Giorni e Nuvole (2007)

Tijdens het bekijken in het weekend van Kaurismäki’s film over een werkloos echtpaar (Drifting Clouds), herinnerde ik mij dat ik ergens nog een film had staan van Silvio Soldini over hetzelfde onderwerp. Daar houdt overigens elke gelijkenis verder ook op, want daar waar Kaurismäki het verhaal met een fijnzinnige glimlach vertelt, is de film van Soldini een af en toe zwaarmoedig drama, waarin de emoties meerdere malen hoog oplopen.

Wanneer Michele (Antonio Albanese) zijn vooraanstaande baan verliest, belanden hij en zijn vrouw Elsa (Margherita Buy) in een diepe depressie, die vooral gevoed wordt door hun trots en de daaruit voortvloeiende weigering hun ellende met andere te delen. Schril is dan ook het contrast met hun pragmatisch ingestelde dochter Alice (Alba Rohrwacher), van wie haar moeder Elsa van lieverlee een paar wijze lessen leert. Haar vader Michele doet daar veel langer over, maar het einde stemt hoopvol.

Een mooie film met voortreffelijk acteerwerk van de drie hoofdpersonen. En natuurlijk is ook Giovanni Battiston weer van de partij, want die doet volgens mij in alle films van Soldini mee.
Gelet op de huidige economische crisis een erg toepasselijke en tegelijkertijd leerzame film.

Ik vond dit wel een mooie film. Het verhaal van een relatie die in zwaar weer terecht komt. Het moeten overleven en daardoor wat stappen terug moeten zetten. Zowel wat betreft carrière, sociaal en in de relatie zelf. Ik vond dit heel integer weergegeven. Het werd ook heel sympathiek en klein gehouden waardoor ik heel geboeid werd door de band tussen deze twee mensen.

Het acteerwerk was ook heel erg sterk. Het straalt van deze mensen af hoeveel ze toch wel van elkaar blijven houden. Heel knap hoe ze dat over hebben weten te brengen.

Ik moet wel zeggen dat het af en toe saai wordt. Tenminste, het tempo zakt geregeld in waardoor het saai overkomt. De botsingen die het stel af en toe heeft met hun dochter zorgt nog voor een beetje wat vaart in het verhaal. En toch, al met al, vind ik het een hele mooie film.

Giorni e nuvole is een zeer onderhoudende Italiaanse praatfilm over hoe de financiële crisis ingrijpt in het huwelijk van een welgesteld en weldenkend echtpaar. De film is uitermate personage-gericht, en vooral Elsa overtuigt en ontroert als echtgenote, moeder en kostwinner. De man zit iets te vaak in angry-modus, maar zijn hoofd onder die scooterhelm is onbetaalbaar. Verder blijf ik vinden dat Soldini z'n vormgeving goed voor elkaar heeft, met net genoeg leuke cinematografische momenten om de aandacht te trekken maar ook weer niet zo'n nadrukkelijke aanwezigheid dat het afleidend werkt. Het niveau van Agata e la tempesta, schandelijk ondergewaardeerd hier op de site overigens, wordt niet bereikt maar ook deze prent van Soldini is absoluut weer de moeite waard.