The Philadelphia Experiment (1984)

Grappige en originele sci-fi film (geproduceerd door John Carpenter trouwens, vergeef me dat ik daarom een horrorfilm verwachtte), met aardige effecten en een leuke, maar melige ontknoping. De acteerprestaties waren weliswaar niet zo bijzonder, toch doet de volledige cast (vooral Michael Paré) erg zijn best om er nog wat van te maken

Het verhaal blijft gelukkig de hele tijd interessant en helemaal op het einde krijgen dan toch nog een typisch Carpenter-moment (de matrozen die na de terugkeer van het schip volledig in het dek zijn 'gesmolten'). Al bij al een aangename, maar weinig opvallende genrefilm, om overduidelijke redenen niét gebaseerd op waargebeurde feiten.

3 sterren.

Leuk filmpje wat beetje gedateerd is maar toch aardig blijft.

Er werd toch goed geacteerd, en het verhaal was wel aardig verzonnen.

3 sterren

Vond het destijds best een leuke Science-Fiction / Avontuur film. Verhaal is best aardig en boeiend en er wordt ook nog redelijk in gespeeld.

Matig experiment.

Hopeloos gedateerd eighties-werkje dat vooral door de mand valt vanwege het zwakke script en de belachelijke daarbij behorende ontwikkelingen. Omdat de film zichzelf zo serieus neemt vallen de hiaten al snel op. Ondanks het verhaaltechnische geneuzel en de opeenstapelende onlogica, zijn het ook de slechte special effects en de wisselvallige acteerprestaties die niet meewerken.

Matig.

Dit is een film waar ik een zwak voor heb. Ik denk dat deze film bij de eerste twintig films zat die ik op video had. Destijds had hij aardig wat indruk op me gemaakt en ik heb hem diverse keren gezien.

Ook nu herken ik nog steeds veel uit de film. En ik vind het nog steeds een fascinerende film. Al weet ik ook bijna zeker dat, als ik hem nu voor het eerst zag, ik er nu een stuk minder lovend over zou zijn. Het verhaal is te onwaarschijnlijk om geloofwaardig over te komen. Ook is de film nu behoorlijk gedateerd. Maar ja, 2014 is nu bijna even ver verwijderd van 1984 als 1984 dat was van 1943. En dat is dan ook wel weer apart als je er over nadenkt. Zo voelt het namelijk niet. Over tien jaar moet ik de film nog eens bekijken. Dan is beiden 40 jaar geleden.

Aardige maar gedateerde eighties-film over een verondersteld echt bestaand experiment. Ik werd trouwens op het verkeerde been gezet doordat er John Carpenters naam op de DVD stond. De beste man had hier weinig mee van doen. Ach voor die 0,50 cent was het toch een leuke investering. Het concept sprak nog naar de verbeelding maar de uitwerking was erg belabberd. Waarschijnlijk zelfs voor die tijd al erg B-niveau-gehalte. We zien regelmatige gemakzuchtige achtervolging scene's. Het acteerwerk kon er net mee door en het script rammelt aan alle kanten. Leuk om eens gezien te hebben, zullen we maar zeggen.

Ooit nog gezien zo'n dertig jaar terug. Even moeten zoeken naar de titel van die andere film maar in feite is dit het omgekeerde verhaal van het betere The Final Countdown (1980) - MovieMeter.nl. Verder vond ik het ook nogal gedateerd. Enkele elementen rond het tijdreizen waren wel goed geplaatst maar de naieve romance werkt voor geen meter. De special effects zijn tenenkrommend slecht. Goed voor een keertje.

Matige film over twee matrozen die tijdens een experiment in de Tweede Wereldoorlog in de toekomst terecht komen. Eén van de vele tijdreis-films uit de jaren '80, maar wel een mindere. De special effects zijn nogal verouderd en alhoewel het fish-out-of-water element soms vermakelijk is, had daar meer ingezeten. Dat geldt eigenlijk ook voor de rest van de film.

Strikt voor de liefhebber...ik wist van te voren dat dit niet heel veel zou voorstellen. Het verhaal is even simpel als aardig, met genoeg potentieel. Iemand uit een verder verleden belandt in de huidige tijd, als een vis uit het water. Daar kun je heel leuke of ontroerende dingen mee doen. Maar dat is amper gelukt.

Sommigen zullen dat deels wijten aan de weinig charismatische prettyboy Paré. Maar het script is ook niet heel sterk geschreven. Zo vraagt hij bijvoorbeeld aan de altijd bevallige Nancy Allen waarom ze hem helpt en het blijft bij een "tsja...kweenie". En weliswaar hier en daar geinige dingetjes, hij snapt een Cola blikje niet en kijkt gebiologeerd naar een kleuren TV...maar er had zoveel meer in gezeten. En er zit ook geen spanning in de achtervolging.

Al met al vond ik dit redelijk tijdverdrijf, vooral de bijna engelachtige Allen lijkt het nog een beetje te redden. Wie hoogstaander spektakel, spanning of drama zoekt, is zo iets als Back to the Future geschikter.

Wie Michael Paré wel ziet zitten kan het nog proberen met een andere SF B-film, het niet al te hoogstaande (maar bij vlagen wel onbedoeld buikschuddend grappige) Moon 44.