The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986)

Ja, de film heeft een zodanig andere insteek dat je m eigenlijk niet direct na deel 1 moet zien of m daar mee moet vergelijken. Maar op zichzelf is het een heerlijke brute horror komedie.

Na jaren herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. De newly commissioned artwork op de box is werkelijk prachtig, al blijft de originele filmposter ook gaaf.

Ik was helemaal vergeten dat deze onder de legendarische Cannon Group is uitgebracht. Slimme zet van Hooper door het op een andere boeg te gooien, wat resulteerde in een satire met een enorme dosis zwarte humor. Meteen bij de opening gaan alle remmen al letterlijk los als twee dronken laatstejaars scholieren, onderweg in de auto naar een rugby wedstrijd, een pick-up truck lastigvallen, wat ze beter niet hadden kunnen doen. Ook vallen ze radio dj Stretch (station K-OKLA) lastig, door de lijn bezet te houden met drunk talk. Ondertussen rijd de pick-up truck weer naast ze met niemand minder dan Leatherface aan boord, die korte metten met ze maakt. De hele slachtpartij is live te horen geweest. Lt. Lefty, de wraakzuchtige oom van Sally en Franklin die jaren eerder ten prooi waren gevallen, onderzoekt de zaak. Hij komt in contact met Stretch, die zegt dat ze een tape heeft met live audio. Lefty vraagt of ze dit opnieuw live wilt uitzenden, helaas krijgen de Sawyers hier lucht van en besluiten haar radio station op te zoeken om haar voorgoed de mond te snoeren. Dit leidt tot een hilarische lange scene met Chop Top en Leatherface, complete gekkenhuis. Ze volgt de Sawyers naar hun schuilplaats, een verlaten pretpark, waar ze door middel van een valkuil, terecht komt in een ondergronds labyrint van gangenstelsels. Lefty was op zijn beurt haar gevolgd en gaat gewapend met drie chainsaws het labyrint binnen.

Ja uitermate geslaagd vervolg met hilarische scenes. Moment dat de winnaar van de Chili Cookoff wordt omgeroepen en The Cook met een big smile komt aanlopen is natuurlijk geniaal. I got a real good eye for prime meat. Runs in the family. De diner scene en de finale met een uniek chainsaw duel, wat naar mijn weten nog nooit eerder was gedaan.

Het ondergrondse labyrint met alle gangenstelsels vol met lampjes en verwijzingen naar het origineel zag er werkelijk schitterend uit. De muziek werd door Hooper zelf in combinatie met Jerry Lambert verzorgd en de special make-up effects door Savini, dus top notch.

"You have one choice, boy: sex or the saw. Sex is, well... nobody knows. But the saw... the saw is family."

Na twaalf jaar brengt Hooper een vervolg op zijn historische parel, die ongetwijfeld des tijds al veel betekende voor de film wereld en zeker het horror landschap. Toch ben ik het eens met wat hier ook al in de berichten staan, vergelijk deze prent zeker niet met deel één. Dit tweede deel gaat overduidelijk de komische kant op, wat ik eigenlijk helemaal ook niet aan zag komen. Ja, ik had het kunnen verwachten als ik normaal naar de genre's had gekeken, maar dat heb ik niet. Dan komt het toch wel als een verassing, al neemt het niet weg dat ik onwijs lekker van deze film heb genoten zeg. De re-makes en alle delen uit de jaren 2000 kunnen toch wel een stuk minder indruk maken, vooral de meest recente, maar Hooper laat hier zien waarom hij heer en meester over deze reeks is.

Het enige minpuntje binnen deze film vond ik toch wel dat geschreeuw van Caroline Williams. Als je meer van dit soort type films kijkt kom je er achter dat het vrij normaal is, maar anno 2025 vind ik dat geschreeuw echt héél irritant. Ook gewoon geen overlevingsinstinct wat er in zat, wat het overigens ook wel grappig maakt, maar het is toch te dom voor woorden dat je in plaat vans weg te rennen, in een hoekje gaat staan schreeuwen. Echt zonde, want het haalt toch wel een stukje kijk plezier weg van deze film in mijn ogen, en dat had echt niet gehoeven gewoon.

Maar daarom heen wel echt onwijs vermakelijk dit, en echt een plaatje om tijdens Halloween avond te kijken. Qua introductie neemt Hooper het al op de komische tour, maar bewaart wel de rust om een beetje te acclimatiseren binnen deze film. Chop-top is een bijzondere toevoeging die in mijn ogen niet direct had gehoeven, maar hij brengt wel het sfeertje met zich mee. Bill Johnson als Leatherface is overigens gewoon weer heerlijk om te volgen, wat blijft het toch ook een fantastische horror personage zeg, echt om je vingers bij af te likken!

De film kent een leuke dosis aan gore, die richting het einde alleen maar weet toe te nemen en in mijn ogen echt de film om hoog weet te krikken. Hoewel ik misschien met vlagen toch meer Leatherface wou zien en minder poespas daar om heen kijkt de film lekker weg. 101 minuten vind ik misschien wat aan de lange kant, al zorgt het er wel voor dat de slachtpartijen ook zorgvuldig in beeld komen, en dat maakt een hoop goed. Het blijven iconische films, en misschien moet ik binnenkort deel één toch nog maar eens opzetten!

Bijzondere verfilming als je de andere (re)make delen hebt gezien. Eerlijk gezegd heb ik me goed vermaakt. Leuk en grappig verhaal.

Ik vond TCM 1 een klein meesterwerk met die grauwe realisme stijl in beeld en audio. TCM 2 is een dolle rit, bloederige nonsens, een grand guignol en een grotere hoeveelheid kettingzagen. Immers , nr 2 is de omgekeerde wereld van nr 1.

Een weloverwogen keuze van Hooper om niet in herhaling te vallen. Daar kan ik in komen. Toch vind ik TCM 2 een teleurstelling. Een plot dat er geen is (Dennis hopper moet zowat het meest overbodige hoofdpersonage zijn van de filmgeschiedenis), een humor dat voor mij niet werkt (het dansje van Williams met Leatherface !), niet echt spannend maar eerder kabbelend. Weliswaar een uitmuntende art design (locatie van pretpark - als een attractie rit in een spookhuis op de kermis) met een fantastisch eindshot dat een knipoog kan zijn naar dat andere fantastisch eindshot in nr 1.

TCM 2 mag dan een nieuwe koers varen als een uitweg voor de valkuilen van een sequel, het is zeker niet mijn koers.