The Man from Earth (2007)

Eens met d3m0n. Volop reclame, waarschijnlijk om dit hele project te financieren. Ik zie het ook niet anders dan een project. Interessant project waar we eigenlijk helemaal niets zien, en eigenlijk ook maar weinig horen.

Word veel over gelaten aan onze interpratie, en vooral leuk dat deze film mooie discussies kan uitlokken; zoals gebeurde in onze huiskamer. Leuk project dat een interessant onderwerp op de stok neemt waar niemand ooit over uitgepraat raakt.

Flashbacks naar het verleden van de man zou deze film een totaal ander gevoel brengen. Leuke aan deze film is juist dat we alles uit de mond moeten horen van wat hij verteld en ons wilt laten geloven. Zou zonde zijn als we daar ook beelden bij voor geschoteld krijgen.

Jammer is wel dat het allemaal een beetje algemeen blijft....nergens echt indrukwekkende verhalen van hem. Echt spanning zat er nergens in; deze film moet het echt hebben va de pure nieuwsgierigheid die het opwekt, en de beelden die je er zelf bij bedenkt.

Leuk project.

3,0

Misschien wel juist die povere setting die deze film zoveel kracht geeft. Niveautje soap wat acteerwerk en regie betreft, maar het concept en het scenario zijn enorm sterk. Een kamer met hoogleraren en hun collega die beweert 14.000 jaar te leven. De concentratie op dit gegeven en de bewijzen voor zijn beweringen maken de visuele flair een beetje overbodig.

Hmm een beetje een dubbel gevoel. Het uitganspunt is bijzonder leuk een man die 14000 jaar leeft en anderen daarvan probeert te overtuigen. In de film worden een aantal bijzonder interessante punten aangestipt. Vooral de discussie over de geschiedenis vond ik boeiend. Toch mist de film echte diepgang. De onderwerpen die worden aangestipt, worden slechts oppervlakkig besproken. Dit is jammer en daarom wordt de film bij tijd en wijle toch wat saai. Al met al wel een gedurfde en leuke film maar zelden echt bijzonder.

3,5*

Het begint allemaal leuk. Je vraagt jezelf echt af, waar gaat dit heen. Al snel bekruipt je het gevoel dat het niet beter gaat worden. En het was al niet zo sterk. Hoe je een ontzettend aardig gegeven om zeep kunt helpen. Voelt aan als een TV-film van de SciFi-Channel. Met dito acteerprestaties en uitvoering. Snel vergeten maar weer...

Aardig idee, maar hoe langer de film duurde, hoe meer ik het idee had dat er veel meer in zat dan ze er uithaalden.

Het verhaal wordt best slim vertelt zonder in nogal snel te maken plotgaten te vervallen, maar de productiewaarden zijn toch behoorlijk storend evenals de matige acteurs.

Het leek meer op een lange Twilight Zone aflevering dan een film.

Wat heb je aan een film die zich enkel richt op iemand die beweert 14 000 jaar oud te zijn?

Enig pluspunt aan de film is dat hij goed wegkijkt. Maar verder is dit dus gewoon niks op elk vlak. Zou graag het audiovisuele aspect beoordelen maar dat vind je hier gewoon niet in terug.

De acteurs weten eigenlijk ook niet te overtuigen al krijgen ze daar natuurlijk ook weinig middelen voor. Gewoon luisteren naar David Lee Smith en een beetje verbaasd staan reageren. Zo is er dan geen ruimte voor discussie of een bepaalde filosofie in de film. Zoals bv een 12 Angry Men wel een boeiend onderwerp weet aan te snijden.

Weet niet wat ik hier mee moet, echt 0,0% cinema dit.

*

"Oh my god, het lijkt wel zo'n goedkope pornofilm uit de jaren 80. Ze kunnen elk moment elkaar in de kont gaan neuken."

Een vulgaire, doch treffende omschrijving van mijn vriendin, na deze film een klein halfuur te hebben aangekeken. En inderdaad. Niets aan deze film verraadt dat hij uit 2007 komt.

De belichting in de film is simpelweg het daglicht en de schemerlampen die toevallig aanwezig waren in die blokhut. De camera is een JVC uit de aanbieding bij Mediamarkt. De acteurs zijn zo derderangs dat ze bij de dorpstoneelvereniging in Schubbenkutterveen enkel het gordijn open en dicht zouden mogen doen. De kleding die ze aan hebben was trendy in 1992.

En niet alleen acteren ze beroerd, de personages zijn ook nog eens irritant. Die dikke bioloog is een aanfluiting, die zogenaamd stoere kerel met dat sikje is een zeikerd, en de topper is die ouwe graftak die op een gegeven moment niet eens meer luistert, en alleen nog stamelt over haar geloof. Aan de andere kant is dit juist een pluspunt, het is namelijk een zeer treffende typering van de gemiddelde gelovige: als ze iets horen wat niet strookt met hun denkbeelden, raken ze in paniek, gaan de hakken in het zand en slaan ze enkel nog wartaal uit.

Het script sprak me enorm aan, maar toen ik de recensies ging lezen, wist ik al wel dat het acteerwerk niet bijzonder zou zijn. Maar dit slaat echt alles. Ik heb respect voor cheapass producties (want deze film kostte hooguit 40 dollar) die dan een grote hit worden, zoals El Mariachi, of The Blair Witch Project. Het is stiekem ook een beetje mijn droom om ooit met een paar duizend euro een briljante film te maken. Wie wil dat niet? Maar ik zou toch potverdorie een betere camera gebruiken (met niet zoveel ruis in donkere scènes), en tenminste IETS aan belichting doen. Het predikaat B-film is een klap in het gezicht van vele geweldige B-films. Dit is niet eens een film, het is een homevideo.

Los van de production values (ahum), werd het "briljante" verhaal nogal opgeklopt door de reacties hier. Ik zat te wachten op de briljante wending, en de enige wending die überhaupt komt, is tegelijktijd eigenlijk best voorspelbaar. Want wat is de eerste vraag die je zou stellen aan iemand die op heel veel plekken is geweest de afgelopen 14.000 jaar? Juist. Hoe zit het met die knakker uit die kribbe. Hier heeft de film een heel klein puntje om over na te denken. Maar aan de andere kant, roepen atheïsten dit al jaren: er was ooit een grappige goochelaar met wijze spreuken, waarover het verhaal nogal is opgeblazen.

Het enige leuke aan de film is dat de hoofdpersoon letterlijk zegt wat ik altijd roep over de zin van religie (en in mijn optiek een prima bewijs voor de onzin ervan): de gehele godenwereld van Romeinen, Grieken, Germanen, Inca's, Egyptenaren enz, niemand gelooft er nog in. Statistisch gezien houden de huidige religies op zeker ogenblik ook op te bestaan. Want het als met uitgestorven religies, is er voor christendom en islam eveneens 0,0 bewijs.



1 ster

(Evenveel sterren als de gebruikte filmcamera krijgt op www.kieskeurig.nl)

Vulgair inderdaad (van jouw vriendin) en een dergelijke van een grote oppervlakkigheid getuigende uitspraak dan ook nog in je reactie opnemen Eigenlijk wil je dan al stoppen met lezen maar er volgt nog een heleboel meer.

Je blijkt van de film totaal niets te hebben begrepen en meent desondanks deze hier te moeten afkraken met een nietzeggend lulverhaal (sorry hoor...).

Laat me er kort en krachtig tegenoverstellen: deze film is geniaal! Zeker kijken!

Een ruimte, waarin 90 minuten lang mensen met elkaar praten. Het kan tot beresterke films leiden, zoals natuurlijk 12 Angry Men. The Man from Earth is ook zo'n soort film. Een groep wetenschappers komt bij elkaar en één meldt dat hij al 14.000 jaar lang op aarde leeft. Door dit simpele concept blijft deze lowbudget film continu boeien. Soms ietwat rommelig of hobbelig qua verloop van het verhaal, maar over het algemeen niet al te storend. Ik heb me wel vermaakt .

Minimal cinema, bestaat die term al?

Een goed idee, magertjes uitgewerkt. Een soort omgekeerde EO-film. Want Jesus was ook maar een mens, zei het een buitengewoon mens. Verder was het weinig verrassend, hij zegt alles precies volgens het boekje van de huidige neo-Darwinistische kerk. Je zou van iemand die 14.000 jaar geleefd zou hebben, toch wat verrassender uitspraken verwachten. Hij is een paar keer sjamaan geweest, maar van sjamanisme heeft hij niks begrepen. Dat komt door de bekrompen achtergrond van de makers.
Voor de omgekeerde EO-ers = neo-Darwinisten/atheisten, zal deze film wel in de smaak vallen.

Wow.

Alhoewel de film natuurlijk wel erg sterk leunt op de gedachtegang erachter, heb ik me zeer vermaakt. Het is wel erg duidelijk dat op het moment dat het groepje stopt met het (pseudo-?)intellectuele gebrabbel de film een dal in gaat. Veel acteerwerk is slecht, sommige opmerking lijken veel te gescript.

Maar toch, het verhaal van John blijft best interesseren en veel is toch erg sterk bedacht. Hoeveel genoemde 'feiten' in de film ook daadwerkelijk plausibel zijn is natuurlijk een ander verhaal. Op het moment dat het een beetje in begint te dutten gooien ze natuurlijk de troef op; het verhaal van Jesus. Ergens zeer vergezocht (van alle mensen die hij in 14000 jaar kon zijn is hij toevallig ook Jesus), maar de troef werkt want het gesprek wordt weer een stuk interessanter..

Al met al me al een tijdje niet zo vermaakt met 'intelligent'-gebrabbel dat een licht filosofisch ondertintje heeft. Het zet toch lichtelijk aan het denken. Alleen te kijken hiervoor, voor de rest heeft het echt niets bieden. Verder nog jammer van het veel te overbodige "I am your father!" momentje met de psychiater. Ik bedoel, zelfs met SF-films moet je je soms afvragen hoe realistisch sommige toevalligheden zijn. Was weer een onnodig bij-stukje.

(Oh, en de muziek soms op de achtergrond.. )

Wat een hoog gemiddelde op IMDB zeg. Het concept is op zich wel interessant, maar de uitwerking had wel iets beter gemogen.
Nu hebben we gewoon een paar geleerden en een student die met elkaar zitten te praten over wat John allemaal tijdens zijn leven heeft meegemaakt. Zaten wel wat interessante dingen tussen. Maar nergens vond ik het echt spannend worden.
Ik had het bijvoorbeeld wel leuk gevonden als die Will hem dood had geschoten en dat John zich later als zijn pa onthuld.
Het acteerwerk had overigens ook wel beter gekund.

Nipt 2, 0 Sterren.

Matigheid troef deze Man from Earth.

Concept is wel aardig, misschien eerder voor een SF-boek dan voor een film.
Het minimalistisch gegeven van een handjevol mensen in een beperkte ruimte werkt hier niet goed om 2 reden. Ten eerste is er niet sprake van een beperkte ruimte en er is geen sprake van een probleem. Het is gewoon een huiskamer waarin 1 man een verhaal verteld. Iedereen kan in en uitlopen wanneer hij/zij dat wil, de deur dicht slaan en weg is het probleem. Een huiskamer is geen ruimteschip/onderzeeër/postkoets/jurykamer oid. Ten tweede, wil het gegeven van een aantal koppen bijelkaar blijven boeien dan dienen er acteurs van een redelijk hoog niveau dit klusje te klaren... Ook hier is het een 'no go' en dus matigheid troef. Enige rede waarom voor deze opzet is gekozen lijken me dan ook van budgetaire oorsprong.

Op zich vond ik het nog best aardig toen hij vertelde over zijn oorsprong en hoe hij de eerste 1000e jaren geleefd heeft. Alhoewel het niet uitblinkt in originaliteit, alles kan gewoon uit een gemiddeld studieboek gehaald worden namelijk, zijn de Q&A tussen de prof en zijn (ex) collega's best vermakelijk.
Echter wanneer meneer gaat beweren dat hij bij de Budha heeft gestudeerd en dat hij Jezus himself is dan is dat toch wel een flinke stap erover en neigt het steeds meer naar theologisch EO gebrabbel... Natuurlijk is het al zwaar overdone dat iedereen die in vorige levens lijkt te geloven oid altijd aan het hof van Lodewijk XIV of Napoleon heeft gewoond, de verbranding van Jeanne d'Arc live heeft gezien of er bij was toen Constantinopel viel. Niemand schijnt ooit geleefd te hebben als Jan L[CENSUUR]L in een onbelangrijk gat in een totaal oninteressante tijd of in de Zuid Amerikaanse of Afrikaanse Jungle... Ja ja.
En dan het einde, wat een sof

2* is echt wel het maximum.

Leuk, interessant uitgangspunt.

Acteerwerk slap, en het script nog veel slechter. Vele dialogen waren ongemakkelijk uitgewerkt. Edith was een verschrikkelijk personage You are not Jesus!, net als de psycholoog en de 'biker' (wat was zijn naam ook alweer?). Zwakste punt was nog wel het vader-zoon moment op het einde, veel te toevallig.

Maar toch heeft de film me anderhalf uur kunnen boeien.

7,1/10
3,5*

Een uit de hand gelopen toneelstuk dat gammel oogt, gammelt klinkt en waarin gammel geacteerd wordt. Verzachtende omstandigheid is het budget van slechts twee ton. Het teert dus volledig op het gegeven van een aantal geleerden en de man van 14.000 jaar oud in één kamer. Jammer dat de hoofdmoot net even te zwak is om te overtuigen. Zowel de vertelling van John als de ontvangst daarvan bij de geleerden laat te wensen over.

Neemt niet weg dat het wel een interessante weg bewandeld. Jammer dat juist de pointe van deze sci-fi, John zegt Jezus te zijn, hier door sommigen als vergezocht of iets dergelijks wordt ervaren. Of het nu wel of niet een geslaagde opzet is, het zet tenminste nog op naar een twist (in de zin van onenigheid) die de nodige reuring brengt. Je kan er een boompje over opzetten, al blijft de film in vele opzichten dusdanig ongepolijst dat het niet helemaal werkt.

Ontzettend interessant gegeven natuurlijk. Duidelijk is ook dat dat alles is waar deze film om draait. Op visueel gebied is het alsof je naar een lange, diepzinnige aflevering van As the World Turns zit te kijken. Ook de acteurs komen niet altijd even sterk uit de hoek en de groep is een en al stereotype. Een biker, een grapjas, een excuusneger, een Christen, etc. Ondanks dat alles weet The Man From Earth flink te boeien. Na een tijdje let je minder op het karige uiterlijk van de film en waan je je een deelnemer in de discussie. Toch blijft dit een FILM, het hele concept leent zich misschien beter voor een boek. Ook vond ik het jammer dat aan het einde bevestigd wordt dat John inderdaad de waarheid heeft verteld, door middel van die knullige confrontatie met zijn vader.

3.0*

The man from earth kan ik nauwelijks zien als een film. Waarschijnlijk omdat in deze film weinig andere dingen gebeurde dan een gesprek in een kamer. Wat dat betreft had zo'n verhaal niet per se in een speelfilm gegoten hoeven worden.

Het verhaal is origineel maar op sommige momenten niet goed geacteerd. Verder heeft het verhaal wat slechte puntjes en wordt er geen echt filosofisch punt gemaakt. Behalve dan dat de makers wilden onderstrepen dat geloven ook echt geloven is. en dat is niet echt nieuw

overigens had hij met zijn talenkennis mensen wel moeten kunnen verbazen.

Het word tijd dat er een review komt zonder spoilers.

Het is een interessante film. over een man die beweerd dat hij al 14.000 jaar leeft. En dat brengt natuurlijk vragen met zich mee. Denk alleen al aan de geschiedenis zoals wij die kennen; hoe was het in de Romeinse tijd, ken je historische figuren, ken je religieuze figuren (zoals in de Bijbel of Koran). Was je bij historische gebeurtenissen, zoals bijvoorbeeld de moord op Julius Cesar, de val van de Muur. En juist van deze vragen moet de film het op voorhand hebben.

Jammer, want het is een film die zeker potentie heeft, maar die echter wel slecht uitwerkt.

Dit komt mede doordat de film 'oud' lijkt. Dit terwijl 2007 niet zo heel lang geleden is. Toch leek de film uit de jaren 90 te komen. Jammer, zo ook het acteer talent van de acteurs. Erg matig. De cast bestaat dan ook niet uit benoemings-waardige personen.

Wat wel goed was van de film was dat alles opgenomen was in 1 ruimte. Dat gaf een extra 'feeling'. Wat ook goed was, was het verhaal zelf. de uitwerking viel echter tegen.

Al met al, een matige voldoende. En zelf die voldoende komt voort uit genade. Want als zelfs het onderwerp mij niet aansprak viel het zwaar tegen.

Ik zou hem persoonlijk niet aanraden om te kijken, tenzij je denkt 'goh een 14000 jarige man, interessant. Dan zou ik hem aanbevelen, maar zelfs dan met enige voorzichtigheid.

2.5*/ 3*

stel je in op een goed geschreven toneel stuk,met een heel interessant gegeven.

Dus niet op visueel gebied.Er gebeurt kwa beweging niets,een stel mensen die een verhaal al dan wel niet echt gebeurd aanhoren .

Er had veel meer inkunnen zitten.maar aan de andere kant maakt de sobere benadering van het gegeven wel byzonder.vooral het eind vond ik erg sterk,en laat je wat het grote mysterie beterft niet verder met afvragen .

Goeie filosofische film.

SF in zijn meest kale vorm: pure theorievorming met een filosofische insteek. Visueel oninteressant en het acteerwerk laat te wensen over, maar het achterliggende idee over de eeuwig levende mens wordt vanuit meerdere facetten en bevredigend uitgewerkt.

Hoe kun je ooit iets zeker weten? Hoe bewijs je iets? Moet je iets soms maar gewoon geloven? Boeiende film die van mij best langer had mogen duren. Een open einde was beter geweest.

Deze opgezet omdat ik zin had in een SF-film, is toch geen beste keuze geweest. De film is op zich aardig, en het uitgangspunt is zeker interessant, maar op een gegeven moment slaan ze wel erg door. En dan bedoel ik natuurlijk het moment van de openbaring. Daar verliest het dat beetje geloofwaardigheid (binnen de context) wat het tot dat moment nog had, en dat kost punten, evenals het cliché einde.

Wie deze sf-praatfilm goed is bevallen en niet vies is van quantumwetenschappen moet zich zeker een keer wagen aan de veel betere Coherence (2013), met een veel geloofwaardiger (op quantumwetenschappen) gebaseerd sf-verhaal dat overigens pas na een kwartier echt op gang komt.

Frappant, maar uiterst intrigerend. De filosofische praat had mij absoluut in zijn greep waardoor ik de film met uiterste belangstelling kon blijven volgen.

De filmposter belooft meer qua spectakel dan de film te bieden heeft; het lijkt alsof de film in 1 dag is opgenomen met een goedkope camera en een cast bestaande uit wat willekeurige mensen van de straat. Amateuristisch dus. Gelukkig draait de film in zijn geheel om de dialogen en het originele gegeven, al komt het allemaal dus wel erg pover over.
Het is dan ook jammer dat de film niet echt slaagt om de diepgang te vinden, de dialogen blijven oppervlakkig met voorspelbare en slecht geacteerde reacties van de personages. Het verhaal rondom geloof en Jezus in het bijzonder is aardig aangezien dit wat dieper gaat, al is het jammer dat die kerel dan zgn. Jezus was.

Gelet op de erg hoge quotering op IMDB was ik erg benieuwd naar deze film. De verwachtingen waren hoog gespannen - ik had hier nog niets gelezen - maar naarmate de film vorderde, moest ik tot de conclusie komen dat deze niet geheel werden ingelost.

Het concept is gewoonweg fantastisch, laat me dat duidelijk wezen. Het idee dat iemand onsterfelijk is, de gehele geschiedenis van de mensheid van dichtbij heeft ervaren, is een gedachte waarover ik uren zou kunnen discussiëren. In dat opzicht zal de film me bijblijven. Nu jammer genoeg is deze premisse zowat het enige dat de film sterk maakt en dat is een verloren kans. Als ik de andere films van Schenkman eens bekijk, dan lijkt me dat ook niet veel soeps. Ondanks dit schitterende concept is het tegelijk de molensteen rondom de nek. Het verhaal is te zwak uitgebouwd om dit thema verder uit te diepen. Er is te weinig over nagedacht. De film boeide me tot de laatste seconde, maar toch bleef ik op mijn honger zitten. Jammer.

Los hiervan kan je op erg weinig quoteren. Er wordt onhandig gefilmd in één ruimte. De personages zijn een allegaartje (zijn dat allen professors?), een verloren gelopen studente en geflipte psychiater die zelf hulp nodig heeft. De vertolkingen waren bovendien ondermaats. Ook dat John Jezus was, is wat over the top en totaal niet geloofwaardig binnen het concept. Het ondermijnt zelfs het concept. Hoe kan je daar nu in slagen als regisseur (of scenarioschrijver)?

Het einde ok ja, kan ik nog aanvaarden al hangt het ook net te veel af van toevalligheden. Gezien hij om de tien jaar doorreist is het haast onmogelijk terug op je zoon blijkbaar te botsen. Het idee dat John waarschijnlijk niet de enige was, was wel interessant (maar wederom beperkt tot niet uitgediept). Een gemiste kans tout court en een ontgoocheling erbij. Geef dit in handen van pakweg een Sam Mendes en je komt al een heel eind verder!

Interessant low budget SF-werkje, dat ook heel goed zou werken als toneelstuk. Zet een aantal intellectuelen in een huiskamer en laat hen eindeloos filosoferen. Het pakt vreemd genoeg verrassend fascinerend en onderhoudend uit, mede geholpen door een degelijke groep akteurs en een intelligent script. Visueel oogt de film echter behoorlijk gedateerd. Nu al.

Herziening. Interessante, kleine film. Gezien de setting en dat het puur op mono- en dialogen leunt, is het knap te noemen dat het anderhalf uur blijft boeien. Het uitgangspunt is net zo ongeloofwaardig als interessant, en de manier waarop het ontrolt wordt maakt de film boeiend. Er lijken telkens goede argumenten te zijn en dat het tegen een wetenschappelijke achtergrond wordt met professoren helpt daarin mee. Het is logisch dat de toehoorders op verschillende manieren reageren, zodat er een fundament ontstaat om het verhaal te kunnen vertellen. Ik vind het verloop van de gesprekken wel geloofwaardig overkomen. Het zet aan tot denken op een manier waarop je niet vaak doet. Ik kan wel door het low-budget heen kijken.

Het gedeelte over Jezus is natuurlijk wel een bijzondere afslag. Ik voel haast de discussies van de crew vooraf of ze dit wel of niet moesten gaan doen in de film. Wellicht is het net té. Ik heb voor de rest ook niks met religie en geloof, dus de overdenkingen die daarna kwamen had ik minder mee. De laatste 5 minuten zijn ook jammer. Dat er nog gekozen wordt voor een mini-twistje van 'Het was toch een verhaal' (waar het dan weer ongeloofwaardig is dat iedereen, behalve de dame, dat dan ook meteen weer aanneemt, aangezien in zijn houding toch wel helder is dat het toch waar was) kan ik nog in meekomen, voor de hoofdrolspeler om er vanaf te zijn. Maar dat dan de psych net iets hoort over zijn verleden, John zijn vader blijkt te zijn en vervolgens overlijdt, zijn overbodige scenes.