Showdown in Little Tokyo (1991)

Vandaag weer op tv. De bovenste twee gebruikers weten het goed te verwoorden dus een herhaling van mijn kant is niet nodig. Een krappe:

3,0 sterren

Ja echt jeugdsentiment dit (vroeger best vaak gezien) de film duurt erg kort en de makers hebben geprobeert in die korte speelduur zoveel mogelijk onzin te stoppen en dat is ze prima gelukt, dit alles leid tot een zeer vermakkelijk hersenloos actiefilmpje vol ongeloofwaardige personages en leuke actie/gevechtscenes. Verder niet zo gek bijzonder maar zeker leuk om een keer te zien al is het maar om er hard om te lachen.

3 sterren

Wat is die poster ondzettend donker geworden!

Lekker over de top actie!

Kijkt lekker weg.. geen moment denkwerk

Volgens mij begint de beschrijving van de film met:

"In een stadsdeel van Los Angeles, genaamd 'Little Tokyo',"

dus dit zou best een wijk in L.A. kunnen zijn.

Eindelijk vanavond de mogelijkheid deze film te zien (heb hem nog nergens in de winkels gevonden)! Ik begin net een beetje in de Dolph Lundgren films te geraken en deze stond bovenaan het 'nog te zien' lijstje!

Precies zoals ik verwachtte: over the top actie, slechte one-liners en een gezonde dosis martial arts. Wat ik niet verwachtte was de grote hoeveelheid echt hard geweld (afgehakte ledematen, martelingen, mensen die in auto's verpletterd raken), iets wat de film toch onderscheid van een aantal 'veiligere' actiefilm.

Petje af voor Dolph, ik begin nog maar net in zijn films te geraken, maar hij heeft de uitstraling en de skills van een goede actieheld (acteerwerk was overigens ook nog geeneens slecht). Brandon Lee heeft misschien niet echt de uitstraling, maar kan in ieder geval een sterk staaltje martial arts.

Een echte kraker kan ik de film echter niet noemen, daarvoor was hij toch nog iets te knullig, maar genoten heb ik zeker. Weet iemand misschien in welke van Dolph zijn films hij nog meer martial arts gebruikt?

Ok er was bier bij betrokken, maar heb ik dit gemist?

http://www.youtube.com/watch?v=Z8MfIRTpMUY&feature=related

Wth? Dat heb ik ook gemist :S

Ik had gedacht dat dit weer een 2.5 zou worden, maar gelukkig werd ik verrast door Dolph. Lekker overdreven veel aktie. Op en top vermaak dit.

Als klein jochie heb ik de film wel 50 keer gezien en nu zijn we 10 jaar verder en de film blijft nog steeds erg vermakelijk.

Een film die je maar 1 keer bekijkt en vervolgens twee jaartjes verder weer een keer gaat zien is voor mij niet voldoende en films moeten net zo als een game een bepaalde replay-value (steeds uit de kast halen) bevatten en dat heeft Showdown in Little Tokyo allemaal.

Hetzelfde geldt ook voor commando die ook geregisseerd is door mark lester.

Werkelijk elke actiefilm cliché komt hier aan bod.

Lester is toch wel dé Peter Pan van de b-regisseurs, zelden zoveel brain-farts gezien die alleen van een puber hadden kunnen komen.

Ik snap wat je bedoeld maar dit is gewoon een pop-corn film die je helemaal niet serieus moet nemen.

De Peter Pan vergelijking vindt ik toch wel erg extreem, ik zie dat je ook erg goede films in je top10 lijst hebt staan maar dat is voor mij een te zware hap (erg langdradig dus).

Wat heb je liever een film die je steeds weer opnieuw uit de kast haalt vanwege het no-brainer gehalte of een film die je 1 keer om de 3 jaar gaat zien bij wijze van spreken, misschien ben ik ook niet één van de slimsten dus tjah dan is dit peter pan achtige werk echt iets voor mij.

Brandon lee is soms ook best wel komisch: it's like a videogame you have just past the first wave.

De enige "fout" die deze film begaat is dat ik 'm maar één keer gezien heb toen ik jong was. - Des te moeilijker om hem tot jeugdsentiment te rekenen, want de enige scène die ik mij nog kon herinneren was het einde.

De rest was dus allemaal nieuw voor mij, en tegenwoordig heb ik wel wat meer problemen met die no-brainers.

"it's like a videogame you have just past the first wave." die was inderdaad spot-on, en ik lag in een deuk. Ik had namelijk precies hetzelfde gevoel, dus dat de film zichzelf niet serieus nam, dat had ik ook wel door.

Maar er was geen herinnering over die de film in een wat beter daglicht kon scharen, wat ik bij een soort gelijke clichéfilm als Best of The Best wel heb, daarom dus de wat hardere aanpak

Weet je wat het probleem van the best of the best is, de film speelt het erg safe/veilig, de film voelt aan als een soort van braaf free willy achtig geheel.

Showdown in Little Tokyo is een meer van experimentele film met idd erg veel clichés maar dat maakt de fun.

Maar desondanks snap ik je beoordeling man

Ik zeg het niet graag bij dit soort films, maar ik moet eerlijk zijn : het is een vrij genietbare film. De actie is goed, de vechtscènes mogen gezien worden. Alleen het script en de humor zijn echt wel op kleuterniveau.

Brandon Lee tegen Dolph Lundgren : Just in case we get killed i wanted to tell you... you have the biggest dick i've ever seen

Niet te veel letten op de dialogen en het valt best mee. 2,5* en dat is al heel wat voor een no brainer als dit.

Het is gewoon een aardig actiefilmpje..niets bijzonders...vechtscenes zijn ok niet meer dan dat...dialogen idd om te lachen.

2*.

standaard filmpje, erg voorspelbaar. een paar aardige vechtscenes om het goed te maken, en nog een pluspunt omdat dolph lundgrun meespeelt. de rest was niks.

2.5 *

een spannende film dolph lundgren en brandon lee.ik heb hem echt heel vaak gekeken. maar hij blijft top. jammer dat brandon lee niet meer leeft want hij speelde het ook heel goed . en hij had ook van die grappige opmerkings in de film. als hij nog had geleeft had ie wel in meer goeie films gespeeld denk ik.

Matig actiefilmpje, dat onderhoudend genoeg is om 75 minuten vol te maken, maar goed is het zeker niet. De actiescenes zijn op zich wel redelijk, maar de dialogen en de humor zijn maar erg matigjes aanwezig. Ik zeg niet dat Lundgren een topacteur is, maar Lee bakt er helemaal niets van in deze film. Lundgren doet het nog wel aardig, mede dankzij zijn voorkomen. Kortom een matig actiefilmpje dat nog wel vermaakt, maar inmiddels al lang is ingehaald door veel betere actiefilms op dit gebied, zoals bijvoorbeeld een Ong Bak.

2,0*

Standaard actiefilm die me toch 75 minuten heeft weten te boeien. Brandon Lee vond ik inderdaad gewoonweg slecht. Omdat de film me toch heeft weten te boeien maar wel vol met clichés zat, geef ik 3 sterren.

Hersenloze actiefilms blijft toch wel heel ontspannend, en leuk om naar te kijken.

Heel dun plot. zeker niet de beste acteerprestaties (Maar dat weet men op voorrand wel, dus ik wist wat ik moest verwachten. Altijd bij dit genre)

Leuke actiescenes, en intressante buddy gesprekken tussen Lundgren, en Lee.

Cary-Hiroyuki Tagawa blijft de ultieme badguy in dit soort actie genre, en ook hier had hij er veel zin in.

Toch een dikke 3,5 voor deze leuke actiefilm.

Lundgren's lange.

Het spierballen-gehalte is hoog wanneer Lundgren de wereld bevrijdt van Japanse drugsdealers, terwijl hij Carrere versiert zonder enige romantische inspanning. Zo hoort het. Gelukkig vindt Lee de penis van de spierbundel ook erg groot. Dat zegt hij tegen de blonde reus, die zich het liefst bloot voorbereid op de volgende slachting met werpsterren.

Deze typische no-brainer zit vol met dit soort dubieuze hilariteit en is doorspekt met genoeg vechtpartijen en andere actie, om het voor de kijker makkelijk 79 minuten vol te houden. Met het verstand op 0 dus. En al wordt het nergens echt goed, vermakelijk is het wel.

Redelijk.

Laat ik het maar simpel vermaak noemen.

Gewoon lekker naar vechtpartijen en shoot-outs kijken. Nog wat bruut geweld tussendoor en wat foute oneliners. Dolph Lundgren is cool, Brandon Lee is zoals velen hier zeggen erg slecht, maar samen zijn ze soms toch wel grappig. Opvallend genoeg mijn eerste film met Dolph Lundgren in de hoofdrol en ik heb me voorgenomen om meer van hem te kijken. Een no-brainer met veel actie!

3,0*

Na bijna 10 jaar weer opnieuw deze film herkeken, en moet zeggen vind hem niet zo leuk maar als toen. Blijft desondanks wel vermakelijk om te zien. Leuke actie, humor en een Lundgren die toen nog een stuk beter was.

dit soort recht toe...films worden zelden nog gemaakt,

3.5 *

Heerlijke nobrainer met een nietsontziende Dolph Lundgren. Magnifiek ook, zijn kostuum op het einde

Verstand op nul, blik op oneindig, voeten op de bank, cognacske binnen handbereik, en laat het maar over je komen.

Geen grote kunst, dat niet, maar dat moet toch ook helemaal niet.

That time I heard you coming!

Toen ik de eerste Expendables film in de cinema had gezien wou ik wel eens wat meer van die actiehelden uit de jaren '80 en jaren '90 zien. Ik startte een DVD collectie met onder andere Cobra en Judge Dredd maar daar bleef het jammer genoeg bij omdat er teveel andere films waren waar ik geld voor wou neerleggen. Nu met de trailers van de tweede Expendables film (tot mijn schande nog altijd niet gezien) begon het toch weer te kriebelen en pakte ik een handvol films mee uit de Kringloopwinkel op good old VHS en lekker goedkoop. Gisteren had ik nog zin om iets amusant op te zetten en koos ik voor deze Showdown in Little Tokyo.

En het is inderdaad een erg amusante film geworden. Ik heb niet bijzonder veel van Dolph Lundgren gezien maar die is hier toch wel enorm cool. Die gigantisch brede torso, dat leren frakje, die Oostblok kop, ... Heerlijk om naar te kijken wanneer hij wat slechteriken rammel geeft. Lundgren wordt bijgestaan door de zoon van een legende, Brandon Lee. Die trekt qua stijl helemaal niet op zijn vader (doet geen kreetjes wanneer hij iemand slaagt) en is vooral bedoeld als comic relief tijdens de 'drama' momenten. Leuke gimmick ook om Lundgren bedreven te maken in Aziatische cultuur terwijl Lee er werkelijk niets van kent. Fijn ook om Tia Carrere nog eens een keertje te zien verschijnen. Ik was vroeger altijd wel fan van Relic Hunter (soort van Indiana Jones reeks waarin zij de hoofdrol had) maar had ze hier niet verwacht. Ze gaat zelfs nog wat verder dan in Relic Hunter want ze gaat hier uit de kleren, al is het natuurlijk overduidelijk een body double. Carrere is trouwens niet het enige bekende gezicht dat Showdown in Little Tokyo siert want de bad guy van dienst is niemand minder dan Shang Tsung uit de eerste Mortal Kombat film, Cary-Hiroyuki Tagawa. Erg tof ook om die nog eens terug te zien. En alsof dat nog niet genoeg was komt ook Toshishiro Obata uit The Turtles films opduiken. Ik heb me in ieder geval geamuseerd met de vele bekenden te spotten.

Qua verhaal stelt dit natuurlijk niet veel voor. Dat is ook perfect te verwachten en ik zou het jammer vinden mochten ze hier een ingenieus plot van hebben gemaakt want het enige wat je hoopt is lekker veel actie. En die is er ook en ziet er over het algemeen degelijk uit, met als enige minpuntje dat Lundgren wel erg traag is. Geen idee of ik de laatste tijd teveel Jet Li/Jackie Chan/Bruce Lee/Shaw Brothers films heb gezien en dat die Aziaten gewoon 10x sneller zijn dan onze Amerikaanse (of Europese) helden maar het viel me wel op. Met de zoon van Bruce Lee verwacht je wel wat vechtscènes en die krijgt hij ook maar Brandon Lee beseft blijkbaar goed genoeg dat hij niet een kopie van zijn vader moet spelen, er zijn er al genoeg die dat proberen. Wat rest is nog lekker veel tongue in the cheek humor die bij vlagen zo fout is, dat het leuk wordt. Lee die Lundgren een complimentje geeft over de grootte van zijn wiener, diezelfde Lundgren die op het einde van de film in ware Samurai outfit de bad-guys te lijf gaat, ... Lekker fout in ieder geval.

Ik had het niet verwacht, ook wel wat vanwege de lage score hier, maar Showdown in Little Tokyo is gewoon heerlijk vermaak. Lompe actie, cheesy one-liners en een leuke cast. Het is dat dit de enige Dolph Lundgren is die ondertussen in mijn collectie zit, de rest van films dat ik heb gekocht zijn Chuck Norris en Charles Bronson, want anders zou ik er vanavond direct weer eentje opzetten.

3.5*

Karate outfit trouwens, geen samurai outfit