The Girl in the Park (2007)

Mooi drama, waarin de spanning aardig opgebouwd wordt. Ik ben niet zo'n Sigourney Weaver fan, maar deze keer vond ik haar toch heel aardig acteren.

Tobberig gedoe.

Tsja, het zal voor ouders wel een echt nachtmerriescenario zijn... je kind kwijtraken. En dan nog denken dat je het terugvindt ook. Maar het hoe en waarom van Julia's obsessie wordt me nog steeds niet echt duidelijk.

Gemiste kans.

Toneel- en scriptschrijver David Auburn waagt zich eenmalig als regisseur aan een speelfilm, waarvoor hij zelf het script schreef. Met Sigourney Weaver en Kate Bosworth beschikt hij over twee uitstekende actrices voor de hoofdrollen in dit drama. Ondanks hun goede spel en het interessante plot valt The Girl in the Park tegen.

Julia Sandburg (Sygourney Weaver) is de gelukkige moeder van twee kinderen. De oudste een jongen. De jongste een meisje. Bij een uitstapje in het park verdwijnt het meisje spoorloos. Julia’s wereld stort in. Ze zondert zich letterlijk en figuurlijk van haar omgeving af en voert een emotioneel labiel bestaan in een andere stad. Na 16 jaar keert zij terug en ontmoet de verlopen en dakloze Louise (Kate Bosworth) die dezelfde leeftijd heeft als haar dochter zou hebben gehad. Door labiliteit gedreven is het wel duidelijk wat Julia denkt. Zij neemt Louise in huis en er ontwikkelt zich een intense vriendschap die door haar familie met argwaan wordt bekeken.

Auburn had met bescheiden middelen de uitgangssituatie van het verhaal in een spannende thriller kunnen doen uitmonden. Dat had hij kunnen doen door de labiele geestestoestand van Julia boosaardig in te zetten om met griezelige vasthoudendheid Louise aan zich te binden. Auburn kiest echter voor drama. En daarin schiet de film door. Met name Julia wordt uitgerust met overdreven eigenschappen die haar in de richting van een karikatuur duwen. Voor Louise geldt dat in mindere mate, maar ook bij dit personage doemen karikaturale trekjes op. Om mee te kunnen gaan in het drama is de behoefte aan karikaturen nihil. Een karikatuur hoort niet in een serieus drama thuis. Ik vond het bovendien lastig om mee te gaan in de situatieschets. Die kwam mij steeds onwaarschijnlijker voor.

The Girl in the Park drijft te vaak weg naar soapy regionen. De karakterschetsen zijn te oppervlakkig en het verhaal is te vlak en heeft moeite om geloofwaardig te blijven. De enige vraag die de betrokkenheid bij de film overeind houdt is de vraag of Louise wellicht echt de verdwenen dochter is. Heel vervelend om je door een netwerk aan triviale gebeurtenissen te moeten worstelen om dat antwoord uiteindelijk te krijgen.