Hachi: A Dog's Tale (2009)

sterk en ontroerend verhaal ......aanrader

Hele mooie film met mooie muziek.

Ik hield het niet droog.

Mooie film.

Pakkend.

en jij hebt geen gevoel in je lijf ben jij soms van de harde kern?

Prachtige film die op het juiste tempo wordt "verteld". Met zeer treffende muziek. Aanrader.

Mooie film, die mij als hondenliefhebber toch zeker wel wist te raken. De opbouw is rustig en verzorgd evenals het tempo. Gere slaagt erin een sympathoeke rol neer te zetten en de hond zelf is gewoon een schatje. Het drama dat de film bevat wordt op een gegeven moment wel groot aangezet, maar toch werkt het. Prima gedaan dus en een must see voor de hondenliefhebbers onder ons.

4,0*

5 sterren.

Wat een prachtfilm.

Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal.

Vol emotie, zo pakkend en ingetogen.

Prachtige muziek en sfeer.

Wij hielden het niet droog.

A must see.

Vermakelijke en natuurlijk ontroerende film.

Het leuke aan deze film is dat alles klopt. Zowel de personages als het schattige hondje. Neem daarbij nog eens de fantastische soundtrack en je hebt hier een zeer goed filmpje. De laatste 25 minuten regelmatig een traantje weggepinkt, deze film krijgt van mij een zeer dikke 4,5* maar zal zeker na herbekijking stijgen.

Een beetje tegenvallende film.

Meestal heb ik wel een zwak voor dit soort films, maar toch deed deze film mij niet zo veel. Vooral in het begin ging er veel te veel aandacht uit naar Richard Gere. Zijn personage was niet echt bijzonder daarnaast acteerde hij ook niet echt geweldig.

Gelukkig ging het laatste half uur haast alleen nog maar over de hond wat de film erg ten goede komt.

Ik ergde me ook een beetje aan het kleur gebruik in de film als het donker was. Dat blauw, met alleen bepaalde belangrijke personages en dingen in kleur. Het leek daardoor allemaal wat nepper en op een decor af te spelen.

Vooral voor het laatste half uur 3*

Prachtige film

Ik was gisteren in de videotheek aan het zoeken achter een gezellig filmpje. Toen ik deze zag staan moest ik even denken aan alle positieve reacties die ik gelezen had. Dus ik waagde mij nog eens aan een familiefilm.

Ik heb werkelijk nog nooit zo genoten van een familiefilm als deze. Ongeloofelijk schattig beestje. De film begint in een erg rustig tempo en dan zie je Hachi opgroeien.

De film bleef mooi en uiteindelijk zelfs zeer aangrijpend.

Ik had dit echt niet verwacht.

En dan het mooie is ook nog dat dit waargebeurt is. En erg mooi in beeld is gebracht.

4,5*

Ik had een beetje 't gevoel dat ik 1,5 uur naar een standbeeld van die hond heb zitten kijken...

Deze tearjerker heeft geen écht verhaal, maar vertelt een gegeven: Een Hond die altijd wist hoe laat zn baasje uit de trein kwam en daarop bleef wachten, ook al is het baasje inmiddels dood.

Hierdoor is iedereen behalve de hond een figurant en zo voelt het ook. Ze hadden feitelijk de film helemaal uit de hond zn POV moeten maken ipv alleen her en der een shakey shot op schofthoogte.

Niet te vergeten dat de film dan ook de lengte had gehad die hij verdient; een half uur in plaats van ruim 1,5 uur kijken naar het leven van een stel figuranten die je niet echt kunnen boeien en waar geen echte caracterdevelopment in zit...

Toch nog 3 sterren omdat ik aan het einde van het verhaal (toen het eindelijk wél echt 'Hachi is the star' werd' ) erg geraakt werd, maar ik vraag me af of dat ook zou zijn gebeurt als ik zelf geen Hondenbezitter was?

Emotieloze! Wat jij nu zegt is misschien wel de domste reactie ooit.

Mooie aangrijpende film die laat zien hoe loyaal een hond naar zijn baas kan zijn.

Ook wij hielden het niet droog.

Mooie film, niet gemakkelijk om emotie als trouw en vriendschap van een hond echt te doen overkomen. Toch was er duidelijk een afval in kwaliteit van de film van het moment dat de man sterft. Al bij al toch 4*

Een mooie film over onvoorwaardelijke loyaliteit!

Ik vond het voor de verandering wel fijn dat deze film niet beschikte over een spanningsboog. De film is vrij repetitief van aard, maar dat komt ten goede aan het niet nodeloos introduceren van allerlei drama - randzaken ( waarbij mensen bv. misbruik maken van Hachiko `s kunsten ). Daarbij is Hachiko gewoon een schattige en lieve hond, waar ik wel 90 minuten naar kan kijken. Er waren maar weinig scenes waarin Hachiko geen screentime had en zo hoort het ook te zijn natuurlijk!

Het verhaal is fascinerend en draagt er samen met Hachiko en het gebrek aan spanningsboog sterk toe bij dat deze film niet in het rijtje woensdagavond RTL 4 films terecht komt. Ik ving de film namelijk aan met de nodige scepsis, aangezien ik Richard Gere, nou echt zo `n verlopen favoriet voor huismoeders - acteur vindt. Gelukkig kon ik mij nergens aan hem of andere acteurs/actrices storen. Toen Hachiko zo `n 9 jaar na de dood van zijn baasje nog steeds op kwam dagen op het station, moest ik zelfs even een traan wegpinken.......Ik had eerst een 4* genoteerd, maar nu de emoties weer bedwelmd zijn, vind ik een dikke 3,5* wel genoeg.

Uiteraard niet. Er zijn door al de miljarden mensen op de wereld al zeker 9.486.632 dommere reacties gezegd ooit. Wat niet wegneemt dat de reactie inderdaad aan de domme kant was.

Ik doel eigenlijk ook niet op de manier waarop ze dat hebben uitgevoerd, want dat korrelige semi zwart wit zonder steadycam vindt ik ook niets. Ik bedoel meer vanuit de hond als hoofdrolspeler...

Een mierzoet filmpje (het glazuur spat zowat van je tanden) die mij op een gegeven moment behoorlijk begon te vervelen. Dat kwam mede omdat het verhaaltje heel simpel is en dat er maar barweinig gebeurt. Ook het eindeloze, sentimentele pianogepingel droeg bij aan mijn irritatie. Werkelijk om de paar minuten kwam hetzelfde muziekje weer om de hoek kijken, erg vervelend.

Dit is wel een prima film voor RTL4 op de zondagmiddag Kinderen voor de buis installeren, paar zakken Smarties en een glaasje prik erbij en je kunt ze na 93 minuten bij elkaar dweilen.

Aan het hoge gemiddelde te zien zijn veel van die kinderen ook hier op MM actief, want zo een hoge score voor deze flinterdunne prent kan na mijn idee niet tot stand zijn gekomen door volwassen stemmers.

De film is gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar natuurlijk hebben ze het een en ander geromantiseerd en in de caramel gedoopt om er een slaatje uit te slaan.

Ook is het niet zo gek dat die hond telkens weer naar het station gaat, hij krijgt immers van alles te vreten daar. Moet je ook eens kijken hoe dik die hond op het einde is, die is zijn baasje al lang en breed vergeten hoor.

Nee...dit had 18 jaar geleden misschien impact op mij gemaakt, maar nu is het veel te corny voor mij

Normaal ben ik niet zo van de familie film.

Ik moet zeggen hield het wel droog maar moest toch vaak slikken.

Mooi hoe de band tussen dier en mens wordt neer gezet.

De film moet het niet echt van de acteerprestaties hebben maar puur van de emotionele band tussen mens en dier. De verhaallijn is dan ook vrij slap. Maar dit doet er ook niet toe. Hier is de film niet voor bedoeld.

4,5* dik verdiend

mooi hoor !

Dit is een heel mooi verhaal. Wel om te huilen. Heb echt even een traantje moeten weg halen.

Prachtige film over de hond Hachiko die een band voor het leven heeft met z'n baasje.

Het 1e uur krabbelt rustig voort. Nergens echt bijzonder maar wel erg sympathiek dankzij een uitstekende Gere en het fantastische hondje.

Het laatste half uur is erg ontroerend en ondanks dat er eigenlijk vrij weinig gebeurt pakt de film je totaal wel! Erg prettig was het om te horen dat dit ook nog allemaal echt is gebeurt, wat toch nog een flink pluspunt voor mij is!

Deze film bewijst maar weer is wat het loyaalste huisdier op deze aardbol is

4*

p.s. de wikipedia pagina over de echte Hachiko,die lang geleden leefde: Hachiko

Ik heb echt gehuild dat laatste half uur.. Wat een overlading van emoties.. Ligt mss ook gedeeltelijk aan persoonlijke redenen maar zeker een heel mooie film

Man's best friend...

Ontroerend verhaal over de fantastische band tussen mens en dier. Het ziet er bijna sprookjesachtig uit dankzij de dromerige regie van Hallstrom en kreeg me moeiteloos mee. Ook leuk dat de film wat blijft hangen dat laatste half uur. Dat was naar mijn mening wel nodig om de lengte van die periode te benadrukken.

Ik ben zelf een grote dierenvriend en de film weet bij momenten zo goed die symbiose tussen mens en hond te vatten, je kunt het je niet voorstellen. Het valt niet te ontkennen dat in ieder dier iets menselijks zit, iets dat ons verbindt en die teruggaat tot het begin der tijden. Ik kan me ook niet voorstellen dat sommige mensen hier gevoelloos kunnen bij blijven... Prachtfilm!

Wat een lelijke poster. Die vorige was veel mooier.

Mooi en erg ontroerend.

Heb het ook bij deze film weer niet droog kunnen houden.

Denk dat er niet veel mensen zijn geweest die dat wel konden bij deze film