)

De Belgische variant: Link

In mijn ontdekkings-queeste naar Preston Sturges* deze bekeken. Hoewel de minste van de drie, toch weer vaak aangenaam verrast met plotwendingen (of eigenljik sfeer wendingen) die subtiel zijn aangebracht, waardoor toon-, tempo- en onderwerp kantelen.

Vond de dialogen minder scherp dan in andere Sturges' films. Toch blijft er een onderhoudende en aangename film over. Het deadpan acteren van Veronica Lake past perfect in de film en Joel McCrea was volgens mij nooit beter.

Ik ga op zoek naar nog meer Sturges.

*mijn derde deze maand, daarvoor nog nooit eentje op bijna 5300 films (een post met een voetnoot )

Leuke film met een mooie achterliggende gedachte.

Een stuk beter dan de hedendaagse films die ik afgelopen weken heb gezien.

3.5*

Film leek mij boeiend op meerdere fronten. Ik was ook benieuwd naar een film van Preston Sturges omdat het toch een grote inspirator voor de door mij geliefde Coen broertjes is geweest.

De film bevat geen onnoemelijk hoog tempo, zowel niet qua dialoog als qua plotontwikkeling. Maar dat deert niet, er blijft genoeg te genieten. Prachtige scène als dat jongetje met Sullivan aan het joyriden is en wij de gevolgen van deze actie weerspiegeld zien in een bus met andere mensen. Met de slapstick humor kon ik wel leven, al zorgde het natuurlijk nooit voor echte hilarische taferelen.

Verder eigenlijk vooral ook leuk als roadmovie. Vooral al dat gedoe om die trein in te komen, waarna ze terstonds wordt medegedeeld dat ze amateurs zijn. Mooie romantische noot af en toe als Sullivan met die vrouw, langs het water loopt. De film kan dus ook ingetogen zijn.

Qua muziek net wat te oubollig en qua cameravoering soms aardig. Mooi als de camera in de bioscoop een positie inneemt waarna alle gevangenen symmetrisch aan weerszijden de bankjes inschuiven.

Vond het allemaal dus wel leuk. Maar heb nooit momenten gehad dat ik helemaal in een deuk lag. Vermakelijke film die bovendien een mooi betoog voor vermaak boven andere soorten genre films kent. 3,5*

Wilde hier ook een heel stuk over neerzetten, maar ben het eigenlijk helemaal met maxcomthrilla eens. 3.5*

Een zeer goede film die slapstick momenten afwisselt met wat minder opzichtige humor. Helaas ben ik geen groot liefhebber van deze slapstick momenten, maar voor de rest is deze film zeer geslaagd. Niet alleen de hoofdpersonen worden terecht geroemd om hun rol, maar ook de vele bijpersonen maken het een unieke film. Hopelijk weet een volgende Sturges film alle goede noten te raken, zodat een topwaardering erin zit.

Een persoonlijk statement van Sturges haast. Inclusief de tekst in het begin waarin hij de film opdraagt aan iedereen die ons aan het lachen maakt. Tegelijk een Sturges met een wat serieuzere ondertoon. En met zelfspot. In de scene waarin de gevangenen allemaal hartelijk lachen om een tekenfilmpje zelfs ontroerend.

Ik heb minder moeten lachen dan om The Palm Beach Story wat met een kleine voorsprong mijn favoriete Sturges blijft, maar deze film compenseert dat met genoeg erg mooie momenten, zoals eigenlijk de hele scene waarin de gevangenen naar de kerk gaan om de tekenfilm te bekijken of die scenes met alleen muziek over de gelukte "travel". Tot in de kleinste bijrollen zijn figuren in Sturges films leuk, zoals bijvoorbeeld ook Sturges vrouw.

Heerlijke film.

4.0*

Als je deze film leuk vind kan ik je ook zeker The Purple Rose of Cairo van Woody Allen aanraden. Die heeft een soortgelijke thematiek en gevoel voor humor. Persoonlijk vind ik The Purple Rose of Cairo zelfs nog net ietsje leuker dan deze film.

Sullivan’s Travel wordt in een openingstitel opgedragen aan mensen die ons aan het lachen hebben gemaakt. Echt heel hard gelachen heb ik tijdens het kijken niet, maar flauw is de film en zijn humor zeker niet.

Sullivan’s Travel heeft een amusant verhaal, dat in razende vaart leuk gebracht wordt. Het gaat over een filmregisseur die het in Hollywood al helemaal gemaakt heeft en nu een film wil draaien over mensen die in armoede leven. Maar wat weet hij nou eigenlijk helemaal af van hun problemen. Om aan dat gebrek aan ervaring iets te doen, besluit de van jongs af aan gepamperde regisseur een tijdje als zwerver rond te gaan dwalen.

Zijn producers worden niet echt gelukkig van dat plan. Een meisje, dat teleurgesteld is in haar kansen op ooit nog een filmrol, ziet het avontuur met hem, na eerst wat lekker cynisme, wel steeds meer en meer zitten. Van haar gezelschap kan hij dus tijdens zijn omzwervingen met luxueuze tussenpauzes dan ook niet meer afkomen. Het levert voor de kijker een aantal komische situaties op die doen denken aan The Kid van Charlie Chaplin, maar ook aan The Grapes of Wrath van John Ford. Tragiek en humor blijken vaak samen op één en dezelfde medaille te zitten, eentje op de voorkant en eentje op de achterkant.

Grappig om te zien waar de broertjes Coen hun ideeën voor hun film Oh Brother, Where Art Thou vandaan hebben. Ik vond de film van de Coen’s een erg melige film, die mij totaal niet kon boeien. Het verhaal bleef zich telkens maar voortslepen van de ene leegte naar de andere en daar helpt dan geen goeie cameraman aan, net zo min als lekkere muziek op de soundtrack. Na het zien van Sullivan’s Travel is mijn waardering voor de Coen’s nog verder gedaald. Wat een ideeënloosheid en gebrek aan humor.

Volgens mij is humor in film vooral een kwestie van goede timing die aan een flauwe grap toch nog een verrassende draai kan geven. In Sullivan’s Travel zijn de grappen soms ook erg melig, maar het lekker stevige tempo waarmee ze gebracht worden en de wel of niet verrassend slimme combinaties lossen die flauwte in de filmlucht bij Preston Sturges meestal op,