You Don't Mess with the Zohan (2008)

Ik heb er niet veel over te zeggen.
Een flauwe film die op zich nog wel degelijk begint. Maar hoe verder we komen wordt het steeds flauwer en flauwer en sloeg het nogal door met al die gronto sex. Uiteindelijk werd het totaal niet meer grappig. 2,0 voor de vermakelijke eerste minuten.

Grappengrossier.

Hilarische film met Sandler als de geheimagent die liever kapper is. Turturro heeft een vermakelijke bijrol en het verhaal grossiert in goede grappen. De combinatie met de superkrachten van de Zohan werken prima in deze komedie, die zich ondanks alle platheid, goed weet te onderscheiden binnen het genre.

Zeer goed.

Voor deze film moet je in de stemming zijn en van het soort humor houden; plat en overdreven. Ik werd al na 3 minuten moe van de luidruchtige grappen, en het tenenkrommende Engels.

Niet mijn ding.

Absurd komisch. De humor bereikt steeds de grens van flauw, maar weet zich vaak snel te herstellen en niet flauw te worden. Gebeurtenissen volgen elkaar snel op en er zijn vele plotselinge verrassinkjes ingebouwd.

Je moet er van houden. Ik vond deze humor prettiger dan bv de ultraflauwe stonerhumor.

Van mij mag een film als deze in stukken van een half uur worden opgedeeld en als serie worden uitgezonden, want na een poosje vind ik het toch wel genoeg gekkigheid.

Matige komedie over een Israëlische geheim agent die genoeg heeft van het geweld, en naar Amerika verhuisd om kapper te worden. Een verhaal dat werkelijk te dom voor woorden is, maar waarbij je het niet kunt helpen om hier en daar te lachen (ondanks of misschien wel dankzij de soms smakeloze en flauwe humor).

"Silky smooth"

Ook geen fan van Adam Sandler maar ik kon er toch wel heel erg om lachen! Lekker absurde humor.

Het Israelische accent, de foute nineties kleding en de Avalon, whahaha.

Erg geestig, de tweede helft duurde naar mijn smaak te lang, had korter gekund.

Hoe de dvd cover en de trailer er ook uit zien, lijkt het in de film zelf wat tegen te vallen.

De film draagt zeker goed bedoelde grappen met zich mee, maar het lijkt wel of ze te snel achter elkaar worden vertoont waardoor het allemaal wat flauw overkwam bij mij.

Moeilijk ben ik al helemaal niet met deze humor, ik kan er altijd wel om lachen en ben er wel fan van.

Gelukkig heb ik wel heel lang kunnen lachen over de scene's met de bejaarden en buiten dat heeft de film mij ook gewoon weten te vermaken!

3,0*

Dit is echt zo een film om met maten te kijken bij een pint bier, wat ik dan ook gedaan heb. Anders zou ik dit nooit zelf opzetten. Maar al bij al aardig van genoten en geregeld goed gelachen. Ik hou wel van dit soort humor: over the top en wat vulgair. Het moet niet altijd intelligente humor zijn. Dit werkt even goed.

Adam 'Al Pacino' Sandler (in deze film) heeft een heerlijk accent wat het ook gewoon grappiger maakt. Sommige mensen zien dat niet in maar kijk humor is subjectief. Dus als je houdt van onrealistische shit dat er soms los over gaat en vulgaire uitlatingen die er ook soms los overgaan dan is dit je ding.

Hoewel Sandler een ietwat saaie acteur is waarbij alle types die hij speelt hetzelfde zijn, heeft hij deze rol goed weggezet dit keer.

Dé humorfilm van 2008 zou ik zeggen. Veel grappige en soms hele grappige stukken. Dit is toch vrij uniek in deze genre. Uiteraard moet je van dit soort humor houden.

Als je een film in een begin-, midden- en eindstuk mag delen was het eindstuk toch minder. Desalniettemin een humoristische film.

Ik verveelde me vandaag nogal omdat ik thuis op de bank vast geplakt zat, en gamen daar had ik niet zoveel zin aan, dus dan zet ik toch nog maar een filmpje op. Vandaag werd het dan ‘You Don't Mess with the Zohan’ een zoveelste komedie film met Adam Sandler die tot morgen op Netflix stond dus vond ik het mooi om gelijk even een kijkbeurt te geven. Ik moet gelijk wel bekennen dat ik geen fan ben van deze film, en ik dit weer een erg irritante Sandler film vond waarvan ik eigenlijk bij minuut één al spijt kreeg dat ik hem überhaupt aangezet had.

Het is dan al wel duidelijk dat dit geen lange mening gaat worden aangezien je deze film echt op geen enkel vlak serieus hoeft en kan nemen, waarbij er een kortstondig, flinterdun en erg slecht verhaal achter verwerkt is waarin het niveau van Adam Sandler weer eens naar voren gebracht word.

“You've caught so many terrorists, it's an art. You're like Rembrandt with a grenade.”

De inmiddels al 71 jarige Dennis Dugan gaat hier weer eens de aanvaring met Adam Sandler aan en hopen beiden, dat kun je zien, op weer een ‘geslaagde’ komedie film (dat kan je zien) borden vol met racistische grappen (als Zwarte Piet racistisch is, is deze film dat ook) en mocht je nog geen ervaring in de sekswereld hebben dan willen Sandler en Dugan je daarmee graag helpen omdat je bijna elke minuut van de film moet zien hoe Sandler met zijn penis staat te zwaaien en vrouwen onder handen neemt.

De cast is redelijk, Sandler had ik hoog in mijn vaandel zitten op flauwe en vooral slechte komische acteurs uit Amerika die ik wel leuk vond maar na deze film gaat deze verwachting weer een stukje naar beneden. Voor de rest kent de film ook de standaard cast waarmee Sandler graag samen werkt, daar lijkt het op en Rob Schneider vind ik daarmee de hoogst uitschietende acteur in dit lijstje, ook een acteur die ik niet meer zo hoog heb zitten.

Het verhaal is slecht. We volgen Zohan, een Israëlische soldaat die iedereen verslaat. Hij word opgeroepen voor een nieuwe klus maar dit gaat zogenaamd fout, Zohan faked zijn eigen dood na een gevecht met ‘Phantom’ waarna hij naar New York verkast om daar een kapper te worden. De zaakjes lijken goed te gaan al word het snel duidelijk dat Zohan ontdekt word en daarna besluit Phantom om naar New York af te reizen en daar Zohan af te maken wat niet gebeurd en dan is het eind goed al goed.

Nee, ik ben geen fan van deze film en zou ook nooit meer een fan van Sandler worden. Hoewel ik soms nog wel met een glimlachje heb zitten kijken was de film voor het algemeen tergend slecht en het kon ook nergens goed worden.

2.0*

Een intrigerende titel, des te meer omdat ik er geen flauw idee van had wie of wat erachter zat – totdat ik ontdekte dat het ging om een film met –of beter gezegd rondom– Adam Sandler, hetgeen mijn enthousiasme net zo erg deed verschrompelen als Zohans erectie toen hij ontdekte hoe het werkt met "the one". Ik ben er toch maar aan begonnen, en hoewel de film genadeloos flauw is en onvoorstelbaar veel melige seksgrappen telt kon ik na verloop van tijd toch niet anders dan me er aan overgeven. De energie van Sandler, de plot die misschien flinterdun is maar toch nergens inkakt, het vrolijke tegenspel van John Turturro, het warempel redelijk hoge aantal grappen dat mij dan wel niet tot schuddebuiken maar toch in ieder geval tot een gulle glimach bracht (al is dat vaak ook niet om de humor maar om Sandlers schaamteloosheid), en last but not least de olifant-in-een-porseleinkast-benadering van zo'n heikel onderwerp als het Israel-Palestina-conflict zorgden er gezamenlijk voor dat ik dit toch een heel smakelijke en verrassend leuke film vond. Als je You don't mess with the Zohan een verschrikkelijke film vindt zul je Adam Sandler vermoedelijk ook wel niet kunnen uitstaan, maar zelf bekijk ik hem na Punch-drunk love, Funny people en déze film (en toch ook wel na Click) toch wel met andere ogen.