Changeling (2008)

Als er een man is die ik het eeuwige leven gun dan is het Clint Eastwood wel. In de nadagen van zijn leven heeft hij zich van de stoere cowboy van vroeger opgewerkt tot uitermate gevoelige cineast. Zijn recente films zijn dan ook stuk voor stuk klassieke meesterwerken gebleken. Van die films die over 50 jaar nog bekeken gaan worden om te zien hoe goed filmmaken in elkaar steekt. In Changeling zet Angelina Jolie een vrouw neer die zal blijven knokken om haar verloren gewaande zoon terug te vinden. In haar strijd ontrafelt ze een complot rond justitie die zich uitstrekt boven haar persoonlijke leed om, en juist wanneer het haar teveel wordt, knokt zij nog harder door. Angelina Jolie zet hier ongetwijfeld haar beste rol ooit neer. Zij geeft gestalte aan een vrouw die fysiek en mentaal tot het uiterste wordt gedreven, maar die door haar wilskracht overeind blijft tegen de krachten die zich tegen haar hebben gekeerd. De film had een vervelend stuk Amerikaanse propaganda kunnen worden met heldenmoed en ´´gebaseerd op een waargebeurd verhaal´´. Maar door de subtiele dialogen en het integere spel van Jolie wordt het nooit sentimenteel. Even lijkt het toch de verkeerde kant op te gaan, maar dan vindt er een genadeloos gruwelijke plotwending plaats die toch venijn toont. Met een meesterlijke film als dit achter de kiezen gaan er weer veel films tegen vallen.

Misschien heb ik naar een andere film gekeken of heb waarschijnlijk te weinig verstand van films maar dit drama is volgens mij niet zo bijzonder als je hier zou vermoeden. Angelina Jolie acteert grillig ofwel soms sterk maar er waren ook momenten dat ik echt het gevoel kreeg na een slechte actrice te kijken. En dat was eigenlijk ook het gevoel dat ik bij de film had, goede en slechte momenten. Verder irriteerde de wat onnatuurlijk overkomende karakters in deze film mij ook, die ook nog eens veel te vlak blijven. Met sentimentele muziek en gladde beelden alleen kom je er niet. Eastwood kan dan een grote naam zijn maar deze film vind ik maar middelmatig en eerlijk gezegd dan aan de onderkant van middelmatigheid. 2 *

Een film zonder echte verwachtingen moet ik zeggen. Ik verwachte weer een drama uit een dozijn, al had ik wel meer hoop met de regie van Eastwood. Die regie is niet slecht, maar Clint heeft wel beter films gemaakt. Ook Jolie is compleet miscast en past niet echt in de film. Wat wel goed is, is het script. Een verhaal dat meeslepend is en je tot het einde doet blijven gissen naar wat er nu gebeurd is. Jammer genoeg werden elementen als de politie-inquisitie en de moordenaar soms wat clichématig in beeld gebracht. Een jojo-film dus die de enige keer emotioneel is en de andere keer gewoon een kartonnen bord. Zeker geen topper al maakt dit soort film wel kans bij de Oscars. Al is het dit keer zeker (weer) niet verdiend.

Uitstekende film met prachtige plaatjes, kleuren en dito muziek. Voert je langzaam maar zeker mee in de politieke spelletjes binnen het politie-circuit die destijds gespeeld werden (en wie weet heden ook nog wel). Sommige momenten ontroerend, sommige stukken weer wat sentimenteel....andere weer zeer aangrijpend.

Alleen bleven sommige stukken van het verhaal jammerlijk achterwege. Het klopt allemaal wel (kan ook niet anders bij een waargebeurd verhaal), maar er wordt ons niet alles uitgelegd. Met name over het jochie wat bij haar terecht komt.
Ook het motief van de kindermoordenaar wordt teveel achterwege gelaten. Jammer, want sommige scenes waren voor mij juist weer wat overbodig (de executie bijvoorbeeld).

Verder een goede film. Wel stevige kost. En jammer dat Angelina niet wat meer vlees op d'r billen heeft, 't zou d'r goed doen.

Maakt vooral in het begin woede in je los, onbegrip voor de corruptie die aan de gang is en medeleven met Christine, zo maakt het einde meer lichte tevredenheid en haast ontroering los.

Vreselijke gebeurtenis, zoiets, maakt ook voor een goede film.

Jolie speelt ontzettend goed, als vooral een kalm en beleefd slachtoffer die tegen iets in gaat wat eigenlijk te groot was, zo werd gedacht. Ze is er hier niet om er mooi uit te zien, al doet ze dat regelmatig wel .

Het einde was ook uitstekend, niet te emotioneel maar gewoon op het zelfde niveau als de rest van de film. Na gran torino opnieuw een voltreffer van Eastwood die ik heb gezien. 4*

Toch weer een mooi en aangrijpend drama van Clint Eastwood. Verder werd er prima in gespeeld door Angelina Jolie en John Malkovich. Het viel me op in deze film dat er niet zo veel kleur werd gebruikt maar dat wel de lippen van Angelina Jolie extra belicht (rood) werden.

Clint blijft me positief verbazen. Hoewel ik een groot zwak voor hem heb als acteur, vermoedde ik in hem altijd een ultrarechtse conservatieve hork, maar de thema's van zijn laatste films laten toch wat anders zien. De onzin-van-wraak, euthanasie, valse (oorlogs)heroïek, racisme en dit keer machtsmisbruik.

Wat me ook altijd opvalt in Eastwoods laatste films is dat mij minimaal gebruikt maakt van computer/CGI-shit! Dat heb je ook helemaal niet nodig om een goede film te maken! (al kan het wel een meerwaarde zijn).

Pessimistischer als deze heeft Clint ze niet veel gemaakt; zet de Prozac maar alvast klaar voor na het kijken van deze film. En de kalmeringstabletten, want- bruaghhh!!!!- wat wordt je kwaad bij het kijken van deze film! Die Captain Huppeldepup had ik wel door die beeldbuis heen willen trekken.

Hoewel Eastwood een verhaal verteld over een moeder die haar zoon zoekt is het centrale thema toch vooral machtsmisbruik. Subtiel verweven in de film is het niet; Eastwood gebruikt Malkovich' karakter om dat overduidelijk te maken.

Tevredenheid? Ik vind dat sommige personen er nogal licht vanaf zijn gekomen. Die Captain Huppeldepup, die dokter in het gekkentehuis en enkele andere politifunctionarissen hadden van mij wel een aantal jaren in St. Quentin mogen brommen voor wat ze jarenlang hebben uitgevreten!

Het thema is nog steeds actueel. Geef mensen macht en ze gaan er misbruik van maken. Kijk maar naar de Schiedamse parkmoord of 'the war against terrorism' waar machtsmisbruik duidlijk is aangetoond of wordt vermoedt, maar waar de veroorzakers van enorm leed toch de dans van strafrechtelijke vervolging ontspringen.

Dit verhaal is bijna te ongelofelijk om waar te zijn.

Deze film heeft zijn zwakke punten. Zo had van mij dat hele gedoe rond die serialkiller niet zo uitgebreid worden getoond. Maar misschien was dat wel op historische feiten gebaseerd en vond Clint dat hij dat er niet uit kon laten.

Eastwood componeerde ook nog eens de muziek voor deze film. Waar haalt hij de tijd vandaan? Het toont wel weer zijn veelzijdigheid.

Hij bewijst mij hier weer dat hij nog steeds de grootste nog levende Hollywood-icoon is. En van de dooien is alleen Chaplin een concurrent.

Dat Eastwood een vakkundige filmmaker is laat hij met Changeling eens te meer zien. Zoals gebruikelijk ziet het er weer puntgaaf uit. Het camerawerk is sterk en de locaties/decors zien er overtuigend uit. Zodoende wordt er een mooie sfeer gecreëerd.

Hij heeft er de laatste jaren alleen een handje van zijn films tot de nok toe te vullen met clichés. In Gran Torino vond ik het nog wel werken, maar hier riep het niets anders dan ergernis op. Ik begrijp dat je een waargebebeurd verhaal als deze op een bepaalde schokkende manier wil vertellen, maar je kan ook te ver gaan. Het hele kijk-eens-wat-een-onrecht-haar-wordt-aangedaan geneuzel wordt zonder enige nuance of subtiliteit door je neus geboord. Als hij dit wat binnen de perken had gehouden was het waarschijnlijk nog wel kijkbaar geweest. Nu kan ik er helemaal niets mee. 1,5*

Goede film, al vind ik wel dat Eastwood soms makkelijk wil scoren (sommige personages hebben enkel kwaad in zich, die psychatrische instelling, sommige oneliners "zonder Walter had ik het nooit gered", etc.).

Weinig memorabele scenes ook. Maar dat jaren '20 sfeertje - waar ik zo van houd - is heerlijk weergegeven. Verder ook een consistent verhaal en goed spel van o.a. Angelina Jolie en natuurlijk John Malkovich.

Ik twijfel tussen 3,5 en 4* - ik rond af naar boven.

Nooit gedacht dat ik dit ging zeggen maar, dit is toch wel de beste rol van Angelina Jolie tot nu toe, ze is erg goed voor dit genre! vond haar nooit echt een actrice van de bovenste plank, maar sinds dat ik deze film zag is daar wel verandering in gekomen, ben daarom ook blij deze toch een kans te hebben gegeven.
Het verhaal is natuurlijk (weet niet in hoeverre?) waargebeurd, en daarom ook zeker niet voorspelbaar of standaard, had verwacht dat het einde best simpel ging worden zij vind haar zoon weer en ze leven nog lang en gelukkig dit was gelukkig niet het geval, het einde heeft me echt weten te verassen.
Toch is er wel 1 minpunt aan de film, de moeder zoon relatie krijgt te weinig tijd waardoor je het zoontje ook niet goed kan leren kennen, wel erg jammer want dit had de film nog een stuk emotioneler kunnen maken.
Maar toch, 4 sterren verdiend deze film wel! en Jolie zie ik graag in dit soort rollen

Ik had vooraf absoluut geen verwachtingen dus de film heeft me zeker in positieve zin verrast. Sterk staaltje van Clint Eastwood en mooi dat de film weer lekker kritisch is. Dat het waargebeurd is, vind ik het toch wel ongelofelijk hoe dat ging in die tijd.

Tijdens de film krijg je daarnaast ook een band met de personages en dat vind ik altijd een groot pluspunt.

Met een half puntje verlaagd. De herziening was toch niet iets minder dan de eerste keer. Changeling is echter nog steeds een prima drama, met mooie muziek, maar toch jammer dat de film naar het einde toe inkakte. Ook had ik liever een Kidman of Winslet in deze rol gezien, ipv Jolie. We weten nu wel dat ze (overdreven) volle, rode lippen heeft.

Redelijke teleurstelling...

Ik ben een groot van van Eastwood. Als acteur maar zeker ook als regisseur. Million Dollar Baby, Mystic River, Gran Torino etc. Allemaal meesterwerkjes. Changeling is dat helaas niet.

Het concept van Changeling is best goed. Een moeder die door niemand wordt geloofd dat de gevonden zoon niet de hare is. Maar de uitwerking van dit verhaal vind ik nogal slap. Soms leek ik net naar een RTL 4 woensdagavond film te kijken. Het kwam allemaal wat overdreven en geforceerd over. Van exact niemand die moeders wil geloven tot de introductie van een kindermoordenaar tot de verklaring van het kind dat men de moordenaar moest werken tot de rechtbankmomenten op het einde. Soms kende de film een paar goede momenten (de executie, het gesprek in de gevangenis op het eind) maar het is wel karig op bijna 2,5 uur film. Had wel een half uurtje korter gemogen hoor.

De aankleding van de film is wel erg goed. Je waant je echt in de jaren 20/30 van vorige eeuw. De kleding, het straatbeeld etc. Dat zag er goed uit. Aan de sfeer van de film lag het ook niet. Ik had ook niet anders verwacht van een Eastwood film. Wel was er genoeg mis met het acteren. Ik heb niet 1 echt goede rol gezien. Ik vond het pleidooi van de advocaat wel mooi op het eind maar de hoofdrolspelers, Angelina Jolie voorop, speelden erg zwak tot saai. Ik vind Jolie sowieso niks aan. Qua uiterlijk niet (ik zit alleen maar tegen 2 enorme lippen aan te kijken) en qua spel helemaal niet. Ook hier was het weer allemaal erg overdreven en geforceerd geacteerd. De emotionele scene's vond ik ook zeer zwak met haar. Deze film had een stuk beter kunnen zijn als een goede actrice als Judi Dench, Julia Roberts of Meryl Streep de hoofdrol had gespeeld.

Nou vind ik de film geen totaal prul hoor. Ook al was het kindermoordenaar verhaal wat vergezocht en niet al te best verwerkt, het maakte de film wel wat spannender doordat het wat meer luguber werd. Jammer alleen dat dat plot niet wat sterker in de film is verwerkt. Zo slecht was het idee op zich niet.
Wat me ook mee viel is dat de film geen happy ending had in de vorm van dat het zoontje nog leefde en terug bij Jolie zou komen. Nu is het een open einde. Ik had het ook prima gevonden als men hem dood had gevonden bij de kindermoordenaar. Maar het schijnt een waargebeurd plot te zijn, dus sja...

Ik geef Changeling een krappe voldoende. 3*
Maar het is wel een gemiste kans.

Niks dan lof over deze film. het begint spannend en gaat daarna de drama kant op maar het verhaal blijft boeien en ik vind de casting echt perfect. vooral Jolie speelt op top niveau ze is echt de beste actrice van haar leeftijd, ze is in de film echt omgetoverd van een van de mooiste vrouwen tot een overtuigende moeder die echt voor haar kind op komt. Jolie bewijst buiten dat ze alleen maar super mooi kan zijn ook een super actrice is

Totaal niet mijn setting, maar Clintwood weet het toch weer uiterst fijn te regisseren.

Heerlijk emotievol, wrang verteld en erg makkelijk in te leven. Ook het ijzersterke acteerwerk helpt mee. Top.

Wat een bizar verhaal is dit zeg. Terecht dat hier een film van gemaakt is. In het begin van de film zaten mijn man en ik gewoon te lachen af en toe. Het was heel tragisch wat er gebeurde maar het was ook ZO absurt en belachelijk dat we er gewoon om moeten lachen. Want dit kan toch haast niet !

Als je daarna ziet hoe er met de moeder omgegaan word en wat er met het jongetje is gebeurd vergaat het lachen je wel snel. Zo triest. Ik vond de beelden in de film erg mooi. Je kreeg echt zo'n jaren 30 sfeertje. En ook Jolie zette een hele goede rol neer. Aan de ene kant kwam ze wel erg gereserveerd over maar ik vond dat dat een onderdeel was van het karakter van de vrouw.

Ja, dit was een zeer intrigerende film. En heel triest !

Waaaaaaw, en dat meen ik !! Waaaaaaw
Dit was werkelijk een monumentale filmbeleving !!
Zulk degelijk vakmanschap is zeldzaam in de filmwereld, maar Clint Eastwood bewijst bij deze nog maar eens dat hij een grootmeester is in het Dramatische film genre. Nederig buig ik mijn hoofd voor zo'n geweldige regisseur...

De wondermooie beelden dompelen je helemaal onder in het Amerika van de jaren '20 van de vorige Eeuw. Alles ziet er tot in de puntjes afgewerkt uit: van de klederdracht van toen tot en met de gebouwen, wagens, noem maar op.

Ik stond er van versteld hoe grootschalig hij was opgezet. Ik dacht een intiem Drama voorgeschoteld te krijgen dat zich voornamelijk binnenskamers zou afspelen, maar dit was zoveel meer ! Hij begint als een gevoelige Familiefilm en gaat vervolgens over in een schrijnend Drama. Dit sterke gevoel voor Drama blijft tijdens de hele film aanwezig en wordt afgewisseld met een spannend Thriller gedeelte, Rechtbankdrama en zelfs een uitstapje naar een Psychiatrische inrichting waar de patiënten worden mishandeld.
Jawel, allemaal in één en dezelfde film !

Dat de acteurs de pannen van het dak spelen hoef ik niet meer te zeggen zeker ?
Het enige waar ik me aan stoorde was dat hij naar het einde toe te lang werd gerokken, het verhaal blééf maar verder gaan. Telkens als ik dacht van: 'en nu zetten ze er een punt achter' volgde er een volgende scène, en weer een, en nog een.... Gelukkig bleef het boeiend tot op het einde, maar die indruk dat het nu wel genoeg was bleef me steeds bij.

8,5/10.
Een schrijnend Drama over hoe het als ouder moet aanvoelen om geconfronteerd te worden met de onopgeloste verdwijning van je kind en het onbegrip daarvoor van de verantwoordelijke autoriteiten. Dit alles speelt zich af in de prachtige setting van het Amerika van begin vorige Eeuw.
Een vette aanrader

Filmsite : http://www.changelingmovie.be/ of http://www.changelingmovie....

Fuck you and the horse you rode in on.

Prachtige film van Eastwood. De film heeft een klasse, die alleen Eastwood een film altijd weet mee te geven. De jaren twintig brengt hij succesvol tot leven, mooie aankleding, mooie kostuums maar op dit gebied draaft hij nooit te ver door. Hij verliest de essentie van deze film niet uit het oog en dat is positief, zeer positief. Jolie begin ik pas te waarderen, mooie vrouw maar dan houdt het wel op. Goed acteren kan ze niet. Althans dat dacht ik, wat my oh my, wat speelt zij hier de pannen van het dak. Zo fragiel, zo kwetsbaar maar tegelijkertijd zo vastberaden en zo sterk.

Jolie's personage krijgt veel voor haar kiezen en wordt op elke manier tegengewerkt. Het is soms zo lastig als kijker je eigen machteloosheid tegenover te stellen terwijl je het gevoel hebt dat een klein gebaar van mij haar pijn al zou kunnen verzachten, haar troost zou kunnen bieden. Naarmate de film vordert wordt het onrecht wat haar wordt aangedaan nogmaals vergroot en wat voelt het goed als ze van bepaalde mensen steun krijgt. Al de hoop in de mensheid die in de voorgaande minuten verloren gingen worden hier deels herstelt (de tandarts, die lerares, Amy Ryan en natuurlijk Gustav). Malkovich is ook weer geniaal bezig, heb altijd wel een zwak voor die good righteous reverends. Heerlijke Jesse James speeches ook .

De film kent veel twists en wat opgeklopt sentiment maar het werkt zo wonderbaarlijk goed. Eastwood gaat hier soms nog beter mee om dan Frank Capra. Die twists worden op de juiste momenten ingezet en de momenten om emotie op te wekken ook. Het is allemaal zo oprecht, en zo echt en dat heeft ook veel te maken met Jolie zelf en haar wonderbaarlijke acteerprestatie. Tegen het einde toe wordt hier nog een schepje bovenop gedaan maar hier maakt Eastwood geen fouten. Ik was even bang dat Eastwood het niveau niet heel de speelduur wist vol te houden maar hij slaagt hier toch goed in. Het einde is zowel hartverscheurend als vertederend. Eastwood flikt het weer, en zijn gevoel voor timing is echt weer van onschatbare waarde. En ja Jolie, wat een prestatie en maakt zich wat mij betreft gelijk onsterfelijk.

Practige film super acteerprestaties ,een waargebeurd verhaal die super in beeld is gebracht,verhaal neemt je mee lange speelduur

4.5

Hm onverwachts tegenvallertje.
Wel vakkundig, sfeervol en degelijk geschoten zoals Eastwood dat zo goed kan, maar hier wel erg opzichtig dramatisch waarin het ene onrecht zich stapelt op het andere om halverwege weer netjes in te spelen op je rechtvaardigheidsgevoel.

Het is feitelijk een lange aaneenschakeling van wel héél veel episodes die ieder leiden tot een hoop tranen van Jolie / de kijker (..): kind kwijt, verkeerde kind terug, ongeloof, inrichting, narigheid van andere vrouwen, vrijlating, onderzoek, rechtzitting 1, rechtzitting 2, en dan óók nog eens een gesprek met de moordenaar, een executie en een getuige die hoop levert
(Die ene behandeling deed me trouwens sterk denken aan Requiem for a Dream)

'Emoties gegarandeerd bij al deze ellende' zullen ze gedacht hebben maar dan werkt het vaak al niet meer. Die rit begint ook al zo achterlijk snel dat ik überhaupt niet de kans kreeg erin te komen en mee te leven met Christine. Wel aardig neergezet door Jolie en blijkbaar Oscarnominatie-waardig al die boosheid en traantjes, maar vooral dankzij het script zonder het beoogde effect. Dan vind ik de rol van Harner als Northcott een stuk aansprekender.

Vreemd genoeg wordt juist de aanleiding van de opstapeling van fouten en misdragingen - het verschijnen van het verkeerde jongetje en welke motieven en handelingen daar allemaal achter steken - erg vluchtig behandeld. Tussen neus en lippen door kom je wel wát te weten, maar dat is wel erg mager, zeker gezien het belang ervan voor de gebeurtenissen in de film.

Eastwood is de meester van de oerdegelijke films

Clint Eastwood heeft zich ontpopt tot een zeer productieve regisseur van toegankelijke kwaliteitsfilms. In 2008 bracht hij niet alleen Gran Torino uit (met zichzelf in de hoofdrol) maar ook Changeling, een verfilming van het dramatische verhaal van de verdwijning van een jongetje in Los Angeles in 1928. De strijd van zijn moeder tegen de politie is in de Amerikaanse geschiedenisboekjes terecht gekomen. Door haar volharding werden grote misstanden bij de politie, de LAPD, blootgelegd en werd en passant ook een gruwelijke seriemoord onthuld.

Christine Collins is een alleenstaande moeder. Ze werkt als telefoonoperator en zorgt ook voor haar 9-jarige zoon Walter. Als zij in een weekend onverwacht moet werken, laat ze hem thuis achter. 's Avonds blijkt de jongen te zijn verdwenen. Als de politie eindelijk in actie komt, levert dat maandenlang niks op. De LAPD staat onder grote (politieke) druk wegens wanprestaties en corruptie. Om toch met resultaat te komen, levert de politie na vijf maanden de verdwenen jongen bij zijn moeder af. Maar die jongen is helemaal niet haar zoon.

Angelina Jolie speelt in een prachtige jaren-twintig-setting de wanhopige moeder die de politie ervan probeert te overtuigen dat haar zoon nog steeds ergens moet rondlopen. Ze vecht op tegen de intimiderende macht van een politiechef die doet voorkomen alsof zij niet helemaal goed snik is en door de traumatische ervaring haar eigen zoon niet meer herkent.

Het verhaal van Christine Collins is een groot drama en Eastwood gaat er vol in. Hij doet een zwaar beroep op je rechtvaardigheidsgevoel en halverwege de film is je bloed inmiddels gaan koken. Zoveel onrecht is bijna niet aan te zien. In deze film zet Eastwood dan ook geen grijstinten in, het verhaal wordt heel zwart/wit gebracht. Daardoor is het een klassieke good guys versus bad guys. Al speelt John Malkovich als nogal politieke dominee een wonderlijke good guy.

Changeling vertelt niet alleen het verhaal van het persoonlijke drama dat moeder Christine overkomt, maar ook dat van haar strijd tegen de LAPD. Daarmee krijgt de historische gebeurtenis net zoveel ruimte als het persoonlijke verhaal. Voor de dramatische opbouw van het scenario heeft dat nogal grote gevolgen. Een volledig fictief verhaal zou een geheel andere spanningsboog hebben dan dit waargebeurde verhaal. Toch slaagt Eastwood er wonderwel in om de film tot het eind "spannend" te houden. Heel verrassend en vernieuwend is de film niet, maar Eastwood begint zo langzamerhand wel de meester van de klassieke en oerdegelijke, en daardoor zeer onderhoudende, films te worden. En daar is helemaal niets mis mee.

Was bang dat the Changeling weer zo'n overroepen werkje was, maar dat valt best mee. Film is absoluut niet top 250 waardig of wat dan ook, maar heb me prima vermaakt.

Ik dacht aanvankelijk dat het helemaal zou gaan over haar zoontje (en dat hij bij terugkeer niet haar zoontje bleek te zijn en dat langzaam maar zeker een conspiracy verhaal zou ontvouwen), maar er zit dus veel meer in. Kende het verhaal niet en het is eigenlijk totaal niet relevant dat dit echt gebeurd is. Vooral omdat je toch op een gegeven moment niet meer weet hoe wat wel of niet zo is gegaan. Film begint als drama en hoewel de dramatische elementen aanwezig blijven verschuift het zich naar verschillende soorten thrillers. Heb zitten kijken naar een onder andere 'n politieke thriller, een misdaadthriller over een seriemoordenaar, een rechtbankdrama en een thriller in een psychiatrische inrichting. Vond het prima werken, omdat het allemaal logisch in elkaar overloopt en behoorlijk divers is.

Changeling is op momenten echt goed. Als geheel gewoonweg vermakelijk. Niet geniaal, maar als dat het criterium moet zijn, kom je nu eenmaal op veel teleurstellingen uit. Eastwood neemt inderdaad nogal wat hooi op zijn vork en niet alles is even geslaagd. Film duurt dan ook te lang, zeker tegen het eind sleept het allemaal wat voort. Denk ook dat dit voer is voor critici, om eens lekker kritisch over te zijn.

4 sterren. Niet zijn beste werk, maar wel weer geslaagd.

Clint Eastwood probeert hier vooral de mensen met een groot rechtvaardigheidsgevoel aan te spreken. Mede daarom kon ik in het eerste uur nog wel genieten van de eenzame strijd tussen Angelina Jolie & de predikant versus de politie van L.A.

Naarmate de tijd verstreek legde de film zich ineens helemaal toe op het ontrafelen van de identiteit van de kindermoordenaar. Dat vond ik allemaal nogal overbodig en naast dè kwestie aandoen. Desondanks, een vermakelijke film. Een 3*

Verrassend goede film.

Verrassend omdat ik niet echt een fan van Jolie ben, maar hier speelt ze toch wel bijzonder aardig. Zij draagt toch grotendeels deze film.

Andere verrassing was het onverwachte thriller/rechtbank-element dat de film mijns inziens nog boeiender maakt, want ondanks de lange speelduur en het relatief trage tempo gebeurt er genoeg en heb ik me geen moment verveeld.

Het feit dat de film zich op een bepaald moment meer toespitst op de kindermoordenaar dan op het lot van Collins' kind zorgt ervoor dat de film naar het einde toe wat langdradig wordt. Had niet gehoeven. Ook de twee processen die schijnbaar gelijktijdig plaatsvonden vond ik aanvankelijk verwarrend.

Maar voor de rest een meer dan behoorlijke film.

Prachtig drama dat helaas tegen het einde wat weg ebt.

Vooral het eerste kleine anderhalf uur is bijzonder aangrijpend. Het onrechtvaardigheidsgevoel wordt zo verrukkelijk in beeld gebracht. Zelden zoveel antipathie gehad tegen een aantal personages. Zeer overtuigend, de dokter die Jolie behandelde is behoorlijk creepy en de rol van Jones wordt echt zeer overtuigend gespeeld.

Dit zorgt voor zeer aangrijpende momenten en veel empathie voor de sterk acterende Jolie.

Daarom vond ik het eigenlijk een beetje jammer dat de laatste drie kwartier een beetje als een goed nieuws show aanvoelde en de nadruk niet meer 100% op Jolie lag. Op een gegeven moment is de rek er dan ook wel een beetje uit en voelt het een beetje te langdradig aan. Dit komt vooral omdat er geen verrassingen meer te vinden zijn.

Wat overblijft is een zeer degelijk drama dat je vaak bij de strot grijpt en zich afspeelt in een perfect, sfeervol weergegeven Los Angeles uit de jaren 20 en begin jaren 30.

Eastwood does it again!

Ruime 3,5*

Pfffrt.

De film begint in zwart/wit. Al snel wordt er omgeschakeld naar kleurenbeelden, maar de film zelf raakt nooit meer verlost van die eerste zwart/wit beelden. Je doet zo'n vrouw bijna onrecht aan met een ridicule verfilming als deze.

Wel apart dat er enkele twists inzitten die absoluut niet werken als twist. Eastwood legt z'n hint en intenties er zo dik op dat je het verloop bijna haarfijn kan voorspellen. Is ook misschien zijn imago dat tegen hem werkt, want hoewel bepaalde hints bij een andere regisseur voor verwarring zouden kunnen zorgen is het bij Eastwood steeds duidelijk waar hij naartoe wil.

Het mag dan op feiten gebaseerd zijn, de personages worden zo zwart/wit voorgesteld dat het meer wegheeft van een sprookje (of een standaard slechte Hollywoodvertelling). Veel emotie kan je dus niet verwachten, behalve die emotie waarmee de film je continue probeert te brainwashen. Ik zag mezelf wel een aantal keer als dat mens in Room 18. "Voelen zult gij"!

Gran Torino vond ik nog best grappig, vooral omdat Eastwood daar enige zelfspot toont. Maar als hij probeert iets echt serieus te vertellen wordt het al snel véél te saai, veel te opgeklopt en vooral veel te fake. Oerdegelijk in de allerslechtste betekenis van het woord.

Jolie viel verder nog wel mee, Malkovich is hilarisch (slecht) als priester, ook de rest van de cast bakt er niet veel van. En uiteraard moet dit alles dik twee uur duren, anders maak je helemaal geen kans bij de Oscars.

Laat Eastwood zichzelf nog maar eens op de hak nemen, da's een stuk leuker. Al zal dat lastig worden, nu hij zelf niet meer acteert. Van mij mag hij ook gewoon stoppen, vind dit maar redelijk genante films.

1.0*

Aardig verhaal. Maar Angelina Jolie vond ik als moeder niet geheel geloofwaardig overkomen. Daarnaast werd alles in de film wel erg zwart-wit als goed of kwaad neergezet.

Het open einde waarbij de jongen dus niet wordt gevonden, doet de film ook geen goed.

3*

Mag ik mezelf op even op m'n borst kloppen?

Ik zag deze film zo'n anderhalf jaar geleden en vond 'm zo slecht dat het schrijven van een recensie eigenlijk geen optie was. Om echter niet het risico te lopen ooit te zullen denken "Och, dat Changeling, zo'n beroerde film was dat niet" heb ik toen de film samengevat. Zodat wanneer ik maar wou ik aan het idiote van de film herinnerd kon worden.

Kennismaking leventje.

Kind weg.

Kerkdienst. We leren van slechte kant politie.

Scène tussendoor met kind dat verlaten wordt.

Kind wordt gevonden. Kijker krijgt de indruk dat het om het verkeerde kind gaat, en ja hoor. Politie houdt vol dat het om het goede kind gaat. Kind zelf gaat daar in mee.

Is het opzet van de politie? Of heeft ze een reputatie hoog te houden en kan ze daarom moeilijk? Waarom doet dat kind zo? Hoe ontwikkelt de relatie tussen kind en Jolie zich?

Wat we echter te zien krijgen is een moeder die de strijd aangaat met een corrupt politiekorps, bevolkt door louter slechte agenten. Jolie wordt bijgestaan door een bezielde predikant, maar ze wordt naar een psychiatrische inrichting gestuurd. Ook daar zijn alle medewerkers in- en inslecht.

Ze wordt vrijgelaten en het verhaal schakelt over naar een agent die een grote ontdekking doet. We leren de gruwelijke geschiedenis van een boerderij en de vraag is nu: zat Collins daar bij (moet haast wel). Heeft hij het overleefd of niet?

De dader wordt gepakt, het verhaal haalt de kranten en de politie komt in een kwaad daglicht te staan. Jolie krijgt de hulp van een topadvocaat en we krijgen twee rechtszaken te zien. Dader onthult dat hij de zoon van Jolie niet heeft vermoord.

Ondertussen wordt de nepzoon herenigd met zijn echte moeder. Hij zegt dat de politie hem gedwongen heeft te liegen. Wordt niet uitgediept.

Jolie krijgt twee jaar later een telegram waarin staat dat de dader wil toegeven dat hij haar zoon toch wel vermoord heeft. Jolie gaat de confrontatie aan, maar de dader blijkt een bange debiel te zijn. Jolie gaat in deze scène ook helemaal los. Niet overtuigend.

Dader wordt opgehangen en weer een paar jaar later wordt Jolie benadert door een metgezel. Kijker is op het verkeerde been gezet als blijkt dat het niet om de zoon van Jolie gaat. Toch schijnt hij een held te zijn geweest.

Einde.

En ja hoor. Nu, anderhalf jaar later dus, na het lezen van bovenstaand stukje, staat Changeling weer als vanouds op m'n netvlies gebrand. Wat is die film slecht zeg! Van het onbedoeld absurde plotverloop tot het miserabele spel van Jolie en de diepkarikaturale personages: niets deugt aan deze film.

Dus. Mag ik mezelf even op m'n borst kloppen? Opdat deze film nooit vergeten moge worden!

Oerdegelijk, dat is dan een van de weinig positieve dingen aan de film.

Clint kent zijn vak en laat dat ook zien aan de manier waarop hij alles in beeld brengt. Ook de setting is mooi gedaan. Van de oude Ford's tot de aankleding van de personages.
Het eerste deel, waarin Jolie de strijd aangaat en er alles aan doet om haar zoon weer te vinden is af en toe best sterk. Al is het soms erg onevenwichtig qua verhaal. Niet altijd even interessant. Dan krijgen we nog een sterke scène waarin het jochie alles opbiecht wat helaas grotendeels ten onder gaat aan het spel van dat jochie. En dan wordt het een pak minder. Alles lijkt een herhaling te zijn op de scène daarvoor. En zo gaat dan nog ryustig even een uurtje door. Alsmaar dat gehamer op de emotie van de kijker komt je dan de strot uit.

Nee ik kon er niet echt warm of koud van worden. Redelijk vermaak, maar nergens echt speciaal. De nominatie van Jolie is ook echt onbegrijpelijk. Wat heb ik me geërgerd aan haar spel. Bar slecht, en dat uitdrukkingsloze gezicht wat ze iedere keer trok. Rest doet het ook niet super goed.

Een opstapeling van cliché's, een erg matige vertelling van toch wel een sterk uitgangspunt. Af en toe een mooie scène en erg mooi geschoten. Verder komt het niet. Ik heb wel eens beter gezien van Clint.

Changeling is een film die gebaseerd is op waargebeurde feiten, en deze ook zo goed mogelijk probeert na te vertellen.

En dat lukt vrij goed. Men poogt zo goed mogelijk de waarheid na te streven, en legt er nog een extra laagje 'psychose' op. Iedereen is slecht, en heeft het slecht voor. Ik kan me inbeelden dat sommigen dit net als een minpunt zien, maar ik kan er best van genieten.

Maar van zodra ze vrij komt uit de psychiatrie vind ik de romantisering van het personage een beetje overdreven. Niet dat ik iets heb tegen films die personen romantiseren (TE Lawrence, W. Wallace, ...), maar een simpele duif uit LA is niet imponerend genoeg om dat een hele film te dragen.


Een ander minpunt is dat er te veel kinderen in de film voor komen. Da's niet direct een nadeel, maar veel kinderen zorgt voor een groot risico aan mindere acteerprestaties. De bekentenis van die Canadese jongen in het midden van de film is het eerste dat in me op komt. Ik vond het bedroevend. Vooral het zinnetje van die agent aan de telefoon, die wel overtuigd was maakt het af: "je moet het joch zien. Hij is gek van angst".


Aangezien er maar 1 actrice echt van belang is in deze film, bepaalt het niveau van haar echt de hele film. Ik kan A. Jolie normaal niet af, maar hier vond ik haar beter spelen dan in al haar andere films samen. Eens een ander genre doet deugd zeker?



Net geen topper.
3,5*