Pathology (2008)

Deze film kon mij op de een of andere manier niet echt bekoren. Het verhaal was best origineel en aardig gevonden maar ik vond de film niet echt boeiend of spannend, het einde vond ik wel best aardig.

De enige die me een beetje kon boeien in deze film was `Alyssa Milano` en dan wel niet om de acteerprestatie. De beide mannelijk hoofdrol spelers vond ik maar erg irritant. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Tsja

Miste een beetje een ziel. Het zag er soms best gaaf uit helemaal mijn ding. Alleen dat intelligent bedoelde script viel me wat tegen helemaal omdat me dat nou net wel leuk leek vooraf de film. Omdat het door de Crank dudes geschreven was. Maar helaas is het een bloed serieuze film die nooit spannend of intelligent is.

Desalniettemin is er visueel zeker wel te genieten en het klinische uiterlijk is niet verkeerd, maar ik had liever gezien dat de maker dan de drama kant koos a la Vital of er gewoon een "domme" slasher van had gemaakt.

2.5 sterretjes.

‘No body is safe’, aldus de tagline. Dat klopt. Een groep pathologen wordt versterkt met een golden boy van buitenaf, dr. Grey. Al snel blijkt de groep onderling een soort omgekeerde eed van Hippocrates te hebben afgelegd; ze zorgen zelf voor de stoffelijke overschotten waar ze sectie op verrichten.

Aardig gegeven voor een morbide film, waar het deels ook wel in slaagt. Lichamen worden opengereten alsof het om slachtvee gaat, vitale organen worden als proppen papier rond geslingerd en een brute kill blijkt niet veel meer dan voorspel te zijn. De kelder waarin de medici hun sectie verrichten heeft veel weg van een Middeleeuwse kerker en de sfeer van de film is door kleurgebruik passend grimmig. Helaas is het qua verhaal stukken minder.

De brave dr. Grey wordt wel heel gemakkelijk in het spel van de groep opgenomen, de karakters zijn net zo vlak als ze fout zijn en de film ontbeert spanning. Het camerawerk en enkele psychedelische shots maken het tot een ietwat rommelig geheel, dat ondanks een fantasievol onderwerp tamelijk voorspelbaar voortraast. Het komt allemaal wat afgeraffeld over. Iets wat niet wordt weggenomen door wat sexploitation en al helemaal niet door de aanwezigheid van Alyssa Milano; een werkelijk waardeloze rol.

De basis van het plot getuigt van een creatieve (en zieke) geest, maar de uitwerking laat nogal te wensen over.

Deed me een beetje aan The Skulls denken; een briljant student die slachtoffer wordt van z'n eigen succes. Het uitgangspunt klinkt in elk geval veelbelovend. Ik had een echte medische thriller verwacht, zoiets als Coma destijds. Boy was I wrong...

Pathology faalt eigenlijk op alle fronten. Personages die me op geen moment konden overtuigen, al zeker het hoofdpersonage niet. Dan doet Joshua Jackson het toch een stuk beter als geniale studiebol. Maar het grootste probleem is eigenlijk dat Pathology over de ganse lijn zo doorsnee als een brood blijft. Ik bedoel, met zo'n uitgangspunt moet je er toch veel meer uithalen? Neem nu de setting, daar werd veel te weinig mee gedaan. Op dat vlak is Coma een uitstekend voorbeeld van hoe je een ziekenhuis van een bevreemdende, dreigende lading moet voorzien.

Verder wikkelt het verhaaltje zich op de meest standaard, voorspelbare manier af. Toch een strafpunt voor de scenaristen van dienst wat mij betreft. Maar blijkbaar waren ze wel slim genoeg om er nog enkele smerige scènes tussen te schrijven, kwestie van het doelpubliek zo breed mogelijk uit te smeren. Maar het mocht niet baten, want m'n onverschilligheid was al een feit bij de eerste moord.

Vlotte, technisch sterke thriller met een nogal morbide verhaal. Logica en karakterisering ontbreken vrijwel volledig, maar toch is de film zeer onderhoudend en bij vlagen erg spannend. Goed gefilmd en gemonteerd ook. Geschreven door de regisseurs van het eveneens alleraardigste Crank.

Zo, voor deze film moet je echt een sterke maag hebben. Af en toe echt gruwelijk en weerzinwekkend. De donkere sfeer in de film vond ik in mooi contrast staan met de complete idioterie die er bij de pathologen heersten.

Het verhaal ging echter helemaal nergens over. Dat was niet bepaald het sterkste punt van deze film. Bij deze film moet je het vooral van de sfeer hebben.

Vrij merkwaardige film. De party-scene's zagen er nog best wel indrukwekkend uit en de theorie achter het hele patholoog-anotoom gebeuren zal ook wel kloppen, maar ik vond het een uiterst vreemde film. Niet slecht, niet eng, niet goed maar gewoon....tja, wel aardig.

Beetje een ongeloofwaardige film, als je dat een beetje opzij zet blijft er een leuke popcorn thriller voor tussendoor over.

Niet bijzonder in alles, maar zeker ook niet slecht...

(en zeker bepaalde dames niet )

3 sterren

Ik kon maar niet wakker blijven tijdens deze film. Ben zelfs een paar minuten in slaap gevallen .

Misschien nog een keertje herzien, maar voorlopig blijft dit cijfer mooi staan

2,0* naar 1,5*

Tja. Doet erg z'n best om controversieel over te komen met al die onnodige seks-scenes en 'schokkende' autopsie-dingen, maar helaas. Best knap dat het dus helemaal niet lukt. Beelden zijn erg eentonig (altijd donker en grijs) en spannend is het geen enkele keer. Hadden ze net zo goed een paar cavia's op die autopsietafel kunnen leggen.

Een pluspuntje is Alysso Milano, oke.

Jammer allemaal, had een spannende versie van Grey's Anatomy verwacht, op papier klonk het in ieder geval veelbelovend, het concept.

Een film die naar mijn gevoel niet helemaal uit de verf wist te komen. De gore en het redelijk zieke plot wist me toch geboeid te houden, kleine 3 sterren.

No body is safe

Pathology was een titel die me vroeger in de videotheek wel aansprak maar die toch niet interessant genoeg werd bevonden om te huren. Nu een serieuze tijd later kwam ik de film tegen in de 5 voor 10€ actie van de Free Record Shop en kon ik hem toch niet laten liggen.

De reden dat de film me interesseerde waren de rollen van Milo Ventimiglia en Alyssa Milano. Die eerste kon me altijd al wel bekoren in Heroes (en in andere films) en de laatste is en blijft de pure belichaming van hoe een sexy heks er moet uit zien. Qua acteerprestaties is Pathology dan ook niet echt zo bijzonder meer dan enig andere film in dit genre. De rol van Milano is miniem, met uitzondering van de ontknoping, en is meer een lokker maar gelukkig zit het met Ventimiglia wel goed. Geen idee waarom maar ik zie hem altijd wel graag spelen al heeft hij soms echt wel een gebrek aan emoties. Nu heeft hij voor deze rol nu niet echt veel emotie nodig, het enige wat ze de gehele tijd doen is in wat lijken snijden, dus daar zat het enigszins wel goed. Bij de bijrollen schiet Michael Weston er dan weer boven uit. Ik vind het altijd jammer als ze de bad-guy al in het begin van de film vertellen maar Weston weet er eigenlijk nog wel genoeg spanning in te houden maar slaagt de bal naar de slotminuten toe soms wel serieus mis. Voor de rest is de cast niet echt bijzonder.

Een tweede reden waarom de film me wel wat interesseerde was dat het van dezelfde makers was als van Crank. Die film heeft een origineel concept en verveelt geen moment en ik vroeg me wel af of Neveldine en Taylor dit niveau konden houden. Jammer genoeg is dit niet het geval. Ze hebben een aantal goede ideeën en het meeste komt wel lekker uit de verf maar het zijn vaak de kleine fouten die de film nekken. Zo is het onlogisch dat Grey het lichaam van Gwen mag onderzoeken na haar dood omdat hij normaal gezien een verdachte is maar ook heel de ontploffing scène waar bijna iedereen buiten Gallo om komt ongeloofwaardig. De plottwist waar Gwen sterft is tenslotte ook maar wat povertjes uitgevoerd want echt meeleven deed ik nu toch niet met het personage. Waar ik me vaak ook aan stoorde was de lugubere factor die doorheen heel het verhaal zit geweven. Oké, het thema is sowieso al niet echt jolly jolly ho te noemen maar dit neigde soms toch echt wel serieus hard naar het randje dat de naam necrofilie draagt. Ik kan op zich wel wat verdragen maar hier ervoer ik het iets te vaak als een storende factor.

Uiteindelijk had ik meer van Pathology verwacht. Qua cast leek dit goed te zitten en ook qua verhaal leek dit op zijn minst interessant te noemen maar het is allemaal een geval van net niet. Jammer want hier had misschien wel meer ingezeten.

2.5*

Best bloederig en vlot. Ook wel een beetje luguber en het verhaal is redelijk. Alleen is de inhoud niet geweldig en voor de rest is wel erg ongeloofwaardig en maakt het geen indruk. Alyssa Milano is een van m'n favoriete actrices dus krijgt het nog een punt erbij. 2,5.

Met momenten zeer ongeloofwaardig en onrealistisch, vooral als het aankomt op menselijke emoties, waar totaal geen plaats voor lijkt te zijn... Maar dit past als het ware eigenlijk wel in dit lugubere plaatje. Mooi concept voor een knapperig, iets te hard doorgebakken, tussendoortje.

Inderdaad geen wereldfilm en gezien alle negatieve reacties hier stond ik ook niet erg te popelen om deze film te zien. Maar mijn vrouw houd wel van zulke films, dus ik mag meekijken. Het viel me allemaal reuze mee. Het wordt inderdaad nergens echt spannend of luguber maar het concept is boeiend genoeg om de aandacht vast te houden. 90 minuten is dan ook een prima speelduur.

Een krappe voldoende voor deze soft-horror film.

een interessante synopsis, waar helaas te weinig mee gedaan wordt.

het pathalogenwerk wordt behoorlijk expliciet in beeld gebracht, dat had van mij niet gehoeven omdat het toch meer een thriller is dan een horror. het ziekelijke betreft de 'lijkenfetish' -om het zo maar even te noemen- mist zijn uitwerking niet, maar wordt juist te vaak benadrukt. het acteerwerk is niet best, wat ook al niet helpt om goed in het verhaal te komen.

gemiste kans.

"Hm, net niet" was het eerste dat 'k dacht toen deze was gedaan. Tja het uitgangspunt is wel goed gevonden en de cast was ook wel leuk, maar toch miste de film iets. 'k kan niet precies uitleggen wat, maar het is zeker geen film die me zal bijblijven. De film begint nochtans goed, met een aantal lijken (zelf in sommige zit er nog wat leven ), net als het einde, maar het geheel was toch niet waw.

Tja misschien dan maar eens meepikken als je eens wat tijd hebt (hij duurt maar zo'n 90 tal min), maar een must-see is dit niet.

Redelijk.

De opzet van de film is eigenlijk het leukst. Het groepje studenten dat zich als lamme zakken op de lijken stort is best creepy, op een absurde manier. Veel respect voor de doden valt er in ieder geval niet te bekennen.

Het achterliggende gebeuren (laten we wat spelletjes spelen om te zien wie het slimst is) boeit al een stuk minder, het hele einde is jammer genoeg redelijk standaard thriller materiaal. Eerder iets voor een eind jaren '90 film, zo eentje die te sterk beïnvloed werd door de Scream reeks.

Ventimiglia kon ik wel pruimen als Grey, de rest van de cast is een stuk minder. Vooral Weston komt te vaak te lullig uit de hoek. Jammer dat deze film naar het einde toe wat verwatert, want het begin kent genoeg aardige momentjes.

2.5*

De film heeft een aardig begin maar al snel veranderd het in een niet veel zeggende thriller die als maar minder interessant wordt naarmate de film volgt.

2* voor de moeite.

Fijn eerste halfuur, waarin we kennis maken met het hele gebeuren rondom de pathologen. Zeer interessant gegeven, waar veel mee valt te doen. Dit gebeurt totaal niet, waarna het verzandt in een saai en zelfs irritante bedoeling, en dan doel ik met name op het personage van Weston. Wat een verschrikkelijk druk, onzinnig en vervelend ventje.

1,5*

‘Pathology’ wist me helaas niet te overtuigen. De film klonk best gaaf en begon ook zeker leek met wat stof over pathologie en had mooie bloederige beelden maar daar bleef het ook wel bij. Het kende allemaal maar een zoutloos verhaal met vrij snelle en voorspelbare twisten in het verhaal en vraagtekens die niet nodig waren. Er was best weinig gedaan met de omgeving, het had spannender en leuker gemaakt kunnen worden en er werd weinig mee gedaan. Een te drukke film met saaie standaard personages maakte de film ook niet al te goed. Er werd van het ene op de andere moment wel gevreeën en ondanks dat ik zoiets natuurlijk niet erg vind, vond ik het nou niet echt relevant voor deze film, het kan ook te vaak gebeuren in een film. Nee, ‘Pathology’ had veel leuker kunnen worden maar het is helaas niet goed uitgepakt, saaie doorsnee film die we maar gewoon achter ons moeten laten.

2.0*

En andermaal een snel tussendoortje uit de verhuisdoos van de collega, en zoals zo vaak een film dat ik me afvraag waarom je dit koopt of kijkt. Bij de titel, artwork en cast ben ik al klaar, dit kan toch weinig zijn...?

Het idee is opzich nog niet zo raar rond de studenten en hun studie tot anatomisch pataloog. Als je zo bekend met de dood, en je hebt er zoveel verstand van, dan nodig het wellicht uit te experimenteren, gekke dingen te doen, de grens op te zoeken, iets dat dan ook gebeurt. Een concept vergelijkbaar met Dr'Jekyll and Mr. Hyde of misschien door anderen het ook al genoemde Flatliners en daar is opzich niet zoveel mis mee. Alleen zit er helaas totaal geen filter op het gedragvan de onsympathieke karakters, is het beeld van meet af aan rond deze wannebe badasses veel te stoer met eten tijdens een autopisch of zo'n achterlijke preek van Gallo over dat het zo fijn is dit werk te doen, zij beter dan wie dan ook zijn, en vooral al andere mensen en hun gedrag en interesses belachelijk te maken.

Bij voorbaat gaat het al mis dat er totaal geen subtiliteit is en meteen al duidelijk is dat er bij deze karakters een steekje los zit getuige de doorgeslagen toestanden met moord, sex en gebruik van het nodige dat snel gaat volgen. Het is allemaal te overdreven, gaat te gemakkelijk en mist iedere vorm van diepte en nuance of interesante karakters. Pleister op de wonde is dan tenminste nog Alyssa Milano maar buiten dan is dit als geheel erg mager en is dit wat mij betreft gewoon rommel te noemen.

Misdaadhorrorfilm met een interessant concept en een aantal lugubere momenten, maar evenzeer een verhaal dat uiteindelijk nogal vertroebelt. Zeker het laatste halfuur is eigenlijk amper interessant meer en begint de horror behoorlijk geforceerd aan te voelen, daarnaast vond ik de typetjes persoonlijk net iets te sterk aangezet. Het acteerwerk is verder over de grote lijn redelijk, al blijft het hoofdpersonage vertolkt door Milo Ventimiglia nogal wisselvallig. De visuele invulling van regisseur Marc Schölermann maakt ook een redelijke indruk, al hadden ze gerust nog wat meer mogen experimenteren. Dit neemt niet weg dat de eerste helft genoeg sinistere beelden kent en het geweld een lekker ongeremde indruk maakt. Het gebeuren is tot op zekere hoogte "anders", maar zal geen grootse indruk achterlaten.