Nineteen Eighty-Four (1984)

Dit is een bijzonder beklemmende film. Het acteerwerk van John Hurt en Suzanna Hamilton is zeer goed. Ze slagen erin mij volledig mee te trekken in hun uitzichtloze bestaan. Het is heel bijzonder dat zelfs in deze grauwe setting nog plaats is voor een erotische scène met genoemde hoofdrolspelers.

Ja, dat is het ook. Het is gebaseerd op de gelijknamige roman van George Orwell, geschreven in het einde van de jaren veertig. Dit was zijn toekomstvisie en in de jaren er naartoe werd men zelfs bang van 1984! Nog banger dan van 2000!

Ik weet dat er veel begrippen zijn die niet perfect worden uitgelegd in vergelijking met het boek. Maar inderdaad, die compleet desolate sfeer en de trieste teloorgang van een mogelijkheid op een gelukkig leven dat niet zo strak verbonden zit aan een regering druipt hier echt van het scherm af. Ik had de DVD ooit uitgeleend aan een docent, die kon ie misschien nog wel gebruiken in zijn lessen Maatschappijleer en/of Levensbeschouwelijke Vorming, want vreemd genoeg las de man nooit. 't Boek dus evenmin. Maar hij heeft de film zelf niet eens uitgekeken want hij werd er, evenals z'n vrouw, zo zei ie, depressief van. Dat kan ik me eigenlijk nog wel voorstellen.

Net las ik nog een aantal verschillen tussen het boek en de film. De film laat iets meer aan de suggestie over. Zo weet je bijvoorbeeld niet of Winston nou inderdaad een nekschot zal krijgen of niet, dat wordt compleet in het midden gelaten. En als alle begrippen, zoals doublethought, allemaal wél perfect zouden worden uitgelegd, zouden we ons dan nog wel kunnen identificeren met Winston? Weet ik niet. Durf ik niet over te oordelen. Maar het maakt van ons als kijker wel een onderdaan en van de film the Party; wij geloven alles wat de film zegt, evenals dat de Oceanians alles slikken wat the Party hen voorkauwt.

't Is een tijd terug dat ik de film zag, maar ik moet er de laatste tijd vaak aan denken. De manier waarop London wordt neergezet vind ik toch wel geweldig. Dat iemand van het kijken naar deze verfilming depressief kan worden vind ik ook goed te begrijpen. Daarom verhoog ik mijn cijfer en zet Nineteen Eighty-Four zelfs in mijn Top-10!

Dit doet me toch een beetje aan Equillibrium denken, hoe ik het zo een beetje heb gelezen. (de samenvatting dan)

Toch maar weer een tandje lager en uit mijn Top-10 gehaald. Ik weet het nooit bij deze film !

Equilibrium is een enorme rip-off waar enkel wat meer actie in zit. En een stuk minder verhaal. En het gebrek aan verhaal wordt opgevuld met inconsistenties.

De sfeer was goed maar voor de rest vond ik het maar saai en eentonig.

Acteren was dan ook weer wat beter.

2,5 ster

Het boek schijnt nog iets beter te wezen dan deze film, maar gezien ik die niet gelezen heb maak ik maar geen vergelijkingen. De film heeft een uiterst origineel en sterk verhaal, en dito acteerwerk. De boodschap (een aanklacht tegen totalitaire regimes zoals Nazi-Duitsland en Stalin's Sovjet Unie, in orwells' tijd erg actueel) ligt er niet dik en moralistisch op, wat 'em in feite juist sterker maakt. De sfeerzetting is geniaal gedaan, alleen vond ik die in dermate depressief dat dat behoorlijk afdeed aan mijn kijkplezier. Vandaar dat, hoewel het in alles een uitstekende film is, ik niet hoger geef dan 3 sterren.

Jammer van de nare nasmaak die de film nalaat, maar hoe dan ook een film met een duidelijke boodschap; al heeft het boek onze samenleving waarschijnlijk meer beïnvloed dan deze film. Het heeft ons in iedergeval wakker geschud tegen soortgelijke regimes. 3*

De verfilming van 'Keep the Aspidistra Flying' en 'Animal Farm' vond ik beter dan 1984, ondanks de altijd bijzondere aanwezigheid van John Hurt.

De film beklemde me wel, maar vooral zoals iemand al eerder zei ook wel vanwege een zekere saaiheid, hoewel de censuur, het 'hertalen', de onderdrukking e.d. ook wel meespelen. Het martelen daar werd ik ook niet vrolijk van. Waarom zijn totalitaire regimes toch zo voorspelbaar...

Opvallend vond ik dat in zo'n totalitaire maatschappij ook de schoonheid volstrekt wordt uitgebannen. Ook voorspelbaar, maar aangezien het een film is en de beelden dus niet allereerst in het hoofd plaatsvinden toch wel confronterend.

Het paradijselijke landschap dat er zo ontzettend nep uitziet, is trouwens echt: Google Afbeeldingen resultaat voor http://www.tonyhowell.co.uk/devizes.jpg - images.google.nl

Jammer dat Hamilton wel in al haar (naakte) kwetsbaarheid te zien is, maar Hurt alleen boven de gordel.

Burtons laatste film.

Sorry voor deze wat onsamenhangende zinnetjes. Ik ben moe.

Sombere, duistere en eigenlijk ook een zeer saaie film. De film is behoorlijk traag en komt daardoor ook langzaam op gang. Het laatste gedeelte van de film (vooral de scene met de rat) was nog het meest boeiende. John Hurt en Suzanna Hamilton speelden overigen zeer aardig in deze film.

Was hier niet bijster van onder de indruk. Heb veel betere Orwelliaanse staat-films gezien.

Ik had er iets meer van verwacht, ik was al een tijd naar de dvd aan het zoeken, maar heb me moeten tevreden stellen met een oude video van de bib. Dat heeft zijn charmes ook wel natuurlijk.

Het begin van de film is enorm beklemmend en heeft een prima sfeertje van verdorvenheid maar tegen het einde aan vind ik dat de film wat te snel gaat.

Het grote minpunt is dat het verhaal me niet helemaal weet te overtuigen, het einde mocht meer inhoud hebben.

Een bijzonder mooi vormgegeven film, zonder meer, met sterk acteerwerk van met name John Hurt, die tijdens de laatste scènes op volle toeren de kijker weet te ontroeren. Jammer is alleen dat de film véél te lang duurt en te traag op gang komt, waardoor het moeilijk wordt je echt goed in te leven in het verhaal. Ook duren de martelscènes op het eind iets te lang. De eerder genoemde scène met de ratten is inderdaad het sterkst en ziet er prachtig uit. Geen hoogvlieger, helaas, maar het is zeker weten de moeite waard de film eens te kijken vanwege de prachtige setting.

3,0*

En zelfs nog banger van 2050. Ah ja, dan zou "Newspeak" de officiele taal zijn (volgens Orwell dan toch.)

Stel je voor: Ondunker, Onbuukvoel, Engsoc!

Weet iemand of dit een goede verfilming van het boek is?

Voor zover ik weet - heb heel lang geleden het boek gedeeltelijk gelezen - is het een vrij getrouwe verfilming van het boek. En als film op zich is 'ie ook lang niet slecht.

Ik vond het redelijk getrouw. Somber en redelijk claustrofobisch.

Geen radicale plotveranderingen, gelukkig. Al komt de film nog niet in de buurt van het boek.En dit isblijkbaar een van die toch niet hele grote hoeveelheid films waar Mochizuki en ik flink van mening verschillen.

Ik vond het boek ook beter, dus daarover geen verschil van mening, maar was oook erg te spreken over de film. Het komt niet vaak voor dat ik een film zie en het boek al ken.

Zonder het boek te hebben gelezen is de film inderdaad prima te volgen.

Het boek geeft uiteraard nog meer informatie (was alleszins blij dat ik het gelezen had vooraleer ik film zag), maar inderdaad, het verhaal is prima te volgen. En vooral ook die sombere, uitzichtloze, donkere sfeer die in het boek zit wordt prima naar het scherm vertaald. Krijg zin om deze nog eens te zien.

Na het lezen van een boek ben ik altijd geïnteresseerd in eventuele verfilmingen. Vaak is het andersom, maar nu heb ik eerst het boek gelezen. Michael Radford kiest ervoor om het boek voetstaps en trouw te verfilmen, wat in mijn ogen een goede zet is. Slechts een aantal kleine veranderingen zijn hier, zoals de rol van Julia. Vaak gaat veel verloren bij een boekverfilming, hier valt dat nog enigzins mee, hoewel er niet ontkend kan worden dat extra thematiek en inhoud alsnog verloren gaat. Ik vraag me alleen af of je ook zonder het lezen van het boek alles goed meekrijgt, of het voldoende in context is gebracht. Omdat ik het boek pas net uit hebt heb ik hier dus geen last van.

De grimmige, koude sfeer is goed neergezet, wat te danken is aan regisseur Michael Radford, de production design en het fraaie camerawerk van Roger Deakins. Het grote probleem van de film schuilt in het acteerwerk. Zeer vlakke vertolkingen van John Hurt en de bijrollen. Natuurlijk is het de bedoeling dat er zo min mogelijk gelaatstrekjes moeten zijn ter bescherming, maar ik vond het niet overtuigend. De beginscène (de Two Minutes of Hate) staat eigenlijk voor de hele film; mooie scène met goede beelden en sfeer (die tevens opzwepend is door de mooie muziek) maar toch niet volledig overtuigt door het acteerwerk.

Net zoals het boek is het laatste deel het meest intrigerend en overtuigend. John Hurt speelt Winston hier wél overtuigend en Richard Burton met zijn machtige stem is perfect voor de rol. Uiteindelijk is het een tegenvallende film. Ondanks de exacte dialogen gaat er teveel verloren en het slechte acteerwerk doen ze het boek geen eer aan. Roger Deakins' camerawerk is het beste van de film waardoor hij af en toe toch overtuigt. Helaas, met het uitstekende boek en prachtige camerawerk had dit een grandioze film kunnen worden, maar door het matte acteerwerk en andere minpunten is het wat te droogjes.

3,0*

Ik wilde eerst de film kijken i.p.v. het boek te lezen, maar dan ben ik altijd bang dat de film anders is. Toen ik het boekverslag toch al in had geleverd, heb ik de film een beetje links laten liggen. Eergisteren heb ik hem dan wel gekeken en ik moet zeggen dat het een redelijke verfilming is van het boek. Ik vind het wel moeilijk de film te beoordelen. Het boek is gewoon veel beter. Bepaalde stukken in het boek zijn echt goed, maar die worden in de film niet (goed) weergeven. Op die manier weet je wat je mist en dat is aan de ene kant toch wel zonde. Met name Part I van het boek wordt in de film afgeraffeld en er wordt weinig mee gedaan. Dat is toch echt een negatief punt. Hoe langdradig het ook was in het boek, achteraf is het een geweldig stuk waardoor het boek toch net dat beetje extra krijgt, waardoor het echt goed is. Ook het einde is gewoon niet zo goed als in het boek. Ik vond het zelf een beetje matig.

Ik denk overigens wel dat ik het zonder boek niet (of een stuk minder) had begrepen. Wat dan wel weer goed zou zijn, omdat het een boel overlaat aan jezelf om erachter te komen.

Ik denk dat ik daarom voor een middenweg ga kiezen. Als film is hij heel goed, als boekverfilming redelijk.

3,0*

Nee Brazil is de beste verfilming (is niet precies hetzelfde als het boek maar is er op gebasseerd en heeft er veel van weg), je kan beter die film kijken of het boek lezen (wat een geweldig boek is). Deze heb ik zelf niet gezien.

Als je nou één bericht boven je kijkt.

Op het Amerikaanse nieuws tegenwoordig ja...

Wat een pessimistische vooruitblik, zeg.

Aanvaardt ge echter deze fantasie dan vind ik de film niet slecht. Sommige scènes wat langdradig en natuurlijk steeds in een ongezellige, drukkende sfeer maar John Hurt speelt merkwaardig en Burton is een meester in het voordragen.

Redelijke film waarin een deprimerend toekomstbeeld wordt geschetst waarin de maatschappij van boven wordt geregeld (big brother is watching). Het deprimerende toekomstbeeld is niet alleen vanwege het verhaal, maar visueel ziet het er allemaal ook erg donker, vies en koud uit. Soms nogal traag, en het inlevingsvermogen in de personages is er bijna niet. Dit ondanks het wat zeker goed is, waarbij Richard Burton indruk maakt in zijn allerlaatste filmrol.

Degelijke verfilming van een baanbrekend boek. Rauwe sfeer doordrenkt met enige vorm van hoop bij het hoofdpersonage die op zoek is naar een betere wereld dan de maatschapij waarin wordt geleefd. Niet simpel om zoiets te verfilmen, maar de regisseur en editor hebben hun best gedaan om de essentie van het verhalen te proberen onderscheiden van de rest.

Toch vind ik net zoals in het boek het laatste deel de minste van de 3.

Redelijke film, weet met sfeer een toch wel onderdrukkende en bijna irritante sfeer neer te zetten. Doordat dit min of meer met voorbedachte raden is gedaan, is het uiteindelijk wel geslaagd. Cast doet het prima, vooral Winston tijdens de marteling. Voldoende, laat in grote lijnen de gebeurtenissen van het boek zien. Zal wel niet zolang blijven hangen, 3 sterren.

Ik vond het een prima film. Mooi decor en goede naargeestige sfeer. Je voelt wel de ellende in de film. Qua beelden en atmosfeer dus absoluut top. Acteerwerk is ook goed, maar de karakters worden slecht uitgewerkt. Ik heb het boek gelezen, daarom stoorde ik mij er amper aan, toch is dat wel een minpunt. Een ander manco is het verhaal zelf. Ook erg kort door de bocht en niet te doen voor mensen die het boek niet kende. Het verhaal had veel beter uitgewerkt kunnen werken, meer diepgang. Maar wel in een hoger tempo dan nu, ik vond het soms iets te veel sfeerbeelden die weinig bijdroegen aan het verhaal. An sich niet erg, maar het verhaal ging soms echt te traag.

4* omdat ik het boek heel goed trok, het verhaal al kende en de film eigenlijk voor mij beelden bij het boek waren. Als ik het boek niet kende had deze film enkel een goed beeld van een idee van een dystopie zonder echt een coherent verhaal.

Beklemmende film, waarbij vooral het eerste deel, waar de toon toch een beetje wordt gezet, het meeste indruk maakt. Wat een hel moet het zijn om 24/7 te worden geïndoctrineerd met de propaganda van de partij. Orwell is in veel opzichten echt een visionair; oorlog is er niet om gewonnen te worden, maar om te laten voortduren om zo de bestaande hiërarchie in stand te houden.

Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan verder geen oordelen vellen over de verschillen tussen film en boek, maar de film lijkt wat oppervlakkig te blijven.

De sfeer van de film is wel goed, grauw palet, paar mooie close-up shots en de mensenmassa's op partij-bijeenkomsten zijn goed gedaan. Acteren is ook dik in orde, evenals de ietwat minimalistische soundtrack.