The Informers (2008)

Nou HarmJan..... zullen we het er maar op houden, dat er een verschil is tussen kijken naar en zelf doen......

Zeker, maar het leek (na je bericht) net of je het beide keren maar niks vind. Maakt ook niet uit, kan me best voorstellen dat mensen deze film maar niks vinden. Gaat tenslotte ook nergens over.

tja wat zal ik der van zeggen..vond het helemaal niks!

vage film....onderwerp is wel leuk.....verhaallijn klote...

Pretentieuze, weinig interessante mozaïek van doelloze levens in en rondom Los Angeles. Veel foute jaren '80 kapsels en new wave-muziek, maar daar houdt de pret dan ook wel mee op (alhoewel, een grotendeels naakte Amber Heard is ook niet verkeerd natuurlijk). Indrukwekkende cast, maar geen enkele rol springt er positief uit. Arty-farty gefilmd; de film laat een zielloze en lege indruk achter.

Zeer interessante film!

Ik snapte hier helemaal niets van. Ik vond de sfeer best oke, maar ik mis een verhaal, of tenminste een goed einde.

Vreemd drama met meerdere losse verhaallijnen. Geen enkele verhaallijn wordt goed uitgewerkt, het blijft los zand zonder diepgang. De chicks in de film zijn prima (+0,5*), de jaren 80 muziek wordt slechts kort ingezet en snel weer weggefade.

Misschien is deze film alleen leuk voor mensen die toen die leeftijd hadden. Ik heb een klein stukje gezien, zag zo'n geblondeerde jongen, moest gelijk aan mijn beste vriend uit die tijd denken, a dead ringer. Ik vond Less Then Zero, ook naar 1 van zijn boeken, wel goed, rijke lui aan de coke e.d. (fenominale Robert Downey Jr. speelde achteraf een beetje zichzelf) en Psycho met Christian Bale vond ik helemaal wel kicken, daar haalt deze film het dus waarschijnlijk niet bij, ach misschien is het leuk omdat het je toch aan die tijd doet denken, maar of je daar een hele film voor moet zien, maar toch ga ik hem kijken, al is het alleen al om de cast.

Ben helemaal met je eens vond ook al een aparte film. Ik kon er echt niet van genieten gewoon. En het einde snapte ik al helemaal niet. Kan iemand mij dat anders vertellen?

Voor de moeite 1.5*

Wat een draak van een film, snap niet dat een Kim Basinger, BB Thornton en een Micky Rooney zich überhaupt hebben laten overhalen om hier aan mee te werken....,

Een zware onvoldoende.... 0,5

Ik vond het een goede film; de oppervlakkige relaties, vrije seks, drugsgebruik, egoistische levenswijzes enz. vormen een aardig realistisch tijdsbeeld. Typisch een Bret Easton Ellis' verhaal, je houdt ervan, of je haat het.

gezien jou smaak (gran torino 0,5 en deze een 5), ga ik deze film toch maar over slaan.

Ja, dat is wel de goede conclusie. Het zijn allemaal wat nare mensen met nare gewoontes.

Enige voordeel is dat de film er gewoon vrij stijlvol uitziet en een vrij nadrukkelijke sfeer heeft. Het is echter niet bepaald mijn sfeertje.

Wel leuk om Mel Raido weer eens te zien na He Kills Coppers. Ik voorspel hem nog een leuke toekomst toe.

De film is een momentopname, geen verhaal, één saaie en donkere sfeer. Voor de rest geen overtuigende acteerprestaties, enkel wat leuke '80 muziek.

Geen aanrader.

tja wat zal ik zeggen??

Met zo'n cast zou je wel wat meer verwachten.

Het is een film met verschillende verhaallijnen die toch iets met elkaar te maken zouden hebben, maar dit is totaal niet gelukt. geen enkele verhaallijn komt uit de verf. volgens mij heeft de maker ook geprobeerd om er een boodchap in te verwerken, maar wat die precies is weet ik nu nog niet. er is geprobeerd om een kunstzinnige en diepgaande film neer te zetten, maar ik denk dat de hele crew inclusief de producent/regisseur zelf te stoned waren om dit te op de juiste manier te bewerkstelligen.

En toch door die vreemde sfeer en het aparte camerawerk wist de film me wel vast te houden en af en toe zelfs te boeien.

Dus helemaal belabberd was hij nou ook weer niet, durf er zelfs wel 2,5* voor te geven. (al is alleen al voor amber heard die zich van haar beste kant liet zien)

Een krankzinnig surrealistische film die af en toe wat weg had van David Lynch Blue Velvet. Het deed me zelfs in de verste verte denken aan Richard Kelly Southland Tales.

Gregor Jordan laat in The Informers de moderne Amerikaanse maatschappij zien waar zowel de bovenkant als de onderkant van de samenleving compleet ontwricht is. Een Hollywoodbaas, een losbandige rockster die het liefst met kinderen speelt, een oudere nieuwslezer, een voyeuristische portier, een amorele oplichter die niets om kinderen geeft en natuurlijk vele mooie jongeren, die overdag slapen en de nacht gebruiken om te feesten maar alles behalve braaf naar school gaan.

Bret Easton Ellis, schrijver van Less Than Zero en American Psycho, ontleed hier de westerse beschaving die zover lijkt afgeleden te zijn dat er helemaal niemand meer is met enige vorm van morele plicht. Zonder enige regels leven deze mensen totdat ze erbij neervallen. Gregor Jordan weet dat gegeven zo om te zetten in celluloid dat het aan de ene kant schuurt en aan de andere kant betoverend eruit ziet.

Zware kost en alles behalve plezierig entertainment maar Gregor Jordan heeft de film zo geschoten dat ik gehypnotiseerd naar het grote doek keek. De donkere sfeer, de muziek, de aankleding het zit allemaal zo in elkaar dat het te goed eruit ziet. Een vergelijking die je kunt opmaken naar de personages die ook te mooi eruit zien maar rot van binnen zijn. Die rottigheid staat synoniem voor de vele zwakke punten in de film. Verhaallijnen die nauwelijks uitgediept worden of zelfs geen betekenis hebben in de film. Personages die verbazingwekkend weinig aanhebben of gewoon niets te melden hebben in de film. Bijvoorbeeld Amber Heard (All the Boys Love Mandy) die liep in de hele film met niet meer dan een klein broekje aan. Of sommige tenenkrommende dialogen zoals de scène naar de begrafenis met de jongelui. De film kent ontzettend slechte momenten maar op de een of andere manier kan ik de film geen onvoldoende geven. Terwijl de film er wel om vraagt.

Waarom dan geen onvoldoende? Omdat ik op momenten zo intens gehypnotiseerd werd dat het leek alsof ik ook meespeelde. Het is een ervaring die je zelden meemaakt en nauwelijks kunt uitleggen in woorden. Een intense ervaring die momenteel al een aantal dagen in me hoofd spookt

De enige vraag waarmee ik zit is hoe deze film ontvangen is in Amerika? Ik kan me herinneren dat Buffalo Soldiers van Gregor Jordan totaal de grond ingeboord werd en zelfs per direct op dvd werd uitgebracht zonder het in de bioscoop te vertonen. Iemand enig idee?

geen zak aan

Zeldzame leeghoofdigheid in 80ér jaren Amerika. Ook zeldzaam slecht geacteerd. 1,5 punten omdat ik om deze droeve ellende gewoon moest lachen.

Geen lijn in het verhaal maar de boodschap komt er toch nog uit. Redelijke acteerprestaties houden deze net overeind maar je bent deze wel heel snel vergeten.

Ik kan echt niet begrijpen dat er werkelijk mensen zijn die deze film enigzins boeiend vonden het is gewoon een kl....te film

Ik geef daar zelfs geen punten voor

moeilijk in een categorie te plaatsen film. het is alsof je als kijker zelf onder de verdovende middelen zit. het is een heel langzame film met verhalen die nergens naar toe gaan, maar op een of andere manier toch de aandacht weten vast te houden. het vrije seks-gevoel van de jaren 80 wordt expliciet in beeld gebracht. wat Rourke na zijn uitmuntende The Wrestler in deze film te zoeken heeft, is mij niet duidelijk. de rest van de oude acteersgarde, Thornton en Ryder, zien er ziekelijk slecht uit. Basinger blijft er altijd goed uit zien. ook de jonge dames in de film mogen er zijn.

een erg vage verhaallijn sommige scenes waren dodelijk saai maar het einde was toch wel mooi.

al met al een leuk filmpje om eens gezien te hebben

Terwijl je naar deze film zit te kijken hoop je op een briljant einde. Door de bekende namen blijf je makkelijk kijken, maar het wachten op het briljante..., blijkt voor niks te zijn geweest.

De film slaat nergens op en het voorzichtige goede wat er dan wel in zat wordt vertrapt door het einde.

Ik zat niet te wachten op een briljant einde. The Informers is duidelijk een tijdsbeeld-film. Begin jaren '80, toen vrije seks nog normaal was en AIDS het tijdperk resoluut wist af te sluiten.

Verhaallijntjes die (eindelijk eens) ongeforceerd bij elkaar komen. De verhaallijn rondom Rourke vond ik niet passen in het geheel, een vreemde eend in de bijt.

De prachtige opening (schaamteloos gejat van Donnie Darko) zet de toon van de film. Indien je dat al niet trekt, doe je zelf een lol, en loop zachtjes weg uit de zaal of haal die dvd uit je speler of zap maar rustig door.

Kabbelende, zich in een roes bevindende, film.

Camera die rustig/zweverig iets registreert op de tonen van een jaren '80 song. Alhier een rondtripje op een feestje op Simple Minds, in Donnie Darko een rondtripje door de school op Tears for Fears.

Ah, oké. Al prefereer ik in DD Echo and the Bunnymen i.p.v. de opening van de director's cut, die jij aangeeft.

- edit - je hebt het natuurlijk niet over de opening, dom. Dan opent de film nog niet met Tears for Fears, maar met Never Tear us Apart van INXS. Echt gejat wil ik het overigens niet noemen.