Ong Bak 2 (2008)

Mixed emotions.

En dan met name omdat de verwachting hooggespannen was. Deze wordt dan ook niet waargemaakt. Sommige vechtscenes zijn een tikkeltje slordig, andere zijn weer adembenemend schoon. Dat Jaa de enige is die in Lee's schaduw mag staan heeft, naast enorme vechtkunde, ook te maken met charisma, iets wat deze film deels ontbeert. En daar kan Jaa schijnbaar weinig verandering in aanbrengen.

Deel 1 was evenals Tom Yum Goong een ontzettende verfrissing. Dit voelt een beetje als een lauwe douche. Niet verkeerd, maar de zon scheen net niet hard genoeg om het aangenaam te maken.

We willen meer Jaa en als het kan onder een betere regie. We zijn inmiddels verwend. Hij verdiend 25 camera's om zich heen, een geen knip en plakwerk achteraf. Niet meer zelf alle touwtjes in handen willen hebben dus. Waar was Pinkaew anyhow?

Ten slotte is mij niet geheel duidelijk wat de link is met deel 1. Maar dit zou aan mij kunnen liggen. Iemand?

Toch nog steeds een kleine zonnestraal binnen het genre.

Goed.

Adembenemend debuut van Tony Jaa als regisseur. Hij weet een ontzettend goede sfeer te creeëren, die de context vormt waarin het episch verhaal en de tot in details goed gechoreografeerde gevechten goed tot hun recht komen. Verreweg (één van) de beste actiefilm(s) die ik gezien heb.

Tony Jaa is, niet verassend, de man van weinig dialoog en veel lichamelijke expressie - en dan natuurlijk met name in de vorm van kunstzinnig geweld. Zijn gedachtes, in de vorm van flashbacks, zijn nog het meest sprekend voor het karakter van het personage van Teean. Aan de ene kant jammer dat zijn karakter niet verder uitgewerkt wordt, aan de andere kant natuurlijk genoeg voor een actiefilm als dit. Als kleine jongen raakt hij al snel alles kwijt en wordt uiteindelijke de leider van een piratenclan. Revanche is dan zijn doel.

Natuurlijk is Jaa zelf de hoofdattractie van de film. In deze film is hij beter als zijn voorgaande en weet hij elk soort wapen met gevoel en tot in detail te bespelen. Naast zijn befaamde muay-thai technieken (knietjes en elleboogjes) hanteert hij ook verschillende zwaarden, stokken, touwen met speerpunten, buskruit, een soort van grote nunchakus, breakdance-technieken en natuurlijk gebruikt hij elk object in de buurt als wapen. De vechtscenes zijn realistischer dan zijn eerdere films, vooral Tom Yum Goong vond ik daarin sterk tekortkomen. Alles is zo tot in de puntjes gechoreografeerd, elke beweging sluit weer aan op een andere en de montage helpt hier natuurlijk ook een handje bij. Ook zijn de bekende slow-motion scenes weer aanwezig, die de nadruk extra leggen op de rauwheid van de bewegingen. Een mooi stuk was de scene waarin eerst een aantal vrouwen een traditionele dans opvoeren, waarna Jaa zelf ook een dans opvoert en wat natuurlijk eindigt in een prachtig gevecht.

Naast Jaa zelf is de film ook uitermate rijk aan andere personages en stijlvolle beelden. Een aantal mooie close-ups van de veelal goede en rijke kostuums van de personages en het decor. Elke omgeving is gewoon goed opgezet en uitgewerkt waardoor er een lekker rauwe sfeer ontstaat. Heel veel narigheid wordt mooi in beeld gebracht - een gevecht als gevolg past daar natuurlijk goed bij. Het verhaal was niet zo simpel meer als de twee bekendere Jaa films, maar wel vrij standaard. Ik was hier wel blij mee, een mooi episch en symbolisch verhaal met daartussen geweldige gevechten. Ik verwachtte veel van deze film en deze verwachting is bijna geheel uitgekomen. Enig punt waar ik kritiek op had was de soundtrack. Een aantal keer hoorde ik Goldeneye 64 achtige deuntjes, die niet goed pastten bij de scenes naar mijn mening.

Maar ala, een topfilm. Ik zit sterk te denken aan een 5, maar daarvoor wil ik hem nog een keer goed zien.

O jammer van dat einde!

Na de verhalen dat Jaa nogal vreemd deed op de set had ik erger verwacht, hoewel de film inderdaad soms iets wat hakkerig verteld wordt. Is het niet meer of minder dan "een jongetje dat is gevlucht en bij en clan leert vechten en wraak neemt op het einde" verhaaltje. Niks nieuws maar daar lijken de meeste Jaa fans het dan ook niet om te doen.

Qua look en vechten doet Jaa het best wel netjes, leuke top shots, ook het extreem heroïsche shot op de berg als we Jaa voor het eerst zien, vond ik (hoewel iets wat narcistisch) wel leuk. Zoals altijd heb je eerst een paar battles, zoals een leuke waar Jaa dronken is, en een gave in een grot. Om dan op het einde af te sluiten met een lekker lang gevecht. Die botbreuk op de slachtanden van de olifant was sweet! Alleen net toen ik hoopte dat hij helemaal gestoord zou worden en al die mannetjes zou afmaken kwamen de credits in beeld. Wel een erge anti climax. Ook iets teveel wapens kwamen aan bod voor my taste.

Al met al een degelijk cijfer, maar Pinkaew wordt toch wel lichtelijk gemist. Probleem lijkt me ook dat als je zulke intense actie scenes doet je moeilijk nog iets kan regisseren, denk dan ook dat de assistent vrij veel over heeft genomen.

3.5 sterren.

Eén van de films waarvan mijn verwachtingen torenhoog waren. Helaas is het slechts een schim van zijn geniale voorganger.

Allereerst nogal belachelijk dat de film doet vermoeden dat het om een echte sequel gaat. Het heeft helemaal niks met zijn voorganger te maken.

Wat meteen weer opvalt zijn de prachtige shots van Thailand. Vaak mooi kleurgebruik ook wat een visueel zeer aangenaam maakt. In tegenstelling tot zijn voorganger heeft deze film meer verhaal. Helaas is het verhaal niet zo verrassend en dan is het jammer dat ze er toch best veel aandacht aan besteden. Ik irriteerde me af en toe dan ook aan saaie conversaties en de lage dichtheid van de gevechten.

Want eigenlijk zitten er weinig memorabele vechtscenes in. Het duurt dik een half uur voordat het eerste echte gevecht komt, die overigens vrij snel weer is afgelopen. Alleen op het einde krijgen we een aardig lange matpartij te zien. Wat ik ook jammer vond is dat er hier teveel wapens werden gebruikt waardoor de film een beetje een eigen smoel mist. De illegale straatvechtpartijen in de harde onderwereld van Bangkok in het eerste deel sprak me veel meer aan dan een bende piraten met zwaarden en een wraakverhaaltje. Soms deed het zelfs denken aan ( het overigens sterke) Bangrajan. Alleen is die laatste beter.

Er is ook minder humor dan in het vorige deel. Petchtai Wongkamlao zorgde toen voor een paar glimlachjes maar hier heeft hij maar een piepklein rolletje.

En wat de fuck is er met het einde? Moest Jaa de trein halen of zo? Het voelde nogal afgeraffeld aan.

Helaas stelt het allemaal iets teleur. Het deed me allemaal een beetje terug verlangen naar het uitstekende Ong Bak: Muay Thai Warrior.

Duidelijk minder tweede deel.

Kritiek op het verhaal is terecht, al twijfel ik of er hier veel de 110 minuten versie gezien hebben. Ik jammer genoeg niet, lijkt me dat die 20 minuten wel meer logica en flow in het geheel brengen, nu lijkt het echt springen van actie naar drama naar actie.

Grootste probleem is dat Jaa hier wat te ijverig bezig is om zijn brede kunnen te willen tonen. Leuk voor hem dat hij tot veel meer in staat is, maar de film zelf lijkt meer een promo reel. Dan weer Japans zwaardvechten, drunken fist, ander wapentje ... enz enz. Volgens mij is er amper een stijl die twee keer in de film voorkomt. Ook opvallend dat het mooiste gevecht uiteindelijk weer het Muay Thai gevecht is. Jaa is niet slecht in de andere disciplines, maar slat een iets te lomp figuur ivm een Jet Li. Ontbeert hem wat aan finesse voor dat soort werk.

Visueel vooral het kleurgebruik prachtig, camera werk doorgaans wel mooi al komt het zeker tijdens de vechtscenes niet altijd tot z'n recht. Editing is het grootste pijnpunt. Ook de muziek is jammerlijk genoeg helemaal niks.

Resten vooral een aantal erg gave scenes die de film boven het gemiddelde uittillen. Zo is de Muay Thai scene weer grandioos en is ook de scene op en rond de olifant (met het vogelpersonage) één en al genieten. Zeer apart.

Maar van mij mag Jaa het weer gewoon bij z'n oude vertrouwde stijl houden (en anders één stijl uitkiezen om verder uit te diepen/film) en de regiestoel terug afgeven aan Pinkaew.

Verder ook niet zo blij dat ze voor deze film de Ong Bak naam gebezigd hebben. Die staat toch voor Muay Thai, dit is een mengelmoes.

En als laatste wil ik de film toch nog een keertje een kans geven om zich in 110 minuten te bewijzen. Lijkt me dat deze versie even erg verknipt was als sommige tegenstanders van Jaa in deze film.

3.5*

Dit tweede deel heeft erg weinig met de eerste Ong Bak te maken, maar dat maakt niks uit, Tony Jaa toont weer aan dat hij geweldig kan knokken

Dit keer vaker met wapens dan vuisten, dat is jammer maar ook hiermee kan hij aardig kont schoppen.

Alles zag er heel tof uit, de actie was weer om van te genieten en het verhaal waardeloos (Positief, wie wil er nou een ingewikkeld plot?) 3.5*

zeker slechter dan deel 1, en dit is ook gewoon helemaal geen ong-bak meer, je ziet duidelijk dat het niet van dezelfde regisseur. omdat ik een zwaar liefhebber van het genre ben heb ik me nog wel erg vermaakt, ook omdat deze wat meer variatie erin had qua vechten dan deel 1.

Zeker een stuk minder dan het eerste deel. Hoewel de vergelijking totaal mank gaat, omdat Jaa een ander personage speelt en de film zich in een andere tijd afspeelt, vergelijk je dit bewust of onbewust toch met het eerste deel.

Het verhaal is deze keer helemaal oninteressant en het duurt daarnaast lang, voordat de film op gang komt. De gevechten zijn best spectaculair, maar Jaa onderscheidt zich hier minder dan in het eerste deel. Er zitten best wel een paar goede vechtscenes tussen, maar in zijn geheel is het allemaal veel minder interessant en boeiend dan zijn voorganger. Ook is de montage een stuk minder mooi, af en toe zelfs lelijk.

Een minder vervolg dus wat mij betreft, die helaas uitkomt op een krappe onvoldoende. Ik hoop dat Jaa's volgende film zich weer in het heden afspeelt, want daar komt hij veel beter tot zijn recht met zijn fabuleuze vechttechniek.

2,5*

Veel groter opgezet 2e deel. Heb de blu-ray rip gezien, dus visueel was het een lust voor het oog. Prachtige settings, die huisjes, de bergen en de hele natuur, érg mooi allemaal. Jammergenoeg kon het verhaal me niet echt boeien.

Vermakelijk is de film wel zeker weer, al haalt deze het niveau van het eerste deel zeker niet. Er zitten weer leuk wat indrukwekkende vechtscénes in en op choreografisch vlak rijkt de film naar perfectie. Jammer is dat het allemaal wat minder gefilmd is dan in het eerste deel. Ik snap de titel Ong Bak 2 ook nog niet echt. Heeft niks met het eerste deel te maken, totaal andere film.

Opvallend dat Tony Jaa maar zo'n drie woorden heeft gezegd. Het grootste deel van z'n screentime is 'de stille' dan ook aan het rammen. Het eerste gevecht met de krokodil en de eindgevechten (ook op die olifant) zijn geweldig, al vond ik die wannabe-Grude vogel dan weer belabberd, maar oké. Voldoende voor de film, heb we weer prima vermaakt.

Warrior. Conqueror. Legend

Het eerste deel van Ong-Bak was een onverwachte meevaller. Het was zelfs meer dan dat want het lanceerde in mijn ogen Tony Jaa als meester van de nieuwe generatie Bruce Lees en Jackie Chans. Toen mijn broer het 2e deel in een Double Disc Edition tegen kwam voor niet veel geld kon hij niets anders dan het meepakken. Het duurde een tijdje eer we hem konden zien maar vanmiddag kwam het er dan toch van.

Het gevoel dat na de aftiteling overheerste was dat toch van een teleurstelling. In het eerste deel was het plot compleet verwaarloosbaar maar zaten er wel uitermate coole gevechten en de nodige humor in de film. Jaa vond het blijkbaar nodig om naar de kritiek van zijn vorige film te luisteren en besloot hier dan maar om alles in touwtjes te nemen want zowel het script, het produceren en het film is van hem. Jammer genoeg neemt hij dan ook teveel hooi op zijn vork want het enige wat een verbetering is ten opzichte van het eerste deel is de hoeveelheid verhaal. Spijtig dat het zo'n verschrikkelijk saai verhaal was. Ik keek de film niet voor de verhaallijn maar juist om de gevechten en de humor maar die komen allebei totaal niet goed uit de verf. Van humor is er zelfs niet meer te spreken want de twee leuke side-kicks zijn verdwenen waardoor er niet meer veel te lachen valt. Het verhaal stopt trouwens ook wel vrij abrupt maar dat zal dan wel te maken hebben met het derde deel dat er zit aan te komen? Hopelijk dat dat deel dan iets meer linkt aan zijn voorgangers dan dat deel 1 en 2 dat doen want ik zie nog altijd niets dat op een verband tussen de twee films lijkt.

Ik zei het hierboven al, Jaa neemt teveel hooi op zijn vork. Hij laat zien dat hij nog altijd goed kan vechten maar de manier waarop het in beeld is gebracht is soms echt bedroevend slecht. Ook zijn er geen verbluffende scènes zoals de achtervolging in de straten meer en dat is toch wel jammer. Dan deed Prachya Pinkaew toch wel een betere job met de gevechten in beeld te brengen. Wat nog altijd wel goed is, is het gebrek aan draden bij de gevechten want Jaa kickt nog altijd ass en laat zijn kunstjes nog altijd met veel plezier zien. Het blijft dan alleen jammer dat hij dat zo weinig doet. Het is dan ook wachten tot op het einde om Jaa even total loss te zien gaan inclusief een geslaagde mythische insteek met de vreemde figuren en het olifanten gevecht.

Het enige wat bij beide films op hetzelfde niveau is, is het acteerniveau van de cast. Bijna nihil dus. Jaa zegt amper een paar zinnen maar knokt er liever op los. De andere personages komen op zich nog wel goed uit de verf maar zijn harder verwaarloosbaar dan de side-kicks uit het eerste deel. Dat is best wel raar want Jaa heeft hier zijn best gedaan om een deftig verhaal neer te zetten maar geen enkel personage springt er echt uit.

Teleurstellend vervolg. Jaa kan beter voor deel 3 en voor elke andere film die hij ooit zou willen maken de camera terug aan Prachya Pinkaew geven want zelf bakt hij er niet zo bijster veel van. De gevechten zijn nog altijd wel goed maar worden soms waardeloos in beeld gebracht.

3*

Zojuist afgekeken... wat een prachtige film, boordevol adembenemende actie; zowel wapen- als vuist en voetenwerk aanwezig! Een heerlijke combinatie voor actie en Martial arts liefhebbers.

Toch een verassende film met een droevige eind. Eindelijk een film die niet een goede afloop voor de good guy gunt. Dit is toch een prequel van Ong-bak. Aan het eind zie je nog het heilige beeld van deel 1, precies met zo een snee tussen de wenkbrauwen van het beeld, exact als deel 1.

Toch geweldig om een paar acteurs uit de eerste deel mee te maken. Waaronder Petchtai Wongkamlao [Humlae/George uit Ong-bak] als een zwerver.

En Pim, de danseres [Een natuurlijke naam voor vrouwen waarschijnlijk, maar minder geslaagd als het hier aangepast zou worden] Stel je eens voor

Een voorspelbare einde was het voor mij een beetje wel, althans over de mordenaar van Tien's vader had ik zo een vermoeden dat het Tien's vervangende vader en mentor was. Niettemin kwam het op een droevige manier en einde tot slot.

Qua Soundtrack score vond ik het niet zo geslaagd als deel 1, dat is ook logisch want in deel 1 had je van dat 'moderne muziek' en hier was het toch typisch muziek uit die tijd.

De vecht en stoei scenes waren zeker geslaagd; op de slavenmarkt en bij Tien's drop als eind. Ook geweldig om olifanten te gebruiken als vechtobjecten.

Een paar kleine minpunten waren toch dat leeuw- en kraaivrouwen, sterk maar raar.

Voor de rest is het gewoon een heerlijke Oosterse vechtfilm, waarin vele stijlen en combinaties tot hun ultieme recht komen!

Anderhalf uur lang een stel Thaise vechtjassen in beeld die de gehele speelduur met elkaar op de vuist gaan.

Niet echt mijn ding. De decors, de make-up en de gevechten zijn weliswaar uitstekend in beeld gebracht, maar verder is het totaal niet boeiend. Nergens blijft je aandacht echt hangen. Het draait enkel en alleen maar om de gevechten en dat doet de film, hoe prachtig de gevechten ook zijn, de das om.

1,5*

Mja, dit was een beetje op het randje. Probleem met de films van Jaa is dat op het moment dat er niet gevochten wordt, de films direct geen klap waard zijn. Hier wordt een ambitieuzer verhaal verteld en ik moet zeggen; in vond het bij vlagen een enorme verbetering ten opzicht van Thai Warrior en Ong Bak (waarom deze Ong Bak 2 heet is mij een raadsel). De setting vond ik veel interessanter en dit verhaaltje laat ook veel interessantere opponenten toe. Helemaal geslaagd was het niet, de flashbacks waren nogal onhandig en het leek ook een beetje van de hak op de tak te springen. En wat zie ik, ik had het kunnen weten; de internationale release duurt 20 minuten korter. Wat een mongolen zijn het toch. Ik snap echt niet waar dat keer op keer voor nodig is.

De vechtscenes dan maar, want ik neem aan dat daar de schaar niet is ingezet. Zijn inderdaad weer erg prettig en wat gevarieerder zelfs. Had wat mij betreft wel wat meer afwisseling mogen zitten in een-tegen-een gevechten en de massale gevechten. Nu komt dat laatste wat meer voren, terwijl ik een-tegen-een gevechten ook erg kan waarderen. Had overigens het idee dat er (vooral op het begin) wat meer met de computer gerommeld was, terwijl de eerdere twee films juist heel authentiek over kwamen. Ook de slow motion komt nogal kitscherig over. Als ik er over nadenk is de film alles bij elkaar eigenlijk niet zo best geregisseerd.

Ik kan hier wel weer 3,5 sterren aan kwijt, zij het net aan.

Onlangs de films van Prachya Pinkaew en Tony Jaa ontdekt. Tom Yum Goong, Ong-Bak en Chocolate waren stuk voor stuk geweldige actiefilms. Ong Bak 2 valt behoorlijk tegen.

Zoals wel vaker bij actiereeksen pakt men met een tweede deel veel groter uit. Dat gaat ook op voor Ong Bak 2, waarbij de link met het eerste deel overigens erg klein is en het meer als een prequel te beschouwen is. Het verhaal is eigenlijk te ambitieus, maar de sfeer is wel dik in orde; rauw en serieus. De aankleding en decors zijn imposant en de muziek is van een epische aard. Deze elementen altezamen doen de kijker niet vervelen.

Maar de film faalt helaas op het gebied van actie, waar een film als het toch echt van moet hebben. Tony Jaa hanteert een grote variatie aan stijlen en wapens, wat niet meteen het grote probleem. Wat is er dan wel mis? Nou, om te beginnen is de actie grotendeels versneld. Dat is niet alleen lelijk, maar maakt de actie alles behalve enerverend. Ook mist men soms het overzicht binnen zo'n actiescène door de soms matige montage en is de camera zo nu en dan trillerig. De choreografie is natuurlijk dik in orde, maar het wordt je zo wel erg moeilijk gemaakt. In Ong-Bak en Tom Yum Goon waren de actiescènes echt een krachtige confrontatie met (veel) andere. In Ong Bak 2 zijn ze vaak erg kort. De drunken boxing scene, het gevecht rond de olifant en de afrekening met een berg tegenstanders hadden mij best kunnen bekoren. Maar niet op deze manier. Je kijkt er naar, maar voelt eigenlijk niet veel. De slowmotion is een waar genot, maar als dat afgewisseld wordt met versnelde actie werkt het natuurlijk niet. Afsluitend waren er zeldzame momenten waar de impact van een klap, trap of wapen echt voelbaar was. Dat was bij andere films ook echt een stuk beter.

Bah.

Laat Tony Jaa maar gewoon weer in een, bij voorkeur, moderne actiefilm spelen waarin de actie gewoon goed (en niet versneld) in beeld is gebracht.

Tony jaa is een martial-arts vechter van hoog niveau en behoort tot de top klasse van vechtsport.

Hij is echt heel goed en lenig en super snel, alles beweegt tot aan het puntje van zijn teen doet nog mee.

Heb dan deel 2 ook weer adembenemend zitten kijken.

Prachtige shots en fijn dat er geen geweer aan te pas komt.

4 sterren

Ik vond zowel Tony Jaa als Ong Bak geweldige exportproducten uit Thailand. Helaas slaat deze film de plank behoorlijk mis. Tony Jaa met lang haar ziet er uit als een veredelde Indiaan, het verhaal loopt helemaal niet zo lekker en de gevechten zijn vrij duf. Ik zit in ieder geval totaal niet te wachten op Tony Jaa die aan het zwaardvechten is geslagen. Dat maakt hem inwisselbaar voor tig andere personen. Slechts bij de Muy Thai gevechten veerde ik enkele keren op, maar dankzij zijn kapsel kon ik ook daar nauwelijks flitsende gevechten ontrafelen. Een kleine 2,5*

Dompertje na deel 1 en ook TYG. Alsof ze er veel meer in hebben gestopt en er minder uit krijgen.

Alhoewel de Thaise rimboe er mooi op staat, heb ik niet zoveel met deze historische setting en al het gedoe dat er bij komt kijken. Het jolige sfeertje is niet meer, het komt zelfs wat dikdoenerig over. Weinig boeiend tot aan de slavenmarkt, waar Jaa een geweldige creep (opnieuw) ontmoet en een paar gave gevechten aflevert met een prachtige knie tot besluit.

Daarna is het wachten op meer en er zit zeker nog wat vuurwerk in het vat, maar toch niet helemaal als gehoopt. Zoals al vaker opgemerkt een grote variëteit in stijlen en wapens. Soms prachtig (zoals het slingerwapen), vaak leuk (de scène rondom de olifant is zelfs een hele gave), maar zo'n zwaard is doorgaans toch net even minder imposant dan de muay thai skills.

Meer gepolijst, minder natuurlijk en duidelijk minder bruut. Film lijkt uiteindelijk gebukt te gaan onder te veel ambities.

Geslaagd vervolg op Ong-Bak. Alhoewel vervolg.... Deel 2 speelt zich dit keer ruim 600 jaar terug in de tijd af en het verhaal is ook weer heel anders dan Muay Thai Warrior. Maar dat was niet erg, want ook deel 2 zit weer bomvol heerlijke martial arts en veel bloederige botbrekende gevechten en ook Tony Jaa bewijst weer dat ie het kan. (ook in de registoel) Het verhaal is hierin wel weer wat aan de dunne kant maar daar kijk je deze film ook niet echt voor. Want de Muay gevechten staan wel een beetje op de eerste plaats. Verder zijn de middeleeuwse settings ook prachtig neergezet.

Verder toch een prima deel in de serie. Niks mis mee. Op naar deel 3.

3,5*

Totaal anders dan deel 1. Zo speelt deel 1 zich af in het heden en deze in de 15e eeuw. Ook is deze film een stuk serieuzer dan deel 1. Grappig ook dat ze daadwerkelijk ook allemaal een slecht gebit hebben, want ze hadden in die tijd natuurlijk ook helemaal geen tandenborstels en Zendium. Wel erg realistisch vind ik, want denk maar niet dat je ooit Ben Affleck met rotte tanden zal tegenkomen in een film. Nee, zoiets mag natuurlijk echt niet. Maar in Ong-Bak 2 heeft Tony Jaa gewoon keurig netjes ook vieze tanden. En met dit soort films maakt het allemaal niet zoveel uit. Hoe gekker hoe beter. Geen zeurende studio die zegt wat wel en wat niet mag. Hier zijn Tony Jaa en Panna Rittikrai de baas en botvieren hun fantasie.

Een knokfilm met een diepgaand verhaal is bijna hetzelfde als een pornofilm met een diepgaand verhaal. In een porno gaat het dan vaak ook wel diep, maar dat is dan toch weer net even anders. In Ong-Bak 2 draait het voor 80% om schoppen, trappen, rennen, vliegen, vechten. Ik moet zeggen dat Tony Jaa in deze film meer van zijn kunnen laat zien dan in deel 1. In deze film rent en springt hij bijvoorbeeld van de ene naar de andere rug op een kudde rennende Olifanten. Een levensgevaarlijke stunt als je het mij vraagt. Maar ook de gevechten zijn perfect gechoreografeerd met goede slowmo. Ook maakt hij gebruik van wapens zoals zwaarden, touwen en een 3-delige Nunchaku. En daar kan hij een stuk beter mee overweg dan bijvoorbeeld de Ninja Turtles.

Ong-Bak 2 is uiteindelijk wel net iets minder dan deel 1. Deel 2 heeft iets vies over zich op de één of andere manier en dat stoorde me wel een beetje. Verder is Tony Jaa gewoon één van de beste vechters van de wereld en dat kan je zien. Er is misschien 1 iemand die het van hem kan winnen en dat is Agent Smith, maar omdat Smith geen mens is, mag ik hem eigenlijk niet meerekenen. Tony Jaa is de beste!

3 rotte tanden voor deze film.

Vergeleken bij Ong-Bak vind ik deze film geen aanrader, maar toch zaten hierin nog wel genoeg lichtpuntjes om het geheel uit te kunnen zitten. Het hele gevecht rondom de olifant ond ik bijvoorbeeld schitterend om te zien.

Het personage van Tony Jaa vond ik helaas niet sympathiek genoeg en erg oppervlakkig, net als de andere personages (zèlfs voor dit type film!). Verder vond ik de (vaak repeterende) porties drama tussendoor teveel en strontvervelend. Het was iedere keer lang wachten op de actie.

Uiteindelijk ziet de film er wel mooi aangekleed uit en daarom nog een (krappe) voldoende.

Warrig verhaal en wat was er loos met al die vechtstijlen? Zoals al opgemerkt lijkt het vooral op een dure demonstratie van waartoe Jaa in staat is. Het levert een eveneens warrig geheel op. En lekker teren op het succes van deel 1 terwijl dit er compleet los van staat. Heb me verveeld tot de allerlaatste en lange knokscène. Dat was qua choreografie echt top. Daarvoor zet ik een Thaise knokprent op, niet voor geneuzel. Jammer dat Jaa zich verloor in een hoop onzin. Laat de man lekker muay thai'en.

Tjakka, woeeeee, whaaa, beng, poef, knal. Pfff zo dat waren de geluiden zo'n anderhalf uur lang.

De muziek was overigens schitterend. Het verhaal deed me weinig. Heb dat altijd met Aziatische films dat hoeveel emoties ze er ook ingooien, het toch afstandelijk blijft.

Visueel prima in orde, de vecht-scenes bijna van een andere wereld zo goed, maar het wordt erg eentonig na een tijdje. Aandacht begon wat weg te vallen naar het einde. Gelukkig leeft de olifant nog lang en gelukkig met de vogel-vrouw er bovenop haha. Aardige film, maar had duidelijk wat anders verwacht.

Ik hou echt niet van de manier waarop ze de film hebben gemaakt. Na het briljante eerste deel 1, had ik zin in dit vervolg. Visueel ziet het er wel leuk uit, maar qua film is dit gewoon een rommeltje. Weinig opbouw, zodat de gevechten ook emotieloos worden gedaan. Ik had iets van 'mooi gedaan, ken je nog zo'n kunstjes?'. De scènes met de olifanten zorgden nog even voor wat hoop, maar zo geweldig was dat ook weer niet. Als liefhebber van martial arts zaten er wel leuke dingen in, maar als filmliefhebber had ik m'n tijd toch anders willen besteden. Jammer!

Ong Bak 2 beviel me eigenlijk beter dan de eerste. Leuker verhaal (al blijft het simpel en standaard), een prima hoofdpersoon (wat kan die knul vechten zeg!) en een leukere setting. De jungle doet het toch beter dan de stad van Ong Bak 1. Deel 2 kent enkele toffe momenten, maar het wordt ook wel regelmatig eentonig. Ik ben ook geen hele grote liefhebber van pure vechtfilms. Na een half uur heb je al zoveel gave moves gezien dat de rest nog weinig indruk meer maakt. Benieuwd of Ong Bak 3 me ook nog kan vermaken. Deel 2 is ieder geval voldoende.

3*

In eerste instantie dacht ik dat dit een prequel was, maar naarmate het verhaal vorderde bleek hier niks van waar te zijn en heeft dit in feite niks met het origineel te maken. Het lijkt er meer op dat de naam Ong Bak is gebruikt voor de marketing.

Anyway, het verhaaltje zelf is weer simpel gehouden als vanouds en het deed me ook vrij weinig. Wat me dit keer wel opviel waren de mooie shots - de shot op de berg van Jaa had wel iets episch - en de settings, het is duidelijk te zien dat daar tijd aan is besteed.

En dan waar het allemaal om draait: het knokken. Dit zit weer zeer goed in elkaar, als kijker krijg je een keur van vechtstijlen voor je kiezen en verrassend ook veel gebruik van wapens. Al heb ik liever dat Jaa zijn handen en voeten voor zich laat spreken.

Hier zaten me toch wel wat goede scènes tussen, met name tegen het einde aan. Ook leuk om te zien hoe een olifant gewoon in een vechtchoreografie geïmplementeerd wordt.

Alleen wel jammer van het abrupte einde, met de boodschap dat iedereen moet bidden dat onze held het overleeft. Gevalletje van budget op denk ik eerder...

Kleine 3,0 sterren.

Donderdagavond nog even snel twee films van de kringloop Blu Ray stapel om te beginnen met deze Ong Bak 2 waar ik vrij blanco instapte en zodoende weinig kennis had van een eerste deel of achtergrond.

En zonder een mega comment te schrijven of gigantisch de diepte in te gaan is het wel duidelijk wat de inzet is van een dergelijke film met de gebruikelijke ingrediënten van het hoofdkarakter dat soort van uit de dood opstaat voor een bepaalde ontwikkeling om een bloedvete uit te vechten en an passant nog even veroveraar worden. Weinig nieuws of opzienbarends wat dat betreft binnen een verhaal dat we in die zin al veel vaker gezien hebben en uiteindelijk ook wel veel beter uitgevoerd zagen worden dan deze Ong Bak 2.

Heel slecht is het allemaal niet want het lijkt wel een product waar met zorg aangewerkt is ondanks het niet bijzonder grote budget van 8 miljoen. Verder draait het geheel natuurlijk om de actie en dat is er meer dan genoeg in de vorm van spectaculaire vechtpartijen en kan het op dat vlak best wel een visueel spektakel genoemd worden. En een liefhebber van dit genre zal hier ongetwijfeld lekker op gaan, maar helaas kon het mij maar matig tot niet boeien en is de film vooral een statistiek op mijn MovieMeter account. Een voldoende krijgt het geheel dan ook niet ondanks de goede actie en het visuele vlak want als totaal is dit toch gewoon veel te mager..