The Last Face (2016)

Onderwerp zal dicht bij regisseur Penn en actrice Theron hebben gestaan, zo zie je maar dat optimale betrokkenheid bij een project niet altijd resulteert in een sterk resultaat. Penn's minste regieklus tot dusverre. Zijn wat dromerige, dichterlijke filmstijl past ook niet zo bij een dergelijke verhaal, een rechttoe rechtaan benadering had beter gewerkt. Met regelmaat nutteloze slow motion beelden, meerdere keren close ups van insecten als de geliefden bezig zijn en uiteindelijk ook nog goedkoop effectbejag(de dood van een jongen die gedwongen word zijn vader neer te schieten door zeer wrede opstandelingen)......het is allemaal te veel van het slechte. Wat ook niet werkt is het gebrek aan chemie tussen Bardem en Theron. Zij zouden de dragende krachten moeten zijn van dit verhaal, maar hun story, twee collega's vol passie voor hun werk en voor elkaar, ontbeert elke aantrekkingskracht. Theron komt te weinig los van haar imago van ijskonijn en speelt hier ook nog eens een wispelturige vrouw met wie je weinig binding voelt. Bardem doet zijn best maar is simpelweg meer geschikt om een rare man te spelen in plaats van deze integere, liefdevolle arts. Iedereen heeft zich een beetje vertilt aan dit goedbedoelde maar mislukte project, inclusief de ditmaal weinig opzienbarende muzikale bijdrage van Zimmer en Vedder.

Een goede drama film...

Prima verhaal....

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Javier Bardem en ook een bekende actrice

Charlize Theron spelen goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Behoorlijk confronterende maar jammer genoeg ook geen helemaal geslaagde film.

En dat dat ondanks de indrukwekkende cast (al loopt Jean Reno er hier wel erg verloren bij),goede regisseur,prima camerawerk en een flink aantal geslaagde scenes valt de totaalbalans voor the Last face toch wat naar de negatieve kant uit.

Het verhaal is te onsamenhangend,weet geen richting te kiezen en de bijgevoegde maar erg slecht uitgewerkte romance (of is het overbodige) nekken uiteindelijk de film.

Tegenvaller dus maar zeker geen verspilde tijd want daarvoor heeft Sean Penn ons toch genoeg interessants te vertellen en laten zien.

Het wel erg lage gemiddelde hier is dan ook wat overdreven.

Soms kom je onverwachte pareltjes tegen... Getwijfeld of ik me aan de film zou wagen gezien de slechte kritieken, maar de trailer, het thema en mijn intuïtie wonnen het van de kritische recensies. En dat was een goede keuze. Ik snap werkelijk niet dat de film zo laag scoort hier op Moviemeter maar ook op IMDB. De acteurs spelen hun rol erg goed. Ik vond er wel degelijk chemie tussen de acteurs. Niet zoals bij een standaard romantische chicklit maar de twijfel, de afstand, de aantrekking de wispelturigheid, het past binnen de context van de romance die zo'n wissel trekt op iedereen. De beelden zijn aangrijpend, schokkend soms. De romantiek is een scherp contrast. Maar dat vind ik het mooie van de film: het IS ook een scherp contrast. Zelfs als je in deze miserabele omstandigheden je werk probeert te doen heb je momenten van plezier, van genegenheid, van liefde. En het volgende moment twijfel je weer aan alles: het nut, je keuzes, je toekomst. Herkenbaar en daarmee vol realisme neergezet. De film geeft een - ik denk / ben bang - realistisch beeld van het werk van Artsen Zonder Grenzen in dergelijke landen. Ook nog eens een uitstekende soundtrack! Is de film perfect, nee dat denk ik niet. De overgangen zijn soms misschien té sterk. Er is geen sprake van overacting, misschien soms wel een te dik er bovenop liggende regie. Ik vond de deur van de film perfect en werd 230 minuten opgenomen in een andere wereld. Je zou verkeerde verwachtingen kunnen hebben als je de film gaat kijken. Het is géén standaard oorlogsdrama. Het is een mix tussen een oorlogsdrama en een onmogelijke liefde die met hard realisme is beeld is gebracht. Zeker 4 sterren waard maar om de slechte reviews een klein beetje te compenseren geef ik stiekem een half puntje extra.

Penn ontpopt zich als de Koning van de zeikfilm en geeft nieuwe betekenis aan het White Savioursyndroom in dit romantische drama over artsen Wren [Charlize Theron] en Miguel Leon [Javier Bardem], die te midden van de gruwelen die ze aantreffen in verschillende oorlogsgebieden op het Afrikaanse continent romantische gevoelens voor elkaar ontwikkelen. Penn probeert de oorlogstragiek over te brengen met stemmige muziek en beelden van ach en wee schreeuwende plaatselijke bewoners die hun ‘witte redders’ aanklampen. Nog erger zijn de scènes waarin Theron en Bardem spelen met die speelse, maar oh zo schattige Afrikaanse kinderen. De hoofdrolspelers doen wat ze kunnen, maar Penns regie is net zo tenenkrommend als Erin Dignams prekerige scenario.

De affiche is veel belovend met regisseur Sean Penn, acteurs Charlize Theron, Javier Bardem, Adèle Exarchopoulos, Jean Reno en Jared Harris, muziek van Hans Zimmer en cinematograaf Barry Ackroyd die schitterde met oa The Hurtlocker. Een onderwerp dat zeker de nodige aandacht verdient. Maar helaas verdwijnt het onderwerp wat naar de achtergrond en zijn de zwarte acteurs eerder figuranten. Bovendien is het gewoon weinig boeiend. Jammer, want ik denk dat verschillende mensen van cast & crew met de goeie intenties aan deze film begonnen. Maar helaas blijft het zeer mager en draait de film niet uit wat je zou mogen verwachten.

The Last Face doet zo ongeveer alles wat maar kan verkeerd, van de soundtrack tot tante Sarie, van het ongelukkige romantische plotje tot de fragmentarische manier van vertellen. Met als hoogtepunt de dramatische scene van Exarchopoulos - ongetwijfeld factueel verantwoord in de context, maar misplaatst in het narratief en met dat er geen vervolg aan gegeven wordt vooral exploitatief. Even misplaatst is de focus op het zieleleed van de getormenteerde hulpverleners terwijl dat van de achterblijvende slachtoffers kennelijk irrelevant is.

De mislukking komt wat mij betreft volledig op het conto van regie en producers - de acteurs spelen eigenlijk zonder uitzondering prima. Wellicht dat de relatie tussen Theron en Penn het gezonde verstand teveel vertroebeld heeft. Evengoed onbegrijpelijk slecht, het was voor iedereen beter geweest als deze film gewoon de prullenbak in gegaan was.