Changeling (2008)

Onlangs in de bioscoop gezien. Matige film. Begint heel sterk, maar zakt gaandeweg dieper en dieper in de miserie (letterlijk en figuurlijk dan). Op een bepaald moment had ik het gevoel dat het verhaal verteld was, maar Clint bleef maar doorhameren. Wel leuk is dat hij in zijn film verschillende facetten meeneemt (dramatische aspecten, spanning, historische context) zonder dat het onsamenhangend werd. Maar zoals gezegd had de film een pak krachtiger geweest als hij wat korter was. Mystic River wekte veel hoop, maar Changeling is een stapje terug.

Na het zien van de trailer was ik ontzettend benieuwd naar deze film. Het onderwerp leek me ontzettend boeiend en ook het feit dat het verhaal waargebeurd is sprak me enorm aan.

Changeling begon heel veelbelovend. Jolie speelde haar rol naar mijn mening voortreffelijk. Helaas werd de film naar verloop van tijd langdradig. Ik vond de rechtszaak bijvoorbeeld overbodig (het kon in elk geval ingekort worden). Er kwamen weliswaar nog steeds verrassende plotwendingen, maar ik had de indruk dat tussen deze wendingen door de film maar wat voortsukkelde, en bij die stukken verslapte telkens mijn aandacht weer.

Kortom: een sterk verhaal, goed geacteerd, maar net iets te langdradig.

Had toch wel een knap Clint Eastwood-drama verwacht, wat er te zien was was een nogal flauw en trage zondagavond-drama.

Positieve berichten over Angelina Jolie in de pers. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik vond het eigenlijk op weinig trekken. Haar personage moet zorgen voor de emoties in de film, lukte bij mij in ieder geval allerminst. Vond het een bijzonder ongeloofwaardig acteren op het verdwijnen van je kind, niet zozeer in de reacties, in de emoties wel. Bijzonder mat allemaal, en zoals ik al zei, je moet dan geraakt worden door de emoties, maar dat krijgt Jolie gewoonweg niet voor elkaar. Zeker het eerste uur kwam er haast niet meer uit dan 'Please find my son!' en 'This is not my son!', die eindeloze herhaling werd gewoon erg vervelend en leek me toch vooral een gebrek aan fantasie.

Sowieso waren de algemene acteerprestaties nou niet echt fascinerend, John Malkovich was niet al te vaak aanwezig, maar wat hij liet zien was vooral modaal. In ieder geval allerminst overtuigend in zijn rol, maar echt slecht was het zeker niet. Verder waren de kinderen haast traditiegetrouw veel te aanwezig voor hun acteerniveau, dat is alleen maar een slecht teken.

De dialogen waren er met name in de eerste helft van het stempel 'wenkbrouwfronsen', erg vreemde reacties waar ik bij vlagen om moest gniffelen, en niet om de goede redenen.

Van Eastwood hoef je daarnaast geen grensverleggende cinema te verwachten, ook in Changeling was de cinematografie erg braaf en standaard. Nergens een onverwacht, en nauwelijks een indrukwekkend shot. Wat ik nog de meest positieve shots vond waren die tijdens het ophangen van de moordenaar. Nogal summier op een haast 2,5 uur durende film.
Om de vergelijking met bijvoorbeeld Mystic River te maken, ook daar werd je niet op de proef gesteld door zoiets als het camerawerk en de muziek, maar de personages en hun emoties deden dat zeker wel.

Om vervolgens bij het langdurige verhaal te komen, vond het allemaal vooral erg voorspelbaar. Vanaf de eerste scenes is het verloop wel zo'n beetje in te vullen. Dan helpt natuurlijk niet dat de hints in bepaalde scenes er wel erg dik opliggen. De LAPD moet maar zo corrupt mogelijk neergezet worden, het werd echt irritant, Dieptepunt was nog wel die agent die letterlijk reageerde met 'Best joh, ik heb toch niks te doen'. Zo bleef dat ook nog een tijdje aanmodderen in de psychiatrische instelling. Grootschalige onderschatting van de kijker.
En de hints van deze overdreven soort had je dan ook nog wel meer door de film heen, maar het heeft nu ook weer niet zoveel zin alles te gaan bespreken.

Dan heb je dus te maken met een flauw voorspelbaar drama, met een gortdroge sfeer en matte muziek. Totaal niet de meeslepende en aangrijpende film waar ik op hoopte en met veel verwachtingen naar toe ben gegaan. Een groot gebrek aan capaciteit om emoties over te brengen. Misschien wel de grootste tegenvaller van 2008.

1,5*

Mooi filmpje van Eastwood.

Enigszins clichématig gebracht met alle stereo-typen, maar het werkt wél. De film begint redelijk tot goed en wordt langzaam aan steeds beter. Erg mooi en stijlvol gefilmd, en ondanks de cliché's, uiterst boeiend. Het acteerwerk is uitstekend en het verhaal is mooi in elkaar gestoken. Bij vlagen zelfs erg spannend. Voorzien van een simpele maar smaakvolle soundtrack, is dit een prima zit.

Een krap meesterwerkje.

Clint Eastwood levert weer een film naar behoren af, maar echt voor de volle 100% trekken doet het me wederom niet. Het verhaal verloopt verrassend in het begin en geeft je wel wat te denken. Alleen zijn sommige elementen zoals de corrupte LAPD nu niet een beetje uitgekauwd in filmland? Op het eind van de film hengelde Angelina Jolie me ook iets te nadrukkelijk (en onoprecht) naar een Oscar.

Dat Eastwood het nog niet verleerd is bewijst ie opnieuw met Changeling, alhoewel er helaas wel wat haken en ogen aanzitten. Na verloop van tijd begint de film een beetje te trekken. Er moet namelijk veel verteld worden. Héél veel. Er wordt hier op een inventieve manier gebruik gemaakt van de montage -door bijvoorbeeld twee verschillende rechtzaken door elkaar heen te snijden- maar je vraagt je af of een onsje minder de film niet ten goede zou zijn gekomen.

Jolie is bij vlagen angstaanjagend goed, maar op andere momenten vliegt ze ook genadeloos uit de bocht en schmiert ze een eind weg. De laatste scène die ze heeft met de eventuele moordenaar van haar zoon is hier een goed voorbeeld van. Gedurende deze hele scène balanceert ze continue op het muurtje der geloofwaardigheid. Waar de moordenaar] angstaanjagende trekken vertoont, wil Jolie nogal wat ver doorslaan in haar hysterische geschreeuw.

Vakkundig gemaakt door de oude meester, maar een half uurtje minder én Jolie wat meer aan de lijn had de film wonderen gedaan...

3,5*

Tsja, wel ongeveer wat ik ervan had verwacht. Niks mis met de film, zeer degelijk drama, erg goed in elkaar gezet, maar miste toch iets om te overtuigen. Naar het einde toe werd het ook wat langdradig, hoopte ik dat het afgelopen zou zijn, dan wordt er weer een scene achteraan geplakt.

Dat Eastwood goed kan regisseren is duidelijk, ik hoop dat hij eens met wat boeiends gaat komen. 3 sterren voor deze.

goede film .meer kan ik niet zeggen.

Uitstekende acteerprestaties en een goed doordacht verhaal.

Ik heb genoten, het is een prachtige film. En dat zul je mijn niet zo snel horen zeggen over films met Angelina Jolie, ik heb vrij weinig met haar namelijk. Maar in deze film is dat anders. Het is een uitermate goed verzorgde film, en dat had ik ook niet anders verwacht van Clint Eastwood, de hoge verwachtingen zijn dan ook zonder enige moeite gehaald.

Het feit dat dit gebasseerd is op waargebeurde gebeurtenissen maakt het allemaal behoorlijk 'creepy', je kan je hedendaags toch niet voorstellen dat het nu nog zou gebeuren in een land als de VS. Het is dan ook behoorlijk knap in elkaar gezet tot een toch wel vlot lopende film, want je had hier net zo goed een mini-serie van kunnen maken en dan nog meer op dingen in gaan.

Zoals ik al zei, ik heb neit veel met Angelina Jolie, maar dit is voor het eerst dat ik onder de indruk ben van een rol van haar, ze speelt echt geweldig, en laat zien dat ze toch ook kan acteren. Ook de overige rollen zijn bijzonder sterk ingevuld, met natuurlijk John als andere toppertje naast Jolie. Ook Jeffrey Donovan vond ik heel erg sterk. De wat jeugdigere cast was dan wat minder, allemaal wat te overdreven geacteerd, vond ik dan ook één van de weinige minpunten.

Visueel is het ook een mooie film, het ziet er allemaal erg picobello uit, ook complimenten voor het decor en de make-up etc. En natuurlijk was de Score ook goed, niet briljant maar wel erg goed en werkt sterk qua opwekken van sentimentele gevoelens.

Zeker weten een aanrader, het is een sterke drama maar ook een behoorlijk spannende en boeiende film.

4.5*

Als Californiër in hart en nieren is Eastwood geboeid geraakt door deze ophefmakende zaak in eigen streek in de jaren '20. Het is een schreeuw van verontwaardiging.

Dat de verdwijning van een kind het hele maatschappelijke systeem van LA zou dooreenschudden had Christine Collins, de moeder, zeker niet voorzien. Ze deed wat ze moest doen en maakte gebruik van het inefficiënte gepolitiseerde systeem om haar strijd te voeren, nadat ze er zelf het slachtoffer van werd . Het wordt helemaal chaotisch wanneer er nog een serial-killer-plot bovenop komt. De film heeft me makkelijk te pakken gehad, al lag het emo-gehalte op bepaalde momenten schaamtelijk hoog en bleef Eastwood naar mijn zin teveel plakken aan de politieblunders en de psychiatrische instelling. Een deftig en sober drama maar geen oscar-potentieel.

Clint is een held, dat heeft de beste man meermaals bewezen. Ook zijn nieuwste film, Gran Torino was fantastisch. Ik keek ook erg uit naar deze film. De trailer was toch aardig indrukwekkend, het verhaal interessant en met Clint Eastwood aan het roer kan het ook bijna niet misgaan. Dat ging het ook niet echt, maar toch viel deze Changeling me ietwat tegen.

Een verhaal dat waargebeurd is maakt het voor mij toch al snel ''een beetje'' meer indrukwekkend, dan dat het eigenlijk is, want ja, het is waargebeurd. Natuurlijk vereist dat wel de juiste uitwerking en dat viel me in deze film toch het meeste tegen. Angelina Jolie doet het geweldig en maakt indruk. Ze uit haar emoties uitstekend, al wordt het op het eind bijna een beetje te veel van het goede. In de scéne met de moordenaar ging ze bijvoorbeeld nét over de lijn wat mij betreft. Maar oké, niet veel op haar aan te merken. De rest van de cast was opzich ook goed, al presteerden de kinderen wel behoorlijk onder de maat. Vanaf het moment dat Jolie haar zoon kwijtraakt gaat het wat mij betreft een paar keer goed mis. Ze krijgt een aandere jongen in haar handen geschoven, neemt 'm uiteindelijk mee naar huis, maar dan? Ze wacht veel te lang om eens goed duidelijkheid te verschaffen. Zo krijgen we niet één gesprek te zien van haar met de jongen, die ik sowieso had willen zien. Waarom ben je hier? Waarom doe je dit? Wie heeft je hiertoe gedwongen? Op tafel met dat verhaal anders gebeuren er andere dingen, want ik wil mijn zoon! Want dat wil ze toch zo graag? Een paar weken (?) later zit ze dan bij hem aan bed, terwijl die slaapt en vraagt ze hem voor het eerst iets, maar het is veel te laat en heeft het geen zin, want hij slaapt en hoort dus niks. Op het eind bleef ik nog even met een leeg gevoel zitten. De jongen wordt opgepikt door zijn moeder bij op het treinstation. Ja, en? Hoe zit dat nou precies allemaal? Hij zegt nog even dat de politie hem tot alles heeft gedwongen, maar voor de rest worden we wat te kijk gezet. Althans, zo voelde het voor mij. Nou wil ik niet té negatief zijn, maar hier ligt toch wel een aardig fundament voor het verloop van het verhaal en ondanks dat het is waargebeurd, voelde het soms ietwat ongeloofwaardig.

Het lijkt of Eastwood meer tijd heeft besteed aan alle ''overige'' details van de film. Het tijdsbeeld wordt geweldig neergezet en het ziet er allemaal prachtig uit. Huizen, auto's, kleding, eigenlijk alles. Dus ook de onwetendheid van bepaalde mensen, zoals die dokter. Waren mensen echt nog zo dom toen, dacht ik op een bepaald moment? Ja, je zoon is gekrompen. Dat kan hoor, als ze in zo'n situatie zitten. Tegelijkertijd veranderd zijn uiterlijk mee, ook heel normaal. Vreselijk, dat kan je toch niet geloven. Njah, het zal wel. Het was blijkbaar echt wel zo, net als het moment waar Jolie erg makkelijk in dat psychische instituut wordt ''gegooid''. In die tijd kon dat nog, gelukkig is er na die tijd verandering in gekomen. Een paar indrukwekkende scénes in het ''gekkenhuis'' worden afgewisseld met wat vreemde momenten. Jolie maakt uiteraard deel uit van de indrukwekkende momenten, net als de andere vrouw die ze daar ontmoet, maar op een gegeven moment dacht ik toch echt dat die dokter daar ook zo corrupt was als het maar kan. Teken dit en je bent morgen nog vrij. Met zo'n uitspraak moet je wel corrupt zijn. Toch leek hij verbijsterd toen Malkovich daar de vloer even aan kwam vegen en moest het net voorstellen of ie' nergens van wist. Beetje vreemd, maar oké. Malkovich speelt ook sterk trouwens, maar heeft ook een mooie rol, net als de advocaat die pro-deo de zaak komt ''redden''. Mooie scénes in de rechtzaal trouwens, al begon het op het laatst wat langdradig te worden.

Op een gegeven moment, dacht ik; nog niet afgelopen? Eastwood breid er een beetje een eindstuk aan die wat mij betreft veel sneller had gemogen. Denk je dat het afgelopen is, krijg je weer wat te zien en te horen. Opzich niks mis mee, want alles moet verteld worden, maar het tempo had wat opgeschroefd mogen worden op een gegeven moment wat mij betreft. Ik dacht zelfs nog een tijdje dat haar zoon nog leefde, door het telefoongesprek op het laatst. Ook weer een beetje vreemd. Jolie wordt gebeld door de moeder van David (de jongen die wél gevonden is), maar er wordt duidelijk de indruk gewekt dat haar zoon gevonden is. Voor ons als kijker, maar ook voor Jolie zelf, want het is duidelijk dat ze pas bij aankomst op het politiebureau erachter komt dat het niet haar zoon betreft, maar die David. Beetje sneu eigenlijk. Wel leuk dat Walter, de zoon van Jolie dé reddende daad heeft verricht die ervoor heeft gezorgd dat David daar zat, maar echt veel deed het me niet meer eigenlijk. Net als meerdere momenten in de film. Mooi, redelijk ontroerend, maar nergens wist het me écht te pakken en dat had ik wel verwacht.

Shit, dit is alweer veel te veel. Ik kap ermee. In het kort; opzich een prima film, maar niet altijd even overtuigend uitgewerkt. Uitstekend acteerwerk van Jolie, prima sfeer, mooie muziek, geweldig tijdsbeeld en toch erg veel respect dat Eastwood dit op zijn oude dag nog voor elkaar heeft weten te krijgen. Twee films in één jaar en zelfs een film waar hij ook nog de hoofdrol heeft, Gran Torino. Die vond ik beter, maar ook deze is het bekijken zeker waard, ook al viel hij me wat tegen. Toch een voldoende.

Voordat ik Gran Torino ga zien, wilde ik toch nog eerst even Changeling van Clint Eastwood meepikken. Ook een film waar ik best naar uitkeek. Het was allemaal best aardig, maar viel me desondanks uiteindelijk toch tegen.

Er zaten in mijn ogen net iets teveel vervelende momenten in de film. Meest storende vond ik nog wel het moment waarop Jolie te horen krijgt dat de politie de eerste 24 uur niet op zoek gaat naar haar zoontje. De reactie die op dit nieuws volgt, leek zo regelrecht uit een belabberde aflevering van GTST te komen. Veel te gemaakt en dus geen echte emotie. En andere, ook al reeds eerder becommentarieerde scène, is wanneer Jolie de moordenaar, Gordon Northcott, bij de strot pakt, een dag voordat hij wordt opgehangen. Die scène duurt gewoon nét iets te lang, waardoor hij in plaats van ontroerend, een beetje lachwekkend wordt. Voor de rest is op het acteerwerk weinig aan te merken. Wanneer ze in de inrichting opgenomen wordt, speelt ze haar rol echt met verve.

De kritiek dat de film iets minder lang had mogen duren, begrijp ik wel maar onderstreep ik niet geheel. Vond de speelduur namelijk in principe niet heel erg storend. Dat sommige scènes te lang duurden (zie voorbeeld hierboven), vond ik wél het geval. En dat kan wel eens funest zijn voor een film die je dient te raken.

Visueel vond ik Changeling overigens een plaatje. Je kon duidelijk zien dat er veel tijd en geld gestoken moet zijn in de setting. Dit levert dan ook gedurende de hele film een prachtig decor op.

En hoewel Eastwoods 31e film als regisseur absoluut niet slecht was, viel hij toch wel enigszins tegen. Nadat de film afgelopen was, bekroop mij het gevoel dat er een goede kans om een topfilm te maken, gemist was. De setting, sfeer en het verhaal staken op zich goed in elkaar, maar de echte finishing touch miste. Nergens pakte de film me echt bij mijn strot, en dat is toch wel bepalend voor een drama dat ook nog eens meer dan twee uur duurt.

Een indrukwekkende film die vooral door zijn vakmanschap en het macabere verhaal meer dan de moeite waard is.

Alvorens op de film in te gaan wil ik nog melden dat ik 80 jaar te laat geboren ben. Ik ben werkelijk geobsedeerd door Los Angeles van de jaren 20 t/m 50. Leve de roaring twenties, leve het interbellum! enfin

Teneerste alle lof voor de magistrale decors en set desgin. Los Angeles van weleer ziet er fantastisch uit en doet Chinatown en L.A Confidential verbleken. Vooral de buitenopnames zijn briljant, Hoe hebben ze dat gedaan? Straten vol bewegende mensen en auto's die exact uit die tijd zijn met een oog voor detail die bijna neurotisch is. Dit alles geweldig in beeld gebracht in prachtige mise en scènes. WOW

Visueel een van de mooiste films die ik in jaren heb gezien.

Waar gebeurde verhalen zijn vaak moeilijk te schrijven tot een boeiend evenwichtig script. Ze zwichten wel eens onder het eigen gewicht en de schrijvers moeten keuzes maken wat ze wel en niet willen vertellen. Daarnaast zijn ze natuurlijk minder vrij om een mooie boeide ontknoping te verzinnen.

De eerste anderhalf uur waren bijna perfect aan de film, maar helaas, nadat de vermoorde kinderen gevonden zijn, zwicht ook deze film.

Het is zware kost en Eastwood wil gewoon te veel vertellen. De corruptie bij de LAPD, de omgang met psychiatrische patiënten, de doodstraf, de hoop naar de waarheid en het gevecht voor gerechtigheid. Teveel onderwerpen waardoor ze niet allemaal goed zijn uitgewerkt. Ook de bijrollen vond ik hierdoor niet allemaal goed tot een recht komen. De LAPD, de dominee, haar vriendinnen uit de inrichting, de kindermoordenaar et Doordat er geen duidelijk keuze werd gemaakt lijkt het einde te lang, wat niet zo had hoeven te zijn.

Ik begon me ook erg te storen aan Jolie die tot in den treuren roept: My Son, My son,. dit werd op den duur een beetje lachwekkend.

Desalniettemin vond ik Jolie bij vlagen goed spelen en Malkovish wat uiteraard weer briljant. Ook vond ik de film op dramatisch vlak zeer goed werken door in de eerste plaats het schokkende verontrustende waar gebeurde verhaal.

Ondanks zijn tekortkomingen, een zeer boeide film die vakmanschap op elk vlak uitstraakt.

Eastwood bevestigd weer dat hij bij de Elite van de top regisseurs hoort.

Zeker een aanrader dus!!

Een film vol van pseudo-wendingen en interessant-doenerij, maar bovenal een flinke dosis moraal.

We beginnen in de omgekeerde wereld. Het 'valse' jongetje speelt volwassen en de moeder is de kleuter. Tieren en schelden tegen een klein jochie. "I want my son backkk!" en even later moet natuurlijk een goedmaker-scène volgen. Vreselijk moralistisch de gehele film .

En dan over de enorme wanprestatie van Jolie (een oscarnominatie, lol!), echt veruit de slechtste rol die ik van haar gezien heb. Te janken en te doen, alles zó overdrijven. Malkovich kan er over meepraten, want wat een overacting laat die man zien.

Verder nog de ergerlijke dialogen, die soms gewoon zelf in te vullen zijn. Het verhaal wat dan volgt van de 'handlanger' is nog te verdragen, maar de link (en reacties) wordt zo ontzettend slecht dramatisch gebracht. Om even terug te komen op de pseudo-wendingen: Eastwood probeert meerdere keren de kijker 'op het verkeerde been' te zetten door te doen als of haar zoon nog leeft, wat ook erg irritant werd na een tijdje, vooral de laatste keer met het telefoontje toen David te voorschijn kwam.

De film duurt ook veel te lang en alles word zo vreselijk aangedikt (bijv. Room 18 en tal van overbodige huil scènes), geforceerd drama ten top en uiteraard kon ook The Lord niet ontbreken in dit feest.

Het verplichte rechtzaaknummertje (dat geklap in de rechtszaal ) kon natuurlijk niet weggelaten worden, ik had het toen overigens allang gehad, al zo'n 75 minuten. Slechts het eerst kwartier was goed te doen.
Dan na de al totaal overbodige melodramatische executie nog dat einde... Onbegrijpelijk dat zoveel mensen dit goed kunnen vinden. Over de oscarnominatie voor cinematografie zal ik verder maar zwijgen. Oscars (andere filmprijzen ook niet) heb ik nooit erg serieus genomen.

0,5*

Clint Eastwood is een leuke man. Niet alleen vanwege zijn legendarische status als western-held, maar ook, zo blijkt, omdat hij films weet te regisseren die zo heerlijk, ouderwets (?) als een 'film' aanvoelen.

Zonder als een oude lul te willen klinken.

Maar je moet het hem nageven: hij zal altijd zijn best doen om iets kwalitatiefs te maken. De verhalen die hij de laatste tijd verteld zijn menselijk, dramatisch, groots, meeslepend, maar zonder veel opsmuk verteld. Ze zijn boeiend en kruipen onder de huid. Het zijn nog eens echt ... films.

Changeling gaat daar doodleuk mee verder. Geen film voor de toplijsten van beste films ooit, maar toch een zeer intrigerende film waarvan je blij bent dat ze nog gemaakt worden.

Alles aan de film is in orde. Het verhaal is werkelijk absurd en alleen daarom al fascinerend, maar het drammende This is a true story aan het begin houdt de aandacht er extra bij. Scène voor scène ontvouwt zich een listig complot vol leugens en bedrog, waarvan wij slechts een glimp te zien krijgen. Het slimme spel met informatie geven en aan de kijker onthouden is mogelijk door het prima script. Dat bovendien Angelina Jolie de kans geeft om haar aanleg tot acteren voluit tentoon te spreiden.

En de film zakt eigenlijk nergens in. De volle speelduur blijft hij interessant, wat behoorlijk knap is, het geschetste tijdbeeld is schön, en ohja: vergeet niet de uitmundende rol van John Malkovich! Een prachtig personage speelt hij hier, met een krachtige stem en een besluitvaardige blik in zijn ogen. De clash met de hogere politiemannen en gezagshebbenden van het gesticht zijn schitterend.

Deze film draait om het vechten voor rechtvaardigheid. Een schitterende, 2 uur lange strijd die meerdere sociale vraagstukken aankaart, accuraat is, ontroert en gevoelens van haat en afschuw oproept. Het is een geweldige film geworden. Indrukwekkend door zijn soberheid, memorabel om zijn degelijkheid. Ook deze films moeten gemaakt worden.

3,5*

Het heeft even geduurd voor ik de film kon bekijken, maar het was zeker het wachten waard! De film stond al maanden op mijn verlanglijstje. Zeker na direct zo hoog te scoren in de top recent en om Clint Eastwood uiteraard. De man is maar een aparte kerel, maar ik kan er niet omheen dat hij prachtige films maakt. (hoewel ik Gran Torino absoluut vond tegen vallen) Ik was ook wel echt blij dat hij er zelf niet in mee speelde!

Het eerste wat opvalt is de omgeving waar de film gemaakt is. Alles klopt, alles is geweldig uitgewerkt. Van kleding tot auto's, van kapsels tot kantoren, alles klopt. Je merkt dan ook al snel dat je naar een klasse film aan het kijken bent. Een film die wat mag kosten en vraagt om aandacht.
Het tweede wat het benoemen waardig is; de wijze waarop het gefilmd is. Prachtige lange take's, vanuit alle hoeken, kanten, kieren, ramen en ga zo maar door. Erg mooi gedaan.
De acteerprestaties vond ik absoluut geloofwaardig. Vooral Angelina Jolie speelt de rol prima. Een beetje zoetsappig en dramatisch, maar dat hoort ook bij de film denk ik zo. De één vindt de scene waarbij Jolie de moordenaar tegen de muur drukt en eist om uitleg te overdreven, de ander vindt het geweldig gespeeld. Ik hoor zelf meer bij het laatste.

Uiteraard zitten er ook wel wat minpuntjes in de film. De film is af en toe traag, maar net niet traag genoeg om de aandacht te verliezen. Er blijven wel wat gaten in het verhaal. Niet alles wordt even goed uitgelegd; soms gaat het heel snel, soms tergend langzaam, maar nog is niet alles duidelijk. Waarom de jongen uiteindelijk nou 'Walter Collins' speelde wordt maar heel simpel uitgelegd. Waarom je als 'moeder' van een ontvoerd kind het 'nep' kind niet om uitleg vraagt snap ik ook niet goed. Het 'nep' kind weet toch verdomme dat hij het kind niet is! Ik denk echter dat aangezien het een waargebeurd verhaal is, ze ook niet om bepaalde dingen heen kunnen. Ik weet het niet, maar hoop het dan maar. Dat alle dingen die nu vraagtekens oproepen nou eenmaal zo gebeurd zijn. Dat het allemaal zo simpel was.
Het zijn echter wel dingen die de film net wat minder maken. Je kan het niet laten om er twijfels bij te krijgen.

Hoe dan ook. Het is het wachten waard geweest. Van kippenvel-momenten tot gruwel-momenten. Het zit er allemaal in. Eindelijk weer een topfilm. Voor mij weer de beste film sinds Into the Wild. Een film die niet aan de collectie mag ontbreken.

Prachtige, boeiende film met veel sfeer, geweldige decors, typische, goed passende Eastwood-muziek maar vooral een geweldige Angelina Jolie.

En je mag best weten dat ik een behoorlijk hekel aan dat mens had, vanwege haar flutrollen als zogenaamd stoere getattoëerde chick in allerlei baggerfilms, zoals Tomb Raider en Wanted. En dat excentrieke gedrag van haar in het echt, met kinderen met rare namen enzo. Maar acteren kan ze. Waarom speelt ze niet altijd in dit soort films? In latex rondlopen en stoer kijken is echt zonde van haar talent.

De rest van de cast was ook uitstekend. Ik vond die ene agent (J.J. Jones, gespeeld door Jeffrey Donovan) wel extreem veel lijken op Marco van Basten, trouwens

Eastwood heeft me weer overtuigd, 4.5 sterren.

Zo, helpt Eastwood hier toch even een tragisch en indrukwekkend verhaal om zeep.

Het getuigt alvast van weinig lef om een dergelijk verhaal in zo'n veilige, klassieke Hollywood-vorm te gieten. Het begint al met die gezapige pianoriedeltjes en dik aangezette strijkers. Maar ook de zielloze editing en een romantische kijk-ons-eens-een-mooi-tijdsbeeld-schetsen-air irriteren vanaf minuut één. Veel te passief, melig en conventioneel als je het relateert aan de nachtmerrie die de hoofdpersoon doormaakt. Die vrouw is kapot. Daar kun je toch niet op deze wijze empathie voor opwekken?

Hoe het dan wel moet? Ga all-in, of laat het verhaal voor zichzelf spreken (want daar is het indrukwekkend genoeg voor). Voor een voorbeeld van all-in verwijs ik naar Du Welz' Vinyan, een totaal andere film maar wel met een gelijkaardig thema. Een film waarbij het verhaal wél met beeldtaal wordt verteld, en daar glorieus in slaagt.

Eastwood doet hier af en toe wat halfslachtige pogingen toe, maar beklemtoont constant de verkeerde dingen. De schaarse nuances die er al waren verdwijnen definitief en de cliché archetypes vliegen je om de oren. Neem nu de introductie van die psychiatrische inrichting, compleet met donderslag en schreeuwende patiënten op de geluidsband. Ironisch hoe de film duidelijk probeert te maken dat die vrouwen om het minste of geringste plat worden gespoten, maar dat in nagenoeg elke scène wel een of ander krankzinnig wijf te horen is, om maar aan te geven hoe verschrikkelijk het in die tent wel niet is. Ik wil best geloven dat de omstandigheden destijds nog erger waren, maar kom in ieder geval niet met van dit cheesy effectbejag.

De gedeeltes waar Eastwood zijn verhaal en zijn acteurs het werk laat doen, zijn dan nog het beste. De scène waarin Sanford door die kosjere detective wordt ondervraagd, bijvoorbeeld, is grotendeels prima, gewoon door de stuitende realiteit. Maar wanneer de hand van de regisseur te zien is, met name dat shot van die opgebrande sigaret (zo flauw en quasi-indrukwekkend), verliest de scène een groot deel van zijn kracht.

Eastwood maakt in Changeling telkens de verkeerde keuze. Het verhaal krijgt niet de ruimte zichzelf te vertellen dankzij enkele halfslachtige pogingen om het allemaal nog een stuk dramatischer te maken. Uiteindelijk blijft er niets anders over dan een oppervlakkige benadering van een indrukwekkend verhaal, volkomen ontdaan van enige nuancering (zelfs Collins is eigenlijk een erg plat personage) en behapbaar gemaakt met vreselijke en vooral ongepaste sentimenten. Zelfs de uitmuntende cast kan daar weinig aan veranderen.

1,5*

Degelijke film van Eastwood, maar daar houdt het wat mij betreft ook wel mee op. Ik had er toch wat meer van verwacht met Eastwood aan het roer en het op papier indrukwekkende en interessante verhaal. De hoofdrolspeelster doet het in ieder geval grotendeels meer dan goed. Vooral in de psychiatrische inrichting laat Jolie uitstekend acteerwerk zien. Op het eind vliegt ze in de confrontatie met de moordenaar, die te lang duurt wel wat uit de bocht, maar verder is er weinig op aan te merken. De rest van de cast deed het ook naar behoren. Malkovich valt eigenlijk ook nooit tegen, al blijft het wel raar om juist hem als een geestelijke te zien, maar hij overtuigde verder wel.

Verder is de aankleding van de film uitstekend en wordt ook de jaren twintig/ jaren dertig sfeer goed neergezet. Jammer alleen dat er voor sommige zaken wat teveel tijd wordt uitgespannen. Het eindstuk wordt uitermate lang gerekt en er lijkt geen einde aan de film te komen. Ik had op een gegeven moment verwacht dat de jongen uiteindelijk wel gevonden zou worden maar dat gebeurde uiteindelijk niet. Dat was op zich ook nog wel een vreemd telefoongesprek aan het einde die deed suggereren alsof haar zoon dan toch gevonden was, terwijl het om een jongen ging die Walter kende, omdat hij ook ontvoerd was. Een scène die wat mij betreft er niet perse in had gehoeven.

Verder is de film best aardig om te zien dus, al werd het nooit echt indrukwekkend of werd ik in het verhaal meegezogen, iets waar Eastwood wel bij Gran Torino voor mij in slaagde. Verder is het gewoon een “veilige” en degelijke film, die een groot publiek waarschijnlijk wel zal aanspreken. Interessant en onderhoudend, maar in zijn geheel wat mij betreft niet de topper die menigeen er wel in ziet.

3,0*

Behoorlijke film van Eastwood die de hele lengte weet te boeien. Echter wordt het verhaal tegen het einde aan storend, omdat het te lang gerekt wordt en overbodige scenes bevat die al vaak genoemd zijn hier (Spetie, HarmJan)

Visueel niet slecht, ook nergens bijzonder. Wel een plus voor Angelina! Die naar mijn mening nergens over de streep gaat.

3.0*

Redelijk, maar nergens bijzonder, dit degelijke drama van Eastwood. Het waanzinnige verhaal (Kafka is er niks bij) is fascinerend genoeg maar een flink aantal aantal losse eindjes (exacte rol politie, wie was het jongetje nu?) en te weinig aandacht voor een aantal belangwekkende aspecten (met name de relatie tussen Jolie en het jongetje) zorgen toch voor een teleurstellende kijkervaring.

Malkovich is verder erg goed, Jolie bakt er helemaal niks van. 2,5*.

Recensie: Changeling

Clint Eastwood is een bekende regisseur, een goeie regisseur is hij tevens ook. Hij heeft een aantal opmerkelijk films (in een goede manier). Naar mate Clint ouder word, des te beter zijn films worden lijkt wel. Ondanks dat heb ik hem nooit een slechte regisseur gevonden. Hij kiest gewoon altijd een boeiend verhaal, kiest een goeie Cast uit en gaat er gewoon voor.

Jolie is een bekende actrice, maar kan zij ook dit drama aan?

Dat antwoord is 'ja'. Angelina Jolie ken ik vooral van actiefilms zoals Mr. & Mrs. Smith waarin ze een huurmoordenaar speelt samen met haar echtgenoot Brad Pitt. Beide hebben ze een geweldig jaar gehad (2008). Hij deed mij de ogen openen in de film van Fincher: Benjamin Button. En nu doet Jolie mij de ogen openen, want wat een performance is dit zeg! Op zich klinkt het raar maar ik vind dit een prachtige drama film. Ik hou zelf altijd wel een beetje van drama, dit soort drama's die ook nog eens waar gebeurd zijn slaan er bij mij wel in. Zeker met zo'n geweldige Cast want laten we zeker niet John Malkovich zijn bijrol vergeten. Molkovich speelt zoals we van hem gewend zijn, goed met veel overtuiging.

Maar die overtuiging was ook te vinden bij Angelina Jolie, op haar houding, uiterlijk en vooral woedenaanvallen. Een echt super drama en Jolie haar beste acteerprestaties ooit. Ik ben nu echt een fan van haar komende films, ik ben benieuwd of ze nog meer drama's gaat vertolken. De film zat goed in elkaar, de scenes liepen goed in elkaar over! Pracht drama en zeker 4* waard.

Mooie, ouderwetse cinema, met enkele tekortkomingen. De film is in de eerste plaats te lang, en begint op een half uur voor het einde wat te slepen. Daarnaast kennen karakters en verhaal geen enkele grijswaarde: het gaat over goed en kwaad, een tussenweg is er niet. Aan de andere kant komt de film op sommige momenten daardoor alleen maar harder aan, en wordt je op het hart gedrukt dat het toch echt gebeurde. Misschien is dit een verhaal dat je niet moet willen nuanceren...?

3,5*

Zeer boeiende film. Mooie sets, met al die auto's, kleiding, gebouwen en trams. Heel erg goed gedaan. Kom mij prima verplaatsen in die tijd. Alleen miste ik iets over Sarah Louise Northcott. Zij was uiteindelijk schuldig bevonden aan de moord van Walter Collins,als ik het goed heb.

Hele sterke film, maar duurde in mijn mening te lang.. Ik had verwacht op het moment dat de LAPD realiseerde dat ze fout zaten, de film wel redelijk afgelopen zou zijn. Ik had verwacht iets in de trend van: die en die werden berecht, en ze leefden nog lang en gelukkig (nou dat weer net niet dan.). Maar toen kwamen al die rechtzaken, en die deden toch wel wat afbreuk aan de film vond ik.



Wel grandioos geacteerd, ik ben echt een Malkovich fan . Jolie ook fantastisch.

4*

Vakkundig gemaakte film die eigenlijk weinig fout doet maar me nooit echt raakte. Het verhaal op zich is indrukwekkend genoeg en ook het acteerwerk vond ik niet slecht maar zeker het eerste uur deed het me eigenlijk weinig. Richting einde toen Christine weerbaarder werd en wat meer terug ging vechten werd het een stuk interessanter en deed de film me ook meer.

Al met al dus zeker niet Eastwoods beste film maar wel oerdegelijk formulewerk dat nergens echt verrast maar ook nooit door de ondergrens zakt.

3,5

Clint Eastwood blijft één van de grootste helden die de cinema ooit gezien heeft, zowel als acteur als regisseur. Als regisseur is het altijd nogal hit and miss, waarbij de hits (Million Dollar Baby, Mystic River, etc.) toch wel zwaarder doorwegen dan de misses (Space Cowboys, The Rookie, ...). Changeling is een goede Eastwood film, zeker niet de beste, maar meer dan degelijk en sowieso ver boven veel andere regisseurs staand. Het perfecte tempo en mise-en-scène, de humanistische manier waarop (in dit geval) vreselijke zaken verteld worden, het is allemaal typerend en ook hier aanwezig. De personages missen echter wel een beetje ontwikkeling binnen de film (de slechterikken zijn slechterikken en de goedzakken zijn goedzakken, geen overlapping), maar dat is dan ook de enige fout. In 2 uur en 20 minuten een relatief simpel verhaal vertellen zonder één overbodig aanvoelende scène waardoor de film totaal niet verveelt is natuurlijk ook een enorme kunst. Het acteerwerk is simpelweg goed: Angelina Jolie roept nogal duidelijk "NEEM MIJ SERIEUS ALS ACTRICE", en legt een vrij degelijke rol neer (af en toe er een beetje over, maar soit), verder een geniale support van ondermeer Michael Kelly, John Malkovich en Geoff Pierson en een algemeen geniale casting! Iedereen is in topvorm, van elke character actor die een simpele politieagent speelt tot de kinderen (indrukwekkend!). Verder is de art direction geniaal: niet alleen ziet de film er goed uit, maar hij overtuigt ook op vrij ongeziene wijze dat de film in de jaren 20 afspeelt. Geen flauwe pop-cultuur referenties of glimmende old-timers in de straten: de omgeving overtuigt heel hard op vlak van situering zonder dat de voorwerpen en details het uitschreeuwen, vrij indrukwekkend. Een relatief goede Eastwood-film betekent natuurlijk een absoluut zeer goede film, dus dubbel en dik het kijken waard!

Topfilm met een topprestatie van Jolie. Boeiend van begin tot einde. Het bevat enkele onlogische wendingen en kleine hiaten in het script die de film de 5* van mij heeft gekost en Jolie waarschijnlijk haar Oscar (want ik vond de film toch echt boeiender en beter geacteerd dan The reader).

Heerlijk! mooie reactie, goed onderbouwd, maar ben het totaal niet met je eens . Als je Jolie in een waardeloze rol wilt zien waarbij ze, naar mijn idee puur om d'r pruillipjes is gecast moet je Wanted kijken, maar hier acteert ze toch echt boven verwachting hoor.

Changeling... de eerste fim die ik gezien heb van Clint Eastwood als regiseur waarin Clint dit keer geen rol vertolkt. Ik moet zeggen: ook al speelt Clint er niet in. Hij weet me toch weer een pracht van een verhaal in elkaar te flansen.

De settings van Changeling (die Los Angeles van de jaren 20) zijn om te beginnen erg mooi nagebouwt en de film begint eventjes zwartwit en gaat dan verder in kleur. Dan komen we bij het gelukkige leven van Christine Collins (toch nog wel mooi geacteerd door Angelina Jolie die eerst echt alleen voor de actie ging in mijn ogen) met haar 9 jarige zoon Walter. (ook prachtig geacteerd) Natuurlijk weet je in het begin van de film al dat het om een vermissing van een kind gaat maar hoe het hierin word voorgeschoteld is werkelijk magistraal. Dat zul je maar zien waneer Walter uiteindelijk vermist word en Christine der wereld helemaal instort. En dat is nog niet alles.... Dit zou je maar overkomen: Je krijgt te horen dat je zoon weer terug is gevonden maar op het moment dat je hem weer ziet je zoon helemaal niet blijkt te zijn terwijl iedereen je probeert wijs te maken dat die jongen (die gekrompen en besneden is en ook dikker is) wel je zoon is maar door stress en angst alleen behoorlijk is veranderd. En vanaf dat moment zit je gewoon behoorlijk te puzzelen. Je hebt zelf ook door dat er iets totaal niet klopt. Maar wat? En zo begint de hele nachtmerie voor Christine. omdat ze de politie maar niet wil geloven word ze maar in het gekkenhuis gedonderd en ondertussen word er maar niks aan de zoektocht gedaan. En dan krijg je het moment dat er ook nog ergens aan de andere kant van Amerika een een of andere Psychopaat alias Kinderlokker is die kinderen in stukjes hakt, of laat doen door een ander kind die ook even later getraumatiseert in een verhoorkamer zit. Vanaf dat moment word Changeling alsmaar duidelijker en duidelijker en komt de waarheid maar steeds dichterbij. En dan blijkt het ook dat er een flink straaltje corruptie word gebruikt waar Christine in verzijld raakt. Met oa die leugens van die agent JJ Jones die maar wil blijven ontkennen met dat ze de zoon gevonden hebben en niet verder willen met de zoektocht.

En de film is tegen het einde ook erg mooi. En het lijkt ook wel alsof Clint Eastwood geen enkel stukje wilt overslaan en gewoon de film zo uitgebreid mogelijk wou maken. Dan krijgen we te zien dat die Psychopaat word opgepakt en op het laatst word opgehangen. En alles word ook zo intens en vol emoties gedaan. En ook krijgen we een open eind. De zoon blijft wel vermist en de kans is groot dat ie nog leeft maar het blijkt wel een held te zijn omdat ie ervoor zorgde dat er een paar andere jongens bevrijd waren uit die kippenhok van die kinderlokker. Zo mooi.

Gewoon weer een erg mooie Eastwood film. Zo zou je zien dat ie in zijn oude jaren nog wel hele mooie puzzelachtige verhalen kan maken. Ook wel mooi dat dit zich dan ook in de jaren 20 afspeeld om het natuurlijk nog moeilijker te maken. Want officeel zou je zo'n zaak als deze in het heden zo met DNA en computers kunnen oplossen. Ook twee dikke duimen voor Angelina Jolie. Dacht eerst dat ze meer voor de actie was (Oa Tomb Raider) maar voor serieuze rollen kan ze er ook wat moois van maken. Decors, settings, verhaal, intensheid, acteerwerk, emotie noem maar op. Alles is gewoon dik in orde.

5,0*