menu

Rhapsody in Blue (1945)

mijn stem
4,00 (2)
2 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Muziek
135 minuten

geregisseerd door Irving Rapper
met Robert Alda, Joan Leslie en Alexis Smith

Deze film volgt het leven van de beroemde componist George Gershwin. Hoe hij zich van kleine artiest uit Manhattan ontpopt tot één van de grootste sterren. Terwijl zijn beroemdheid en werk groeit vindt hij geen tijd meer voor romantiek. Zijn twee vriendinnen, de muzikale cabaret-ster Julie Adams en socialiste Christine Gilbert, beseffen dat ze altijd maar op een tweede plaats zullen komen.

zoeken in:
Dick2008
George Gershwin was één van de bekendste componisten van de 20e eeuw. Hij overleed in 1937, op vrij jonge leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.

De film is, naar ik meen, weer één van de eerste films die ik destijds op tv heb gezien. Net als The Eddy Duchin Story, die ik nog vrij recent herkeken heb, tenminste als ik ze niet door elkaar gooi. Maar allemaal niet erg belangrijk, wel zonden ze vroeger gewoon heel veel (goede) films uit, toen we nog "gekluisterd zaten aan zo'n zwartwit toestel". Dit lijkt me toch wel weer een (onterecht) vergeten film.

In de speelfilmencyclopedie schrijven ze dat de film toch grotendeels verzonnen is. Maar rond die tijd vonden ze het waarschijnlijk de moeite waard allerlei "bekende" mensen in het zonnetje te zetten door er een film over te maken. De film deed me dan ook vrij sterk denken aan Till the clouds roll by.
Het is jammer dat deze in zwartwit is maar de eerste helft maakt een hoop goed en is veel sterker. In het begin gaan ze er met een enorm tempo doorheen en zien we hoe wonderkind George al was. En daar gaat de film dan vooral ook over, hoewel zijn broer Ira ook wel aan de orde komt. Daarna volgt flink wat muziek en dans, Al Jolson, (George White) musical-theater-scènes.... Het vervelende met Gershwin is dat zijn muziek zich leent voor zowel klassiek als jazz en pop. Nadat Alda met Paul Whiteman het titelnummer ten gehore brengt, wat een meesterwerk is van Gershwin en in de film ook indrukwekkend wordt weergeven, gaat de film toch wel hopeloos achteruit doordat de romantiek zijn intrede doet. Dit is dan na de helft, wordt richting het eind weer wat sterker met American in Paris, Porgy and Bess.

Het is mogelijk dat ik deze film jaren geleden ook nog wel eens gezien heb, maar dat zal dan wel op de BBC zijn geweest. De eerste helft is vanwege de muziek wel leuk om vaker te zien, de rest laat ik dan maar voor wat het is. 4.0/2.0

Gast
geplaatst: vandaag om 01:57 uur

geplaatst: vandaag om 01:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.