The Wackness (2008)

Bad ass soundtrack!

Een film met goede bedoelingen, namelijk een jonge hip/hop liefhebber/drugsdealer in NY te schetsen. De jonge worstelt met het leven zoals meerdere mensen op zijn leeftijd en ontmoet zijn eerste liefde. Geen dingen die we nooit eerder hebben gezien, maar mits goed uitgewerkt toch altijd leuk kijkvoer. Helaas is de uitwerking niet geheel top. De look is fijn, alleen is de flow in de film niet geheel te vinden. Saaie bijkarakters die even langs komen zoals 1 van die olson twins. Haalde me uit het hoofdverhaal tussen Kingsley, Peck en Thirlby. Ook het hele me ouders zitten in de schulden was voor mij niet nodig.

Gelukkig zitten er een paar mooie scenes in en wordt er goed geacteerd. Peck is er nog niet, maar kan wellicht uitgroeien tot echt goede acteur. Maar de soundtrack die als een soort zelfgemaakte mixtape door de film te horen is, is helemaal niet verkeerd. Hip/hop fans moeten dit toch wel een kijkje gunnen vind ik.,

Geen onaardige film dus.

3.5 sterren durf ik er wel aan te geven. Niet de beste in zijn soort, maar zeker niet de slechste.

Erg fijne film. Het lijkt me sterk dat je hier iets aan vindt als je geen nostalgische flashbacks krijgt van de soundtrack incl. New York sfeertje plus de in die leeftijd overeenkomstige liefdes/levensprobleempjes.

Het valt bij mij toevallig allemaal precies op z'n plaats qua tijdsbeeld.

Ook bij marzuq hierboven bvb zie ik. . Als je die associaties niet hebt is het gemakkelijk te vallen over het inderdaad niet helemaal vloeiende drama en bepaalde bijzaken.

Fraai gefilmd coming-of-age drama met een aantrekkelijke, maffe rol van Kingsley. De rest van de cast is verder ook prima, maar het verhaal is aan de karige kant en de personages niet bijster interessant. Het leukste aspect van de film betreft het tijdsbeeld, compleet met een sterke 1994 soundtrack. Hier en daar een treffende scene, maar de film wil iets te graag hip en diepgaand zijn. Het is helaas geen van beiden.

Tof.

En dat ligt 'm vooral aan de characters en dialogen, en niet zo zeer aan het verhaaltje. Peck en Kingsley zijn erg sterk, alsmede Thirlby.

De humor en het drama staan in een prettige verhouding tot elkaar, en het sausje wordt verzorgd door een uiterst voorspelbare hiphop-soundtrack. Alle hitjes uit '94 komen voorbij. En dat werkt toch wel, hoe voorspelbaar ook.

Zeer goed.

mm vergeten te stemmen hierop. Vind het een coole film met redelijk acteerwerk een aardig verhaal. Vooral goede muziek, dialogen tintje humor en een broeierig zomers sfeertje.

Typisch coming of age achtig filmpje dat weinig indruk achterlaat, maar door het aardige spel van de gekke psychiater Kingsley en de redelijke Peck nog uit te zitten valt. Qua muziek niet helemaal mijn ding, maar wel herkenbaar voor die periode.

2,5*

Tamelijk vervelende film over tamelijk vervelende mensen, die tamelijk in de knoop zitten met zichzelf en met elkaar. Ben Kingsey speelt wel aardig, maar de rest van de cast bakt er niet veel van. Alleen voor de liefhebbers van hip-hop, maar daar hoor ik niet bij.

Erg fijne film over 2 mensen die met zichzelf in de knoei zitten en een soort van troost bij elkaar vinden. Peck ken ik nog wel als dikzak in die kinderserie. Hij is kennelijk gaan inzien dat hij meer kans maakt op een filmrol als hij wat afvalt. Hij doet het helemaal niet onaardig moet ik zeggen. Kingsley veruit de beste acteur, maar ook Thirlby doet het uitstekend. Ook leuk om de muziek uit mijn jeugdjaren voorbij te horen komen. Verder maar niet te veel nadenken over wat je verder te zien krijgt in deze film. Een blanke emo die drugs handelt in de donkere wijken. Hij zou het in het echt nog geen dag overleefd hebben. En mocht dat het geval niet zijn, had de politie hem natuurlijk al lang opgepakt. Verder gaan ze helaas niet erg diep in op de families. Ook had het einde van mij wat dramatischer mogen eindigen. Dat je echt met een rotgevoel achter blijft. Nu zal het helaas net niet genoeg indruk hebben gemaakt op mij, waardoor ik hem volgende week al weer vergeten zal zijn.

Aardig, maar niet meer dan dat.

Beetje vervelende personages waarmee het moeilijk vereenzelvigen is, en daar was ik uiteindelijk ook wel blij om. 't Is een cast vol losers, alleen is het jammer dat Levine er niet echt in slaagt de kijker die daar normaal buiten staat ook echt mee te krijgen.

Drama is wat flauw, gelukkig speelt Peck aardig en is er Kingsley om de dode momenten op te vullen. Hij speelt toch weer een erg toffe rol, qua gekkigheid één van de betere Amerikaanse acteurs. Muziek was braaf en niet zo m'n ding, werkte ook niet heel goed binnen de film vond ik.

Visueel verder wel aardig, maar ook niet erg opvallend. Al bij al zorgt het voor een filmpje dat vlotjes wegkijkt , hier en daar even opveert, maar uiteindelijk wat stroef blijft hangen.

3.0*

Matige film over een jongen die net geslaagd is voor school en wiet dealt met o.a. een psychiater. Een coming-of-age verhaal waarin niet al te veel gebeurd en hierdoor een beetje voortkabbelt zonder dat het echt vervelend word. De film speelt zich af tijdens in New York tijdens de zomer van 1994 en de soundtrack is gevuld met hiphop uit die tijd. Net geen 3.0 sterren.